Хаёт бўлса қадрига ет,
Ранжитишса сал нари кет.
Ажралмасин тирноқдан эт,
Жигарингни тополмайсан...

Жигарларимизга жунатиб қўямиз!

4.5.6 июль куни Ашуро куни 🌸

ГУЛДАСТА

Кўксинг ёниб кетаркан,
Севиб қолсанг агарда...
Ўқигандим мен буни
Қайсидир бир асарда.

Эрим гул олиб келди,
Менга берди айвонда.
Бир-бирини имлашиб,
Келинлар ҳам ҳайронда.

Қотиб қолдим ҳайратдан,
Не бўлди бу кишига?
Тушунолмай лол эдим
Бу дунёнинг ишига.

Йиғлавордим бахтимдан,
Яратганга таваккал.
Қариганда бўлса ҳам
Қадр топдим – минг шукр

Қандай нозик гулдаста,
Қойил қолдим дидига.
Дейсиз, гўё ёш йигит
Берди севган қизига.

Шунча гўзал бўлурми
Оддий атиргул, наргиз?
Ғунчалари юргакда,
Тиканлариям нафис.

Гулдай гўзал бўлиб кетди
Эримнинг қош, кўзи ҳам.
10 минг сўмдан камига
Олмагандир ўзи ҳам.

Шунча пулга бу гулни
Севганидан олганда,
Баъзан пиёла отса,
Дебман — кўнгли қолганда.

Севмайди деб ўйлабман,
Қарамаса қайрилиб.
Сал бўлмаса бир йили
Кетай дебман — айрилиб.

Эрим ўзи гентлеман,
Эрим ўзи меҳрибон.
Уриб-туртган бўлса ҳам,
Аслида — ўзим ёмон.

Баъзан тортишиб қолсак,
Қолмасдим бир гапдан.
Ювош турганим билан,
Мен ҳам чаканамасман!

Шу бугундан севаман,
Бақирса ҳам — майлига.
Бир лаҳзада айлангандек
Мажнун билан Лайлига!

Гулдастани гулдонга,
Солиб қўйдим авайлаб.
Шу бугун пардоз қилай,
Эрим учун атайлаб.

Тошойнага боқдим-у,
Уялиб кетдим фақат —
Мани хотин қилиб юрган
Шу одамга минг раҳмат.

Қани бел, қани елка,
Қани қош, қани киприк...
Лаънат сенга, аёлни
Чалғитган тирикчилик!

Ўша куни ўзимга
Қилдим оят, кафш қилиб:
Бепардоз юриш эрлик —
Аёл учун жиноят!

Созладим қош-кўзимни,
Ботиб ширин хаёлга.
Бир соатда айлангандим
Кўҳликкина аёлга.

Тугаб қолибди — ўлсин!
Атирлар ҳам бир қиммат.
Келинлардан сўрашга
Бўларкансан хижолат...

Омон бўлсин шу эрим —
Олдираман зўридан:
МахФачтор, Марй Кай,
Орифламе ҳар туридан!

Қилиб қўйдим ораста
Соч-у турмакларимни,
Янгилашим керак энди
Ички кўйлакларимни.

Тақилди неча йиллик
Унутилган мунчоқ ҳам.
Гулдастанинг ҳидига
Тўлиб кетди ётоқ ҳам.

Бу бир буюк кун эди,
Гадо етгандай тожга...
Мисоли Расул каби,
Юксалгандим — Мерожга!

Шу кун эрим ҳам гўё
Нур сочарди оламга —
Исо Масиҳдек бўлиб
Кириб келди хонамга.

Мени кўриб — кўзлари
Катта-катта очилди.
Қўлидаги газета
Ерга тушиб сочилди.

Назокат билан секин:
— Дедим: “Раҳмат гул учун...”
Шу топда кўзларидан
Сочилар эди учқун!

