Toshkentdagi talabalik davrlarimizda ajoyib va kulguli voqealar koʻp boʻlardi. Shulardan biri hozir yodimga tushib ketdi.

Har doimgidek universitet darsidan chiqib, dugonam Muslima bilan 11-avtobusda Xalqlar doʻstligi metrosiga ketayotgan edik. Avtobusda odam tiqilinch, birov birov bilan gaplashadigan holat emas.

Shunday holatda ketayotganimizda roʻparamda turgan bir qiz “Siz Siddiqasiz-a?” deb qoldilar. Kimdir meni koʻchada tanib qolsa, rosa uyaladigan odatim bor. Tilim aylanmay, nima deyishni bilmay qolaman.

“Haa, menman”, dedim-da, dugonamga qarab oldim. Chunki u dugonam meni shunaqa tanib qolishlariga koʻp guvoh boʻlgan, “Muxlislarizam koʻpeeey!” deb piching qilib qoʻyardi. Qarasam, kutganimday jilmayib turibdi.

Meni tanib qolgan qiz “Siz falon joyda ishlaysiz-aa?” dedilar. “Haa” deb qoʻyaman. “U ishxonalaringiz qayerda?” deb keyingi savolni qistiradilar. Meni uyatchanligimni kibrga yoʻymasinlar deb savollariga ochiq yuz bilan javob berayotgandim. Oxirgi savollaridan keyin boʻlmadi, dovdirligim tutib qovun tushirdim.

Biroz tabassum bilan “Qamishzorda” desam boʻladimi? Haligi qiz 3-4 yil Toshkentda oʻqib bunaqa joy eshitmagan-ku, “Aa🫪🫪” dedilar. Yonimdagi dugonam Muslima chidolmadi, paq etib kulib yubordi. Tushirgan qovunimni hayriyatki vaqtida tushunib: “Iy, voy Qoraqamish deganim☺️” deb shuvab qoʻydim.

Hayriyatki, shu gapimni gapirib boʻlgach sal turib, biz tushadigan bekatga keldik. Kulgudan oʻzimizni zoʻrgʻa tutib turgan Muslima ikkalamiz avtobusdan tushiboq, bir-birimizga qarab kulvordik. Shu-shu univerni bitirgunimcha mening ishim “Qamishzor” boʻp qoldi. 😁

Mandat chiqibdi deb eshitdim.

Qani kimlarga talabalik nasib qildi? 👀

6 yil avval…

Universitetga kirishim shunchaki omad boʻlmagandi. Avvalo Allohning fazli va marhamati edi bu. Keyin esa uxlamasdan qilingan darslar, oʻyin-kulgularsiz kunlar, duolar, tahajjudlar oʻz natijasini bergan edi.

Ballar e’lon qilingan kun. Kechasi 1-2 lar. Hamma uxlagan vaqt. Men esa javob kutish bilan bandman. Balimni koʻrib qiyqirib, hammani uygʻotib chiqqandim. 🥴 179,7 bilan kirmasam oʻlibman endi deb ishongandim.

Mandat kuni. Hamma talabalar gʻimirlab qolgan. Telegramdan hamma tanishlar bir-birimizga yozib yotibmiz natijani soʻrab. Internet ishlamay oʻziyam 5-6 soatda bilolganmiz natijani. Ballar koʻtarilib ketgandi. Jahon tillariga topshirgan tanishlarim 180 dan yuqori olib ham kontraktga kirganini eshitib, haa menam demak kontrakt ekanmandaa, deb oʻtirganman. Keyin esa amallab saytga kirib qarasam Grand ekanman) qiyqirishimni koʻring) Tagʻin 1 soatlardan keyin akam ham oʻqishga kirganini bildik. Faqat ular kontraktga. Oilamizdan bir vaqtda 2 kishi talaba boʻlgandi.

