اغلب ناراحتیامون بخاطر خوشحالی تو روزای قبل همین موقعست,برای همینه که وقتی خوشحالم سفت بغلش می کنم که اگه یروزی باعث ناراحتیم شد دلم کمتر بسوزه...
انسیه_طارمیان

@TextPlace

پارسال شب یلدا آقاجان خواسته بود همه به خانه اش برویم.تاقبل ازفوت مامان جون کل خاله ها ودایی ها ونوه ها بعدازناه ار میرفتیم وخودمان خانه راجارو میزدیم،حیاط را آب پاشی میکردیم وبساط چای وسماور را به پا.انارها راهم فقط مامان جون دانه میکرد. تا دم دمای صبح همانجا میماندیم.اما بعد ازمامان جون،دیگر اجازه نداد وخیلی صریح گفت شب یلدا نه میگذارد ما به آنجا برویم ونه خودش جایی میرود.وقتی رفتیم مثل قبلا همان کارها راکردیم.آخر شب که دورهم نشسته بودیم آقاجان لبخند به لب گفت شبهایی ازاین دست هرلحظه اش خاطره است.دوست نداشت یلدایش به دوقسمت متفاوت«قبل ازمامان جون»و«بعدازمامان جون» تبدیل شود.گفت که نمیخواسته بعد ازفوت مامان جون خاطره ای از شب یلدا داشته باشد.برای او یلدا فقط یعنی انارهای دون شده بادست مامان جون.گفت تعبیر دیگری ازاین شب ندارد.نه فالش،نه آجیلش ونه حتی طولانی بودنش چرا که بدون مامان جون هرروز وشب برای او طولانی است. آن شب لب به انار نزد.
آقاجان راست میگفت،قدرآن لحظات راتازمانی که برایم خاطره شد،نفهمیدم.امسال که دیگر اوهم دربین مان نیست،خوب میدانم هرلحظه،هردانه ی انار یک خاطره است.
زینب_لطفی

@TextPlace

او.

در وصفِ این همیشه رفتنت
هیچ ندارم اِلّا یک فعلِ سَرشکسته
که با مفعول هم دلش سَبُک نمیشود، ...سالهاست.

من ایستاده ام کنارِ شب
دستِ باد روی شانه ام
و قایِم باشَک بازی جمله هایِ نگفته یِ تو روی لب هام...

آنقدر دلم تو را خواسته و نداشته که مبداء دلزدگی هایِ عالم
همین پنجِ کوچکِ وارونه یِ من است.

ترجیحِ این شب هایِ من سکوت است.
تضمین دوست داشتنم همچنان،
یخ کردن و لرزیدن های شبانه روزی ام
به وقتِ شنیدن نامَت از زبانِ مادری
که کودکش را بخواند.

باور کن کسی چون من برای شب،
ترانه نخوانده
برای صبح از تو نگفته
برای تو از دل ننوشته است.

جورِ فاصله به گردن من نبوده....اما تو ببخشم؛
که دوست دارم وَقارِ آمرزیدن این عاشقانه به نام تو باشد.

و خط به خط حرف هایم را بخوان...که کسی دردهایم را ندید و همه داستان ساختند و خُطبه خواندند.

دست های تو جز برای لَمسِ بادی که بی هوا به من هُجوم می آورد،نیست.

تو شَریفی به مهربانی ات
تو عزیزی به رفاقتت با درخت ها.
و اینجا شب ادامه دارد تا چَنگ در پیراهنت...

راستی....در روبوسی امشبت با باد،
عطر محبوبم را بزن...

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace

...
یادمه بچه که بودم تو قصه ها می گفتن؛
قدیما شبای چله که می شد و همه دور کرسی جمع می شدن و مشغول گذروندن بلندترین شب سال بودن، ننه سرما میومد و لحاف بزرگشو آروم آروم میتکوند رو سر شهر و فردا صبح که بیدار می شدن از سرما و برفی که شب قبل باریده بود نمیتونستن بیرون برن و این یعنی زمستون اومده...
خیلی وقته منتظر دیدن همچین منظره ایم، فکر کنم و امیدوارم شاید، شاید، شاید فردا صبح به آرزوم برسم!
امیدوارم هر کی هر جا که هست و هر آرزویی داره به زودی بهش برسه... آمیـــــن
#ملیکا_میم

@TextPlace

در آغوشت که نیستم ، یلدا میشوم
سرد، متوقف و طولانی!
انگار زمان هم با من یخ میزند
بدون حرم نفس هایت...

