TABOBAT OLAMI 📚📚

Ал қиссаким жуда қадим жахолатли замонда,
Бир донишманд улўг хаким ўтган экан дунёдан.
У кун бўйи гиёх териб кезиб тоғ‘у биёбон,
Одамларга шифо бериб яшар экан шоду-мон.
Унга минг бир мушкул дарднинг аён бўлиб давоси,
Бора-бора одамларнинг ортди ихлоси.
Табобатга қалбан рухан фидо қилиб ўзини,
Хатто бир кун наштар билан очмиш кўрнинг кўзини.

Ривож топмиш соҳиб хикмат донниш мехнат мадаткор,
Аммо қайда бўлса шуҳрат, ёнбошида хасат бор.
Дуохонлар парихонлар ўқувчи чала муллаллар
Хуллас юртда бор нодонлар бошладилар иг‘восин.
Тинмай кечаю кундузи топиб наби сўзидан,
Дедилар “дард берган ўзи давоси ҳам ўзидан.
Бандасига бермак дору яратганга исёндур,
Демак хаким иши макру унинг ўзи шайтонадур.”

Бу сўзларни чин деб билди нодон жохил оламон,
Доншманддан сазо қилди калтаклади беомон.
Чуғ‘ темирда кўксин дог‘лаб дорга осмоқ бўлдилар,
Сўнг бўйнига харсанг боғлаб сувга отмок бўлдилар.
Кейин сувни арқонини хам хайф билдилар шайтон
Ёқинг деди енг бош хокам олиб чиқиб майдонга.
Кенг майдонг кўмиб устун боғладилар хакимни,
Сўнг темирни ўтга қўйиб дог‘ладилар хакимни.

Буюрдилар ёқинг шитоб азозилнинг ошнасин,
Керак бўлса кимга савоб чоп келтириб ташласин.
Савоб учун биров ўтин биров ташлар дўна хас,
Хаким бошни баланд тутиб жохил элга қарамас.
Бир пайт гулхўн ари бир чол аста кела бошлади,
Қўчоғ‘ида бир бог‘ паҳол г‘арам узра ташлади.
Деди: асли туғулгандан басир кур эдим мен ўзим,
Сен жодунинг тиги билан очиб қўйдинг кўр кўзини.

Тангри билиб яратган кўрга даво қилдинг не учун,
Сўроқда мен манглайи шўр нима ⁰дейман машхор кун.
Ҳақ йўлидан озган одам кўзим очиб не бердин,
Мени бир йўла у дунё хам – бу дунёдан айрдинг.
Кўрлигимда бу оламни тасаввурда кўрардим,
Дунёдаги бор одамни мушфиқ билаб юрардим.
Шавқат ила ким нону ким чака ташлаб кетарди,
Мен ҳам шунга кўнган эдим менга шу хам етарди.

Қорним тўйса саодатим йўқ кила ман хар хил тилаклар,
Ҳамсухбатим хам улфатим жажи ширин гўдаклар.
Ўйлар эдим дунёда бор мусаффолик соддалик,
Кўзим очиб кўрдим илк бор берахмлик сохталик.
Ўғирлик ва фахшни кўриб жим юраркан одамлар,
Ўз ду‘стига кулиб юриб тиг‘ ураркан одамлар.
Бир ёнда ай бир ёнда бор оху вох
Бу кун менинг кўнглимда ғаш имконима иштилох.

Дардим юртни бир бор кўрсам кўрдим орзум тўқ энди,
Йўлда ётган кўрчилик хам эътиборим йўқ энди.
Бу дунёдан тойдим охир ада бо‘лсам майлига,
Йў қайтадан ўша басир г‘адо ⁸бо‘лсам майлига.
Бу сўзларни эшитдия фариод қилди доншманд,
Ёқинг деб сўради у олов бўлсин сарбаланд.

@tabobat

🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴

❤18

3.99K views05:28