“Sevgan insonlaringizni rivojlanishga majbur qilish, berilishi eng qiyin va eng muhim sevgi turidir.”

• Ray Dalio

@sokinlikuzra

Onalik, aytishda oson ammo yashab o’tilishi qiyin va bir tomondan umuman o’zgacha hislarni in’om etuvchi jarayon bo’lsa kerak. Shu uchun ham balki “ona bo’lmaguncha onangni anglay olmaysan” deyilar…

Onalikning ilk g’amxo’rlik davrlari to farzand vujudda ekan boshlanadi. Balki aslida undan oldin ham bu ka’bi hislar insonda bo’lar. Biroq, baribir u vujuddaligini bilingandan so’ng ilk onalik instinktlari ishlay boshlasa kerak.

Bu tabiiki eng go’zal onlar bo’lishi bilan bir qatorda, insonga ikki karra qiyinchilik beradigan ondir ham. Lekin o’ta qiyin degani ham emas, gaplar ko’zimizni qo’rqitmasin. Bu ham bir davr va uni ham o’ziga yarasha zavqli taraflari bor. Hayotdagi har bir onimiz tezlik bilan o’tadi, aynan u ka’bisi esa boshqa kelmaydi. Bo’ynimizga tushadigani esa har ondan yetarli qadar baxramand bo’lib qolish. Xoh u og’riqli va qiyin davrlar bo’lsa-da.

Aslida shu qiyinchiliklar ham bizga ko’p darslarni beradi. Onalikning ilk onlari, ya’ni farzand vujudda ekani paytlari ham bundan mustasno emas. Ona u payt o’z sog’lig’idan ham ko’ra, farzandi haqida ko’proq o’ylashga o’tadi. Shu ham bo’lajak tug’iladigan farzandga nisbatan onaning mehri tushishiga ilk bosqichlar bo’lsa ajabmas.

Biz insonlar, qiyinchilik bilan erishganimiz narsalarga ko’proq mehr qo’yamiz odatda. Ayol hayotidagi eng qiyin erishiladigan baxtlardan biri esa farzand bo’lsa kerak. Shunga ham balki onalar farzandiga shu qadar mehribon-ki, har mehr kalimasi tilga olinganda beihtiyor ona keladi hayolga.

Bu davrdagi har bir tortilayotgan ruhiy va jismoniy og’riqlar faqat o’sha onaga ayyon. Uni boshqa insonga aytsa-da, his qilinishi qiyin. Ayniqsa turli havotirlarni o’zi ham, jismoniy og’riqlar o’rnini ham bosib ketadi. Ona - biz farzandlar tabiiki bu bosib o’tilgan yo’l va og’riqlarni idrok eta olmaymiz. Shu uchun ham ba’zi onlarda ularni bizni tushunmaslikda ayblasak kerak. Vaholan-ki, to vujudda paytimiz anglashga urunib, eng tushunarsiz ya’ni chaqaloq paytimiz ham biz nimaga dard chekayotganimizni tushungan yagona inson u, Ona…

Inson chindan ham ona bo’lmay turib, onasini anglashi qiyin bo’larkan.

@sokinlikuzra

Go’zaaal yoyilib o’tirish😌

Qizlar sahifasi ochilgandan so’ng, bu sahifamda ancha tinchib ketdim. Ammo shu kunlar qaytish niyatim bor, ichimda yig’ilgan gaplar ko’p💕

Hozircha shunday ishlar bilan bandman. Yana eski o’zimni topib, rasmlar, ranglar olamiga sho’ng’iganman

@sokinlikuzra

Qizim, Safiyanurim💕

Oramizga, bu sinovlarga boy dunyoga xush keldiz. Siz haqizda bilganimdan buyon siz bilan huddi katta insondek bilib gaplashamiz, ilmlar o’rgatib kelvommiz. Endi esa chin hayot ilmlari boshlanadi. Siz uchun ham, biz uchun ham.

Ota-onalik shunchaki oddiy maqom emas ekan. Buni shu oylar davomida yaxshigina angladim. Ulkan ma’suliyat insonni yelkasiga yuklanar ekan-ki, uni to’g’ri boshqarish mushkul. Ammo birgalikda barchasini ustidan chiqishimizga aminman, nasib bo’lsa.

Sinov kelganda unga boshidanoq go’zal sabr qilish mushkul. Xatto sabr yo’lini topa turib, yana orada oqsashlar bo’ladi. Ayniqsa u paytlar jismonan yolg’izlikda qolib ketish ishni yana-da chigallashtiradi. Ma’lum vaqt yaxshi yurasan, orada tanaffus qilib yana turli fikrlar, holatni o’ylayverish, noumidlikka sho’ng’ib qolish boshlanadi.

Tabiiki bu vaqtlar o’zimizni chalg’itishga, yomon fikrlardan uzoq turishga va ko’proq O’ziga yuzlanishga urunamiz. Ammo oson emas aytilganidek. Ustda boshqasan, ichdan kemirayotgan qurtlar esa o’zingga ayyon.

Inson ba’zan shunday o’ta chiqishi ko’rinmaydigan sinov ko’chalariga kirib qolar ekan. Lekin bu ham o’tadi nasib bo’lsa, oldingilari o’tganidek. Oson emasligi uchun ham ajri ko’paytirib berilar balki..

Ba’zan bu sinovlar nimadurlarni o’rgatish ilinjida bo’ladi. O’rganguncha boshingni o’tga betga urasan va oxiri o’sha nuqtaga bexos ko’zing tushadi. “Mana chiqish yo’li” deysan. Harakat qila turib yana qoqilasan. Shu tarzda davom etadi bari. Ammo bir kun tushunadi inson, bari bekorga emasligini, bu sinovlardan olingan darslarni. Va nasib bo’lsa kulib eslaydi barini bir kun… O’sha bir kunga yetishish esa qancha muddatni oladi biz insonlarga qorong’u…

Qorong’ulik ichida suzish esa o’ylaganimdan ancha mushkulroq ekan.

@sokinlikuzra