#گلرو_ش


@TextPlace

یلدا گذشت و من در اتوبان با سرعت در حرکت بودم... هستم ! نفهمیدم ؛ یلدا را نفهمیدم خیلی سعی کردم عمیق بشم در مفهوم یلدا در شب در انار اما نشد شایدم من اغراق میکنم، سعی نکردم... اره خب من فقط با سرعت درگذرم ، ثانیه ای فقط انار را بوییدم آنهم از دور از آن سوی ذهنم و با سرعت بیشتری سکانس های بازیگریم را ک خوده تراژدی زندگیم بود را رد کردم ک ب نیمه شب برسم و با آهنگی از جنس روزمرگی احساسم ، چشم برهم بگذارم تا طلوع تکراری دیگر ....
#ماهرخ_صادقی

@TextPlace

این که تو شاعری و هر روز یک شعر جدید می گویی
خیلی هم خوشایند نیست!!
مدت هاست خودم را به کوچه علی چپ میزنم
و اصلا به رو خودم نمی آورم که
آن زن مو مشکی شعرهایت من نیستم.....
اینطور که می گویی
زن خیلی زیبایی ست,و مشکل اینجاست که دوستت ندارد......

توی دلم می گویم
چه زن بی لیاقتی....

شاید او هم مثل من و تو ...دلش پیش .....
نمیدانم این زنجیره عشق های یک طرفه تا کجا ادامه دارد!!

#زهره_خمری


@TextPlace

میرم دانشگاه;سرم درد میکنه.زیر چشمم پف کرده;سیاه شده.کم خوابیدم.لبخند الکی میزنم.

استادا دیر میان, اعصاب ندار میشم.کلاسای ظهر کنسل میشه;وقت و عمرم تلف میشه.
میرم سلف.سینی غذا از دستم پرت میشه, صداش میدَوه رو تک تک سلولام.
میخوام برم خونه;میخوام تو راه,تو تاکسی, آهنگ گوش بدم, هندزفری گره میخوره تو هم.گوشم درد میگیره.اعصابم داغون میشه.یه آقاهه پیشم نشسته ;باید خودمو بچسبونم به درِ تاکسی.

تو خیابون که راه میرم, مردم بام چشم تو چشم میشن ,لبخند نمی‌زنن. بم طعنه میزنن, معذرت نمیخوان.مردمو که میبینم عصبی میشم.
میرسم خونه.آروم ندارم.عکساتو میبینم. پیاماتو میبینم.
کِز میکنم گوشه تختم.بات حرف میزنم. همه چی خوب میشه.دنیام خوب میشه.