“Қимматдир”, — деб ноз билан
Юзларимни ёпволдим.
Эрим деди: “Билмайман,
Йўлакчадан топволдим!”

✍Марҳабо Каримова

Эҳтиёт бўл, синглим!

Қалбинг бир зум ғафлатда қолса, сенга тама қилган кимсалар секин ва мулойимлик билан унга кириб келади.

Бундай одамлар эшикни қоқмайди, тўғридан-тўғри келмайди.
У ёнинга шаҳдам қадамлар билан эмас, енгил ҳаракат билан кириб келади:
Қисқа гап, узоқ қараш, кутилмаган ёрдам, ёки билинар-билинмас диққат-эътибор…
У сенга ташвиш бермайди, лекин қалбингни адои тамом қилади.

Нима нияти борлигини очиқ айтмайди. Чунки у самимий муносабат излаётгани йўқ, бaлки устунлик ва назорат ҳиссини излаётган бўлади.
У сени инсон сифатида эмас, осон синиши мумкин бўлган ақалли бир маротабалик “лойиҳа сифатида кўради.
Аста-секин қалбингни озиқлантириб, сен ўзингни кучли деб билиб юрганингни ҳам унуттиради.

Сенчи?
Эҳтимол, сен заиф эмасдинг,
лекин меҳрга, гапга, эътиборга, инсон сифатида қадрланишга муҳтож эдинг.
У инсон эса айнан шундай эҳтиёж лаҳзасида пайдо бўлди ва сен уни “ечим” деб ўйладинг.

Шу ондан бошланади номутаносиб туйғулар:
У борлигини кўрсатади, сен эса таъсирини инкор қилмоқчи бўласан. Аммо ўзинг билмай, уни кузатишни бошлайсан.
Унга боғланасан. Энди унинг йўқлиги сенга изтироб бера бошлайди.
Севганинг учун эмас, балки кутганинг учун яшай бошлайсан.

Бу ердаги эҳтиёж — муҳаббат эмас.
Бу эҳтиёж – тасдиқ:
“Мен борман”
“Мен эътибордаман”
“Мен ким учундир муҳимман” умид.

У эса, сен унга боғлангач, ўзини тортади, секингина четга чиқади.
Чунки у қуришни эмас, бузишни билади-да.
Севишдан эмас, назорат қилган лаҳзасидан завқ олади-да.

Сен яхшилаб тушуниб ол: Хушёрлик — шубҳаланиш эмас. Бу — ўзини англашдир.
Сен ўзинга савол бер:
Мен бу инсоннинг ўзига муҳтожманми, ёки у менда уйғотган ҳисга?
У ҳаётимда бу даражадаги мавқега лойиқми ёки у фақат бўшлиқни тўлдирган соями?
Мен уни яхши кўряпманми ёки у билан бўлишда ўзимни яхши ҳис қиляпманми?

Талафот ҳар доим катта хато билан эмас, балки аввалги ишораларга (хатти ҳаракатларга) бефарқлик билан бошланади.
Шунинг учун қалбингни ҳар кимга очма. Ҳар қандай инсонга ички дунёнгга шакл бериш имконини берма. Аввало ўзингдан сўра:
“У мени қаерга етаклаяпти?”

Чунки ҳақиқий йўқотиш унинг кетганида эмас, сен у келиб мени қутқаради, деб ўйлаган пайтда бошланади.
Холбуки, у сени қутқариш учун эмас, сенинг ҳис-туйғуларинг билан қандай ўйнаса бўлишини синаб кўриш учун келган эди.

Буларни унутма! Эҳтиёт бўл, синглим!

БИЗГА ҚЎШИЛИНГ

#МашаАллоҳ

«Кучли эркакнинг ортида кучли аёл туради» - дегани бежиз эмас!

Сизни қийин вақтда ташлаб кетмаган, елкадош бўлган инсонларни ҳеч қачон унутманг!

Видеони шунақа вафодор аёлларга юбориб қўямиз