2 yil oʻqishdan yiqilib, mandatdan keyin odamlarning “Nima boʻldi?” degan savoliga “Boʻmadi…” deb javob berib ezilib ketardim. Oʻqishga kirgach “Grandga” deb javob berish juda yoqib qolgan. Oʻziyam 1-2 hafta mazza qilganman.😂 Kimni koʻchada koʻrsam “Oʻqishga kirdingmi?” deb soʻramasmikan?” deb oʻylab qoʻyardim. 😛

Oʻqishga kirgan talabalaram shunaqa kayfiyatda hozir. 😁

O'zingizga do'stmisiz yoki aksi?

Menga o'zi bilan o'zi band insonlar yoqadi. Ular doim o'zlariga qiziq bo'lgan mashg'ulotlari bilan band, hayotga pozitiv nigoh bilan boqadigan, yashash uchun har doim chiroyli sabab va maqsadga ega insonlar. Bunday odamlar yolg'iz qolishdan qo'rqishmaydi. Aksincha o'zlari bilan yolg'iz qolsalar sira zerikishmaydi.

Bilasizmi, o'zi bilan band insondan yomonlik chiqish ehtimoli kam. U insonning g'iybat, yomonlik qilish, birovning ortidan tosh otish, tirnoq ostidan kir qidirishga umuman vaqti ham toqati ham yo'q. Tashqaridan qarasangiz, u inson tog'ni talqon qilgulik, juda bir olamshumul ishlar bilan band emas, ammo bugun chirkinlik to'lib borayotgan dunyoda o'z nafsini chiroyli narsalar bilan ovutib, yomonliklardan chalg'ita olgan. Umuman olganda bugunning eng katta muvaffaqiyati shu emasmi?

Buning uchun avvalo inson o'zi bilan yaxshi tanishib olishi lozim. Kishi o'zi bilan do'st tutunishi, o'zini tinglashi, anglashi, o'zi bilan gaplashishi, o'z savollariga javob olishi kerak. Qolaversa siz o'zingizni tanimas ekansiz, sizni o'zingizga boshqalar o'zlaricha tanishtirishni boshlashadi. Siz esa o'zingizni birovlarning yuzaki fikri bilan tanib qolishingiz mumkin. Lekin hech kim sizni o'zingizchalik anglayolmaydi. Siz hammadan avval o'zingizni tanib oling.

Gʻofir surasi, 82-oyat:

"Axir, ular yer yuzida kezib, oʻzlaridan oldingilarning oqibati qanday boʻlganiga nazar solmaydilarmi? Xolbuki, oʻshalar bulardan koʻra quvvatliroq va asarlari koʻproq boʻlgan edilar. Bas, ularga kasb qilgan narsalari asqotmadi”.

Naziat surasi, 24-25-oyat:

"U (Fir’avn): “Men sizlarning eng oliy Robbingizman” dedi. Bas, Alloh uni avvalgi va oxirgi gunohlari uchun azobga oldi”.

Qosos surasi, 38-oyat:

"Fir’avn: “Ey a’yonlar, men sizlarga oʻzimdan boshqa ilohni bilmayman. Bas, ey Homon, loyga oʻt yoqib, men uchun baland qasr qur, shoyadki (unga chiqib) Musoning ilohini koʻrsam. Shoyadki, men uni yolgʻonchilardan deb oʻylamoqdaman”, dedi.

Fajr surasi, 10-oyat:

"Va koʻp askarlari bor Fir’avnni (Robbing nima qilganini koʻrmadingmi?)”
________

Gohida insoniyat toshlarni ustma-ust taxlab, ulugʻvor saroylar va obidalar barpo etadi-da, oʻzini mangulik egasiday his qila boshlaydi. Lekin vaqt oʻtib, oʻsha ulugʻvor kibrdan faqat jimjit toshlar va qum zarralari qoladi.

Bugun piramidalar qarshisida turib, Fir’avn oqibatini eslash orqali insonning oʻz nafsi va kibri haqida oʻylash uchun yaxshi fursat boʻldi.

📍 Misr • Qohira • Giza piramidalari