کشتار کارگران ادامه دارد!
هم دشمن می کشد و هم کارفرمایان!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، پس از بمباران واحد‌های تولیدی و کشتار کارگران توسط دشمن، شوربختانه این کشتار توسط عوامل داخلی همچنان ادامه دارد. به این خبرهای یک هفته ای درج شده در خبرگزاری ایلنا توجه کنید:
۶/۱۵ کارگر اخراجی قطار شهری اهواز خودسوزی کرد
مرگ کارگر شاغل در شهرک صنعتی لاکان
۶/۱۶ ریزش تونل معدن البلاغ اسفراین و کشته شدن یک نفر
کشته شدن کارگر راه آهن بر اثر واژگونی خودرو در سیرجان
۶/۱۷ سقوط از ارتفاع کارگر نیشابوری
واژگونی اتوبوس کارگران معدن همکار یک کارگر کشته و ۱۶ نفر مصدوم شدند
۶/۱۸ واژگونی اتوبوس کارگران مس سرچشمه یک کارگر کشته و ۳۸ تن مجروح
۶/۱۹ واژگونی خودروی کارگران فصلی در پیرانشهر ۱۶ نفر مجروح
۶/۲۰ مرگ کارگر آرماتوربند در اثر سقوط در عبدالله آباد شهریار
مرگ حسین البوغبیش کارگر پروژه ای شرکت فجر انرژی خلیج فارس در اثر سقوط
۶/۲۳ انفجار در آزمایشگاه فرآوری ملایر، سه کارگر مصدوم شدند
جان باختن یک کارگر ساختمانی بر اثر سقوط در مشهد.
این آمار کشتار یک هفته ای کارگرانی است که شانس درج در خبرگزاری ایلنا و آمار و انتشار خبری را داشته اند.
با شروع جنگ، کارفرمایان برای کشتار و مرگ کارگران دست به کار شده اند یا دستمزدها را نمی دهند و کارگر را به سمت شکایت های فرسایشی می برند تا کارگر از خیر شکایت بگذرد با گرسنگی مفرط به سمت مرگ برود و یا اینکه از موارد ایمنی کاسته و باعث مرگ و مجروح شدن کارگران می شوند. کارگرانی که معلوم نیست به سرکار باز می گردند یا نه؟؟
در این کشتار همدستی بخش بازرسی وزارت کار بسیار مشهود است و به ابعاد این کشتار کمک می کنند.
کارفرمایان از شرایط بیکاری روزافزون سواستفاده کرده با دستمزدهایی کم و شرایط خطرناک، کارگران گرسنه را وادار به پیشواز رفتن به سوی مرگ می کنند.

دوستان کارگر،
در شرایط غیر ایمن کار نکنیم
باعث چاق شدن جیب های کارفرمایان نشویم
خانواده هایمان را در این شرایط سخت تنها رها نکنیم.
ما بالای سر خانواده هستیم این وضع مان است وای به روزی که نیستیم.

اول ایمنی بعد کار

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

چه افرادی فرزندانشان در تامین اجتماعی شاغلند؟؟

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، شایع شده است داود میدری فرزند وزیرکار که یکی از مدیران تامین اجتماعی است دستگیر شده است. خبرها حاکی از این است که دو نماینده مجلس هم که همسران شان توسط ایشان در تامین اجتماعی شاغل شده اند نیز دستگیر گردیده اند. اینکه داود میدری در عزل و نصب های مدیران تامین اجتماعی دخالت می کرده است سخنی است که در فضای سازمان تامین اجتماعی پیچیده است.

