2017-2018-yillar ruhiy holatim juda abgor holatda edi. Negadir hecham hayotimdan koʻnglim toʻlmas, nuqul xayolim parishon, nimadandir alamzada, isyonkor ruhda edim. Doim orqaga qaraysan, oʻtmishni eslab siqilasan, bunaqa qilishing yaxshi emas deya maslahat berardi biri. U meni his qilmagan, nimaniyam bilardi deb gapiga parvo qilmas, shu koʻyi yashardim hayotimni.

Hozirgi ruhiyatimga nazar solaman-u, ancha narsa oʻzgarganini yaqqol sezaman: ancha bosiqlashdim, menga taqdim qilinganlarni boricha qabul qilishni oʻrgandim, isyonni yoʻqotdim, kimdandir nimadir kutishni ham yetarlicha kamaytirdim, birovlar hayotiga qiziqmay, oʻz hayotim bilan ovvoraman, moʻjizalarga ishona boshladim…

Hozir oʻsha odam meni koʻrsa, eshitsa tanimasa kerak. ))
__
P.S. Suratda bugungi mashgʻulotlar)

Siz meni necha yildan beri taniysiz?

Va menda qanday oʻzgarishlarni sezasiz.

Qiziq))

Charchoqli kundan keyin boshqa narsa qilish imkonsiz.
Kino vaqti menda. 🎞️

Ibn Haldunning “Muqaddima” kitobini turkchasi kerak. Qanday topsam boʻladi?💔

P.S. Topildi

300 000 dan 750 000 gacha ekan narxi. Endi menga kimdir buni sovgʻa qilsin. 😁

Doʻstlik qurbonlik talab qiladi…

Kecha dugonam bilan uyda kinoparty qilishga kelishgandik. Baxtimizga uydigilar bugun Qashqadaryoga ketishiga toʻgʻri kelib qoldi.

Kechga yaqin dugonamga yoʻlni tushuntirib, yarim yoʻlgacha chiqib, oʻzim kutib olishimni, uyga birga qaytishni aytib, telefonni qoʻyib, tez-tez uy ishlarini qilishga tushdim. Dugonam keldi, men esa hali kiyinishga ulgurmadim…

Juda katta tezlikda kiyinib, uy chiroqlarini oʻchirib, hamyonim va sumkamni olib, eshikni qulflab yugurdim. Koʻcha qop-qorongʻu, 18:22 soat. Odam kam, ammo borlari ham negadir menga gʻalati qaraydi. U-yoq buyogʻimga nimadir boʻlibdimi deb qarayman, qayoqda, hammasi bib-binoyidek. Ochilib ketgan boʻlsam kerak-da deb, hazlga yoʻyaman.

Boshqa odam gʻalati qaragandan keyin oʻzimga qaytadan razm soldim, ne koʻz bilan koʻrayki, koʻchada yomgʻir, sovuq va odamlar qalin kurtkalarda yurgan bir paytda men oʻzimni yozlik koftada koʻrdim. Uydan ultro pro max tezlikda shoshib chiqqanimdan, egnimga qalinroq ustki kiyim kiyishni unutibman. 😂

Lekin negadir hecham sovuq yemadim. Qaytanga, qizib ketaverdim. Qaytishda esa sharros yomgʻir. Koftada chiqqan odam aniq sovgʻatadi. 😂 Ammo koʻngli boʻsh dugonam bu holatimga jim qarab turolmadi. Mardonalarcha oʻz kurtkasini berdi. Haaa, bugun ikkimiz ham doʻstlik qurbonligini ado etdik.

Bozordan apelsin olayotsak, sotuvchi opa, zoʻr yogʻyaptiya yomgʻir, deb qoldilar. Biz esa, haaa, ayniqsa, uydan koftada chiqsangiz undanam maza boʻlarkan deb kulishdik bir-birimizga. 😁

Xullas, uydan koftada chiqmanglar. Ertaga qish.)

Қисматимиз жуда ўхшар қиш тунига, боқ:
Совуққина, зерикарли ва лекин оппоқ...

Абдулла Шер.