مثل یک منطقِ گرم...
بیا و برو درونِ فکرم بنشین.
همانجا ;همان گوشه, روی صندلیِ راحتیِ بدون طرحِ فکرم لَم بده;
پایت را روی پایت بنداز و خوش باش!
آنجا ;قلمرو توست.
یک محدوده ی حکم فرمانیِ وسیع و بی پایان!

#پردیس_وکیلی

@TextPlace

تصورش هم زنده به گورم میکند..
هوایِ داغِ جنوب..
لباسِ تنگ، چسبان و پلاستیکیِ، غواصی..
درست تا زیرلبت را محکم پوشانده..
دست و پاهای بسته..
دراز به دراز، کنارِ رفقایِ جوان، زخمی و ترسیده ات..
نمیدانی چه میشود.. تیر خلاص یا شکنجه در اردوگاه..؟؟!
اما..
صدای بلدوزر، وحشت را در نفست به بازی میگیرد..
ترس.. چشمهای مادر.. دستهای پدر.‌. زبان درازی های خواهر.. کتانی های برادر.. گل کوچک با توپ پلاستیکی با بچه های محل.. آب یخ که شقیقه ات را به درد میآورد..
آخ.. خدایا به دادم برس.. تنهایِ تنها..
بلدوزر، پذیرایی اش را آغاز میکند.. خااااااک.. خاااااک
نفست را حبس میکنی به یادِ زمان خریدن برای زندگی در زیر آب..
صدای ِ فریادهایِ خفه ی دوستان، قلبت را تکه تکه میکند..
بدنت رویِ زمین داغِ، زیر خاکِ سرد، چسبیده به لباسِ غواصی، آتش میگیرد..
دستهای بسته ات را تکان میدهی..
دلت با تمامِ بزرگیش، قربان صدقه های مادر را طلب میکند..
هوا برای نفس کشیدن نیست..
اکسیژن ذخیره شده ات را به یادگار از دریا میهمانِ ریه هایِ خاک میکنی.. اما انگار خاک ظالم است.. هی سنگین و سنگین تر میشود..
دلت نفس میخواهد..
ریه هایت گدایی میکنند، جرعه ایی زندگی را‌‌..
مهمان نوازی میکنی..
عمیق..
اما خاک..
فقط خاک است که در ریه ات، گِل میشود..
خدایا..
کی تمام میشود..
صدای ترک خوردن استخوانهایِ قفسه ی سینه ات را میشنوی..
دوست داری گریه کنی و مادر باشد تا بغلت کند..
کاش دستانت را محکم نمی بست..
حداقل تا دلت میخواست، جان میدادی..
نه نفس..
نه دستانی باز، برایِ جان دادن..
گرما و گرما و گرما..
خدایا دلم مردن میخواهد..
مادر بمیرد..
چند بار مردنت تکرار شد تا بمیری؟؟؟!!!!
#شهدای_غواص
#کربلای_چهار
#ناشناس


@TextPlace

با بندیان سبز تو هم بند می شوم
در تلخی دهان زمان قند می شوم
من روبروی تانک، سپر، سینه می شوم
یک قبضه، یک نفر که نه فروند می شوم
با مادران گریه و غم گریه می کنم
با کودکان هلهله لبخند می شوم
یک جعبه استخوان و پلاک و غبار سرد
یک روزگار خاطره، فرزند می شوم
وقتی که عاشقانه به من فکر می کنی
من سرخِ شرم و گرم شکرخند می شوم
با دست های بسته فرو می روم در آب
غواص بی نشانه ی اروند می شوم
گم می شوم در آینه یکدفعه یک تن از
قومی که اهل هیچ کجایند می شوم
یک بار جان به راه تو دادن که ساده است
آنان که اهل عیش مدامند می شوم

#شهدای_غواص
#مهران_عزیزی

@TextPlace

یه وقتایی با خودت خلوت کن از بین تمام غرورت از بین اون همه چیزایی که نیستی قلب مهربون خودتو پیدا کن باهاش خلوت کن ، حرف بزن ، تشویقش کن و گاهی مجازات در رو قفل کن ،چراغ رو خاموش ! ذهنت رو از همه ی چیز هایی که به اجبار هستی پاک کن به خودت فکر کن . به کسی که ماه ها یا سالهاست ازش بی خبری
اولش سخته ولی صبور باش.
جلوی خودتو نگیر پتو رو بکش روی سرت چشماتو ببند با خودت لج نکن در مقابل خودت مقاومت نکن فرار نکن از خودت از این که با فکر کردن به خودت اشک بیاد روی گونه هات نترس در بستست ، کسی تو رو نمیبینه فقط لطفا انجامش بده از خودت با همه ی خوبی ها و بدیهات نترس و فرار نکن.
اصلا مرد نبود اونی که بهت گفته گریه برای تو نیست.
#meliIi

@TextPlace

کمد لباس هایم را وسط اتاق خالی کرده ام, به گلهای گلدان روی طاقچه باید آب بدهم, مانتو و روسری هایم هم یک طرف, باید همگی اتو بشن , آفتاب دارد غروب می کند,شب هم مهمان دارم هنوز شام هم نپخته ام ,خودم هم نیاز به دوش دارم و هنوز آماده نیستم
.
.
.
میان این حجم کار و کلافگی
وسط اتاق نشسته ام و
به
تو
دارم
فکر
می کنم.