سوال این است آیا فقط پسر وزیرکار در تامین اجتماعی شاغل است؟؟
طبق شنیده ها آقای صالح ربیعی فرزند علی ربیعی وزیرکار سابق و آقای محمدی خواهر زاده آقای میدری نیز جزو شاغلان و مدیران تامین اجتماعی هستند.
همچنین پسر و دختر یکی از اعضای کانون عالی انجمن های صنفی کارگری ایران از جوانی نیز در این سازمان مشغول به کار هستند.
سالهاست که تامین اجتماعی نه تنها به صندوقی برای دستبرد زدن مافیا تبدیل شده است بلکه محلی برای استخدام فرزندان بی عرضه مسوولین شده است.
سالهاست که هر وزیرکاری برای گرفتن تأییدش و یا رد استیضاح از مجلس باید فرزندان و بستگان بخشی از نمایندگان مجلس را در تامین اجتماعی و گروه شستا به کار مشغول کند همچنین اعضا و بستگان خانواده های وزرا، هیات امنای تامین اجتماعی.
اینان هستند که بدون داشتن شرایط مدیریتی و فقط به دلیل وابستگی شان و نان قرض دادن در شستا و تامین اجتماعی شاغل می شوند.
اگر امروز تامین اجتماعی به این فلاکت افتاده نتیجه چنین نان قرض دادن هایی است، وام های بدون بازگشت، حقوق های افسانه‌ای و ایجاد شرکت های صوری با هیات مدیرها های صوری که هرگز در هیچ کجای تامین اجتماعی و شستا لحظه ای حضور نداشته اند اما در هیات مدیره ها و مشاورهای شرکت های شستا حقوق های نجومی می گیرند. یکی دیگر از تخلفات آشکار و نهان تامین اجتماعی است.
کارگران و بازنشستگان خواهان پاکسازی تامین اجتماعی از این افراد بی لیاقت و بی کفایت بوده و تحقیق و تفحص از این غارت آشکار را حق خود می داند.

اتحاد اتحاد علیه فقر و فساد و دزدی

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

پول هم هست و هم نیست، چرا؟؟؟


به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، از رییس دولت تا وزرا و وکلای مجلس همه یک صدا می گویند:«پول نیست».
طبق آمار خود دولتی ها از جمله وزیر نفت که گفته:« ما در دوران جنگ‌۴۰ روزه نفت مان را ۲ برابر قیمت بهمن ماه فروختیم » تا اخذ عوارض ۲ میلیونی از تنگه هرمز تا اعلام خبرگزاری فارس که:«از اول شهریورماه تا دیروز (۱۲ شهریور) بیش از یک میلیارد دلار نفتی به ذخایر کشور اضافه شد و در ۵ ماهه اول سال هم رقم فروش نفت کشور بیش از ۸۰ درصد از درآمد بودجه سال ۱۴۰۵ را پوشش داده شد»
چگونه می توان باور کرد که پول نیست آن‌هم با توجه به اینکه هنوز ششماه تا پایان سال باقی است و با این روند بی تردید نه تنها ۲۰ درصد باقی مانده بودجه تامین خواهد شد بلکه بیش از برآورد کارشناسان درآمد و پول در خزانه اندوخته می شود.
پرسش این است: قسم حضرت عباس را باور کنیم یا دم خروس را؟!؟؟
این درآمدها ورای اخذ جریمه راهنمایی و رانندگی، موارد مالیاتی، و بسیاری دیگر از درآمد های دیگر است. *پس چرا پول نیست؟؟*
ما پاسخ می دهیم:
وزیر اقتصاد و رییس بانک مرکزی تمامی بودجه را واریز آبکشی به نام «هدر سازی بودجه» می کنند.
برای نمونه بانک مرکزی هزار دلار بی زبان را با یک تصمیم ضداقتصادی به هر ایرانی می فروشد که در نهایت به جیب همان مافیای ارز خواهد رفت. چون هزار دلار ۲۰۰ هزار تومانی را مردم محروم و فقیر می خواهند چه کنند؟؟ پس به مافیای ارز خواهد فروخت و یا اینکه با دادن کارت ملی خود به این مافیای قاچاق ارز، مبلغی را گرفته و به دنبال زندگیش خواهد رفت.
این دلار پاشی در بازار ارز به معنای کاهش ارزش پول ملی و بالا رفتن قیمت اجناس و تولید روند نارضایتی تراشی مردم و زمینه سازی برای شورش خیابانی است تا پتانسیل متراکم نارضایتی را توسط دولت درهم کوبد.
بیش از ده برابر حجم کوه دماوند دلار از کشور خارج شده و همچنان خارج خواهد شد تا توان مردم محروم به قیمت ثروتمندتر شدن آقازاده ها و خانم‌ زاده های حرمزاده مافیا، گرفته شود و توانی برای جنگیدن برای اینده ای بهتر نماند.
۳ میلیون کودک ترک تحصیل کرده اند، بیش از ۳ میلیون نفر بیکار شده اند از جنگ ‌۱۲ روزه تا اعتراضات دیماه و جنگ ۴۰ روزه و جنگ فرسایشی کنونی که همچنان ادامه دارد و اعدام های هر روزه، حداقل بیش از ۸ هزار ایرانی کشته شده اند. ۸ هزار پتانسیلی که می توانست در اینده کشور موثر باشد ولی از بین رفتند تا توانی برای نبرد برای رفاه و زندگی بهتر نماند.
مافیای داخلی به همراه مافیای جهانی خوب پاسکاری می کنند تا مردم ایران مایوس، منفرد، درمانده و سرخورده کنند که اگر این رفت و دیگری آمد باز هم توانی برای مبارزه باقی نماند.
در شرایط کنونی وظیفه ای سخت برای سندیکاهای کارگری و کوشندگان مدنی برای مقابله با این ترفند مافیای داخلی و خارجی، در این برهه تاریخی ایجاد شده است که همانا غلبه بر این برنامه ریزی ضد انسانی است.
یکشنبه های اعتراضی بخشی از این مقابله است که باید با آن همراه شد.

