Bir savol, hozir ayni paytda siz turgan joy, siz turgan muhit, aynan siz loyiq boʻlgan va siz xohlagan joy degan fikrga qanday qaraysiz?

Kechda oʻz hayotimdagi voqealarni sizlar bilan bir tafakkur qilarmiz balki)

Kelinlik

▫️Endi uygʻonganingda choy tayyor boʻlmaydi, balki uni oʻzing tayyorlaysan.

▫️Yoningda paypogʻinggacha topib beradigan singling boʻlmaydi. Mayda-chuyda yugur-yugurlarni ham oʻzing qilasan.

▫️Endi uy ishlarini xushing kelganda ham, xushing kelmaganda ham qilishga majbursan.

▫️Yuraging siqilganda sumkangni koʻtarib aylanishga ketolmaysan. Kamiga hali chillang ham chiqmagan boʻlsa))

Bular minuslar emas. Bu yangi davrning oʻziga xos xususiyati.

▫️Qolaversa, endi sen muammolaringni boshqa bir yelkaga ilib, oʻzing maza qilib youtube tomosha qilolasan)

▫️Yeging yoki olging kelgan narsaga bir tiyn sarflamasdan erisholasan.)

Darslaringga koʻmaklashadigan va seni qoʻllaydigan biriga ega boʻlasan:)

Hayotimning yangi sahifasini shu anglamlar ila toʻldiryapman)

Reklama boʻyicha savollarga javob berolmayapman. Shuncha xabar boʻlib ketibdi. Inshaalloh, bugun javob berib chiqaman.

Narx soʻraganlar shu yerga kirib, bilib olishingiz mumkin.

Reklama boʻyicha murojaat: @tahrirchiqizz

Ishonchlimi deb yozishibdi koʻpchilik.

Ha, ishonchli! Ushbu tanlovni qilayotgan inson umraga borganimizda ellikboshiga sherik boʻlganlar. Ya’ni shaxs sifatida ham taniyman. Ikkilanmasdan, tezroq roʻyxatdan oʻtib, tanlovda ishtirok eting.

Siz ikkilanib turgan bir vaqtda boshqalar kitobni oʻqib, gʻoliblikka tayyorlanishmoqda. ☺️

Ma’lum sabablar bilan @tahrirchiqizz hisobi yangilandi. Avvalgi xabarlar oʻchib ketdi. Reklama uchun qayta aloqaga chiqing:

@tahrirchiqizz

Shunaqa qadimiy obunachilarim borligidan juda ham xursand boʻlaman. Ayniqsa, meni faqat onlayn emas, oflayn taniydiganlar ham sahifamda boʻlsa.

Agar siz ham dinozavrlar davridan beri sahifamda boʻlsangiz, men bilan bogʻliq xotirangizni eshitishga tayyorman. 🥹💕

Dadamni sogʻindim…

Uyimning tomi koʻrinib qolyapti…

Ertakdagi Zumradni endi tushunyapman. Uy sogʻinchini avval koʻp his qilganman, ammo bir kun baribir qaytish xayoli boʻlgani uchunmi bunchalik yuragimni jizillatmasdi.

Kechki ovqat yeyish paytida birdan xayolimga dadam keldilar. Zumda koʻzimda yosh aylanib, yigʻlamsirab, burnimni torta boshladim. Hech kimga bildirmaslik uchun koʻzimni televizordan va ovqatdan uzmay oʻtirdim. Tomogʻimga nimadir tiqilganday boʻldi, nima yeyotganimni anglamay, yutinolmay qoldim.

Zoʻrgʻa chidab, idishlarni yigʻlagancha yuvdim. Ota uyimni sogʻinib, oilamiz a’zolarini, suhbatlarni qoʻmsab… Dadamga qoʻngʻiroq qilib, ovozlarini eshitmaguncha tinchimadim. Soat millari kechki sakkizga qarab ketyapti, dadam qoʻngʻirogʻimdan hayron…

Oson emas, 24 yil bir joyda oʻsib, soʻng boshqa joyga olib ketilish osonmas. His qilganimni 10 dan birini yigʻlab yozdim xotira uchun.

Qiz bola boʻlish ham qiyin…

Bir ustozim aytgandilar: “Ilm ichidagi inson ogʻirroq boʻladi. Sal narsaga asabiylashib, sal narsaga mahzunlashavermaydi. Agar shunday qilaversa, ilm olishda juda qiynaladi. Sababi mahzunlik shaytondan. Bu paytda insonning qoʻli bir narsaga borishi juda qiyin”.

Shu oʻgitlariga sentyabrning oxiridan beri qattiq amal qilishga harakat qilib kelaman. Oʻshandan buyon hayotimda juda koʻp oʻzgarish boʻldi, zehnim ham biroz kuchlanganini his qilaman ba’zan. Odamlat bilan munosabatim yaxshilandi. Salga asabiylashmasdan, muzokara qilishni oʻrgandim, odamlarning koʻnglini qoldirishni emas, ularning koʻnglidan joy olishga harakat qildim. Odamlar bilan talashadigan hech narsam yoʻqligini, talashadigan narsam ham arzimasligini angladim. Shundan buyon ancha xotirjamman. Koʻnglimda birovga gʻilla-gʻashlik yoʻq. Men uchun ilm olish va uni singdirish, rivojlanish, insonlarga yordam berish birinchi darajaga chiqdi. Oʻzimni juda ham yengil his qila boshladim.

Talabalarga, ilm ahllariga 4-5 oylik tajribamdan kelib chiqib aytamanki, vaqtingizni koʻngilxiralik va mahzunlik bilan oʻtkazmang. Insonlarga xoʻp deb, ilmingiz bilan shugʻullaning. Shaytonga hay bering. U sizni mahzunlik bilan chalgʻitaman desa chalgʻib ketavermang.

Bu post ustozdan shu gapni eshitgan onda yozilmoqchi edi. Ammo avval oʻzim amal qilib, keyin aytay dedim. 💕

Bugun hayotimiz yengillashgani sari, noshukurlashib ketyapmiz. Nuqul oʻzimizni atrofdagi insonlarga qiyoslaymiz, ularning hayotidagi narsalarni oʻz hayotimizdan qidiramiz, boʻlmasa olib kirishga harakat qilamiz. Oiladagi sharoitlar, er, bolalar, qaynona-qaynota — bularning bari oʻsha biz baxtli deb oʻylagan oilaniki kabi boʻlishni xohlaymiz.

Bugun ijtimoiy tarmoqlar oʻzimizni boshqalar bilan solishtirishda juda qulay sharoitni yaratib beryapti. Soatlab biz baxtli deb oʻylagan insonlarning hayotini tomosha qilamiz-u, ammo oʻz hayotimizga nazar ham solmaymiz. Doim oʻzimizdan yuqorilarga qaraymiz-u, pastdagilar xayolimizga ham kelmaydi.

Shukur qilishga million sabablarimiz boʻlsa ham, ammo doim nimadandir norozimiz. Oʻsha nima deb soʻrasangiz, boshqalarda unaqa, menda bunaqa, boshqalarda u bor, menda bu yoʻq. Ammo unutmaylikki, bolasi yil boʻyi kasalxonada yotadiganlar ham bor, eri vafot etganlar bor, uyi yoʻqlar bor, yeyishga non topolmaydiganlar ham bor. Bu hayot faqat dabdaba-yu asasalarda yashaydiganlardan iborat emas. Dunyoda yaxshi yashay desangiz, oʻzingizdan pastdagilarga qarang, oxirat tadorigi uchun dinda oʻzingizdan yuqoridagilarga.

Daryo.uz manfaatli koʻrsatuv qilishibdi. Koʻzimizni ochaylik!