#زهره_رحمانی
@textplace

پاییز رو به عشق اومدن زمستون سرکردم و روزها تنهایی هام رو فقط با برگهای پاییزی حرف زدم و اونها هم با خش خششون دلداریم دادند
و حالا باید منتظر زمستون باشم .
یادمه تو توی یه روز سرد زمستون رفتی

یعنی می شه این زمستون برگردی که دو تایی باهم بهارش کنیم ؟!

#مونا_شادطبع

@TextPlace

گفت:یه وقتایی فهمیدنت خیلی سخت میشه!
گفتم:مثلا چه وقتایی؟
گفت:خوب همین عشق وعاشقیت، قابل درک نیست به خدا!
گفتم:چرا ؟
گفت:آخه مگه میشه کسی و دوست داشت که تا حالا اصلا روبروت توی کافه ننشسته و تو روبه یه دل سیر لبخند دعوت نکرده؟یا مثلا شونه به شونه ات روی برگ های هزار رنگ پاییز ،صدای خش خش زندگی و برات موندگار نکرده!ازهمه مهمتر اصلا تا حالا گرمی دستاش توی سردی دستات حل نشده!!
گفتم:مگه دوست داشتن فقط توی کافه رفتنای دونفره معنامیشه؟مگه حس بودن فقط باگره خوردن انگشتاالقامیشه؟ اون برای من همه جا هست!کنارم توی سینما،نزدیک خیالم موقع خواب، هم شونم موقع قدم زدن،هم صحبتم موقع چای ...اون نیست اما خیلی هست به خدا!
گفت:واقعاکه فهمش خیلی سخته!!
اخه چطوری تنهایی اینقد عاشقی دختر؟
گفتم:خوب تنهایی به جای دونفرمون دوستش دارم!
گفت:چیو؟
گفتم:همون رابطه ی پنهون عاشقونمونو دیگه!
گفت:این دیگه خیلی زیاده!!!تو دیونه شدی!عاشق کسی شدی که اصلا نمی دونی دوستت داره یانه!نمیشه فهمیدت دختر!!
گفتم:آره،نمیشه فهمیدت!!
#بهار
@textplace

حالم خوب است!
آنقدر خوب که پشت به آینه موهای با شانه بیگانه ام را جمع میکنم
و
به خود از خویشتن گریزانم سلام میدهم!
آی حوا!
نترس!
چیزی نیست!
تنها چهره ی بی رمقم را اینه باز نمیشناسد؛
حالم خوب است!
تنهاشاپرکی در قلبم میشوراند
و
میخواهد که بگریزد!
آی حوا!
نگران چشمهای خشکم نباش!
بغضی در گلویم فروخورده شده که هیچش خیال بازگشت ندارد!
این منم!
حوایی دیگر گریزان از فرزندخوانده های پوشالی ام؛
که اینبار به جای بهشت
از خویش رانده شدم!!!
حال من خوب است
و خبری از ارزوهای کاشته شده ام نیست
سبز نمیشوند میدانم!!!!
خیالت از بابت من راحت
قرصهای خواب مرا تا بی نهایت کابوسهای گریه میبرد
و
چون برمیخزم صورتم نمناک نیست....
حال من خوب است!
نشانی خانه ی خدا را میخواهم
و
نوش دارویی
شاید آینه بازم شناسد
چهره ی دخترک موفرفری بهت زده را!!!!


راضیه رمضانی

@TextPlace

میخوام فریاد بزنم ....میخوام صدام برسه به اونایی که الان کنارت هستن..
میخوام بگم مواظب خودتون باشید این آدمی که الان کنارشید یه روز صبح بیدار میشه وبدون هیچ دلیلی میگه برید...
اره کاملا بدون هیچ دلیلی باید برید به همین راحتی...
انوقت که شما میشکنید اون قدر بلند که صداش همه رو کر میکنه..
امیدوارم صدام اون قدر بلند باشه که برسه به اون ور مرز ها و دریاها ....
خواهرمن برادر من من فقط نمیخوام کسی دیگه مثل من بشه. ...
#ثمین_الف