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران


https://t.me/sfelezkar

۱۳ سال صبر کردیم، حالا نوبت ماست!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، کارگران غیر رسمی نفت در اطلاعیه ای روز دوشنبه ۳۰ شهریور را روز تجمع اعتراضی به ۱۳ سال بدقولی اعلام نموده اند و از همه کارگران چه عملیاتی و چه ستادی و چه خشکی دعوت به پیوستن به اعتراض نموده اند در بخشی از این اطلاعیه می خوانیم:
«🔹قبلاً گفتیم، هشدار دادیم، نوشتیم و پیگیری کردیم؛ اما گوش نکردید!
۱۳سال است بک‌پی ماده۱۰ بین وعده‌ها، فایل اشتباه، اصلاح محاسبات و «به‌زودی پرداخت می‌شود» سرگردان است.
🔹۱۳سال صبر کردیم؛ اما ظاهراً صبر کارکنان را با بی‌خیالی مسئولان اشتباه گرفتید.
مطمئن باشيد چنين مسئولی ذره‌ای ارزش برای هيچ‌يک از كاركنان نخواهد داشت.
🔹در ادوار مختلف، تعداد زیادی از نمایندگان مجلس هم در پاسخ به پیگیری‌های کارکنان، بارها به مشکلات موجود در بدنه‌ی مدیریتی نفت اشاره کرده‌اند؛ حتی این مضمون بارها مطرح شده که منافع عده‌ای در ساختار مدیریتی، اجازه تحقق مطالبات کارکنان را نمی‌دهد.
🔸هفته آینده، تجمع مطالبه‌گری را از مناطق عملیاتی شروع می‌کنیم. اگر باز هم نتیجه‌ای حاصل نشد، مطالبه‌گری بمرور به ترک ساعتی تا روزانه‌ی محل کار و نهایتا به تهران کشیده خواهد شد.
🗣همکاران گرامی چیزی به انتهای مهلت داده شده به وزارت نفت و مسئولینش باقی نمانده؛ ماه پیش قرار گذاشتیم اگر باز هم بی‌محلی دیدیم، واکنش نشان دهیم. از کلیه همکاران انتظار داریم بابت نشان دادن اتحاد و دغدغه‌های معیشتی، روز دوشنبه ۳۰ شهریور ماه ساعت ۹صبح درمحل کار، تجمع کرده و اعتراض خود را به عدم پرداخت معوقات ۱۳ساله نمایش دهیم. این آغاز یک حرکت است.
👈از همه‌ی همکاران انتظار همراهی داریم!»

در حالی کارگران نفت برای استقلال و آبادانی کشور زیر بمباران و شرایط سخت آب و هوایی ایستادگی کرده تا از منافع ملی دفاع کنند، غارتگران نیز بیکار ننشسته نه تنها ثروت ملی را به یغما می برند بلکه حق و حقوق قانونی این کارگران را با وعده های توخالی به بازیچه ای برای خود قرار داده اند.

