تفاوت ثابت هائی که با #define و const تعريف می شوند در حوزه آنهاست. وقتی از #define استفاده می کنيد کنترل ثابت ها را از حوزه کامپايلر خارج می کنيد؛ type checking روی اسم آن انجام نمی گيرد و آدرس آنرا قابل بازيابی نيست و اشاره گريا ارجاعی به آن ممکن نيست و نمی تواند از نوع user-defined باشد. اما اگر ثابت توسط const تعريف شده باشد می تواند از هر نوع داده استاندارد يا user-defined باشد. آدرس آن هم قابل بازيابی است و مانند يک متغير دارای حوزه دسترسی است بنابراين ثابتی که درون يک تابع تعريف می شود در ساير نقاط برنامه شناخته شده نيست.

دستورات cout و cin در C++
این دستورات برای ورودی-خروجی استفاده میشوند. خروجی روی مانیتور هست و ورودی را از صفحه کلید توسط کاربر دریافت میکند. توجه کنید که اینها دراصل دستور نیستند. فقط اشیاءی از نوع کلی stream هستند.

cout دستور
برای خروجی روی مانیتور استفاده میشود. شکل استفاده از آن چنین است:
;endl » نام متغیر » "پیغام" » cout
این یک شکل کلی است که نشان میدهد ابتدا یک پیغام روی مانیتور چاپ شود، بعد مقدار یک متغیر و در انتها به سطر بعدی منتقل شود. endl که از end of line آمده است، به معنی آخر خط میباشد و مکان نما(یعنی خط فاصله چشمک زن در پنجره خروجی، که محل قرارگیری کاراکتر بعدی را نشان میدهد و به آن cursor میگویند) را به ابتدای سطر بعد میبرد.

int a = 45; cout « "result == > " « a « endl;

cin دستور
برای در یافت ورودی از سوی کابر استفاده میشود. مقدار دریافتی در متغیری که در دستور مشخص شده نگهداری خواهد شد. شکل کلی دستور:
;نام متغیر « نام متغیر « cin
هر تعداد متغیر که بخواهید میتوانید در دستور cin وارد کنید.

int a; cin » a;

برای مدیریت خروجی می توانید از آیتم های زیر در دستور cout استفاده کنید

\t : مکان نما را به اندازه یک تب جلو میبرد(یعنی مانند آنکه یکبار دکمه تب در کامپیوتر کاربر زده شود).

\r : مکان نما را به ابتدای سطر فعلی میبرد. به این عمل carriage return گویند.

\a : بوق(alert) سیستم را بصدا درمی آورد.

\\ : یک کاراکتر \ را چاپ میکند.

'\ : یک کاراکتر ' را چاپ میکند (البته برای ' نیازی به \ نیست).

"\ : یک کاراکتر " را چاپ میکند.

\b : آخرین کاراکتر را از خروجی حذف میکند(معادل backspace).

لینک گروه برنامه نویسی این کانال https://telegram.me/joinchat/Cp3i8QXspcSDBJE-v4wd8g

فایل آموزشی پروژه

بحث بعدی آموزش ها :

تبدیل (cast) انواع داده ای
در ++C انواع مختلفی برای داده ها وجود دارد، مثل int و float و ... و گاهی پیش می آید که بخواهیم این انواع را تبدیل کنیم. مثلاً دو عدد اعشاری را داریم اما مجموع آنها را فقط بطور صحیح لازم داریم (و میخواهیم به یک متغیر int انتساب دهیم)، پس باید مثلاً نوع float به int تبدیل شود تا حاصل جمع در یک متغیر int ریخته شود. این تبدیل ها میتواند برای انواع داده ای تعریف شده توسط برنامه نویس هم انجام شود که در جای خود توضیح داده میشود. به انواعی که از ابتدا درون زبان وجود دارند (بدون تعریف برنامه نویس) انواع درونی (integral) میگویند. در اینجا بر اساس انواع درونی مثال می آوریم که برای انواع تعریف شده توسط کاربر هم همینگونه است اما به کار اضافی نیاز دارد.

دو نوع تبدیل وجود دارد: (ضمنی)implicit و (صریح)explicit

اساس عمل تبدیل: هرجا که کامپایلر انتظار استفاده از نوعی را داشته باشد اما نوع دیگری استفاده شود، اگر امکان داشته باشد خودش تبدیل میکند (implicit) وگرنه باید برنامه نویس خودش تبدیل کند (explicit).