پوشۀ سخنرانی‌های هفتۀ پژوهش فرهنگستان زبان و ادب فارسی (۲۲ تا ۲۹ آذر ۱۴۰۴)
روز دوم: یکشنبه ۲۳ آذرماه

@theapll

یازدهم دی‌ماه، زادروز گلچین گیلانی (۱۲۸۸-۱۳۵۱)

باز باران
با ترانه
با گُهَرهای فراوان
می‌خورد بر بام خانه

من به پشت شیشه تنها
ایستاده:
در گذرها
رودها راه اوفتاده

شاد و خّرم
یک - دو سه گنجشک پُرگو
باز هر دم
می‌پرند این‌سو و آن‌سو

می‌خورد بر شیشه و در
مُشت و سیلی
آسمان امروز دیگر
نیست نیلی

یادم آرد روز باران
گردش یک روز دیرین
خوب و شیرین
توی جنگل‌های گیلان:

کودکی ده ساله بودم
شاد و خّرم
نرم و نازک
چُست و چابک

با دو پای کودکانه
می‌دویدم همچو آهو،
می‌پریدم از سرِ جو،
دور می‌گشتم ز خانه

می‌شنیدم از پرنده
داستان‌های نهانی
از لبِ بادِ وزنده
رازهای زندگانی

بس گوارا بود باران!
به! چه زیبا بود باران!
می‌شنیدم اندر این گوهرفشانی
رازهای جاودانی, پندهای آسمانی:

«بشنو از من، کودکِ من!
پیش چشم مرد فردا
زندگانی - خواه تیره، خواه روشن -
هست زیبا، هست زیبا، هست زیبا!

@theapll

دوازدهم دی، زادروز ضیاء موحّد (۱۳۲۱)

به آینۀ خود برمی‌گردم
به روشنایی سحر
به چشمۀ زلال
تا در خورشید تو خیره شوم
و نور سیاهت روشنم کند
از کمند تو آه
از ظلم دل‌پسند تو آه

شعری از دفتر «مشتی نور سرد»، انتشارات نیلوفر: ۱۳۸۳.

@theapll