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران همچنانکه سالهاست از حقوق این خواهران و برادران سختکوش دفاع کرده و اعتصاب را حق همه زحمتکشان می داند، از این اعتراض حمایت کرده و با تمام توان به این کارگران در رسیدن به خواسته های خود یاری خواهد رساند.

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۲۷ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

وفاداریِ سازمان تأمین اجتماعی: مطیعِ «قانون» یا مطیعِ «قانون‌گذار»؟
واکاوی در تقابلِ حاکمیت قانون و سیاست‌گرایی در مدیریتِ رفاه اجتماعی

‌مقدمه: تقابلِ دو مرجعیت
در نظریات کلاسیک حقوق عمومی، میان «قانون» (Law) به عنوان مجموعه‌ای از قواعد پایدار و عادلانه، و «قانون‌گذار» (Legislator) به عنوان اراده‌ی متغیر سیاسی، تمایزی بنیادین وجود دارد. پرسش اصلی اینجاست: نهادهای واسطه‌ای مانند سازمان تأمین اجتماعی، در هنگام اجرا، به کدام مرجعیت وفادارند؟ آیا آن‌ها خود را ملزم به اجرای دقیقِ نصوصِ قانونی می‌دانند (مطیع قانون)، یا خود را متعهد به اجرایِ سیاست‌های جاریِ قانون‌گذار (مطیع قانون‌گذار) می‌کنند؟ این تفاوت، مرز میان «دموکراسی حقوق‌مدار» و «سیاست‌مداریِ اداری» است.

‌بخش اول: مطیعِ قانون؛ نگاه به حاکمیت قانون (Rule of Law)
اگر سازمان تأمین اجتماعی «مطیع قانون» باشد، رفتار او باید بر اساس پیش‌بینی‌پذیری و ثبات باشد. در این حالت، سازمان به نصوصِ تصویب‌شده در قانونِ بیمه و حمایت‌های اجتماعی پایبند است. حتی اگر قانون‌گذار در مجلس، به دلیل فشارهای اقتصادی یا تغییرات سیاسی، قانونی را با رویکردی غیرمنصفانه وضع کند، سازمان به عنوان یک نهادِ حقوقی، باید در چارچوبِ اصولِ کلیِ عدالت و حقوقِ بنیادینِ کارگران و بیمه‌شدگان عمل کند.
‌در این دیدگاه، «قانون» مرجعِ نهایی است و سازمان تنها مجریِ دستوراتِ صریحِ آن. در این صورت، هرگونه تغییر در حقوقِ بیمه‌شدگان، تنها باید از مسیرِ شفافِ تغییرِ قانون و با رعایتِ اصلِ عدم‌ارتجاعِ اداری انجام شود.
‌بخش دوم: مطیعِ قانون‌گذار؛
نگاه به اراده‌ی سیاسی (Political Will) اما وقتی سازمان به جای قانون، خود را «مطیع قانون‌گذار» می‌نامد، ماهیت عملکردی‌اش تغییر می‌کند. در این وضعیت، سازمان نه یک مجریِ مستقل، بلکه بازویِ اجراییِ سیاست‌های گذرا و گاه متناقضِ قانون‌گذار است. وقتی قانون‌گذار (به عنوان نماینده‌ی قدرت سیاسی) با فشارِ بودجه یا تغییراتِ ساختاری، تصمیم می‌گیرد حقوقی را تعدیل یا حذف کند، سازمان «مطیعِ قانون‌گذار» بلافاصله برای توجیه این اقدامات، به ابزارهای اداری و دستورالعمل‌های جدید روی می‌آورد.
‌در این حالت، سازمان از «قانون» فاصله گرفته و به دنبال «توجیهِ اراده‌ی سیاسی» است. این رفتار باعث می‌شود که حقوقِ بیمه‌شدگان، دیگر نه بر اساسِ نصوصِ ثابت، بلکه بر اساسِ «نیازهای لحظه‌ایِ قانون‌گذار» تعریف شود. اینجاست که ناامنیِ حقوقی ایجاد می‌گردد؛ چرا که حقوقِ فرد، دیگر در قانونِ مدون نیست، بلکه در تصمیماتِ متغیرِ قدرتِ سیاسی نهفته است.
‌بخش سوم: تحلیل انتقادی؛ بحرانِ میان‌جی‌گری
بحران اصلی در سازمان تأمین اجتماعی، زمانی رخ می‌دهد که مرز میان این دو حالت، کمرنگ می‌شود. وقتی سازمان تحت عنوان «اجرای قانون»، در واقع در حالِ «تفسیرِ ارتقای یافته از اراده‌ی قانون‌گذار» است، در واقع از وظیفه اصلی خود یعنی حفاظت از حقوقِ شهروندان بازمانده است.
‌این «مطیع بودن نسبت به قانون‌گذار» منجر به پدیده‌ای می‌گردد که می‌توان آن را «انحراف از هدفِ اصلیِ قانون» نامید. قانون‌گذار ممکن است قانونی را با هدفِ حمایت از طبقه کارگر وضع کند، اما سازمان با تحت‌الشعاع قرار دادنِ «اراده‌ی سیاسیِ فعلی»، ممکن است با استفاده از تفسیرهای اداری، آن قانون را به شکلی اجرا کند که حمایتِ مورد نظر را از بین ببرد. در این وضعیت، سازمان به جای اینکه «سپرِ دفاع از حقوقِ قانون» باشد، به «ابزارِ مدیریتِ تبعی» تبدیل می‌شود.

