🅾مجموعه نقدهایی بر نوشته‌های آقای حسن انصاری:


◀درباره مکتب تفکیک و فلسفه:
t.me/ehya_nosakh/650
t.me/ehya_nosakh/655

◀درباره عایشه و صحابه:
t.me/ehya_nosakh/594

◀درباره غزالی:
t.me/ehya_nosakh/671

◀درباره شیخ هادی تهرانی:
t.me/kalam_shia/123

◀درباره محمد امین استرآبادی:
t.me/kalam_shia/121
t.me/kalam_shia/127
t.me/ehya_nosakh/676
t.me/kalam_shia/129
t.me/kalam_shia/130

باسمه تعالى
جلسه درسى شرح توحيد صدوق رحمه الله ونقد ابواب الهدى پنج شنبه ها در تهران توسط استاد ميلانى امروز پنج شنبه از ساعت ٩ شب كمافي السابق در مكان هميشگى ان شاء الله بر قرار است .
ادرس - تهران اتوبان شيخ فضل الله بلوار تيمورى كوى باغ ( درويشوند ) پلاك ٤١/٢
اقايان بانوان
مكان مجزا براى بانوان مهياست

🅾ملاحظاتی پیرامون نقدهای آقای حسن انصاری بر مکتب تفکیک
______________________
t.me/tafkik/2405
[مکتب تفکیک دعوت به نوعی سلفی‌گری شیعی است]
این تیتر و عنوان نوشته آقای انصاری در نقد مکتب تفکیک است؛ باید اعلام کنیم سطر به سطر نوشته ایشان دارای اغلاط و اشتباهات مبنایی است که بجهت ملال‌آور نشدن، پرداختن به همه آن را فعلا وا می‌نهیم و مطلب را با نقد برخی از این مطالب پی می‌بریم؛
[عین مطلب آقای انصاری را در این لینک ببینید: t.me/azbarresihayetarikhi/140]

◀اولا می‌گوییم صرف دعوت به سَلَف و پیشینه کار ناشایستی نیست، اگر این سلف به ابن تمیمیه و اصحاب سقیفه برگردد مطرود است ولی اگر به سلف اصحاب امامیه برگردد نه تنها کار ناشایستی نیست بلکه بهترین کار است. و اینکه مراد شما از تعبیر «سلفی‌گری شیعه» چیست اگر ادعا دارید تفکیکیان به اصحاب سقیفه دعوت می‌کنند، توهمی باطل کرده‌اید و اگر گمان می‌کنید به اصحاب سلف امامیه می‌خوانند دو توهم باطل کرده‌اید، زیرا:
۱. به چه دلیل دعوت کردن به طریقه اصحاب امامیه را باطل می‌دانید و نقد می‌کنید؟!
۲. در صرف همین ادعای دعوت به سلف هم اشتباه می‌کنید زیرا تفکیکیان مدعی هستند در هزار و دویست سالی که از اسلام گذشت احدی از علما معنای صحیح روایات توحیدی را نفهمید تا این که خداوند بزرگان و اساتید این مکتب را فرستاد.

◀ثانیا، به چه دلیل مدام سعی می‌کنید نقد کردن فلسفه را به وهابیت و ابن تیمیه‌ها پیوند بزنید؟! این همه از بزرگان علمای شیعه که نقد فلسفه کرده‌اند را چه نسبتی است با وهابیت؟ چرا به اسم نقد مکتب تفکیک علمای شیعه را تخریب می‌کنید؟! واقعا خبر از خیل عظیمی از علمای شیعه (علامه حلی و مجلسی و...) که منتقد فلسفه و عرفان بوده‌اند ندارید؟

◀ثالثا، از عجیب‌ترین بخش‌های نقد جناب انصاری این است که می‌گویند مبنای اصلی تفکیکیان در عقاید حدیث است.
اولا گوییم، اینکه وظیفه هر شیعه‌ای است عقاید مذهبش را از امامش بیاموزد، مگر شما برای اخذ عقاید به یهودیان و بت‌پرستان مراجعه می‌کنید؟ یا آنکه معتقدید باید توهمات خودمان را به نام عقاید مذهب ارائه دهیم؟!
آنچه شما به عنوان عیب بر تفکیکیان ذکر می‌کنید کار عموم علمای شیعه است و راهی جز این وجود ندارد، ظاهرا شما خود راهی غیر از این طریق را می‌پیمایید!
اما ثانیا، نخیر تفکیکیان برای اخذ معارف به انخلاع و لافکری و تجرید می‌پردازند و بعد از این‌کار به سراغ استشهاد از روایات می‌روند لذا به هر باطلی که اغلب در کتب صوفیه و شیخیه و منحرفین پیدا می‌شود دست می‌یازند.

