متن نامه نمایندگان ۱۸۰۴ امضایی بازنشستگان تهرانی به سرپرست تامین اجتماعی دکتر محمدی به تاریخ ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ و ثبت در دبیرخانه به شماره ۱۳۵۸۶۷۵۲۵

به نام خدا
جناب آقای دکتر محمدی سرپرست محترم سازمان تامین اجتماعی
موضوع: رسیدگی به حقوق بازنشستگان

با سلام، احتراما با توجه به نامه های تحویل شده به آقای سالاری با ۱۸۰۴ نفر امضا به شماره ثبت دبیرخانه ۱۳۱۷۷۲۱۵۹ به تاریخ ۱۹/ ۳/ ۱۴۰۵ و نامه به شماره دبیرخانه ۱۳۲۶۳۹۸۰۷ به تاریخ ۱۴۰۵/۳/۱۰ در خصوص موارد ذیل:
۱- افزایش نیافتن مزایای بازنشستگان طبق روال همه ساله
۲- با توجه به تورم رسمی، اجرای همسان سازی دائمی
۳- شفاف سازی در خصوص اجرای ماده ۵۴
۴- طی نامه ای به شماره دبیرخانه ۱۴۰۵۱۶۸۰۱۶۵۲۵ به تاریخ ۱۴۰۵/۳/۱۰ آقای دکتر حسین راغفر به عنوان نماینده کارگران و زحمتکشان جهت ابراز نظر در خصوص لایحه جدید تامین اجتماعی معرفی گردید.
خواهشمندیم نسبت به اجرای موارد فوق پاسخی شفاف ارایه نموده و همچنین جهت دیداری کوتاه با آن مقام محترم در خصوص مسایل مورد اشاره زمانی را تعیین کنید.

نمایندگان ۱۸۰۴ امضای فوق
ناصر اسالو، خسرو رنجبری، داوود صابونی اقدم، مرتضی ماشاالله پور، حیدری، مازیار گیلانی نژاد


https://t.me/sfelezkar

درآمدزایی از جیب مردم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی هر روز خبری دزدی از خزانه دولت تیتر خبر هاست و آخرین مورد ۱۲ سارق تراستی که چند نفرشان هم از خانواده مسوولین می باشند گوش فلک را پر کرده است. متاسفانه خزانه دولت به آبکشی تبدیل شده که هرچه وارد این آبکش بشود به سرعت توسط سارقان و تصمیمات مافیا، قطره ای برای مردم نمی ماند. دولت برای آنکه بتواند این دزدی ها را جبران کند با تصمیمات مافیا، اتاق بازرگانی و بانک مرکزی با همدستی وزارت اقتصاد مثلن اقدام به پول پاشی می کنند و به هر ایرانی ۱۰۰۰ دلار می دهند تا پول ملی هر روز بی ارزش تر شود.
موارد زیر تلاش دولت برای جبران خسارت دزدی هاست:
۱- ۱۰ درصد مالیات بر ارزش افزوده که باید از تولید کننده گرفته شود و همه آن را حواله مصرف کننده می کنند.
۲- جریمه های رانندگی که ردیف در بودجه دارد. یعنی مردم باید خلاف کنند تا بودجه محقق شود
۳- خودگردان کردن مدارس و گرفتن شهریه از مدارس گوناگون از دولتی تا هیات امنایی، تیزهوشان، استعدادهای درخشان وووو
۴- درآمدزایی از درمان با حذف بیمارستانهای دولتی و سازمان تامین اجتماعی و داروهای مربوطه
۵- گران کردن چند باره خدماتی چون آب، برق، گاز، تلفن
۶- گران کردن بنزین، کالایی که نمی توان با کالای دیگری جایگزین نمود. با گران کردن بنزین برای هر نفر حداقل ۵ میلیون هزینه در بر دارد.
این در حالیست که ۵۵ میلیون ایرانی خودرو ندارند اما باید ۵ میلیون از درآمد خانواده خود را به جیب دولت بریزد.
۷- با گران شده هر روزه کالاها هزار هزار میلیارد دولت درآمد دارد که همه از جیب مردم ایران کش می رود.
۸-تورمی که توسط بانک مرکزی به جامعه تحمیل می شود هم برای دولت و هم برای مافیا درآمدهای افسانه ای دارد. قیمت شیر از اول انقلاب تا امروز ۷۰ هزار برابر شده، نان ۵ ریالی در سال ۵۷ به ۵۰ هزار تومان ارتقا قیمت یافته یعنی ۱۰۰ هزار برابر شده است. این افزایش ها درآمدزایی برای دولت است.
در این سرقت بزرگ که مافیا با همدستی دولت، وکلای مجلس، وزاری دولت در آن نقش دارند مردم باید هزینه اش را بپردازند.
مافیا تلاش دارد برای مدیریت این بحران زندگی قسطی از گوشت و مرغ و موبایل تا لوازم زندگی را به مردم تحمیل کند و بحران در خانواده های کارگری را به آینده ای دیگر حواله کنند. آینده ای که وجود ندارد.
هرچه سفره ها کوچکتر شود دزدی ها کلان تر می گردد. دزدی های کلان ماست مالی می شود تا درآمدزایی دولت و مافیا به خاطر نیفتد در عوض دزدان خرده پا را سخت مجازات می کنند.