‌نتیجه‌گیری: ضرورت بازگشت به حاکمیتِ قانون
برای رسیدن به یک نظامِ رفاهیِ پایدار، سازمان تأمین اجتماعی باید از جایگاهِ «مطیعِ قانون‌گذار» به جایگاهِ «مطیعِ قانون» حرکت کند. وفاداری به قانون‌گذار، سازمان را در تلاطم‌های سیاسی و تغییراتِ بودجه‌ای، بی‌ثبات و غیرقابل‌اعتماد می‌کند؛ اما وفاداری به قانون، حتی در سخت‌ترین شرایط اقتصادی، به بیمه‌شدگان اطمینان می‌دهد که حقوقِ آن‌ها نه یک «امتیازِ سیاسی»، بلکه یک «حقِ قانونی و ماندگار» است.
‌عدالت در تأمین اجتماعی، در گروِ آن است که سازمان، «حقِ صریحِ قانون» را بر «اراده‌ی گذرا و متغیرِ قانون‌گذار» مقدم بداند.

نویسنده: کارگر جنوبی
۲۸ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

یکشنبه های اعتراضی اتحاد!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۲۹ شهریور بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، شوش، رشت، اهواز، قزوین، تبریز و دزفول، کرمانشاه و در اصفهان بازنشستگان فولادی تجمع اعتراضی خود را برگزار کردند.
بخشی از شعارهای بازنشستگان در خصوص حمایت از بازگشت به کار اسماعیل بخشی کوشنده کارگری نیشکر هفت تپه، به کار بود و اعلام کردند او را تنها نخواهند گذاشت. همچنین از کارگران نفت برای اعتصاب فردا حمایت کرده و از خواسته های آنان پشتیبانی نمودند.
متاسفانه بی محلی های سازمان تامین اجتماعی در مورد پرداخت معوقه افزایش حقوق اردیبهشت و یاوه گویی های اعضای کانون عالی خشم بازنشستگان را در پی داشت که در شعارها نمود داشت:
وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه، همسان سازی دائم/ حق ماست حق ماست، درمان رایگان/ حق ماست حق ماست، مزایای بازنشسته/ پرداخت باید گردد، حقوق بازنشسته/ فقط برای به هفته، یخچال بازنشسته/ خالی تر از گذشته، کنترل تورم / خواسته روز مردم، حقوق ما ریالیه/ هزینه ها دلاریه، گرانی تورم/ شکسته پشت مردم، حقوق بازنشسته/ فقط طبق تورم، بدهی های دولت/ پرداخت باید گردد، نیاز ما این زمان/ معیشت است و درمان، بیمه های تکمیلی/ دزد سر گردنه، گرانی بی علت/ شلیک بسوی ملت، تجمع تشکل/ حق ماست حق ماست ،با حقوق کم ما/ میدری زندگی کن، حداقل حقوق/ برای همه وزیران، کنترل نرخ ارز/ حق ماست حق ماست، نه سرما نه گرما/ نیست جلودارمان، تا حق خود نگیریم/ یکشنبه ها همین جا.

بازنشستگان فولاد اصفهان در اعتراض به مشکلات بیمه‌ای و معیشتی، از مسیر دروازه دولت به سمت استانداری اصفهان راهپیمایی کردند. از محورهای اصلی اعتراض آنان: عملکرد نامناسب بیمه تکمیلی دانا و ادامه مشکلات در پوشش درمانی و پرداخت هزینه‌های پزشکی است. بازنشستگان همچنین خواستار اجرای مفاد صورت‌جلسه ۲۷ آذر ۱۴۰۴ مصوب استاندار اصفهان و نمایندگان مجلس و رفع بلاتکلیفی بیمه‌ای، اجرای واقعی متناسب‌ سازی حقوق و رساندن دریافتی بازنشستگان به ۹۰ درصد حقوق شاغلان هم‌رده، پرداخت مطالبات و معوقات و تأمین درمان رایگان و مستمر مطابق مقررات صندوق فولاد نیز از مطالبات این بازنشستگان است.
در قزوین بازنشستگان پس از تجمع به دیدار مدیرعامل درمان رفته و جویای جلسه ای که قرار بود مدیران درمان این هفته برگزار شود، شدند که پاسخ شنیدند به دلیل آخرین هفته شهریور و شلوغی جاده ها فعلن عقب افتاده است.
در کرمانشاه یکی از بازنشستگان پیرامون جلسات فرمایشی و فرصت سوزانه ترمیم مزد شورای عالی کار در نیمه دوم سال صحبت نمود و گفت:«ما در جامعه ای دوقطبی و تبعیض آمیز بسر می بریم که بیشتر منابع و ثروت در دست عده قلیلی از جامعه ست»
در دزفول در خصوص عدم پرداخت بدهی های دولت به سازمان. عدم اجرای دقیق ماده 54 الزام درمان رایگان و تصمیم به فروش غیر قانونی اموال سازمان و شستا و تسریع در پرداخت معوقه اردیبهشت شدند.
در اهواز بازنشستگان با شعار «زیر بار ستم نمی کنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی، مرگ بر این بندگی، بر این برده گی» در مقابل درب اداره کل این سازمان در استان خوزستان در اعتراض به شرایط سخت معیشتی و پایمال شدن حقوق خود شعار دادند.
در شوش بازنشستگان در مقابل اداره کار تجمع کردند و در اعتراض به واگذاری شرکت‌ها و دارایی‌های شستا اعلام کردند که
دارایی‌های تأمین اجتماعی، حاصل سال‌ها حق بیمه کارگران و پشتوانه زندگی بازنشستگان است؛ نه دارایی‌ای برای واگذاری بدون شفافیت و پاسخگویی. و همچنین صدای رسای خود را در اعتراض به بازنگشتن اسماعیل بخشی به کار را، فریاد زدند.
در رشت فرزندان همیشه‌ بیدار،، در مخالفت اكيد عليه تبعیض، جنگ خانمان‌سوز، زندانی‌ کردن کنشگران مدنی، فرهنگی، کارگری و احکام ظالمانه‌ی قرون‌وسطایی اعدام، به‌پا خاستند؛ و حول شعار محورى "کارگر، معلم، کشوری، لشکری؛ اتحاد، اتحاد" مردم را به ایجاد تشکل‌های مستقل، دعوت کردند.
در تهران بازنشستگان ضمن دادن شعارهای معیشتی و حمایت از اسماعیل بخشی و اعتصاب فردای کارگران نفت در خصوص اتحاد صحبت کردند.
همچنین امروز کارگران فولاد اهواز دست به اعتصاب زدند این اعتصاب از دو روز قبل و با توقف تولید بخش دو میلگرد در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات کارگران، از جمله پرداخت منظم حقوق و دستمزد، بهبود وضعیت معیشتی، رفع مشکلات مدیریتی و ضرورت ساماندهی و رونق تولید آغاز شده بود..
امروز فولاد، فردا کارگران نفت و تداوم اعتراض بازنشستگان فولاد و مخابرات می رود تا اعتراضات را به یک موج تبدیل کند.
مافیا با گرسنگی دادن به زحمتکشان و ۹۰ درصد مردم سعی در امتحان تاب آوری مردم است و نمی داند سیلی زحمتکشان بنیان کن است.