◀رابعا، اشکال دیگر آقای انصاری بر تفکیکیان آن است که چرا ادعای خلوص‌ورزی و اینکه عقایدشان صحیح است می‌کنند.
این اشکال نیز عجیب‌ است، قطعا هر فرقه و مذهب و گرایشی باید ادعای حقانیت کند وگرنه جهالتی بس عظیم خواهد بود که بر یک عقیده‌ای باشد و بگوید این عقیده من باطل است! کدام جاهلی در دنیا چنین است که اکنون آقای انصاری آن را بر تفکیکیان اشکال می‌کنند؟ آیا خود جناب انصاری [در هر عقیده‌ای که هستند] خود را بر حق می‌دانند و یا بر باطل؟! این چه اشکالی است که به اسم تفکیک ولی در واقع بر کل بشریت و حتی بر خودتان می‌کنید؟!

◀در انتها نیز جناب آقای انصاری سؤالی از تفکیکیان پرسیده‌اند و گفته‌اند گیریم که با فلسفه و کلام و... مخالفت کردید، با اصول فقه و... چه می‌کنید؟
جواب این سؤال نیز ساده است، و البته لازم بود پیشتر ایشان این سؤال را از عرفا و فیلسوفان معتقد به علم حضوری و کشف و شهود می‌پرسیدند، این افراد که قائل هستند علم حصولی ارزشی ندارد و حقیقت هر چیزی را باید با حضور و وجدان کردن دریافت این افراد درباره فقه و اصول چه می‌کنند؟ خب تفکیکیان نیز همان کار را می‌کنند و تناقض‌گویی یکی از ویژگی‌های بارز مکاتب باطل است.

◀تمامی این سخنان و مبانی تفکیکیان را بر اساس مهمترین کتب خطی‌شان، از تقریرات و هناک و مشهدین و ختام الخاتمة و معارف الهیه گرفته تا ابواب الهدی و معارف القرآن در کانال نشان داده‌ایم. مجموعه‌ عظیمی از مبانی و اشکالات تفکیکیان نیز در کتاب «کدامین تفکیک؟!» استاد میلانی گرد آمده است.
به مرور، ان شاءالله مطالب بیشتری از نوشته‌های آقای انصاری را بررسی خواهیم کرد.
مثلا ایشان در یکی از نوشته‌هایشان پیرامون عالم ذر، به اسم مکتب تفکیک باز هم با عموم علمای شیعه از شیخ صدوق و شیخ طوسی گرفته تا علامه مجلسی و دیگران مخالفت کرده‌اند؛ اگر شما با اصل عالم ذر مخالف هستید دیگر معنایی ندارد تفکیک را بهانه قرار دهید، طبق این مبنا شما حتی با خیل کثیری از فلاسفه و غیر تفکیکیان نیز مخالف خواهید بود.
@tafkik

شاید بعضی نقدها وارد باشد. ولی ظاهراً بعضی از حرف های آقای انصاری را هم بد فهمیده اند.

اینکه ناقد گفته اند: «قطعا هر فرقه و مذهب و گرایشی باید ادعای حقانیت کند وگرنه جهالتی بس عظیم خواهد بود که بر یک عقیده‌ای باشد و بگوید این عقیده من باطل است!»

بین مذهب و صاحب مذهب با مکتب و اهل مکتب و اهل مذهب فرق نمی گذارند؟
حرف آ.انصاری ظاهراً کاری به صرف صحیح انگاری ندارد؛ گویا
می گوید با وجود این که مکتبی مانند تفکیک متأثر از چیزهایی غیر حدیث است مثل فلسفه و کلام و نگاهی خاص در تاریخ، برداشت هایی در اعتبارسنجی و فهم دلالات و... ادعای خلوص حدیثی می کنند. چنان که سلفی ها ادعای خلوص حدیثی می کنند در حالی که در واقع متأثر از چیزهای دیگری هم هستند.

