Choy – ko‘ngilni tinchlantirib, suhbatlarga fayz kiritadigan eng sevimli ichimlikdir.

Bu askar eshakni yaxshi ko‘rgani tufayli yelkasiga ortib olmagan. Askar ham, eshak ham minalangan maydon o‘rtasida. Eshakning birgina noto‘g‘ri harakati bilan askarlar halok bo‘lishi mumkin.

Hayotimiz ham aslida shunaqa. Ba’zida hayotingni qutqarib qolish uchun eshakni ham ko‘tarishga to'g'ri keladi.

Vaqt isrofi har xil bo'lar ekan

Ochiq isrofni hammamiz bilamiz. Reels, shorts, o'yinlar, bekorchi suhbatlar va h.z

Vaqtni bekor sarflashning ko'pchiligimiz e'tibor qilmaydigan 2-turi ham bor ekan:

Foydali ish bilan ham vaqtni noto'g'ri sarflash mumkin.

Kunlik o'qishingiz kerak bo'lgan kitob qolib, podkast eshitib o'tirasiz.

Topshirishingiz kerak bo'lgan vazifa qolib, kitob o'qib o'tirasiz.

Bu xuddi, qorningiz o'ta och, lekin pulni ovqatga emas, foydali bo'lgan noutbuk sotib olishga o'xshaydi.

Ovqatsiz nobud bo'lasiz, noutbuksiz emas.

Qilmasak "halok bo'ladigan" vazifalarimiz turibdi. Oldin ularni bajarish kerak ekan.

Ular nima? Har kimda har xil. Sohamizni o'rganish, dinimizni o'rganish, kasb qilish va boshqa.

Sarvar Nazarboyev

Masofa hamma narsa.

Har kimni ham yaqin olmaslik kerak, chunki har bir insonning qalbi, niyati, dunyoqarashi bir xil emas, boshqacha. Ammo shuning bilan birga, haddan tashqari uzoqlashib ham bo‘lmaydi. Inson baribir insonga muhtoj. Suhbat va samimiyatga muhtojdir.

Shuning uchun me’yorni bilish kerak. Har gapning o‘z o‘rni, har so‘zning o‘z vaqti bo‘ladi.
Hazilning ham chegarasi bor. So'zlayotgan so'zingiz insonni qalbini og'ritishi mumkin yoki quvontirishi mumkin. Tanlov sizda..

Shuning uchun har bir munosabatda fikrni, masofani o'rnini bilishlik kerak. Me'yorni bilgan inson hurmatini yo'qotmaydi.

Indamaslar olamin sayr ayladim,
Sayr etib, men beriyo xayr ayladim,
Eng ajab olam ekan bu olami,
Sayr qilsin bo‘lsa har kimning g‘ami.

Unda bir tuynuk ekan har bir bino,
Ul binolarning ichida yo‘q havo,
So‘risi yo‘q, sahni yo‘q, ayvoni yo‘q,
Aqrabolar yo‘q, aziz mehmoni yo‘q.

Aksarin tomin bosibdi xor-u xas,
Sohibi bor-ku, valekin benafas,
Tomi ham, devori ham tuproq erur,
Eski g‘ordan ham qorong‘iroq erur..

Hayrulloh Hamidov

Bir joyda eshtib qolgandim:

Bir kuni mashhur alloma majlisda o‘tirgan edi. Uning atrofida o‘nlab odamlar bahsga kirishib, bir-birini inkor etib, har kim o‘z fikrini isbotlashga urinar edi. Ammo u kishi jim o‘tirar, hech nima demasdi.
Bir yosh yigit sabrsizlanib so‘radi:
— Ustoz, nega siz jim o‘tirasiz? Axir, sizning bir og‘iz so‘zingiz bu bahsga nuqta qo‘yadi-ku!

Alloma jilmayib dedi:
— Ba’zan jimlik so‘zdan kuchliroq bo‘ladi. Kimdir ko‘p gap bilan o‘zini ko‘rsatadi, lekin sukut bilan inson o‘zining asl qudratini namoyon qiladi.

Shunda yig‘ilganlar jim bo‘lib qoldi. Shu sukutning o‘zidayoq bir haybat sezildi. Hech kim endi bahsni davom ettirmadi — sababi, allomaning sukuti ularning so'zidan kuchli edi.

Ba'zida so'z qurol, sukut esa so'zga qalqondir. Ko'rinmasada his qilinadi. Sukut ko'rinmas haybatdir.

G'alati elat bu, g'alati el bu..

وَسَيَجْزِي ٱللَّهُ ٱلشَّاكِرِينَ

...va Alloh shukr qiluvchilarni mukofotlar.

Oxirida hech kim pora bera olmaydigan sud bo'ladi..

Alloh sizga istig'for aytish ne'matini berdimi, demak gunohingizni kechirmoqchiligi uchun bergan buni.