بازنشستگان متحد تهرانی

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar

چرا تجمع کارگران نفت صورت نگرفت؟؟

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با توجه به اینکه از چند روز قبل اعتصاب چند ساعته ای را کارگران ارکان ثالث برای روز ۳۰ شهریور ساعت ۹ صبح در یک نظر سنجی و با رای مثبت ۳ هزار نفر برنامه ریزی شده بود، متاسفانه دست های پنهان و پیدایی مانع این تجمع اعتراضی شد. هر چند دستاورد این اعلام اعتصاب پرداخت به موقع حقوق در امروز صورت گرفت اما همچنان موضوع تسویه «بک پی ماده ۱۰» انجام نگردید.
اما در یک حرکت دیگر بازنشستگان صندوق بازنشستگی نفت به این اعلام اعتصاب پاسخ مثبت داده و در اعتراض به پرداخت نشدن ۵ ماه مزایای عقب افتاده سال جاری و بن کارت و همچنین مزایای جانبی سال ۱۴۰۲ در مقابل حراست ساختمان نفت در اهواز تجمع کردند.
این نفتگران قدیمی سالهای گذشته شعار:«شاغل و بازنشسته اتحاد اتحاد و تا حق خود نگیریم از پا نمی نشینیم» را به دوستان شاغل یادآور شدند.
این تجمع که حاشیه هایی هم در پی داشت بدون هیچ برخوردی پایان یافت.

روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۳۰ شهریور ۱۴۰۵

https://t.me/sfelezkar

برای شرکت «پترو مکانیک هوشمند»، کار نکنیم!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با شروع جنگ پیمانکاران شیاد فرصت را غنیمت شمرده و حقوق کارگران را عقب می اندازند و یا بالا می کشند. ما در کمپین های سالهای ۹۹ و ۱۴۰۰ پیمانکاران را مجبور کردیم عقب انداختن حقوق ها را مبارزه متحدمان پایان بدهند اما آنها دوباره شروع به دغلبازی کرده اند.
شرکت پترو مکانیک هوشمند که زیر مجموعه شرکت الکترو کنترل در سایت کاتد سونگون ورزقان آذربایجان شرقی در نزدیکی تبریز است حقوق کارکنان خود را از اردیبهشت ماه تاکنون پرداخت نکرده و بیمه این کارکنان را تا خرداد بیشتر پرداخت نکرده است.
البته قابل ذکر است که شرکت الکترو کنترل که نصب واحد اکسیژن و گلدباکس را به این پیمانکار داده است نیز هنوز صورت وضعیت ها را تایید و پولی به پترو مکانیک هوشمند پرداخت نکرده است که صد البته این دلیلی نمی شود که شرکت پترو مکانیک هوشمند حقوق کارکنانش را ندهد.
در این کارهای غیرقانونی، اداره کار ورزقان در جریان قراردارد و هیچ واکنشی علیه این پیمانکار بدحساب انجام نداده است همچنین مسوولین سایت مس کاتد سونگون هم در جریان این بدحسابی قرار دارند و هیچ کاری نکرده اند.

بازهم به کارگران توصیه می کنیم وقتی یکماه پیمانکار حقوق شما را نمی تواند بدهد نباید برایش کار کنید تا طلب تان این مقدار زیاد نشود. پیمانکاری که حقوق یکماه را نمی تواند بدهد حالا چگونه می تواند چهار ماه دستمزد عقب افتاده را بدهد؟؟؟
بی تردید این پیمانکاران وقتی می بینند کارگران علیه این کارهای غیرقانونی سکوت می کنند ظلم خود را بیشتر کرده و به کارهای غیرقانونی خود ادامه می دهند.

با کار نکردن برای پیمانکاران بدحساب با عقب انداختن حقوق ها مقابله کنیم!

گروه پایپینگ و اکیپ پروژه ای ها

کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

https://t.me/sfelezkar