بله در ادامه می توان پرسید چرا برخی بزرگان تفکیکی و مانند ایشان بسیاری از عارفان ادعا می کنند همه حرف هایشان عرشی است یا کلام معصوم است. این مانند ادعای خود عصمت است. مرحوم استرابادی، یا شیخیه و... هم شبیه این ادعاها داشته اند.
هرچند جمعی از عارفان ادعای خود عصمت را هم کرده اند.

یا تعبیر سلفی گری شیعی را جور دیگری هم می شود معنا کرد. یعنی نه دعوت به سلف عامه، و نه دعوت به سلف شیعه. بلکه به معنای تاثیرگیری از آسیب هایی مشابه آسیب های سلفیان عامه باشد. که البته منظور از این آسیب ها جهت سنی زدگی هم نباشد.
هر چند که در مورد معنای دوم مدنظر ناقد، هم می شود تاملاتب متعددی داشت. مانند اینکه درستی کلیت روش سلف شیعی هم هرگز نباید منجر به چشم پوشی از کاستی های متعدد روش آنان باشد. که نمونه اش مثلاً در همین مباحث اعتبارسنجی است. و یا ساده تر برخی از نقدهای امامان علیهم السلام به برخی از ویژگی های جامعه شیعیان آن دوران.

به هر حال گذشته از درستی و نادرستی مطلب آقای انصاری، ناقد قدری عجله کرده است.
البته یک اشکال دیگر به آقای انصاری این است که برخلاف برخی از یادداشت های تاریخی و رجالی و منبع شناسی خوب و مستند که در کانال خود می گذارند، برخی از یادداشت های تلگرامی ایشان به ویژه در حوزه فلسفه و عرفان مستند نمی شود.

⬆⬆
در پاسخ به نقد فوق مطالبی عرض می‌شود:

◀می‌گویند: اینکه ناقد گفته اند: «قطعا هر فرقه و مذهب و گرایشی باید ادعای حقانیت کند وگرنه جهالتی بس عظیم خواهد بود که بر یک عقیده‌ای باشد و بگوید این عقیده من باطل است!»
بین مذهب و صاحب مذهب با مکتب و اهل مکتب و اهل مذهب فرق نمی‌گذارند؟
◀گوییم: تفکیک بین مذهب و صاحب مذهب و مکتب و اهل مکتب در اثر بی‌دقتی به ملاکِ نقد است، آیا اصلا معقول است که خود شما بگویید من ادعای درست بودن نوشته‌هایم در کانال غلو پژوهی را ندارم؟ [اگر بگویید من ادعای عصمت ندارم و امکان عقلی وجود خطا را نفی نمی‌کنم، گوییم مکتب تفکیک نیز چنین ادعایی دارد پس از این جهت نیز فرقی بین شما و ایشان نیست]

◀گویند: حرف آ.انصاری ظاهراً کاری به صرف صحیح انگاری ندارد؛ گویا می گوید با وجود این که مکتبی مانند تفکیک متأثر از چیزهایی غیر حدیث است مثل فلسفه و کلام و نگاهی خاص در تاریخ، برداشت هایی در اعتبارسنجی و فهم دلالات و... ادعای خلوص حدیثی می کنند. چنان که سلفی ها ادعای خلوص حدیثی می کنند در حالی که در واقع متأثر از چیزهای دیگری هم هستند.
◀گوییم: علیرغم اینکه از خودتان این همه به سخنان آقای انصاری افزودید باز مشکلی را حل نکردید؛ زیرا لازمه آن پذیرش این مطلب از جانب آقای انصاری است که ورود فلسفه و کلام فهم روایی ما را غیر خالص خواهد کرد، ولی طبیعتا آقای انصاری هیچ علاقه‌ای به این نوع دفاع از ایشان نخواهد داشت. مضافا این مطلب شما نیز اشکالات فراوانی دارد؛ از جمله اینکه هیچ مکتبی جز اخباری‌ها نتوانند ادعای خلوص‌ورزی کنند زیرا فقط ایشان هستند که ادعا دارند منبعشان فقط یک چیز است و هر کس که جز یک منبع داشته باشد حق ادعای خلوص‌ورزی نخواهد داشت. پس نقص سخنان آقای انصاری بسی کمتر از این دفاعیات شما خواهد بود.