@TextPlace

من
نه از تبار "محبوبه" های مهربان بودم
نه "مریم" گل های دوست داشتنی
و نه "شقایق" های همیشه عاشق ...
آری ... من از تمام معشوقه هایش
"بریده شده" ام ...
Fateme.B

@TextPlace

last seen 1 minutes ago
الان مياد.
last seen 5minutes ago
رفته مسواك بزنه
last seen 8 minutes ago
خوندن پي ام هاي قبلي همون شب اونجاهاييش كه ميتوني خودت رو گول بزني كه اااا اينجا نشون داده كه دوستم داره
last seen 15minutes ago
حالا نوبت سرچ كلماتيه كه حالت باهاشون خوب ميشه تا اين مرحله هم بگذروني
last seen 22minutes ago
يكم با خودت كلنجار ميري ميبيني نخير خبري نيس بازم نا اميد نميشي
last seen 30minutes ago
ديگه بايد يواش يواش كلمه شب بخير رو بنويسي و دل بكني از زل زدن به صفحه اش
پيش خودت ميگي خسته بود خوابش برد


بعد يادت ميره كه تو هم خيلي وقت هاااا خسته بودي ولي جنس رفتارت متفاوت از اونه
ميري سراغ هندزفري تا با صداي موسيقي بغض گلوت رو قورت بدي

پناه
@textplace

تا کی باید تو خیابونا دنبالت بگردم؟
تا کی باید هر روز علامت سوالای توی ذهنمو بشمارم و بی جواب ولشون کنم ب امان خدا؟
تا کی باید ب این فکر کنم ک اگر الان ببینمش چی کار میکنم؟
دقیقا تا چند وقت دیگه باید هرروز ب تقویم نگاه کنم و بگم پارسال و سال های قبلش دقیقا تو امروز کجا بودیمو چی کار میکردیم؟
میدونی سخت ترین قسمتش کجاست؟ اونجا ک نمیفهمم دوست دارم یا ازت متنفرم؟
کاش فقط ی پل، فقط ی پل برای برگشتت سالم میذاشتی و همه رو خراب نمیکردی.
من فقط دلم از این میسوزه ک هیچ پلی پشت سرت سالم نیست ک دلم خوش باشه ک یک روز ی جای این کره خاکی دوباره دستت رو میگیرم و تو چشمای عسلیت نگاه میکنم میگم "من تو رو از خودم هم بیشتر دوست دارم"
سین.چ
@textplace

-بچه که بودم همیشه وقتی می خواستم یه چیزی بخرم یا یه اتفاق خوبی بیفته می پرسیدم یعنی چندتا بخوابم و پاشم...؟
گاهی جوابم یه عدد بود که اونم بعضی وقتا کم بود و بعضی وقتا زیاد...
گاهی اوقاتم جوابم یه لبخند بود...
که خیلی اوقات یه لبخند تلخ بود و خب گاهیم واقعی بود...
+خب؟ چه ربطی داره؟
-می دونی...! خیلی دوسش دارم ولی نمی دونم چندتا بخوابم و پاشم تا دوسم داشته باشه
+:)

#مریم_م

@TextPlace

اگه دردامو نمیدونستی
احتمال داشت بهم برگردی
هرچی وابسته ترت میکردم
بیشتر از قبل لهم میکردی

وقتی این جاده تهش من نیستم
وقتی توو خاطره هات یخ بستم
یعنی دیگه اسمم یادت نیست
یعنی بن بست تر از بن بستم

شایان براتی

@textplace

حالمان خوب است البته تا خوب راچگونه معناکنی!
خودم وقلب وعقلم رامیگویم حالمان بدک نیست باهم میسازیم ومن تازه خنده های بلند دروغکی رایادگرفته ام اماقلبم که میگوید استادم!بدون تواینجاهمه چیزعالی است ومن هنوزنفس میکشم وقلب وغرورم هربارچشمان متعجب توراازاین همه نشاط وبی تفاوتیم میبینند به من میبالند.
حالمان خوب است فقط هربار ازتونشانی دیده میشود جنگ سهمگین قلب وعقلم مرادرهم میریزد ومن که چندوقتی است یادگرفته ام ماسک شادی روچطور میشود برصورت زد نمیگذارم این جنگ بیرون ازقلعه ی وجودم نفوذ کند.
آری همه چیزخوب است اماتاخوب راچطورمعناکنی!
م.الف
@textplace

رابطه مان فايده هايى هم داشت، من صبورى را از تو ياد گرفتم و تو عشق را از من، وقتى تو رفتى من صبورى كردم و تو عاشق ديگرى شدى و اينگونه هر دو توانستيم به زندگى بى هم ادامه دهيم
ساره
@textplace

ایستاده ام
چند قدم ان ور تر
چه فرقی میکند دورتر یا نزدیکتر!
مگر اتفاق کمی ست
محرم شدن به حریم نگاهت !!!
طواف شمارش نفس گیر نفس هایت
حالا تو بگیر یک دقیقه کمتر یا بیشتر؟!
من زندگی ام را در همان چند ساعت و چند دقیقه بودنت جا گذاشته ام
تا ابد ...

#گلرو_ش


@TextPlace

عزیز تر از جان,رفتی...
خواستمت
دوباره امدی,تا مرا از تنهاییم خلاص کنی
پس چرا تنهاییم چند برابر شد!
گاهی نبودن ها از بودن ها بهتر است
چون اگر نباشد به خودت درهای باغ سبزی را نشان می دهی که اگر بود فلان جا میرفتیم و فلان چیز را برایش میپوشیدم و فلان چیز را برایش میخریدم و…
اما اگر باشد اما آنی نباشد که باید؛ فرو خواهی ریخت...
کم نباش!
یا باش!
یا اصلا نباش!
#شکوفه_میم

@TextPlace

در صفحه ی اطلاعات شخصی ام، خودم را به بهترین شکل توضیح می دهم برای کسانی که می خواهد من را بشناسند، کسانی که دنیای واقعی را رها کرده اند و دست به دامن تکنولوژی شده اند. بدیِ دنیای مجازی همین است دیگر، آدمها همدیگر را از روی نوشته هایشان می شناسند. از روی توصیفات راست یا دروغی که از خودشان دارند.
می نویسم: من، عاشق راه رفتن های طولانی مدت هستم و بیشتر ساعات روز پیاده روی می کنم اما، چه کسی می داند زندگی واقعیم خلاف این عادت می گذرد و حتی برای مسافت های کوتاه هم آژانس می گیرم، یا حتی در سخت ترین شرایط اتوبوس سوار می شوم.
می نویسم: دوست دارم از هیایهوی دنیا و آدمهایش به گوشه ای دنج در کلبه ای میان جنگلهای شمالی که هیچ خطوط با سیم و بی سیمی وجود ندارد پناه ببرم. اما، واقعیت این است که چشم دوخته ام به صفحه ی تلفن همراهم و انتظار پیامی را می کشم که نگران حال و احوالم باشد و فرشته ی نجات تنهاییم شود.
این خودِ رویاهای من است که، این روزها تصویر مجازی من شده.
در صفحه ی اطلاعات شخصی ام جای اسم تورا خالی می گذارم و به جای اسم خودم، اسمی را می نویسم که همیشه دوست داشتم.
این روزها در کنار این همه دوست مجازی، چقدر احساس تنهایی می کنم.

فریناز مختاری



@textplace
@TextPlace

شاید یه روز ، یه روز که رو تخت بیمارستان خوابیدم ، و منتظر رسیدن مرگم هستم
شاید تو اون حال ، همون وقتی که تو اتاق مراقبت های ویژه ، زیر کلی دستگاه خوابیدم
یهو تو رو ببینم پشت پنجره ی اتاقم ...
تو یِ جوون و شاد و سرزنده ی چهل سال پیش رو نه ...
تو یِ پیر و پرچروک امروز رو ...
بیای تو ... بالای سرم وایسی ...
بهت نگاه کنم ، بهم نگاه کنی ...
نتونم حرف بزنم ... اولین قطره اشک از چشمای تو میچکه رو دستم ...
چقدر دلم برات تنگ بود ...
هیچی نگیم ، فقط همو نگاه کنیم
بعد از چند دقیقه ،
بهم بگی : اینجوری نبینمت دختره
بخندم ... با همه دردم بخندم و بگم : دیگه پیر شدم پیرِمرد ...
بشینی کنارم و دستامو بگیری ...
قدِ چهل سال حرف برات داشته باشم و از همه شون بگذرم ...
بگی : زود خوب شو ... بهت نمیاد اینجا باشی ...
ولی اگه من اینجا نبودم که نمیومدی ...
بگم : اگه خوب نشم بازم میبینمت ؟ نمیخوام خوب شم
بگی : ای سرتق دیوونه ... پیر شدی ولی هنوز عاقل نشدی ...
بگم : مگه عاشقا میتونن عاقل شن ...
بگم ، اره میتونن ... تو عاقل شدی و از من گذشتی ... تو عاقل شدی و دنیاتو ساختی ...
من هنوز همون دیوونه ی قدیمیم ، که همه دنیاش فقط دیدن توئه ...
ببین ... حتی بعد چهل سال ، نتونستم برم ... نتونستم نبینمت و برم ...
بگم ، دیدی ... خودتم میدونی من چه دیوونه ایم ... اگه نمیدونستی الان اینجا نبودی ...
بگم ....
بیخیاله همه ی این گفتنی ها ...
تو اصن هیچ وقت عاشقم بودی ؟

#مرج_نامه (مرجان)


@TextPlace