#پردیس_وکیلی

@TextPlace

داستان کوتاه

- : "چیزی که جا نموند؟ بریم دیگه..."
+ : "ها؟ یکم صبر کن...هنوز کار دارم"
- : "کار ؟ این خرابه که چیزی نداشت.از اولم اینجا نباید میومدیم"
+ : "هیچی نداشت و از کشو های قدیمی کمدشم نگذشتی؟چند دقیقه صبر کنی چیری نمیشه"
- : "حالا جز یه گردنبند چیزی توش نبود.همونم مفت نمی ارزه
اوی...با غذاهاش چیکار داری"
+ : "هر چی برداشتی برگردون سر جاش"
- : "حالت خوش نیستا...زود باش من نمیخوام تو دردسر بیفتم"
+ : "گفتم برگردون هر چی برداشتی وگرنه خودمم که لو میدمت"
+ : " هنوزم همون مزه رو میده"
- : "تو چته؟ امشب یه طوری شدی.."
- : "از کی تا حالا بعد دزدی خونه طرف و جارو می کردی تو ؟"
+ : " هنوزم چشم به راس...بیست ساله"
-  : "چی؟کی منتظره؟اینجا کجاست؟این عکسه که..."
+ : "گفتم میرم خارج...درس میخونم...برمیگردم تو رو هم با خودم میبرم...دارو ندارش و فروخت داد به من"
-  : " کی؟کی همه چی و فروخت؟ تو از چی حرف میزنی؟درست بگو منم بفهمم"
+  : " همشو بالا کشیدن...نشد برگردم...شرمنده بودم...گفتم انقد کار میکنم که دست پر برگردم...بیست ساله که دزد خونه مردم شدم ..."
-  : " من که سر در نمیارم از حرفای تو...الان می رسن میبینن ما رو ها...ببین من رفتم تو تا هر وقت خواستی بشین فقط اگه گیر افتادی اسم منو..."
- : "صدا کلیده...گندت بزنن"
+ : " اومد...خودشه.."
- : "اه چی میگی ...این پنجره ها به بیرون راه دارن؟...بدو تا باز نکرده"

+ : "مادرم...مادرمه...."

#سوسن_محمدی

@TextPlace

کاشکی خیال تو
درست بعد ِ رفتن تو
بعد ِ ماندنم در این خرابِ بی کسی
شبیه باد می گذشت و دور می شد از سرم
چقدر گوشه و کنار یاد توست
خسته می کند نگاه خیس را
به هر طرف که چشم ها نگاه می کنند
یک نشانه از تو هست
کاش خاطرات هم
شبی، شبیه تو، که رفته ای
تمام می شدند
پیش از آن که من، از این که هست هم، تمام تر شوم...

مهران عزیزی

@TextPlace

عکس زيباي تو ونيمه شب پاييزي
معني کامل زيبايي وشور انگيزي

من واين لکنت هنگام تماشاي شما
وتو استاد سخن گويي وشکر ريزي

باهمان شيوه لبخند که بر لب داري
عشق را در دل ديوانه من ميريزي

بي گمان جنگ ميان من ودل مغلوبه است
با چنين لشگر مژگان به اين خونريزي

خاطر سبز تو آرامش دنياي من است
لحظه اي نيست که يک شعر نمي انگيزی

تو همان ابر بهاري که پر از باراني
به کوير من دلخسته فرو ميريزي

تو همان وعده زيباي خدايي به بهشت
که از اوصاف خوش حور وپري لبريزي


#داريوش_عزيزي
@textplace

هيچكس ارزشش را ندارد كه اشكت را جاري كند
اما اگر روزي دلت از كسي انقدر گرفت كه به اشك رو آوردي انقدر گريه كن تا جايي كه اثري از آن آدم در تو نماند
مثل باران كه ميشويد غبار را از روي شيشه
در پس هر باراني آفتابي زيباست...
اگر آدمي را روز اول جدايي از خودت نياندازي بيرون
هر روز وجودت را مثل خوره ميخورد
و تو مي مانيو يك من تو خالي...
#سحركلواني
@textplace