◀‌گویند: تعبیر سلفی‌گری شیعی را جور دیگری هم می‌شود معنا کرد. یعنی نه دعوت به سلف عامه، و نه دعوت به سلف شیعه. بلکه به معنای تاثیرگیری از آسیب‌هایی مشابه آسیب‌های سلفیان عامه باشد. که البته منظور از این آسیب‌ها جهت سنی‌زدگی هم نباشد.
هر چند که در مورد معنای دوم مدنظر ناقد، هم می شود تاملات متعددی داشت. مانند اینکه درستی کلیت روش سلف شیعی هم هرگز نباید منجر به چشم پوشی از کاستی‌های متعدد روش آنان باشد. که نمونه‌اش مثلاً در همین مباحث اعتبارسنجی است. و یا ساده‌تر برخی از نقدهای امامان علیهم السلام به برخی از ویژگی‌های جامعه شیعیان آن دوران.
◀گوییم: اینکه می‌گویید منظور نه سلف عامه باشد و نه سلف شیعه، بلکه آسیب‌های سلفیان عامه باشد.
خب اکنون شما مطلب جدیدی نگفتید، مطلب ما واضح است و می‌گوییم اگر شما ادعا دارید کار تفکیکیان همان آسیب‌های سلفیان عامه را دارد و دعوت به آن است در اشتباهید، آنگاه شما همان ادعا را تکرار می‌کنید و می‌گویید منظور دعوت به آسیب‌های سلفیان است نه دعوت به خود سلفیان!
مضافا اینکه فرمودید درستی روش سلف شیعی هرگز نباید منجر به چشم‌پوشی از کاستی‌های روش آنان باشد و...
گوییم شما چه کسی را نقد می‌کنید؟ مگر کسی ادعا کرد هر چه ایشان گفته‌اند تمام و کمال صحیح است؟!
ما می‌گوییم چرا فلانی به فرض مثال سلف شیعه را منحرف می‌داند و شما پاسخ می‌دهید نباید این سلف را بی‌نقص دانست!

◀گویند: به هر حال گذشته از درستی و نادرستی مطلب آقای انصاری، ناقد قدری عجله کرده است.
◀گوییم دیگر به فرض نادرستی مطالب آقای انصاری چرا عجله کرده‌ایم؟!!!
نهایتش اینکه شما درستی سخنان ایشان را نشان دهید ولی اگر بطلان سخنانش چنانکه ما استدلال کرده‌ایم واضح باشد دیگر جایی ندارد بگویید ما عجله کرده‌ایم! این سخن شما همان اندازه بی‌ارزش است که کسی بگویید فارغ از درستی یا نادرستی سخنان منتقدینِ آقای انصاری باید گفت آقای اکبری قدری عجله کرده است!

◀گویند: البته یک اشکال دیگر به آقای انصاری این است که برخلاف برخی از یادداشت‌های تاریخی و رجالی و منبع شناسی خوب و مستند که در کانال خود می‌گذارند، برخی از یادداشت‌های تلگرامی ایشان به ویژه در حوزه فلسفه و عرفان مستند نمی‌شود.
◀گوییم اشتباهات آقای انصاری فوق آن چیزی است که شما اعلام کردید.
مضافا اشکال شما به ایشان اگر به فرض این است که درستی سخنان ایشان را واقفید ولی تنها اشکال صوری دارید که چرا آدرس نمی‌دهند که در اینصورت اصلا اشکال ارزشمندی به ایشان نکرده‌اید، اما اگر از درستی سخنان و اطلاعات ارائه شده توسط ایشان آگاهی ندارید حق ندارید اشکالات ایشان را تقلیل دهید. زیرا ما بارها ثابت کردیم ایشان هم در تتبع و هم در تحلیل اشتباهات فاحشی دارند.

◀فهرستی از مجموعه نقدها بر آقای انصاری:
t.me/kalam_shia/134

🅾آقای انصاری، فلسفه، تفکیک

آقای حسن انصاری در کانال خود مطلبی منتشر کرده‌اند که عین آن چنین است:

نقد فلسفه و مکتب تفکيک يکجا با هم

امشب صورت گفتگویی را خواندم با يک آقایی که مدعی است هم با فلسفه و عرفان نظری مخالف است و هم مکتب تفکيک. من که درست متوجه نشدم دقیقا این آقا چه می گويد، اما بر اساس آنچه از او خواندم بعيد می دانم از عهده فهم درست بداية الحکمه مرحوم علامه طباطبایی و ابواب الهدای مرحوم ميرزا مهدی اصفهانی برآيد با اين وصف ادعا می کند که هم فلسفه را مخالف حديث می يابد و هم مکتب تفکيک را. کاش دست کم بتواند متن يک حديث را درست از رو بخواند. گفتگویی که خواندم از مصاديق بارز "تبادل مجهولات"بود. انصافا خيلی خوشمزه بود...
_____________________

در مورد این متن آقای انصاری نکاتی به عرض می‌رسد:
◀فرض کنید ما یک فیلسوف هستیم و یا یک تفکیکی و یا هیچکدام، اکنون این متن آقای انصاری چه اطلاعات علمی به ما می‌دهد؟ او چه نقد علمی بر طرف یا طرفین گفتگو بیان کرد؟
متأسفانه اکثر نوشته‌های آقای انصاری یا دارای اشتباه‌هات عجیب است و یا صرفا ابراز احساسات روانی‌شان، و هیچ مطلب مفیدی دست مخاطب نمی‌دهد.
اما مطلب بعد:
◀ما نمی‌دانیم طرف مورد اشاره چه کسی است اما بهتر بود آقای انصاری بجای این روش‌های غیر آکادمیک، عین مطلب طرف مقابل را نقل کرده و به نقد علمی آن می‌پرداختند و تشخیص خوشمزه بودن یا نبودن را بر عهده مخاطب قرار می‌دادند.
◀می‌گویند بعید می‌دانند آن فردِ منتقد فلسفه از فهم یک سطر بدایة الحکمة هم بر بیاید.
گوییم شما در تحقیقاتتان با وجود ادله بسیار روشن و واضح معمولا نتایج عجیب و غریب می‌گیرید حال چگونه براحتی به احساسات شما اعتماد کنیم که صرفا گمان می‌کنید طرف حتی یک سطر بدایة را هم نمی‌فهمد! آن هم در ضمن اعتراف اولیه به اینکه دقیق متوجه نشدید اصلا نقد ایشان چه بوده است!
◀مطلب عجیب آنکه ایشان بسیار تعجب کرده‌اند که طرف گفتگو، هم فلسفه را رد می‌کند و هم مکتب تفکیک را.
گوییم: شیخ احمد احسایی مخالف فلسفه بود ولی میرزا مهدی اصفهانی او را بشدت رد می‌کند و ضمن ضال و مضل و بیابانی خواندنش می‌گوید او فلسفه را نفهمیده و سخنانش همان سخنان فلاسفه است نه سخنان مکتب اهل بیت علیهم السلام. بدیهی است شیخیه نیز ضمن دفاع از شیخ احمد احسایی و باطل دانستن فلسفه، به مخالفت با سخنان میرزا مهدی اصفهانی می‌پردازند.
پس چنین افرادی کم نیستند که هم فلسفه را باطل بدانند و هم تفکیک را، و این تعجب از جانب آقای انصاری با تکرار مدام ادعای آشنایی با شیخیه و تفکیک مطلب عجیبی به نظر می‌رسد.
از افراد دیگری که به نقد تؤامان فلسفه و تفکیک پرداخته‌اند مرحوم شیخ محمد جواد خراسانی¹ و آیت الله شریعتمدار² و حجة الاسلام تقوی صاحب موسوعه بحار الانوار في علوم القرآن³ و آقای حیدر تربتی کربلایی و بسیاری از علمای دیگر هستند.
استاد میلانی نیز ضمن تدریس چندین دوره نقد سطر به سطر بدایه، و نیز نقد تقریرات و ابواب الهدی میرزا مهدی اصفهانی به نقد این دو مکتب و بیان شباهت‌هایش با شیخیه پرداخته‌اند. [صوتها و دروس نقد ایشان در کانالشان قابل دسترسی است]
اکنون بهتر است آقای انصاری صرفا بجای بحث احساسی وارد بحث علمی شوند و به مخاطبان نشان دهند این ادعایشان که بعید می‌دانند آن منتقدِ فلسفه و تفکیک حتی بتواند یک متن حدیث را از رو بخواند در مورد چه شخصی است؟
و مطلب عجیب‌تر و تناقض آنکه آقای انصاری می‌گویند آن شخص هم فلسفه را مخالف حدیث می‌داند و هم تفکیک را، و از این مطلبِ آن فرد تعجب می‌کنند.
گوییم: اکنون خود شما چه می‌گویید؟ هم فلسفه را موافق با احادیث می‌دانید و هم تفکیک را؟!
یا نه فقط یکی از آن‌ها را موافق حدیث می‌دانید؟
و یا هر دو را؟
اولی تناقض‌گویی است، سومی همان حرف مورد انتقاد شماست و دومی هم ادعایی از جانب شماست که در نصف کلامِ فرد مورد انتقاد با او همراه شده‌اید و نصف دوم را بجای نقد علمی با ابراز احساسات رد کرده‌اید.
___________________________
1. t.me/tafkik/886
2. t.me/tafkik/520
3. t.me/tafkik/1622

🅾جدلی یا خوشمزه؟

در این لینک آقای حسن انصاری در پاسخ تفکیکیان به نقدهای ایشان که فهم ابواب الهدی میرزا مهدی اصفهانی را دشوار خوانده بودند می‌گوید:
«این ادعا که ناقدان مقصود میرزا را نفهمیده‌اند مطالب قابل قبول و بل قابل اعتنایی نیست. این قبیل ادعاها معمولا به درد بحث‌های جدلی می‌خورد و آگاهان البته اعتنایی به این حرف‌ها نمی‌کنند» [t.me/azbarresihayetarikhi/114]
اما خودشان دقیقا ادعای نفهمی ابواب الهدی و... را در لینک زیر به دیگران نسبت می‌دهند و نامش هم جدلی نمی‌شود و فقط می‌شود «خوشمزه».
t.me/azbarresihayetarikhi/2030

@kalam_shia

‍ ‍ ‍‍‍[نقد مکتب تفکیک]
🅾دروس نقد کتاب ابواب الهدی میرزا مهدی اصفهانی
استاد میلانی
#نقد_ابواب_الهدی 26
@Hasan_milani

#شرح_توحید_صدوق
جلسه86
@Hasan_milani

🅾مکتب تفکیک و انتظاراتی که برآورده نمی‌شود...

پیشتر معارف میرزا مهدی اصفهانی به‌سان علومی راز آلود، بی‌بدیل و ناب القا می‌شد که از سرچشمه آن یعنی خود امام معصوم گرفته شده است. یکی از دلایلی که کم و بیش پیروان این مکتب را در جذب برخی افراد موفق‌تر می‌کرد سرّی باقی ماندن نوشته‌های ایشان بود. و طبیعی است مکتبی که متن منتشر شده نداشته باشد کمتر مورد نقد واقع خواهد شد و به راحتی دُم به تله نمی‌دهد.
چاپ مجموعه آثار میرزا مهدی اصفهانی [هر چند که دو کتاب عقیدتی ایشان یعنی «مناصب النبي» و «هناک مطالب ثلاثة» که تقریر دروس اعتقادی ایشان توسط شاگرد خاصش شیخ محمود حلبی و با تصحیح خود میرزا است هیچ‌گاه چاپ نشده است] مخاطب را با این دلسردی مواجه خواهد کرد که مکتب حاضر به هیچ وجه توقعات او را درباره آنچه تا کنون شنیده بود برآورده نخواهد کرد؛ نه از نظر ارائه یک مکتب منسجم اعتقادی قابل دفاع و نه حتی در مقام نقد فلسفه و عرفان. به طور مثال ابواب الهدی میرزا مهدی اصفهانی [متوفی ۱۳۲۵ش] را مقایسه کنید با کتاب هدایة الامة شیخ جواد خراسانی[متوفی ۱۳۵۵ش]. خواننده با خواندن هدایة الامة مطالبی مبنایی و عقلی می‌آموزد و به راحتی می‌تواند ضمن به اشتراک‌گذاری آن با دیگران نظریات رقیب را با اصولی عقلی و علمی نقد کند ولی ابواب الهدی در حالت خوشبینانه اصلا مطلبی دست مخاطب نخواهد داد و در حالت دیگر مورد نقد جدی خواننده‌ای قرار خواهد گرفت که اندکی با مبانی عقلی کلامی آشناست.
◀در هر حال انتشار آثار میرزا مهدی اصفهانی او را از هاله نورانی و غیبی که بوده خارج کرده و نشان خواهد داد او نیز نهایتا در حالت خوشبینانه عالمی است مانند سایر علما و سروده‌هایی مانند اخذ مستقیم از امام زمان(عج) و انتخاب شدن برای پخش علومی که تاکنون درست فهمیده نشده بود سُرایش‌هایی غیر قابل قبول است.

t.me/tafkik/2405