از ابتدای ظهور فلسفه و عرفان در میان مسلمانان، علما و فقهای پاسدار حریم اسلام به نقد مکتب و عقاید فلاسفه پرداختند و کتاب های بسیاری در نقد اندیشه های الحادی و توهمات فلاسفه که به اسم مطالب عقلی جا زده اند نگاشتند.
حتی این تقابل عقاید فلسفی با مبانی دینی در زمان خود معصومین(ع) هم مشهود بود.
چنانکه بحث های امام رضا(ع) در مجلس مامون عباسی با عمران صابی و سلیمان مروزی که کاملا دارای مبانی و عقاید فلسفی بودند نمونه کاملی از این تضاد و تقابل را نشان میدهد.