اصلا من آدم بده ی داستان ، اصلا من همانی که خدا خواست جلویم را بگیرد تا به این دنیای رنگین شما نیایم ، اصلا من همان آدم بده ی قصه ی شب های مادربزرگ که بچه بودیم برایمان تعریف میکرد و ما هی دلمان میخواست آن آدم بد را نیست و نابود کنیم ، اصلا شما راست میگویید من زیادی متوهمم من جوگیرم از آن جوگیرهایی که وقتی روبرو را نگاه کردی و خیره شدی بهش و آروم گفتی دوستت دارم به خودم گرفتم و فکر کردم شاید راست راستکی دوستم داردی ... اصلا من همان آدم بده ی قصه ها هستم همان آدم لجباز و کینه ای که دوست دارد مالکیت داشته باشد روی همه چیز ... من همان آدم بده که دوست داشت همه ی تو را مالک شود ... اصلا گیریم تو راست میگویی فقط یک تجربه بود رابطه مان یک دوره درس عبرت ... اصلامن همان متوهم خیال پرداز که فکر میکردم راست میگویی همه چیزت راست است ... اره اصلا شما راست میگویید جناب عشق از نوع اشتباه ، من متوهم من توهم دارم اصلا کی تو به من میگفتی زندگیتم و هیچوقت تنهایم نمیذاری؟ اصلا کی تو زل زدی تو چشمهایم و گفتی که باور داری اتفاقی سر راه هم قرار نگرفته ایم و دنیا دست به دست هم داده تا مال هم شویم؟ راست میگویی همه ش توهم است من ادم متوهمی ام ... آره آره درست است من روانی بودم که باورت کردم و قلبم را از سینه درآوردم و دو دستی تقدیمت کردم من مشکل روانی داشتم که وقتی فهمیدم از ریشه دروغ بودی و یکهو از خواب پریدم دیدم اطرافیانم از صدای شکستن قلبم کر شدند و من سوراخ سوراخ شده ام و یکهو دلم خواست دیگر برای همیشه نباشم ... بله درست است من خیال پرداز بودم وقتی از تو بارها شنیدم که تو منو خواستی میخواهی و تا آخر عمر خواهی خواست و بارها شنیدم که میگفتی آینده مان یکیست رهایم نمیکنی و باید برایش تلاش کنیم و من احمق خیال پرداز تمام تمام تمام آینده ام را یکباره با تو خیال کردم ... آره شما درست میگویید جناب عشق اشتباهی ، بله شما با همان لب ها و چشمان فریبکارتان همیشه درست میگویید ، حق با شماست من فقط یکمی زیادی زود باور بودم و خام وقتی کارد که چه عرض کنم شمشیر زبان برنده ی شما من خام و ساده دل را قطعه قطعه کرد و من ماندم و تکه تکه هایم ، بله من احمق من خام من ساده من روانی من متوهم من خیال پرداز همه شان درست همیشه حق با شما بوده ولی آخر درست بود شما یک همچین آدمی را تنها به حال خود رها کنید و بروید پی زندگیتان؟ درست نیست آخر ممکن است به خودش آسیب برساند این طفل معصوم !

#ملیکا


@TextPlace

او.

خوابت را دیدم.....

و خوابت را دیدن چه قدر شیرین است
در روزگارِ سختی
که خودت را دیدن، بَعید است و غَریب.

خوابت را دیدم
و خوابِ امشب،
برای یک عُمر بی تو عاشقی کردن
کافی است...

گرمایِ تَنت هنوز اینجاست
انگار واقعی تر از این خواب
حادثه ای در جهان نبوده است.

چَشم هات را دیده بودم و فریاد میزدم "دوستت دارم"
و صدایم به جایی نمیرسید...
توی خودم حَل میشدم
و نمی شد در آغوشت گرفت
آنچنان که باید..

مَشقَّت هایِ بیداری،
یک جایی توی خواب ها نَشت پیدا می کنند...
تو در خوابم چِکّه می کردی،
و تمام بالِشم
خیس خیس است حالا.

خودم را بَغل می کنم
سخت تر می فشارم
و خیال میکنم
که باز هم شاید ادامه داشته باشی....

لَعنتی....خوابم نمیبرد از شوق
مثل گرمایِ اِعتیادآورِ قِلیان،
توی نفس های خسته،
در چشم هام میلولی و دور و نزدیک می شوی
مثل عطرِ سردِ گلِ یخ، تا تهِ مغزم رُسوب میکنی...
میمیری هرشب به خوابم بیایی ؟؟

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace

قدرمطلق عشق من
از پاکی عشقت سر سفید کردم
زیر عظمت احساست خمیده شدم
و حالا بعد سالها هنوز هم دستت را میگیرم تا گم نشوم در شلوغی دنیای سیاه سفید این روزا که عشق کالای ممنوعه شده است...
#هانیه_حصاری

@TextPlace

6:00صبح صدای آلارم
طبق معمول به پهلو چپ خوابیدم ؛
صدای آلارم
به پهلوی راست برمیگردم یک چشمم رو باز میکنم به میز کوچیک کنار تخت نگاه میکنم
صدای آلارم
دستمو به سختی از زیر پتو بیرون میکشم موبایل رو بر میدارم؛ ساعت : 6:03 .
برای 27 دقیقه ی بعد یک آلارم جدید تنظیم میکنم
از بطری آب معدنی که پایین تخت همیشه هست با دهان آب میخورم
بالشتم رو برعکس میکنم
صورتم رو به خنکی بالشت میچسبونم
چشمام خوابه اما توی مغزم یکی انتظار میکشه ،بیداره و هوشیار که 27 دقیقه دیگه با صدای آلارم از تختخواب دل بکنه.
سردی بالشت رو احساس نمیکنم!
گرم شده!
چرا اتاق روشن شده؟!
پتو رو با پا کنار میزنم به راست میچرخرم
از بطری با دهان آب میخورم
یه سختی خودم رو کش و قوص میدم و روی تخت میشینم .
ساعت دیواری انگار از دیشب ساعت 9:00خواب مونده
موبایل رو از روی میز سمت راست تخت برمیدارم
ساعت9:00
باز هم سردی آن روی بالشت را به زندگی ترجیح دادم!
باز هم لذت خواب صبح بیشتر از دیدن تو بود!
و من باز ......
هنوز بزرگ نشدم انگار
شاید زندگی هنوز مثل آن روی بالشت های اول صبح خواستنی نیست!
#meliIi

@TextPlace

یه چند شنبه بود که اومدی خونمون.
پشت سرت تا تو اتاق اومدم.
ردّ عطرت موند تو هوا.
پالتوتو انداختی رو تختم.
نزدیکِ بالشم.
شب شد;رفتی.
ولی بوی عطرت موند.
موند روی کتابام;لباسام ;تختم..همونجا نزدیک بالشم.
شب که خواستم بخوابم,سرمو که گذاشتم رو بالش;
بوی عطرت همش تو دماغم بود.
نمیذاشت بخوابم.انگار همش پیشم بودی.
بوش رفت تو دماغم,چشمام,گوشام.
رفت لابلای موهام و مژه هام نشست.
دوست نداشتم به بوش عادت کنم.
بوی عطرت همش تو دماغم بود....
نمیذاشت بخوابم.

#پردیس_وکیلی

@TextPlace

از وقتی یادم می آید
یک عینک گرد ته استکانی با فریم صورتی،روی چشمانش بود .
از وقتی یادم می آید،صورت گرد و تپلش را روسری چهارگوشی محکم احاطه کرده بود وموهای سیاه کوتاهش ،روی پیشانی اش ریخته بوده.
از وقتی یادم می آید،لباس های که میپوشید را دوس نداشتم و به شکل نازیبایی ناهماهنگ بودند همیشه هم مادرش باید میگفت که چه بپوشد و چه نپوشد ...

از بچگی تا الان که بیست و هفت هشت سال دارد همین بوده .

بچه که بودیم مامان میگفت گناه دارد رفتیم آنجا با او هم بازی کنید ؛ ماهم باورکرده بودیم که این حق را داریم نسبت به او ترحم کنیم ،دلمان بسوزد و بعد اجازه بدهیم با ما بازی کند...
نمیدانستیم که بیماریش چیست فقط این را فهمیده بودیم که حالش مثل بقیه نیست ...
در رابطه با او همه راحت بودند ؛
یعنی او مثل دختر خاله سوری نبود که باید مواظب حرف زدنمان می بودیم که یک وقتی بهش برنخورد .
یا مثلا دختر عمه که،وقتی داداش باهاش حرف میزد سرخ و سفید میشد...
حتی عروس عمو هم که هروقت شوهرش با دخترهای فامیل حرف میزد، هزارجور چشم غره میرفت، اصلا برایش مهم نبود که پسرعمو با او حرف میزند و یا اصلا چه میگوید...
انگار برای همه به صورت یک قانون نا نوشته درآمده که او را جدی نگیرید خطری ندارد چون احساسی ندارد چون بیمار است...