برای مقابله با این روند ضد انسانی چاره ای جز مطالبه گری و عمیق تر کردن آن نیست.

یکشنبه های اعتراضی را برای همین روزها بنیان گذاشته ایم.

ظلم و ستم فراوان/ ما را کشاند خیابان

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

۲۴۷۹ درخواست برای رایگان دائمی مترو و اتوبوس!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، دومین درخواست شهروندان تهرانی به تعداد ۱۳۲۴ امضا برای رایگان ماندن مترو و اتوبوس به دبیرخانه شورای شهر تهران به شماره ۹۹۳۹ به تاریخ ۱۴۰۵/۶/۲۱ داده شد. در اولین امضا به تاریخ دهم تیرماه، ۱۱۵۵ شهروند تهرانی شرکت کرده بودند. این درخواست به دلیل:
کمک به معیشت خانوار، کاهش آلودگی، صرفه جویی در مصرف بنزین و کاهش تلفات انسانی، داده شده است.
در این جمع آوری در دو مرحله ای که ۲۴۷۹ امضا جمع آوری شد اعضای سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران، بازنشستگان متحد تهرانی، انجمن کنش‌گران سالمندی ایران شرکت داشتند.

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

یکشنبه های اعتراض، مستحکم و پرتوان!
اسماعیل بخشی، حمایتت می کنیم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۲۲ شهریور تجمع های اعتراضی و هفتگی و ادامه دار بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، شوش، رشت، اهواز، دزفول، تبریز، قزوین و بازنشستگان ذوب آهنی در اصفهان برگزار شد.
جنبش بازنشستگان در طی سالها نشان داده است که حامی فرزندان شاغل خود بوده، هست و خواهد بود. شعار:«اسماعیل بخشی حمایتت می کنیم» در تهران، شوش، رشت طنین انداز شد. بازنشستگان تامین اجتماعی حمایت از کارگران سکوهای صدور نفت را نیز فراموش نکرده با شعار:«درود بر کارگر نفت ما، کارگر دلیر و سرسخت ما» از اعتصاب های هفتگی دوشنبه های این عزیزان حمایت کردند. «اتحاد اتحاد، علیه فقر و فساد» شعار محوری جنبش بازنشستگان در همه شهرها بود.
هرچند در هفت تپه، کرمانشاه بازنشستگان فعال احضار و زیر فشار گذاشته می شوند تا جنبش یکشنبه های اعتراض را متوقف کنند، اما این قافله سر باز ایستادن ندارد!

در تهران بازنشستگان به عکاسان لباس شخصی و ماموران نیروی انتظامی بارها و بارها گفته اند:«چند سال دیگر شما هم باید در کنار ما برای معیشت فقیرانه فریاد اعتراض سر دهید. امروز ما فردای، شماست»
در قزوین مسوول درمان با بازنشستگان معترض صحبت کرده و گفت:«اگر دولت ۵۰۰ همت از بدهی خود را به تامین اجتماعی پرداخت کند، مشکل درمان بازنشستگان صفر تا صد حل خواهد شد.»
در تبریز بازنشستگان در دو گروه مجزا یکی در مقابل اداره کل تامین اجتماعی و گروه دیگر در کانون بازنشستگان تجمع کرده گزارشی از سفر روسای کانون تبریز به تهران و دیدار با محمدی سرپرست سازمان و ۳ تن از وکلای تبریز در مجلس و ریاست کمیسیون کارگری مجلس را شنیدند که بازی همیشگی روسای کانون هاست و خاصیتی هم در بر ندارد.
در رشت علیه دره ی عمیق فقر و فاصله طبقاتی و از هم پاشیدگی نظام سلامت کشور زنهار داده و «به جای دمیدن بر شیپور جنگ، راه صلح را که خواسته اکثریت مردم می باشد» را خواستار شدند و در حمایت از اسماعیل بخشی شعار دادند.
در دزفول بازنشستگان اعتراض خود را در خصوص انتصاب ناگهانی و غیرتخصصی آقای دکتر محمدی، عدم پرداخت بدهی های دولت به سازمان، اجرا نشدن ماده 54 درمان رایگان و تصمیم غلط به فروش غیرقانونی اموال سازمان و شستا، اعتراض خود را اعلام کردند.
در شوش بازنشستگان در گرمای بالای ۵۰ درجه خوزستان در اعتراض به فقر، گرانی، تورم، دستمزدهای ناچیز، ستم، تبعیض و فضای سرکوب و ارعاب خواستار:«افزایش مستمری‌ها متناسب با تورم و هزینه‌های سبد معیشت طبق ماده ۹۶ قانون تأمین اجتماعی، پایان دادن به فضای سرکوب و ارعاب و به رسمیت شناختن حق اعتراض و تشکل‌یابی، رفع هرگونه ستم، تبعیض و نابرابری در پرداخت‌ها و اجرای کامل همسان‌سازی حقوق و بیمارستان فوق تخصصی» برای شهر بودند.
بازنشستگان صنعت فولاد اصفهان در اعتراض به«وضعیت نامطلوب خدمات درمانی و عملکرد بیمه تکمیلی دانا، عدم تحقق کامل مطالبات حقوقی، عدم اجرای کامل قانون همسان‌ سازی، عدم اجرای متناسب‌سازی تا سطح ۹۰ درصد حقوق شاغلان همتراز، گرانی، تورم و ...» دست به راهپیمایی زده و مقابل استانداری اصفهان تجمع کردند.
چهارشنبه هم کلیه مسوولان درمانی تامین اجتماعی شهرها، در تهران حضور خواهند یافت تا توطئه جدیدی علیه کارگران و بازنشستگان را سرهم کنند.

اموال سازمان/ غیر قابل فروش است
کنترل تورم/ خواسته روز مردم
بدهی های دولت/ پرداخت باید گردد
دلار نفتی کجاست/ تورمش مال ماست

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

کشتار کارگران ادامه دارد!
هم دشمن می کشد و هم کارفرمایان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، پس از بمباران واحد‌های تولیدی و کشتار کارگران توسط دشمن، شوربختانه این کشتار توسط عوامل داخلی همچنان ادامه دارد. به این خبرهای یک هفته ای درج شده در خبرگزاری ایلنا توجه کنید:
۶/۱۵ کارگر اخراجی قطار شهری اهواز خودسوزی کرد
مرگ کارگر شاغل در شهرک صنعتی لاکان
۶/۱۶ ریزش تونل معدن البلاغ اسفراین و کشته شدن یک نفر
کشته شدن کارگر راه آهن بر اثر واژگونی خودرو در سیرجان
۶/۱۷ سقوط از ارتفاع کارگر نیشابوری
واژگونی اتوبوس کارگران معدن همکار یک کارگر کشته و ۱۶ نفر مصدوم شدند
۶/۱۸ واژگونی اتوبوس کارگران مس سرچشمه یک کارگر کشته و ۳۸ تن مجروح
۶/۱۹ واژگونی خودروی کارگران فصلی در پیرانشهر ۱۶ نفر مجروح
۶/۲۰ مرگ کارگر آرماتوربند در اثر سقوط در عبدالله آباد شهریار
مرگ حسین البوغبیش کارگر پروژه ای شرکت فجر انرژی خلیج فارس در اثر سقوط
۶/۲۳ انفجار در آزمایشگاه فرآوری ملایر، سه کارگر مصدوم شدند
جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط در مشهد.
این آمار کشتار یک هفته ای کارگرانی است که شانس درج در خبرگزاری ایلنا و آمار و انتشار خبری را داشته اند.
با شروع جنگ، کارفرمایان برای کشتار و مرگ کارگران دست به کار شده اند یا دستمزدها را نمی دهند و کارگر را به سمت شکایت های فرسایشی می برند تا کارگر از خیر شکایت بگذرد با گرسنگی مفرط به سمت مرگ برود و یا اینکه از موارد ایمنی کاسته و باعث مرگ و مجروح شدن کارگران می شوند. کارگرانی که معلوم نیست به سرکار باز می گردند یا نه؟؟
در این کشتار همدستی بخش بازرسی وزارت کار بسیار مشهود است و به ابعاد این کشتار کمک می کنند.
کارفرمایان از شرایط بیکاری روزافزون سواستفاده کرده با دستمزدهایی کم و شرایط خطرناک، کارگران گرسنه را وادار به پیشواز رفتن به سوی مرگ می کنند.

دوستان کارگر،
در شرایط غیر ایمن کار نکنیم
باعث چاق شدن جیب های کارفرمایان نشویم
خانواده هایمان را در این شرایط سخت تنها رها نکنیم.
ما بالای سر خانواده هستیم این وضع مان است وای به روزی که نیستیم.

اول ایمنی بعد کار

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

چه افرادی فرزندانشان در تامین اجتماعی شاغلند؟؟

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، شایع شده است داود میدری فرزند وزیرکار که یکی از مدیران تامین اجتماعی است دستگیر شده است. خبرها حاکی از این است که دو نماینده مجلس هم که همسران شان توسط ایشان در تامین اجتماعی شاغل شده اند نیز دستگیر گردیده اند. اینکه داود میدری در عزل و نصب های مدیران تامین اجتماعی دخالت می کرده است سخنی است که در فضای سازمان تامین اجتماعی پیچیده است.

سوال این است آیا فقط پسر وزیرکار در تامین اجتماعی شاغل است؟؟
طبق شنیده ها آقای صالح ربیعی فرزند علی ربیعی وزیرکار سابق و آقای محمدی خواهر زاده آقای میدری نیز جزو شاغلان و مدیران تامین اجتماعی هستند.
همچنین پسر و دختر یکی از اعضای کانون عالی انجمن های صنفی کارگری ایران از جوانی نیز در این سازمان مشغول به کار هستند.
سالهاست که تامین اجتماعی نه تنها به صندوقی برای دستبرد زدن مافیا تبدیل شده است بلکه محلی برای استخدام فرزندان بی عرضه مسوولین شده است.
سالهاست که هر وزیرکاری برای گرفتن تأییدش و یا رد استیضاح از مجلس باید فرزندان و بستگان بخشی از نمایندگان مجلس را در تامین اجتماعی و گروه شستا به کار مشغول کند همچنین اعضا و بستگان خانواده های وزرا، هیات امنای تامین اجتماعی.
اینان هستند که بدون داشتن شرایط مدیریتی و فقط به دلیل وابستگی شان و نان قرض دادن در شستا و تامین اجتماعی شاغل می شوند.
اگر امروز تامین اجتماعی به این فلاکت افتاده نتیجه چنین نان قرض دادن هایی است، وام های بدون بازگشت، حقوق های افسانه‌ای و ایجاد شرکت های صوری با هیات مدیرها های صوری که هرگز در هیچ کجای تامین اجتماعی و شستا لحظه ای حضور نداشته اند اما در هیات مدیره ها و مشاورهای شرکت های شستا حقوق های نجومی می گیرند. یکی دیگر از تخلفات آشکار و نهان تامین اجتماعی است.
کارگران و بازنشستگان خواهان پاکسازی تامین اجتماعی از این افراد بی لیاقت و بی کفایت بوده و تحقیق و تفحص از این غارت آشکار را حق خود می داند.

اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد و دزدی

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

پول هم هست و هم نیست، چرا؟؟؟


به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از رییس دولت تا وزرا و وکلای مجلس همه یک صدا می گویند:«پول نیست».
طبق آمار خود دولتی ها از جمله وزیر نفت که گفته:« ما در دوران جنگ‌۴۰ روزه نفت مان را ۲ برابر قیمت بهمن ماه فروختیم » تا اخذ عوارض ۲ میلیونی از تنگه هرمز تا اعلام خبرگزاری فارس که:«از اول شهریورماه تا دیروز (۱۲ شهریور) بیش از یک میلیارد دلار نفتی به ذخایر کشور اضافه شد و در ۵ ماهه اول سال هم رقم فروش نفت کشور بیش از ۸۰ درصد از درآمد بودجه سال ۱۴۰۵ را پوشش داده شد»
چگونه می توان باور کرد که پول نیست آن‌هم با توجه به اینکه هنوز ششماه تا پایان سال باقی است و با این روند بی تردید نه تنها ۲۰ درصد باقی مانده بودجه تامین خواهد شد بلکه بیش از برآورد کارشناسان درآمد و پول در خزانه اندوخته می شود.
پرسش این است: قسم حضرت عباس را باور کنیم یا دم خروس را؟!؟؟
این درآمدها ورای اخذ جریمه راهنمایی و رانندگی، موارد مالیاتی، و بسیاری دیگر از درآمد های دیگر است. *پس چرا پول نیست؟؟*
ما پاسخ می دهیم:
وزیر اقتصاد و رییس بانک مرکزی تمامی بودجه را واریز آبکشی به نام «هدر سازی بودجه» می کنند.
برای نمونه بانک مرکزی هزار دلار بی زبان را با یک تصمیم ضداقتصادی به هر ایرانی می فروشد که در نهایت به جیب همان مافیای ارز خواهد رفت. چون هزار دلار ۲۰۰ هزار تومانی را مردم محروم و فقیر می خواهند چه کنند؟؟ پس به مافیای ارز خواهد فروخت و یا اینکه با دادن کارت ملی خود به این مافیای قاچاق ارز، مبلغی را گرفته و به دنبال زندگیش خواهد رفت.
این دلار پاشی در بازار ارز به معنای کاهش ارزش پول ملی و بالا رفتن قیمت اجناس و تولید روند نارضایتی تراشی مردم و زمینه سازی برای شورش خیابانی است تا پتانسیل متراکم نارضایتی را توسط دولت درهم کوبد.
بیش از ده برابر حجم کوه دماوند دلار از کشور خارج شده و همچنان خارج خواهد شد تا توان مردم محروم به قیمت ثروتمندتر شدن آقازاده ها و خانم‌ زاده های حرمزاده مافیا، گرفته شود و توانی برای جنگیدن برای اینده ای بهتر نماند.
۳ میلیون کودک ترک تحصیل کرده اند، بیش از ۳ میلیون نفر بیکار شده اند از جنگ ‌۱۲ روزه تا اعتراضات دیماه و جنگ ۴۰ روزه و جنگ فرسایشی کنونی که همچنان ادامه دارد و اعدام های هر روزه، حداقل بیش از ۸ هزار ایرانی کشته شده اند. ۸ هزار پتانسیلی که می توانست در اینده کشور موثر باشد ولی از بین رفتند تا توانی برای نبرد برای رفاه و زندگی بهتر نماند.
مافیای داخلی به همراه مافیای جهانی خوب پاسکاری می کنند تا مردم ایران مایوس، منفرد، درمانده و سرخورده کنند که اگر این رفت و دیگری آمد باز هم توانی برای مبارزه باقی نماند.
در شرایط کنونی وظیفه ای سخت برای سندیکاهای کارگری و کوشندگان مدنی برای مقابله با این ترفند مافیای داخلی و خارجی، در این برهه تاریخی ایجاد شده است که همانا غلبه بر این برنامه ریزی ضد انسانی است.
یکشنبه های اعتراضی بخشی از این مقابله است که باید با آن همراه شد.

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

۱۳ سال صبر کردیم، حالا نوبت ماست!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، کارگران غیر رسمی نفت در اطلاعیه ای روز دوشنبه ۳۰ شهریور را روز تجمع اعتراضی به ۱۳ سال بدقولی اعلام نموده اند و از همه کارگران چه عملیاتی و چه ستادی و چه خشکی دعوت به پیوستن به اعتراض نموده اند در بخشی از این اطلاعیه می خوانیم:
«🔹قبلاً گفتیم، هشدار دادیم، نوشتیم و پیگیری کردیم؛ اما گوش نکردید!
۱۳سال است بک‌پی ماده۱۰ بین وعده‌ها، فایل اشتباه، اصلاح محاسبات و «به‌زودی پرداخت می‌شود» سرگردان است.
🔹۱۳سال صبر کردیم؛ اما ظاهراً صبر کارکنان را با بی‌خیالی مسئولان اشتباه گرفتید.
مطمئن باشيد چنين مسئولی ذره‌ای ارزش برای هيچ‌يک از كاركنان نخواهد داشت.
🔹در ادوار مختلف، تعداد زیادی از نمایندگان مجلس هم در پاسخ به پیگیری‌های کارکنان، بارها به مشکلات موجود در بدنه‌ی مدیریتی نفت اشاره کرده‌اند؛ حتی این مضمون بارها مطرح شده که منافع عده‌ای در ساختار مدیریتی، اجازه تحقق مطالبات کارکنان را نمی‌دهد.
🔸هفته آینده، تجمع مطالبه‌گری را از مناطق عملیاتی شروع می‌کنیم. اگر باز هم نتیجه‌ای حاصل نشد، مطالبه‌گری بمرور به ترک ساعتی تا روزانه‌ی محل کار و نهایتا به تهران کشیده خواهد شد.
🗣همکاران گرامی چیزی به انتهای مهلت داده شده به وزارت نفت و مسئولینش باقی نمانده؛ ماه پیش قرار گذاشتیم اگر باز هم بی‌محلی دیدیم، واکنش نشان دهیم. از کلیه همکاران انتظار داریم بابت نشان دادن اتحاد و دغدغه‌های معیشتی، روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ساعت ۹صبح درمحل کار، تجمع کرده و اعتراض خود را به عدم پرداخت معوقات ۱۳ساله نمایش دهیم. این آغاز یک حرکت است.
👈از همه‌ی همکاران انتظار همراهی داریم!»

در حالی کارگران نفت برای استقلال و آبادانی کشور زیر بمباران و شرایط سخت آب و هوایی ایستادگی کرده تا از منافع ملی دفاع کنند، غارتگران نیز بیکار ننشسته نه تنها ثروت ملی را به یغما می برند بلکه حق و حقوق قانونی این کارگران را با وعده های توخالی به بازیچه ای برای خود قرار داده اند.

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران همچنانکه سالهاست از حقوق این خواهران و برادران سختکوش دفاع کرده و اعتصاب را حق همه زحمتکشان می داند، از این اعتراض حمایت کرده و با تمام توان به این کارگران در رسیدن به خواسته های خود یاری خواهد رساند.

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۲۷ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

وفاداریِ سازمان تأمین اجتماعی: مطیعِ «قانون» یا مطیعِ «قانون‌گذار»؟
واکاوی در تقابلِ حاکمیت قانون و سیاست‌گرایی در مدیریتِ رفاه اجتماعی

‌مقدمه: تقابلِ دو مرجعیت
در نظریات کلاسیک حقوق عمومی، میان «قانون» (Law) به عنوان مجموعه‌ای از قواعد پایدار و عادلانه، و «قانون‌گذار» (Legislator) به عنوان اراده‌ی متغیر سیاسی، تمایزی بنیادین وجود دارد. پرسش اصلی اینجاست: نهادهای واسطه‌ای مانند سازمان تأمین اجتماعی، در هنگام اجرا، به کدام مرجعیت وفادارند؟ آیا آن‌ها خود را ملزم به اجرای دقیقِ نصوصِ قانونی می‌دانند (مطیع قانون)، یا خود را متعهد به اجرایِ سیاست‌های جاریِ قانون‌گذار (مطیع قانون‌گذار) می‌کنند؟ این تفاوت، مرز میان «دموکراسی حقوق‌مدار» و «سیاست‌مداریِ اداری» است.

‌بخش اول: مطیعِ قانون؛ نگاه به حاکمیت قانون (Rule of Law)
اگر سازمان تأمین اجتماعی «مطیع قانون» باشد، رفتار او باید بر اساس پیش‌بینی‌پذیری و ثبات باشد. در این حالت، سازمان به نصوصِ تصویب‌شده در قانونِ بیمه و حمایت‌های اجتماعی پایبند است. حتی اگر قانون‌گذار در مجلس، به دلیل فشارهای اقتصادی یا تغییرات سیاسی، قانونی را با رویکردی غیرمنصفانه وضع کند، سازمان به عنوان یک نهادِ حقوقی، باید در چارچوبِ اصولِ کلیِ عدالت و حقوقِ بنیادینِ کارگران و بیمه‌شدگان عمل کند.
‌در این دیدگاه، «قانون» مرجعِ نهایی است و سازمان تنها مجریِ دستوراتِ صریحِ آن. در این صورت، هرگونه تغییر در حقوقِ بیمه‌شدگان، تنها باید از مسیرِ شفافِ تغییرِ قانون و با رعایتِ اصلِ عدم‌ارتجاعِ اداری انجام شود.
‌بخش دوم: مطیعِ قانون‌گذار؛
نگاه به اراده‌ی سیاسی (Political Will) اما وقتی سازمان به جای قانون، خود را «مطیع قانون‌گذار» می‌نامد، ماهیت عملکردی‌اش تغییر می‌کند. در این وضعیت، سازمان نه یک مجریِ مستقل، بلکه بازویِ اجراییِ سیاست‌های گذرا و گاه متناقضِ قانون‌گذار است. وقتی قانون‌گذار (به عنوان نماینده‌ی قدرت سیاسی) با فشارِ بودجه یا تغییراتِ ساختاری، تصمیم می‌گیرد حقوقی را تعدیل یا حذف کند، سازمان «مطیعِ قانون‌گذار» بلافاصله برای توجیه این اقدامات، به ابزارهای اداری و دستورالعمل‌های جدید روی می‌آورد.
‌در این حالت، سازمان از «قانون» فاصله گرفته و به دنبال «توجیهِ اراده‌ی سیاسی» است. این رفتار باعث می‌شود که حقوقِ بیمه‌شدگان، دیگر نه بر اساسِ نصوصِ ثابت، بلکه بر اساسِ «نیازهای لحظه‌ایِ قانون‌گذار» تعریف شود. اینجاست که ناامنیِ حقوقی ایجاد می‌گردد؛ چرا که حقوقِ فرد، دیگر در قانونِ مدون نیست، بلکه در تصمیماتِ متغیرِ قدرتِ سیاسی نهفته است.
‌بخش سوم: تحلیل انتقادی؛ بحرانِ میان‌جی‌گری
بحران اصلی در سازمان تأمین اجتماعی، زمانی رخ می‌دهد که مرز میان این دو حالت، کمرنگ می‌شود. وقتی سازمان تحت عنوان «اجرای قانون»، در واقع در حالِ «تفسیرِ ارتقای یافته از اراده‌ی قانون‌گذار» است، در واقع از وظیفه اصلی خود یعنی حفاظت از حقوقِ شهروندان بازمانده است.
‌این «مطیع بودن نسبت به قانون‌گذار» منجر به پدیده‌ای می‌گردد که می‌توان آن را «انحراف از هدفِ اصلیِ قانون» نامید. قانون‌گذار ممکن است قانونی را با هدفِ حمایت از طبقه کارگر وضع کند، اما سازمان با تحت‌الشعاع قرار دادنِ «اراده‌ی سیاسیِ فعلی»، ممکن است با استفاده از تفسیرهای اداری، آن قانون را به شکلی اجرا کند که حمایتِ مورد نظر را از بین ببرد. در این وضعیت، سازمان به جای اینکه «سپرِ دفاع از حقوقِ قانون» باشد، به «ابزارِ مدیریتِ تبعی» تبدیل می‌شود.

‌نتیجه‌گیری: ضرورت بازگشت به حاکمیتِ قانون
برای رسیدن به یک نظامِ رفاهیِ پایدار، سازمان تأمین اجتماعی باید از جایگاهِ «مطیعِ قانون‌گذار» به جایگاهِ «مطیعِ قانون» حرکت کند. وفاداری به قانون‌گذار، سازمان را در تلاطم‌های سیاسی و تغییراتِ بودجه‌ای، بی‌ثبات و غیرقابل‌اعتماد می‌کند؛ اما وفاداری به قانون، حتی در سخت‌ترین شرایط اقتصادی، به بیمه‌شدگان اطمینان می‌دهد که حقوقِ آن‌ها نه یک «امتیازِ سیاسی»، بلکه یک «حقِ قانونی و ماندگار» است.
‌عدالت در تأمین اجتماعی، در گروِ آن است که سازمان، «حقِ صریحِ قانون» را بر «اراده‌ی گذرا و متغیرِ قانون‌گذار» مقدم بداند.

نویسنده: کارگر جنوبی
۲۸ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar