یکشنبه های اعتراض با امنیتی شدن اعتراضات!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ اعتراضات هفتگی بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، رشت، شوش، قزوین، تبریز و بازنشستگان ذوب آهنی در اصفهان برگزار شد.
از هفته گذشته حضور نیروهای لباس شخصی در تجمعات که کمرنگ بود این هفته با فیلم برداری و حضور پررنگ، نمود عینی تری یافت.
در رشت نیروهای امنیتی یونس آزادبر را دستگیر کردند. متاسفانه شهرهایی چون دزفول و به ویژه اهواز از تجمع آنان هیچ خبری نبود که حدس زده می شود بی ارتباط با مسایل امنیتی نباشد.
شعارهای این هفته بیشتر حول موضوع عقب افتادن حقوق ۲ ماهه فروردین و اردیبهشت درمان رایگان، موضوع جنگ، تورم، گرانی، گران شدن بنزین دور می زد.
«گران کردن بنزین/ شلیک بسوی مردم، ثروت ملی ما/ به کشور باید برگردد، بدهی های دولت/ پرداخت باید گردد، گرانی و اختلاس/ این اقتصاد شماست، کنترل نرخ ارز/ حق مسلم ماست، گران کردن بنزین/ فرمان قتل ملت، نه مجلس، نه دولت/ نیستن به فکر ملت، کار خصوصی‌سازان/ غارت خاک ایران، یاسر احمدی نژاد/ حمایتت می کنیم، بانک رفاه و شستا/ حاصل دسترنج ماست، همبستگی اتحاد/ علیه ظلم و فساد، اتحاد اتحاد/ علیه فقر و فساد، ظلم و ستم فراوان/ ما را کشاند خیابان، حقوق ما ریالیه/ هزینه‌ها دلاری، درمان رایگان/ حق مسلم ماست، همبستگی، اتحاد/ پایان ظلم و بیداد، گرانی، تورم/ بلای جان مردم، آزادی، عدالت/ این است شعار ملت، با این حقوق ناچیز/ جان ها به لب رسیده.»
در قزوین تعداد نیروهای پلیس دو برابر معترضین بود. در تهران فیلمبرداری چند باره از معترضین صوررت گرفت. در تبریز طوماری برای تغییر اساسنامه کانون ها توسط بازنشستگان امضا شد و مقرر گردید جلسه ای با خبرنگاران و نمایندگان مجلس تبریز در خصوص معوقات و بیمه تکمیلی و اجرای ماده ۵۴ برگزار شود.
بازنشستگان شوش اصلاح ساختار تامین اجتماعی طبق اساسنامه آن و کوتاه شدن دست دولت در مدیریت و پرداخت تعهدات و بدهی دولت به سازمان را؛ راه نجات سازمان دانسته و تغییر مدیریت آن دردی را دوا نخواهد کرد.در بخش مطالبات شهری از نماینده شهر اقای کعب عمیر اعلام نارضایتی کرده و خواهان اولویت دادن به بحث ارتقای درمانگاه و پس گرفتن امتیاز لغو شده توسط تامین اجتماعی شدند.
در اصفهان بازنشستگان صندوق فولاد و ذوب‌آهن اصفهان مقابل ساختمان استانداری خواستار برقراری خدمات درمانی کامل و مستمر، اجرای واقعی متناسب‌سازی بر مبنای سرانه اختصاصی فولاد، افزایش مستمری‌ها متناسب با تورم و هزینه‌های واقعی زندگی و پرداخت معوقات خود شدند.

بی تردید فضای نه جنگ و نه صلح و افزایش گرانی ها و سردرگم ماندن دولت در اجرای یک بسته اقتصادی که بتواند شرایط را کنترل کند، هر روز به نابسامانی وضعیت فعلی دامن می زند.
حذف عجولانه سالاری و آوردن شخصی که هیچ تجربه ای در خصوص سازمان تامین اجتماعی ندارد جنگ قدرتی است که فقط به دنبال تامین منافع حداکثری مافیای خیمه زده در تامین اجتماعی است. این مشتی از نمونه خروار وضعیت اقتصادی، سیاسی، اجتماعی کشور است.

تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

نمایش صرفه جویی در ایران!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، خبرگزاری فارس در تاریخ ۲۶ مرداد فیلمی منتشر کرد که در آن آقای پزشکیان چنین می گوید:«در نهاد ریاست جمهوری ۸۰ درصد در مصرف آب، برق، گاز صرفه جویی کردیم»
ما از آقای پزشکیان می پرسیم:
چه ریخت و پاشی در این نهاد صورت می گیرد که شما توانسته اید ۸۰ درصد صرفه جویی کنید؟؟ در ادارت دیگر و بنیادهای دیگر چه خبر است؟؟!! باید از روز اول چنین می کردی نه بعد از ۳ سال.
آقای پزشکیان، ۹۰ درصد مردم ایران در بیغوله هایی ۵۰ متری و کمتر زندگی می کنند که اصلن نه تجربه استخر را دارند و نه می دانند جکوزی چیست. بسیاری از مردم حتا هفته به هفته هم پولشان نمی رسد به حمام بروند. برای چه کسانی نسخه می پیچی؟؟ برق و آب و گاز را گران کرده اید و جیب زحمتکشان را خالی می کنید با این حرف های سخیف.
اگر می خواهید صرفه جویی صورت بگیرد از ویلاها و خانه‌های وزیران و معاونین خود شروع کنید. از وزارتخانه ها و بنیادهای بی خاصیت آغاز کنید.
اسراف کاران در میان مدیران ادارات جستجو کنید در بانک مرکزی، در اتاق بازرگانی. با کت پر آوردن و تی شرت پوشیدن مردم را گول نزنید. مردم از شما می خواهند در اتاق خنک بنشینید اما سیاست های مردمی اتخاذ کنید و مردم را از گرانی تورم نجات دهید. در ضمن این نمایشات هم به درد مردم نمی خورد.
اگر می خواهید صرفه جویی کنید ارزهای دزدیده شده را به خزانه برگردانید. دزدی های روزمره را در وزارتخانه هایتان تعطیل کنید. از وزیر برق بخواهید مزارع رمز ارز و اداراتی که در زیرزمین هایشان رمز ارز تولید می کنند را با جریمه های سنگین از هستی ساقط کنند تا برق به مردم محروم برسد. از وزیر نفت تان بخواهید کسانی که بنزین، نفت را با لوله کشی از پالایشگاهها می دزدند را نابود کنند تا سوخت به نیروگاه ها برسد. به وزیر دارایی تان بگویید مالیات را از بنیادهای بی خاصیت، دلالان، بازاری ها، شرکت های عریض و طویل واردات و صادرات از طریق ممیزان درستکار و دقیق بگیرند تا بودجه کشور چاق شود.
مردمی گرسنه و بی دارو و درمان که حتا از پس هزینه راه اندازی کولرهایشان هم برنمی آیند توصیه به چه صرفه جویی می کنید؟؟ مردم لباس نمی شویند، حمام نمی روند چون بیکارند و بی پول و شاغلین هم با درآمد ۵ برابر زیر خط فقر که نان خالی هم به دست شان نمی رسد چه صرفه جویی بکنند؟؟


آقای پزشکیان لطفن حرف های خنده دار نزنید مردم یخچال شان را فروخته اند تا به صرفه جویی نیفتند. از قدیم گفته اند:
سیر از گشنه و سواره از پیاده خبر نداره

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

هر دم از این باغ بری می رسد!!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با عزل مفتضحانه سالاری آن هم در یک روز تعطیل و گماردن نوکر دیگری به نام غلامحسین محمدی برای سرپرستی تامین اجتماعی، مشخص شده است که این جناب هم دست کمی از دیگر مدیران نوکرصفت ندارد. اول اینکه جزو خانواده وزیرکار است و دوم اینکه در سمت قبلی جز گندکاری هنر دیگری نداشته است.
در روز معارفه ایشان در ۲۴ مرداد که همه بادمجان دورقاب چینان از جمله اسدی از کانون عالی و دهقان کیا و عیوضی از کانون بی عرضه های تهران حضور داشتند، جز تعریف های چاپلوسانه از سالاری و حرف های مبهم در مورد آینده سازمان تامین اجتماعی هیچ رویکرد و برنامه ای مشخص برای تامین اجتماعی رونمایی نشد. یعنی باز هم افراد جدیدتری با آمدن محمدی هوار تامین اجتماعی با حقوق های نجومی خواهند شد و غارت و بی عرضگی همچنان ادامه خواهد داشت. برای نمونه آقای محمدی اعلام کردند:«با رویکردی نوین اقدامات در خوری را در سازمان تامین اجتماعی رقم بزنیم»
این حرف ها یعنی ماده ۵۴ رایگان شدن درمان کشک، امیدوار افزایش حقوق ها نباشید.
کار چنان افتضاح آمیز است که اعضای کانون عالی دست به دامان هیات رییسه مجلس شده اند برای انتقال مطالبات بازنشستگان به قالیباف. یعنی به جای اینکه به دنبال اجرای قانون در تامین اجتماعی باشند چنان وضعیت را شیرتوشیر می بینند که به قالیباف پناه برده اند.
صد البته که پناه بردن به قالیباف کاندیدای دوره قبل، کاندیدای کانون عالی بوده و پول های بی زبان زحمتکشان را هم اینها حیف و میل کرده اند. البته بی دلیل نیست چون شایع است که قالیباف خود را برای ریاست جمهوری جدید آماده می کند و نوکرانش از هم اکنون تبلیغات برای ایشان را به عهده گرفته اند.

بازنشسته عزیز، سر درد نگیر و مایوس هم نشو باید دست روی زانوهای خود گذاشت و این شعر را همیشه تکرار کرد و در یاد داشت:
کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من

به پا خیز، به تجمعات یکشنبه ها بیا تا مافیای خیمه زده در تامین اجتماعی و وزارت کار و کانون های سراسر فساد را بیرون کنیم.

تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها می آییم!

بازنشستگان متحد تهرانی
۲۶/ مرداد ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

عدالت در برابر برابری؛ جنبش مشروطه و تقابل چپ و راست!

فعال سندیکایی فلزکار مکانیک و پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران بر این باور است که در جریان انقلاب مشروطه، طیف راست روشن‌فکری، خواست عدالت را در برابر برابری قرار داد.
پیام عابدی روزنامه نگار

27 مرداد 1405 - 11:3

«مازیار گیلانی‌نژاد»، فعال سندیکایی، فلزکار مکانیک و پژوهشگر تاریخ جنبش‌ کارگری ایران، در ادامه بخش اول سلسله گفت‌وگوی «تکوین طبقه کارگر در ایران؛ پیدایش، قبض و بسط» به تشریح ورود افکار سوسیالیستی به ایران از طریق مهاجران ایرانی در باکو و تقابل فکری روشن‌فکران راست‌ با این جریان پرداخت.

این فعال سندیکایی با اشاره به خواست فکری روشن‌فکران چپ‌گرای مستقر در باکو گفت: ایرانیان مهاجر که در باکو کار و زندگی می‌کردند، خواست برابری را در سال‌های منتهی به انقلاب مشروطه برجسته می‌کردند؛ البته خواست برابری در ایران، ریشه در دوران مزدکیان داشت.

به گفته گیلانی‌نژاد، جبهه راست روشن‌فکری عدالت را در برابر برابری مطرح می‌کرد: اینها خواست برپایی عدالت‌خانه را داشتند. به همین دلیل در 27 تیر 1285، بسط‌نشینی را در سفارت انگلستان به راه انداختند.

برای دیدن این گفتگو به سایت قلمرو رفاه به آدرس زیر مراجعه کنید:
https://ghalamrorefah.ir/id/3058/

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
https://t.me/sfelezkar

امپراتوری دروغ جزیی از نئولیبرالیسم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، خبرگزاری فارس ۲۴ مرداد از معاون بهداشت وزارت بهداشت دروغ جدیدی نقل کرده است:«امید به زندگی در کشور به ۸۰ سال رسیده است» این در حالی است که طبق گزارش ثبت احوال میانگین سن فوت شدگان در سال گذشته ۶۶/۲ است در بوشهر و سیستان و بلوچستان این رقم ۵۰/۷ سال است (منبع عصر ایران).

چرا دروغ؟؟
برای اینکه بگویند همه چیز گل و بلبل است تا از خدمات اجتماعی بکاهند، از درمان، از غذا، از دارو از همه مهمتر سن بازنشستگی را به ۶۵ سال برسانند. یعنی بعد از بازنشستگی یک سال و نیم بیشتر زنده نمانی و بمیری تا خدمات کمتری از سوی دولت برای شما هزینه شود. به همین خاطر است که مشاغل سخت و زیان آور را هرساله تعدادش را کاهش دهند. از دفترچه های بیمه ۵۰۰ قلم دارو و آزمایش هایی چون ویتامین D را پولی می کنند تا نتوانی آزمایش بدهی و زودتر بمیری.
در نظام سرمایه داری نئولیبرال تا جان در بدن داری باید کار کنی، وقتی کار نکنی باید بمیری.
آیا به همین دلیل نیست که حقوق بازنشستگان و کارگران را ۴ برابر زیر خط تعیین می کنند و امسال حتا ۷۱۵ هزار تومانی که به بازماندگان مستمری بگیر می دانند را هم حذف کردند که گرسنگی بیشتری بکشند.
بازرسین بیمه بیکاری را می گمارند که اگر رفتی به خانه مادرت سر بزنی به عنوان شاغل شما را از بیمه بیکاری محروم کنند.
کشتن کارگران شاخ و دم ندارد کارگران را در دمای ۵۵ درجه به زور به کار می گیرند و آنان را تعطیل نمی کنند اما همه مدیران و کارمندان با احتساب حقوق تعطیل می کنند.
از نظر مدیران نئولیبرال، ما زحمتکشان باید بیش از ۵۰ سال عمر نکیم تا فرزندان مان سرحال و قبراق جایمان را در سیستم بردگی بگیرند. به همین خاطر است که ۳ میلیون دانش آموز امسال به مدرسه نرفتند و نه رییس‌جمهور، نه وزیر آموزش و پرورش، نه وزیر اقتصا‌د، نه رییس بانک مرکزی و نه نظریه پرداز دزدان جامعه آقای غنی نژاد هیچ حرفی در این مورد نزدند چون برایشان جدی نیست. همان گونه که هیچکس پیگیری نکرد چرا متوسط سن فوت شدگان در سال ۸۸ در تهران ۴۹ سال بوده است.(مدیرعامل وقت بهشت زهرا ی تهران)

در سیستم کنونی کشور ما پول داری زنده بمان، نداری بمیر شعار همیشگی شان است و تا می توانی دروغ بگو که کارساز است.
به همین دلیل است که سندیکاهای کارگری سرکوب و محدود می شوند و کوشندگانشان بیکار و زندانی می شوند تا مجموعه ای نباشد مدیران را به پرسش بگیرد. پس در ایجاد سندیکاهای کارگری و پیوستن به سندیکاهای موجود بکوشیم تا توانمند و پرسشگر در میدان مطالبات قانونی سیستم سرمایه داری نئولیبرال را زیر ضرب گرفته اجازه تضعیف مبارزات سندیکایی را ندهیم.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

کلاف سردر گم در واحد بهداشت و درمان شهرستان رامهرمز

کارکنان شرکتی بهداشت و درمان شهرستان رامهرمز
تا کنون که تیر ماه تمام شد و تقریبا نیمه اول امرداد ماه رو به پایان است حقوق با دستمزد مصوب شورای عالی کارسال ۱۴۰۵ را هنوز دریافت نکرده اند.
اردیبهشت و خرداد ماه بصورت قطره چکانی و علی الحساب بدون محاسبه اضافه و کارانه واریز شد.
تازه مسئولین و مدیران واحد بهداشت و درمان شهرستان با عنوان کارفرمای مادر برای فرار از مسئولیت؛ قرار داد با پیمانکار مربوطه را زیر مجموعه بیمارستان رازی اهواز و دانشگاه جندی شاپور تنظیم کرده و بسته شد.
لذا از مدیران
مدیریت محترم دانشگاه
اداره محترم کار
فرماندار محترم
و نماینده محترم مردم در مجلس
تقاضای تحقیقات؛ بازرسی و ورود به موضوع را داریم تا شفاف سازی وشاید کارکنان مربوطه از سردرگمی خارج بشوند.و به حق وحقوق خود برسند.

منبع خبر : کارکنان شرکتی بهداشت و درمان رامهرمز

درج در رامهرمز نامه

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

کودتای 28 مرداد و پیامدهای آن برای طبقه کارگر

کودتای 28 مرداد که توسط پلیدترین دشمنان ایران و پست ترین و شریرترین عوامل داخلی اش صورت گرفت پیامدهای بسیار سنگین برای طبقه کارگر پدید آورد و بخشی از دستاوردهای این زحمتکشان که همانا آزادی، استقلال وعدالت اجتماعی بود، پایمال گردید.
بعد از کودتا آنچه نصیب طبقه کارگرشد، اخراج، دربدری، زندان، شکنجه، ترور، اعدام و بدتر از همه نابودی دستاوردهای کارگری بود. اما چه باک، ما بسیاریم و خلق را شکست، آزمونی و تجربه ای دیگر است.
پس از28 مرداد بسیاری از مواد قانون کار از جمله 8 ساعت کار، تعطیلی روز جمعه، اخراج ها و از همه مهمتر داشتن اتحادیه نادیده انگاشته شد و کشتار کارگران آغاز گردید. حسن، کارگر حلبی ساز در زندان زیر شکنجه کشته شد، محمد کریمی دهقان زاده ای از روستای گلدسته ورامین و نماینده کارگران در فستیوال صلح در جریان شکنجه و زیر ضربات باتون مشاعرش را ازدست داد. قازاریان در لاله زار مورد هدف گلوله قرار گرفت. آودیس مسروپیان کارگر قناد با مسلسل درو شد. آرماییس از فعالان کارگری اصفهان توسط داشناک ها ترورشد. ملانصراله تحریری دهقان مبارز گرمساری بوسیله مرتجعین ربوده، آب جوش روی بدنش ریختند و او را به طرز دلخراشی کشتند. وارطان سالاخانیان کارگر کفاش تکه تکه شد، ابوالفضل فرهی از بنیان گذاران اتحادیه قالیبافان خراسان در سالهای 1309 و از فعالین اتحادیه کارگران شرکت نفت در زیر شکنجه کشته شد.
اما این کشتارها نتوانست زحمتکشان را از مبارزه باز دارد. باقی مانده هیات دبیران شورای متحده مرکزی زحمتکشان که توانسته بود به موقع خود را از زیر ضربه کودتا خارج کرده و مسوولینش را در خانه های کارگری پنهان کند، توانسته بود تا زمان دستگیریش در 17/11/1333 اعتصاب بزرگ کارگران کفاش تهران را سازماندهی کرده و تجمعات موضعی را علیه رژیم کودتا، برای شکستن روحیه ضعف و شکست بر پا کرده و سازمان گسترده ای برای حمایت و کمک به خانواده های زندانی سیاسی ایجاد کند. حمایت و همدردی با کشته شدگان روز 16 آذر 32، رژیم را به وحشت انداخته بود. از جمله در16 آذر سال 1332 فتح اله صباغی عضو سندیکای کارگران کفاش، پارچه نوشته ای را در بازار کفاش ها از سقف بازار آویزان کرد، که در آن نوشته شده بود:«نیکسون به خانه ات برگرد.» این هیات دبیران در اوایل تیر1333 کمیته تدارک اعتصاب سندیکای کارگران کفاش با حضورعبداله احیا، خسرو عیوضیان، اباذربرنگی اعضای باقی مانده سندیکای کارگران کفاش را در خانه یکی از اعضای جبهه ملی در بازارچه حضرتی برای حصول به: «لغو حکومت نظامی، آزادی زندانیان سیاسی کارگر و دانشجو، اجرای قانون کار، اجرای بیمه تامین اجتماعی» برگزار نمود.اعلامیه اعتصاب توسط هیات مدیره باقی مانده سندیکای کارگران کفاش توسط اباذر برنگی بدست فعالین و سپس در کارگاههای کفاشی توزیع شد در تاریخ 14/4/1333 با سازماندهی اعتصاب کارگران کفاش تهران، چهارهزار کارگر کفاش در این اعتصاب شرکت کردند. اعتصاب کارگران کفاش که تحت پوشش:« اجرای تعطیلات روز جمعه با حقوق و بیمه های اجتماعی» سازماندهی شده بود در حقیقت تمرینی برای اعتصابات و اعتراضات آتی بود، که  پشتیبانی سندیکاهای کارگری از خواسته های کارگران کفاش را در پی داشت. برخورد رژیم با این اعتصاب آنچنان سخت بود که در لاله زار و بازار کامیون های ارتشی هر کسی را که دستش پینه بسته بود بدون اینکه پرسش کنند که آیا در اعتصاب شرکت دارد یا نه دستگیر و روانه بازداشتگاه می کردند. حکومت نظامی که از این اعتصاب بسیار متعجب شده بود با دستگیری های گسترده سعی در پیدا نمودن رهبران اعتصاب داشت. با این دستگیری های گسترده سندیکای کارگران کفاش و هیات دبیران شورای متحده با صدور دومین اعلامیه خود خواسته های دیگری را به میان گذاشتند. در تاریخ 17/4/1333 سندیکای کارگران کفاش، آزادی کلیه کارگران بازداشتی 28 مرداد تاکنون را بدون قید و شرط  خواستار شد و اعلام کرد:«تا خواسته هایمان را بدست نیاوریم، اعتصاب ادامه خواهد داشت.» پانزده روز بعد از اعتصاب، حکومت نظامی که نتوانسته بود رهبران اعتصاب را بیابد و هروز با اعتراض خانواده های کارگران و کارفرمایان این کارگران دستگیر شده روبرو بود مجبور شد در روز 29 تیر 1333نمایندگان کارگران کفاش اعتصابی را برای مذاکره جهت خواسته های خود با حضورنمایندگان وزارت کار و سرهنگ مولوی مسوول امور کارگری ساواک پذیرفته، همه کارگران زندانی سندیکای کفاش از 28 مرداد تا به آن روز را آزاد کند. با آزادی زندانیان کفاش اعتصاب خاتمه یافت.
اما هیچ خبری به اندازه دستگیری هیات دبیران شورای متحده مرکزی زحمتکشان، رژیم کودتا را خوشحال نکرد. رفتاری که درزندان با این کارگران شد گویای عمق وحشت رژیم ضد کارگری شاه از کارگران و اتحادیه های کارگری بود.

بقیه مطلب در صفحه بعد👇👇

در تاریخ 17/11/1333 روزنامه کیهان با خوشحالی دستگیری اعضای هیات دبیران شورای متحده شهرستان تهران رابه این شرح اعلام کرد :1- محجوب عظیمی مسوول ودبیرشورای شهرستان تهران 2- بهرام یعقوب زاده عضوهیات دبیران شورای شهرستان شورای متحده تهران و مسوول و رابط هیات های اجراییه اتحادیه های نانوایی، بلورسازی، باربری، قند و شکر و شهرداری3- فرجامی عضو هیات دبیران شورای شهرستان شورای متحده و مسوول رابط مسوولین اجراییه اتحادیه های ریسباف، کشتارگاه، سیلو، دخانیات و آرد 4- ابوالفضل سعادتقلی عضو هیات دبیران شورای شهرستان تهران و مسوول و رابط دبیران اتحادیه های نانوایی، بلورسازی، باربری، قند و شکر، سلمانی ها، گرمابه ها، پزشکیاران و پرستاران 5- حسین جهان دیده پور عضو هیات دبیران شورای شهرستان تهران و رابط مسوولین اتحادیه های سینماها و کفاشان 6- ایرج زندپور عضو کمیته ایالتی شیراز و رابط تشکیلات کارگری شهرستانها 7- زهراغلامعلی پیک شورای متحده.
 به دنبال آن در تاریخ 18/11/1333 دستگیری خسروعیوضیان دبیراتحادیه کارگران کفاش، اباذربرنگی هیات اجراییه اتحادیه کارگران کفاش، آوانس اسکندری هیات اجراییه اتحادیه کارگران کفاش، محمدعلی مقبل کارگر کفاش، کریم قضایی پور کارگر کفاش، و از اعضای کمیته اعتصاب 14/4/1333 اتحادیه کارگران کفاش در روزنامه ها اعلام شد. تا تاریخ 20/12/1333ابراهیم رحمانی، علی معروفی، اسماعیل باقری از اعضای هیات اجراییه اتحادیه کارگران شهرداری، اکبرعبدی، ملوک فرخزاد، شاپورتقی پور کاردان، پورنجاتی، میرانی از اعضای هیات اجراییه اتحادیه پزشکیاران و پرستاران، بهشتی، مقصودی از اعضای اتحادیه پرستاران، عزیزعظیمی عضو هیات اجراییه اتحادیه بیمارستان سینا، مجیدیان عضو هیات اجراییه تیمارستان، اسماعیل حیدرحیدری مسوول اتحادیه کارگران سینما و گرمابه داران و وارطان عضو اتحادیه سینماها، رضا پژوتن، محمد نصیری عضو هیات اجراییه اتحادیه کارگران نانوا، غفورشهرتی، حیدربدلی، از اعضای هیات اجراییه اتحادیه کارگران بلورسازی، حسین علی قبادی عضو هیات اجراییه اتحادیه کارگران قند و شکر، خیراله شفیع زاده عضو هیات اجراییه اتحادیه باربری، دستگیر شدند. درهمین حین آوانس مدودیان مسوول اباذربرنگی و رحمت اله جزنی ازکادرهای دیگر شورای متحده نیز دستگیر می شوند.

 بعد از لو رفتن چاپخانه داودیه و کشته شدن وارطان و کوچک شوشتری در اردیبهشت سال 1333، باقی مانده اعضای شورای مرکزی شورای متحده جهت چاپ اعلامیه ای که ایرج زندپور نوشته بود با عنوان «جلادان حکومت نظامی درخوزستان آدم می کشند» به بهرام یعقوب زاده ماموریت می دهند به بازار نوروزخان رفته یکی از چاپخانه داران را با پول زیاد راضی به چاپ اعلامیه کند. چاپخانه دار پذیرفته و پس از رفتن بهرام یعقوب زاده، موضوع را به فرماندار نظامی گزارش می کند. روز جمعه 17/11/1333 بهرام یعقوب زاده به چاپخانه مراجعه کرده پس از دریافت اعلامیه ها، در جلوی مسجد شاه اعلامیه ها را به بانو زهرا غلامعلی نامزد ابوالفضل سعادتقلی تحویل می دهد، که توسط فرماندار نظامی دستگیر می شوند. پس از آنان حسین جهان دیده پور، تندنویس مجلس شورا و ابوالفضل سعادتقلی دستگیر می شوند حسین جهان دیده پوربا کمی توپ و تشر در فرمانداری نظامی سایر اعضای شورای شهرستان شورای متحده و باقی مانده هیات مدیره سندیکای کارگران کفاش را معرفی می کند. کلیه اعضای دستگیر شده را به زندان تیپ دو زرهی برده وسروان سالاری بازجویی این گروه را به عهده می گیرد.

 بهرام یعقوب زاده، پارچه فروش دوره گرد از خانوادهای کلیمی و فقیر بود. او به دلیل مقاومت در زیر شکنجه و به خصوص کلیمی بودن، شکنجه بسیاری را از طرف سروان سالاری متحمل شد.
خسروعیوضیان، عضو هیات مدیره سندیکای کارگران کفاش در خانواده ای مسیحی متولد شد. او در دوختن کفش های زنانه و شیک مهارت داشت و در بین کارگران تکی دوز بسیار سرشناس و محبوب بود. او به دلیل مقاومت در حین بازجویی به شدت شکنجه شد. پس از آزادی از زندان به ارمنستان مهاجرت کرد.

در تاریخ 25 اسفند 1333 روزنامه کیهان خوشحالی رژیم کودتا را از دستگیری رهبران کارگری چنین بازگو می کند:«طبق اظهاردستگیرشدگان مداخله ناروا و رهبری حزب توده از عوامل موثرعدم رشد اتحادیه ها و بالاخره شکست شورای متحده می باشد. در اثر رهبری غلط و مداخلات بی مورد حزب توده بود که ایجاد تشنج و اعتصاب، معمولی ترین و ساده ترین شکل مبارزه شناخته شده و کارگران با پیش کشیدن تقاضاهای نامتناسب وهرج و مرج طلبانه اقتصاد و آرامش کشور را مختل می ساختند. با آنکه حزب توده و شورای متحده آن حزب، نفوذی درمیان کارگران و زحمتکشان ایران نداشتند ولی با بستن خود به اتحادیه ها و نفوذ در آنها صدمات جبران ناپذیری به اقتصاد مملکت وارد ساخته و زحمتکشان ایران را برخلاف امیال وطن خواهانه آنها در جهت اجرای نیات پلید خود ملعبه و آلت دست قرار داده است.

بقیه 👇👇

شورای متحده مرکزی از بدو تاسیس تاکنون مجری نقشه های خاﺌنانه دستگاه رهبری حزب توده بوده و کوچکترین قدمی در جهت رفاه حال زحمتکشان و بالا بردن سطح تولید در این سازمان که عده ای از سران آن فراری و عده کثیری نیز در چنگ قانون گرفتار آمده اند همیشه سعی می کردند زحمتکشان ایران را از راههای صحیح و تشکیل اتحادیه های واقعا صنفی منحرف ساخته و هدفهای جاسوسی و سیاسی حزب توده را بر منافع اقتصادی و صنفی کارگران ایران ترجیح بدهند. شورای متحده با قیافه حق به جانب و تبلیغات عوام فریبانه هرج و مرج و آنارشیسم را درمیان کارگران رواج داده وانضباط را که یکی از مختصات محیط های کارگری است سست نموده و اقتصاد مملکت را دچار وقفه ساخته بود. شورای متحده مرکزی که با کشف اخیر به عمر آن خاتمه داده شده موجب پایین آمدن سطح تولید و ترس ووحشت کارفرمایان و عامل هرگونه خرابکاری و سابوتاژ در موسسات ملی و دولتی بود اینک به زحمتکشان ایران مژده داده می شود که با متلاشی شدن حزب توده و قطع ایادی کارگر نمای آن حزب از زندگی سیاسی واقتصادی کارگران و زحمتکشان ایران از این ببعد کوششها و تلاشهای کارگران از راه منطقی و قانونی منحرف نگردیده ودیگر زحمتکشان ایران آلت دست مشتی جاسوس واقع نخواهند گردید.»
البته از حکومت کودتا جز این سیاه نمایی انتظاری دیگر نیست. آری در قاموس کسانی که میهن فقط در چمدانهایشان و دلارهایی که در حساب های بانکی شان تعریف می شود، دستیابی به 8 ساعت کار، بیمه تامین اجتماعی، مرخصی های سالانه و تعطیلی روز جمعه با حقوق خرابکاری و هرج و مرج و تبلیغات عوام فریبانه باید تلقی شود. رفتار وحشیانه ای که با این رهبران کارگری فداکار در زندان ها کردند تنها گوشه ای از هراس همیشه به دل مانده سرمایه داری وابسته به امپریالیسم آمریکا و انگلیس و عوامل خود فروخته ای همچون پهلوی از طبقه کارگر است  و نشانه ای از پستی و بی شخصیتی اینان.

دست خسرو عیوضیان بهترین کفاش زنانه دوز و دبیر اتحادیه کارگران کفاش را لای گیره گذاشته شکستند، اباذر برنگی عضو کمیته اعتصاب کارگران کفاش را چنان شکنجه کردند که کلیه هایش از کار افتاد، رحمت اله جزنی را چنان با شلاق زدند که تا ماهها به پشت نمی توانست بخوابد. جراحت هایش را مداوا نمی کردند تا باعث چرک شده، خارش و عذاب بیشتری نصیبش شود. بهرام یعقوب زاده پارچه فروش دوره گرد و از مسوولین شورای متحده را به دلیل مقاومتش در زیرشکنجه و بخصوص کلیمی بودنش عذاب فراوانی دادند و با گذاشتن سیخ داغ بین دو رانش فداکاریش در راه طبقه کارگر را ستودند. محجوب عظیمی کارگر آهنگر و دبیر شورای متحده تهران را چنان شکنجه کردند که تا پایان عمر اثراتش باقی بود.

اما سرمستی رژیم ضدکارگری شاه دیری نپایید. رود خروشان و زاینده زحمتکشان را هیچ سدی نمی توانست از حرکت باز ایستاند. طبقه کارگر با بازسازی خود از اوایل سال 1334 سندیکاهای خود را ایجاد کرده و در پی دستیابی حقوق از دست رفته آستین ها را بالا زد. نه تنها آب رفته را به جوی بازگرداند بلکه دستاوردهای برادران تکه تکه شده و زیر شکنجه های حیوانی له شده اش را گسترده تر کرد. بیمه های اجتماعی را همگانی کردند، حق عایله مندی را نه تنها برای زحمتکشان، که برای همه مزدبگیران کسب کردند. رسمی شدن کارگران به امری عادی بدل شد، 2 دست لباس کار و کفش کار، تعطیلات تابستانی، استراحتگاه محمود آباد، کمد لباس، سالن غذاخوری، سرویس رفت و آمد، مهد کودک، شیرخوارگاه، 2 ماه  مرخصی با حقوق برای زنان باردار، حتا شیر و صابون را نیز به دیگر حقوق زحمتکشان و مزدبگیران افزودند، تا شامل آموزگاران و حتا نظامیان نیز شود. تلاش برای گسترده تر شدن بیمه برای همه صنوف و از همه مهمتر قانونی کردن حق اعتصاب در ماده مکرر 33  قانون کار شاهنشاهی، از شاهکارهای طبقه کارگر بود.

طبقه کارگر برای سپاس گذاری از پیشکسوتان خود راهی جز تعمیق وگسترده تر کردن این حقوق ندارد. طبقه کارگر مبارزه می کند تا حقوقی را که بدست می آورد شامل تمام زحمتکشان شود.

  مازیارگیلانی نژاد  25/5/1392

منابع:
خاطرات پیشکسوتان جنبش سندیکایی ایران

شوق یک خیز بلند    جلیل محمودی

ایران بین دو انقلاب      یرواند آبراهامیان

اسنادی از اتحادیه های کارگری   به کوشش محمودطاهرزاده

روزنامه اطلاعات

روزنامه کیهان

https://t.me/sfelezkar

قحطی نوین؛ کالا هست، قدرت خرید نیست!

جناب وزیر می‌فرمایند در دو جنگ تحمیلی اخیر کشور دچار قحطی و کمبود کالا نشد.

اما قحطی فقط این نیست که کالا در فروشگاه وجود نداشته باشد. گاهی کالا هست، اما مردم قدرت خرید آن را ندارند؛ بنابراین برای بخش بزرگی از جامعه غذا و دارو عملن در دسترس نیست.
وقتی یک شانه تخم‌مرغ مبلغی بیش از دستمزد روزانه یک کارگر است گفتن اینکه کالا به وفور است به سخره گرفتن شعور مردم است.
در قحطی سنتی، کالا نبود و مردم نمی‌توانستند بخرند؛
در «قحطی نوین»، کالا هست، اما قیمت آن به حدی رسیده که مردم توان خرید ندارند.

پس مسئله فقط «وجود کالا» مطرح نیست؛
مهم‌تر از وجود کالا، قدرت خرید مردم و امکان دسترسی واقعی آنها به کالاهاست. با ماهانه ۱۶ میلیون تومان چه اندازه می توان خرید کرد؟؟ آیا مردم از روی خوشبختی دیگر تمایلی به خرید لبنیات، شوینده ها، دارو را ندارند یا موضوع چیز دیگری است.
آیا وزیر از دستگاههای مربوطه نمی پرسد چرا ۱۰۳ میلیون تعداد تراکنش کاهش یافته است و اکثر تراکنش ها زیر ۶۰۰ هزار تومان است؟؟
آیا وزیر نباید از خود بپرسد که چرا متوسط سن دفن شدگان در سراسر ایران به ۶۶/۲ سال رسیده است؟؟ نکند مردم از روی دلخوشی تصمیم به مرگ گرفته اند؟؟
جناب وزیر، در نبرد صحبت های شما و خالی بودن یخچال مردم این یخچال مردم است که تاثیر گذار است و فقر همچنان با همه گفتار درمانی شما، پیروز میدان بوده و مردم را به مرگ سوق می دهد.

اگر کالا در قفسه باشد اما سفره مردم خالی بماند، از نگاه مردم تفاوت چندانی با کمبود ندارد.
مردم اعتقاد دارند، قحطی را فقط با موجودی انبارها نمی‌سنجند؛
قدرت خرید مردم هم بخشی از دسترسی به کالا و امنیت غذایی است که شما با تصمیمات غلط سیستم سرمایه داری نئولیبرالی تان مردم را هر روز بیشتر از آن محروم می کنید.

تاریخ هم امیرکبیر دارد و هم میرزا آقاخان نوری. شما که میرزا آقاخان نوری را دوباره زنده کرده اید، منتظر قضاوت تلخ مردم و تاریخ هم باشید!

ناصر اسالو
کوشنده بازنشستگان
۳۰ مرداد ۱۴۰۵

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

چرا یکشنبه های اعتراض می آییم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، خیلی ها می پرسند چرا یکشنبه های اعتراض می آیید؟؟ پاسخ این است :
۱- وزارت اقتصاد اعلام کرد: «تورم امسال نسبت به سال گذشته کاهش محسوسی داشته است.» خبرنگاران پرسیدند: «چقدر؟» سخنگو گفت: «از ۱۸۰ درصد به ۱۷۹ درصد.»
۲- بانک مرکزی اعلام کرد: «ارزش پول ملی همچنان دغدغه اصلی مسئولان است و برنامه‌های جامعی برای تقویت آن در دست اجراست.» که دروغی بیش نیست.
۳-یک مقام مسئول اعلام کرد: «خوشبختانه مشکل مسکن جوانان تا حد زیادی حل شده است.» خبرنگاران پرسیدند: «چگونه؟» گفت: «جوانان دیگر انتظار ندارند صاحب مسکن شوند!»

این پاسخ ها یعنی توهین به شعور مردم و بی آیندگی برای جوانان مان. وقتی دیگر قرار نیست جوانان این کشور صاحب خانه شوند، وقتی دولت تمام زورش کاهش یک درصدی تورم است وقتی در کشور پدر سه کودک خردسال به خاطر سرقت سه بسته کوچک بادام به ۱۰ ماه حبس و ۴۰ ضربه شلاق محکوم می شود، اما غارتگران ثروت ملی با عنوان تراستی ۱۱۰ میلیارد دلار را برداشته و فرار می کنند، هر روز خبر اعدام جوان‌ معترضی را می شنویم اما دزدانی که ثروت ملی را دزدیده و به اعدام محکوم شده اند با بادیگاردهایشان راست راست در خیابان ها می چرخند.
پول های نجومی که شرکت فولاد مبارکه تحت عنوان “مسوولیت اجتماعی” خرج کرده است: ۱۱۰۰ میلیارد تومان! است یک ریال برای خود مشکلات بازنشستگان و کارگرانش خرج نشده و هزینه ساخت ساختمان دادگستری، صدا و سیما، اربعین شده است. بعد بازنشستگان فولاد باید در زندگی روزمره خود در عذاب باشند.
ولی در کشور ما اتفاقی سهمگین تر از تورم هر روزه در حال اتفاق است و آن حذف آینده از لیست خواسته های جوانان مان است از مسکن، ازدواج، بچه دار شدن .... و این یعنی فروپاشی اجتماعی در سکوت.

ما برای آینده فرزندانمان به خیابان می آییم!

بازنشستگان متحد تهرانی
 
https://t.me/sfelezkar