با او یکجوری بودیم ، انگار چون یک مشکلاتی دارد،پس احساس ندارد ،دلش هم مثل بقیه ادم ها نیست .
این ها را من خودم تازه فهمیدم،
تازه فهمیدم با اینکه او بیمار است، و یک سری رفتارهای خاص خودش را دارد،اما دلیلی ندارد که مثل بقیه دخترها،وقتی شونزده هفده سال داشته،عاشق نشود، یا دلش از دیدن کسی تند تند نتپد.
تازه فهمیدم او هم مثل همه آدم ها،گاهی دلش میگیرد،احساس تنهایی میکند...
او هم دلش میخواسته یک دوست صمیمی داشته باشد تا باهاش درد و دل کند ...
او هم دوست داشته توی عکسها،خوشگل و مرتب باشد، برای او هم مهم بوده توی فیلم عروسی فلانی،چجوری افتاده...
یا او هم دوست داشته موهای بلندی داشته باشد تا ازشانه زدنشان لذت ببرد و هروقت دوست داشت ببافدشان.
برای او اهمیت داشته اما انگار توی تمام این سال ها،برای هیچکس دیگری اهمیت نداشته!!!

انگار کسی باورش نشده که اگر خوب نمیتواند حرف بزند و اگر پاهایش یکهو وسط خیابان شل میشود،و اگر همیشه یک کیسه پر از دارو دستش است،با تمام این حرفا، قلبش مثل تمام انسان های دیگر سالم سالم است پر از احساس ...
اینهارا چند شب پیش که کنار هم خوابیده بودیم و او داشت به سختی راجع به خواننده مورد علاقه اش ،با کلی ذوق حرف میزد فهمیدم!
وقتی برق ها خاموش بود و من چشمانش،عینکش، دارو هایش، پاهایش را نمیدیدم
و فقط صدای پر احساس وپر انرژی که داشت را میشنیدم!
بنظرم خیلی هم خوب حرف میزد بهتر از ماها!

کاش بعضی وقتها چشمهایمان را ببندیم تا بهتر ببینیم...
معصومه محبی

@TextPlace

ماهی مرده ی روی دریا
چه میفهمد خو گرفتن با کاشیهای آبی ته حوض
چیست
وقتی که تا هفت نسلت خواب دریا را هم ندیده باشد؟؟؟
حالا هی ماهی تنگ بلورین از حسادت کاشیها دق کند!!!
کسی چه میفهمد قصه ی ماهی سیاه کوچولو چقدر تلخ است وقتی حتی به فاضلاب شهری هم راهی نداشته باشی!!!!
مطرود مانده ام روی آب حوض خانه ای متروک!
کسی چه خبر دارد از حال ماهی مرده ی از یادها رفته؟!!


راضیه رمضانی

@TextPlace

او.

تو...خیلی خوشگل و شهرآشوبی
هرچقدر که من بدی دارم، تو خوبی داری.
من زود میبُرم و فریاد میکشم
اما پرستوهایِ سیاهِ چشم هایِ تو
یکجانِشین اند و صدایِ فریادِ ذهنِ تو را،
قلبت حتی نشنیده...

خوشگلِ شهرآشوب
تو خوب بَلدی دِلبری کنی،
من بَد دل میبازم و سُست میشوم.
پدرت مطمئن است تو خانُم ترینِ شهر میشوی،
پدرم مرا به جان سختیِ شاعرانه ام سپرده است.

تویِ کوچه یِ ما،
کَفتر بازهایِ شکست خورده،
به فکر قسمت کردن آسمان اند...
توی مَحلِ شما،
ژیگول کِراواتی های از فَرنگ آمده،
قلب خود را برای بیشمار دُخترکانی
چون تو، قسمت میکنند...

تو شاید آزادانه خواستی و شد
من اما وحشیانه خواستم و نشد.
لب های تو
یاقوت و لب های من کَبود...

خوشگلِ شهرآشوب
تو آخرش قسمت یکی از همان ژیگول هایی
و من مُقَسّمِ آسمانم برای کبوترهام...

راستش را بگو
چرا بی هوا دلت خواست
پرستوهایت را روی قلب من بنشانی؟؟؟؟؟

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace