Forwarded from زندگی دانشجویی (A Z)
شانزدهـم آذرماه سالروز خلق حماسـهای ضداستکبـاری در تقویم سیاسی ایران است که به پاس ارج نهادن به جنبش دانشجویـی و بزرگداشت یاد و خاطره دانشجویان شهید در راه مبارزه با استبـداد، به نام «روز دانشجـو» مزین شده است. روز دانشجو مظهـر روحیه آزادیخواهـی، عدالتطلبـی و بینش سیاسی است.
لینک کانال
https://t.me/joinchat/AAAAAEvM2COdypi5BEBrCg
آیدی کانال
@dormitory_conference
لینک کانال
https://t.me/joinchat/AAAAAEvM2COdypi5BEBrCg
آیدی کانال
@dormitory_conference
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «✅ رمز ماندگاری #روز_دانشجو چیست؟ 🖋 محمد زینالی اُناری - کارشناس ارشد علوم اجتماعی و پژوهشگر اگر از روز به توپ بستن مجلس که روز مهمی در جنبش مشروطه است، بگذریم، روز به تفنگبستن دانشگاه هم روزی تأثیرگذار در برانگیختن انقلاب اسلامی بود که آن را میراثدار…»
Forwarded from مجله میدان فرهنگ
📢بزودی منتشر می شود
◻️مجله رسانه فرهنگ
👤مدیر مسئول: دکتر هادی خانیکی
✴️ کانال مجله رسانه فرهنگ:
📝 @ResaneFarhang
◻️مجله رسانه فرهنگ
👤مدیر مسئول: دکتر هادی خانیکی
✴️ کانال مجله رسانه فرهنگ:
📝 @ResaneFarhang
Forwarded from جامعه شناسي جنايي+ فقه الاجتماع (Shirin Valipouri)
«سحر تبر» بزهکار یا بزهدیده؟
🆔🍀 @criminalsociology
همدلی| انتشار خبر 10سال حبس برای «فاطمه خویشوند» ملقب به «سحر تبر» در یکی دو روز گذشته واکنشهای زیادی را بههمراه داشت. واکنشهایی که بیشتر آنها با یک علامت سوال همراه هستند؛ آیا مجازات ده سال حبس برای یک دختر حدوداً بیست ساله و بهاصطلاح شاخ فضای مجازی که با انتشار تصاویر نامتعارف خود در اینستاگرام بهدنبال جذب دنبالکنندههای بیشتر و در نهایت جذب تبلیغات و درآمدزایی برای خود بود، منصفانه است؟ افکار عمومی با این پرسش ناخودآگاه بهسراغ مقایسه جرم و مجازات «فاطمه خویشوند» با جرم و مجازات سایر پروندههای بحثبرانگیز قضایی رفته است. اگر فضای مجازی را بهعنوان یکی از امکانهای دسترسی به افکار عمومی جستوجو کنیم، مردم از خود میپرسند چطور ممکن است مجازات سحر تبر همانند مجازات پدر رومینا اشرفی باشد که دختر خود را کشت؟ یا اینکه مجازات او را با مجازات متهمان سایر پروندههای فساد اقتصادی مقایسه میکنند. دقیقاً اینجا است که افکار عمومی در عملکرد قوه قضائیه با یک پارادوکس مواجه میشود. همه اینها درحالی است که گروهی معتقدند فرد ملقب به سحر تبر نه بهعنوان یک بزهکار بلکه بهعنوان یک بزهدیده خودش قربانی وضع موجود است، با این حال بهگفته «پیام درفشان» یکی از وکلای مربوط به پرونده فاطمه خویشوند او به جرم معاونت در افساد فیالارض، تشویق به فساد از طریق تشویق جوانان به اباحهگری، توهین به مقدسات از طریق توهین به حجاب و تحصیل مال نامشروع تفهیم اتهام شده، اتهامهایی که او بهخاطر آنها قبل از مراحل تجدیدنظر به 10سال حبس محکوم شده است.
لزوم تناسب جرم و مجازات
🆔🍀 @criminalsociology
درهمینباره یک حقوقدان درباره این پرونده و موارد مشابه دیگر به روزنامه «همدلی» میگوید: «یکی از ارکان ضروری و اساسی رعایت دادرسی منصفانه و قواعد لازمالاجرای حقوق شهروندی لزوم تناسب جرم ارتکابی با مجازات تعیین شده از سوی دادگاه است. بهعبارت سادهتر نمیتوان برای جرمی که از لحاظ ضرر و زیان به شاکی خصوصی یا ورود خسارت به جامعه و نظم و آسایش عمومی جرم سبک و قابل اغماضی هست مجازات سنگینی از قبیل حبس یا شلاق یا جریمه نقدی تحمیل کرد. بهاین اصل میگویند اصل تناسب میزان مجازات با جرم ارتکابی که در همه مکاتب حقوق کیفری این اصل جزء ملزومات اجرایی دستگاه قضایی است.»
«پیمان حاجمحمود عطار» ادامه میدهد: «درخصوص پرونده خانم فاطمه خویشوند، معروف به سحر تبر، باید گفت که بهنظر میرسد ایشان با توجه به ویژگیهای دوران جوانی اقدام به مطرح کردن خود کرده است. از دیدگاه صاحبنظران روانشناسی «مطرح شدن» یکی از ویژگیهای دوران نوجوانی و جوانی است. جوانان در سنین 15 تا 30سال بهصورت ناخودآگاه اشتیاق زیادی به مطرح کردن خود از طرق مختلف دارند. بعضیها از روشهای مذهبی مانند شرکت در هیأتهای مذهبی استفاده میکنند؛ برخی با درس خواندن و شرکت در مجامع علمی و کنفرانسها و نوشتن مقاله چنین نیازی را برطرف میکنند، اما متاسفانه همه جوانان امکان مطرح کردن خود از روشهای مثبت و بههنجار جامعه را ندارند. از آنجایی که فضای مجازی الگوهای رفتاری نوجوانان و جوانان را تغییر داده، گاهی جوانان مجبور میشوند برای مطرح کردن خود بهسمت روشهایی بروند که در جامعه هنجار محسوب نمیشود و متاسفانه این روش برای مطرح کردن خود در جامعه درحال گسترده شدن است.»
وی بیان میکند: «متاسفانه همین خانم(فاطمه خویشوند) که بدون توجه به اصول دادرسی منصفانه و حقوق شهروندی از سوی دادگاه به عناوین شگفتانگیز معاونت در افساد فیالارض محکوم شده است، قربانی و بزهدیده همین آسیبهای اجتماعی است که مسئولین چشم خود را بر آنها بستهاند و بهجای پیشگیری با اعمال روشهای خشن از طریق صدور احکام سنگین کیفری در پندار نادرست پیشگیری هستند، درحالیکه اعمال کیفر نهتنها منجر به کاهش این رفتارهای نابههنجار و حتی مجرمانه توسط جوانان نمیشود بلکه نتیجه برعکس دارد.»
وزارت ورزش و جوانان در صدر وزارتخانههای مقصر
🆔🍀 @criminalsociology
این وکیل دادگستری با اشاره به نقش دولت عنوان میکند:«این خانم و موارد مشابهی مانندایشان بهجای اینکه مجازات شوند، باید تحت درمان قرار بگیرند.بنابراین دولتمردان ما باید بهفکر یک چاره باشند، اگر شما بهعنوان یک روزنامهنگار سری به دادسرای ویژه اطفال بزنیدفاجعهای که در افزایش بزهکاری نوجوانان زیر 18سال و زیر 15سال میبینید غیرقابل توصیف است، و این بهخاطر کمکاری و سهلانگاری مسئولین فرهنگی،ورزشی و آموزشی کشور است. مایک وزارتخانهای بهنام وزارت ورزش و جوانان داریم، چرا نمایندههای مردم وزیر ورزش و جوانان را استیضاح نمیکنند؟ هم در دورههای قبلی ریاست جمهوری وهم دراین دوره متولی امر ورزش وجوانان چه خدماتی برای جوانان درتخلیه هیجانات فطری
👇👇👇
🆔🍀 @criminalsociology
همدلی| انتشار خبر 10سال حبس برای «فاطمه خویشوند» ملقب به «سحر تبر» در یکی دو روز گذشته واکنشهای زیادی را بههمراه داشت. واکنشهایی که بیشتر آنها با یک علامت سوال همراه هستند؛ آیا مجازات ده سال حبس برای یک دختر حدوداً بیست ساله و بهاصطلاح شاخ فضای مجازی که با انتشار تصاویر نامتعارف خود در اینستاگرام بهدنبال جذب دنبالکنندههای بیشتر و در نهایت جذب تبلیغات و درآمدزایی برای خود بود، منصفانه است؟ افکار عمومی با این پرسش ناخودآگاه بهسراغ مقایسه جرم و مجازات «فاطمه خویشوند» با جرم و مجازات سایر پروندههای بحثبرانگیز قضایی رفته است. اگر فضای مجازی را بهعنوان یکی از امکانهای دسترسی به افکار عمومی جستوجو کنیم، مردم از خود میپرسند چطور ممکن است مجازات سحر تبر همانند مجازات پدر رومینا اشرفی باشد که دختر خود را کشت؟ یا اینکه مجازات او را با مجازات متهمان سایر پروندههای فساد اقتصادی مقایسه میکنند. دقیقاً اینجا است که افکار عمومی در عملکرد قوه قضائیه با یک پارادوکس مواجه میشود. همه اینها درحالی است که گروهی معتقدند فرد ملقب به سحر تبر نه بهعنوان یک بزهکار بلکه بهعنوان یک بزهدیده خودش قربانی وضع موجود است، با این حال بهگفته «پیام درفشان» یکی از وکلای مربوط به پرونده فاطمه خویشوند او به جرم معاونت در افساد فیالارض، تشویق به فساد از طریق تشویق جوانان به اباحهگری، توهین به مقدسات از طریق توهین به حجاب و تحصیل مال نامشروع تفهیم اتهام شده، اتهامهایی که او بهخاطر آنها قبل از مراحل تجدیدنظر به 10سال حبس محکوم شده است.
لزوم تناسب جرم و مجازات
🆔🍀 @criminalsociology
درهمینباره یک حقوقدان درباره این پرونده و موارد مشابه دیگر به روزنامه «همدلی» میگوید: «یکی از ارکان ضروری و اساسی رعایت دادرسی منصفانه و قواعد لازمالاجرای حقوق شهروندی لزوم تناسب جرم ارتکابی با مجازات تعیین شده از سوی دادگاه است. بهعبارت سادهتر نمیتوان برای جرمی که از لحاظ ضرر و زیان به شاکی خصوصی یا ورود خسارت به جامعه و نظم و آسایش عمومی جرم سبک و قابل اغماضی هست مجازات سنگینی از قبیل حبس یا شلاق یا جریمه نقدی تحمیل کرد. بهاین اصل میگویند اصل تناسب میزان مجازات با جرم ارتکابی که در همه مکاتب حقوق کیفری این اصل جزء ملزومات اجرایی دستگاه قضایی است.»
«پیمان حاجمحمود عطار» ادامه میدهد: «درخصوص پرونده خانم فاطمه خویشوند، معروف به سحر تبر، باید گفت که بهنظر میرسد ایشان با توجه به ویژگیهای دوران جوانی اقدام به مطرح کردن خود کرده است. از دیدگاه صاحبنظران روانشناسی «مطرح شدن» یکی از ویژگیهای دوران نوجوانی و جوانی است. جوانان در سنین 15 تا 30سال بهصورت ناخودآگاه اشتیاق زیادی به مطرح کردن خود از طرق مختلف دارند. بعضیها از روشهای مذهبی مانند شرکت در هیأتهای مذهبی استفاده میکنند؛ برخی با درس خواندن و شرکت در مجامع علمی و کنفرانسها و نوشتن مقاله چنین نیازی را برطرف میکنند، اما متاسفانه همه جوانان امکان مطرح کردن خود از روشهای مثبت و بههنجار جامعه را ندارند. از آنجایی که فضای مجازی الگوهای رفتاری نوجوانان و جوانان را تغییر داده، گاهی جوانان مجبور میشوند برای مطرح کردن خود بهسمت روشهایی بروند که در جامعه هنجار محسوب نمیشود و متاسفانه این روش برای مطرح کردن خود در جامعه درحال گسترده شدن است.»
وی بیان میکند: «متاسفانه همین خانم(فاطمه خویشوند) که بدون توجه به اصول دادرسی منصفانه و حقوق شهروندی از سوی دادگاه به عناوین شگفتانگیز معاونت در افساد فیالارض محکوم شده است، قربانی و بزهدیده همین آسیبهای اجتماعی است که مسئولین چشم خود را بر آنها بستهاند و بهجای پیشگیری با اعمال روشهای خشن از طریق صدور احکام سنگین کیفری در پندار نادرست پیشگیری هستند، درحالیکه اعمال کیفر نهتنها منجر به کاهش این رفتارهای نابههنجار و حتی مجرمانه توسط جوانان نمیشود بلکه نتیجه برعکس دارد.»
وزارت ورزش و جوانان در صدر وزارتخانههای مقصر
🆔🍀 @criminalsociology
این وکیل دادگستری با اشاره به نقش دولت عنوان میکند:«این خانم و موارد مشابهی مانندایشان بهجای اینکه مجازات شوند، باید تحت درمان قرار بگیرند.بنابراین دولتمردان ما باید بهفکر یک چاره باشند، اگر شما بهعنوان یک روزنامهنگار سری به دادسرای ویژه اطفال بزنیدفاجعهای که در افزایش بزهکاری نوجوانان زیر 18سال و زیر 15سال میبینید غیرقابل توصیف است، و این بهخاطر کمکاری و سهلانگاری مسئولین فرهنگی،ورزشی و آموزشی کشور است. مایک وزارتخانهای بهنام وزارت ورزش و جوانان داریم، چرا نمایندههای مردم وزیر ورزش و جوانان را استیضاح نمیکنند؟ هم در دورههای قبلی ریاست جمهوری وهم دراین دوره متولی امر ورزش وجوانان چه خدماتی برای جوانان درتخلیه هیجانات فطری
👇👇👇
کنشگر نهادی و خلق شهروند مسئول
محمد زینالی اُناری، 25آذر1399، روزنامه ایران
http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/563211
@thing
محمد زینالی اُناری، 25آذر1399، روزنامه ایران
http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/563211
@thing
www.irannewspaper.ir
کنشگر نهادی و خلق شهروند مسئول
Forwarded from انتشارات اندیشه احسان
✅منتشر شد
📕درخودگرهخوردگی
🖊نویسنده: محمد زینالی اناری
📞۰۲۱۶۶۴۶۶۰۰۱
@zoodbookbot
www.andishehehsan.com
@andishehehsan
✅ «درخودگرهخوردگی» مجموعهای شامل تحلیلهای کوتاهی است که هر یک به نوبهی خود یکی از پدیدارهای روزمرهی زندگی امروزهی ما است. پس از جمعآوری این مقالات از میان تحلیلهای پیشین خود، سعی شده در بخشهای پایانی کتاب وجه مشترکی برای این وضعیت در جامعهی ایرانی پیدا کرده و به صورتی که در عنوان آن میبینید مفهومسازی گردد.
در متن کتاب، سعی شده تحلیلها بدون استفاده از مفاهیم تخصصی و پیچیدگیهای انتزاعی علوم انسانی ارائه شود تا مخاطب عام، به ویژه جوانان و دانشجویانی که در جامعهی ایرانی زندگی و پیشه میکنند و با پدیدارهای آن دست به گریبانند، بهرهی لازم را ببرند.
قیمت: ۳۴۰۰۰ تومان
تعداد صفحات: ۱۵۰
#اندیشه_احسان
#درخودگره_خوردگی
#محمد_زینالی_اناری
🆔 @andishehehsan
📕درخودگرهخوردگی
🖊نویسنده: محمد زینالی اناری
📞۰۲۱۶۶۴۶۶۰۰۱
@zoodbookbot
www.andishehehsan.com
@andishehehsan
✅ «درخودگرهخوردگی» مجموعهای شامل تحلیلهای کوتاهی است که هر یک به نوبهی خود یکی از پدیدارهای روزمرهی زندگی امروزهی ما است. پس از جمعآوری این مقالات از میان تحلیلهای پیشین خود، سعی شده در بخشهای پایانی کتاب وجه مشترکی برای این وضعیت در جامعهی ایرانی پیدا کرده و به صورتی که در عنوان آن میبینید مفهومسازی گردد.
در متن کتاب، سعی شده تحلیلها بدون استفاده از مفاهیم تخصصی و پیچیدگیهای انتزاعی علوم انسانی ارائه شود تا مخاطب عام، به ویژه جوانان و دانشجویانی که در جامعهی ایرانی زندگی و پیشه میکنند و با پدیدارهای آن دست به گریبانند، بهرهی لازم را ببرند.
قیمت: ۳۴۰۰۰ تومان
تعداد صفحات: ۱۵۰
#اندیشه_احسان
#درخودگره_خوردگی
#محمد_زینالی_اناری
🆔 @andishehehsan
Forwarded from اندیشکده خرد جنسی
درباره محکومیت فعالان حقوق زنان
✍️ دکتر فاطمه موسوی ویایه
✅احکام قضایی که در روزهای اخیر منتشر شده اند، فصل جدید و عبرت آموزی در تاریخ قضایی کشور است که باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد زیرا این احکام قضایی و مجازاتهای اعلام شده نسبتی با جرم انگاری در قانون جزا ندارند. در مبانی حقوق می خوانیم که جرم عبارت است از هر فعل یا ترک فعلی که در قانون برای آن مجازات تعیین شده باشد. پس اگر کسی عملی را که توسط قانونگذار ارتکاب آن منع شده است (عنصر قانونی) به اراده آزاد با علم وعمد و قصد نقض قانون (عنصر روانی) مرتکب شود (عنصر مادی)، مورد پیگرد قضایی و مجازات قرار می گیرد. البته نیت و قصد مجرمانه هیچگاه بدون حضور عنصر مادی یعنی ارتکاب عمل در عالم واقعیت قابل مجازات نیست. از آن فراتر، وجود انگیزه مساوی با تحقق عنصر روانی جرم نیست.
✅با این یادآوری مقدمات علم حقوق، نگاهی بیاندازید به احکام قضایی چند روز اخیر: هدی عمید و نجمه واحدی بابت برگزاری کارگاههایی آموزشی با موضوع شروط ضمن عقد، در راستای آگاهیبخشی به زنان برای آشنایی با ظرفیتهای فقهی حقوقی قوانین خانواده به ترتیب به ۸ و ۷ سال حبس محکوم شده اند و بخشی از اتهامات کامیل احمدی در حکم ۸ سال زندان او عبارتند از: تلاش برای اعمال نفوذ در تهیه و تصویب طرح افزایش سن قانونی ازدواج با همراهی دو تن از نمایندگان زن سابق مجلس شورای اسلامی در راستای اجرای پروژه بالا بردن سن ازدواج در ایران. چندی پیش هم دادگاه انقلاب میمنت حسینی چاووشی، استاد دانشگاه دو تابعیتی، را بهاتهام اقدام علیه امنیتملی از طریق کارهای علمی به منظور تلاش برای کاهش زادوولد به پنجسال زندان محکوم کرده بود.
✅سوال من از دستگاه قضایی محترم این است که عنصر قانونی این جرایم دقیقا کجاست؟ بنا بر کدام ماده قانونی برگزاری کارگاه حقوقی، تلاش برای تصویب یک طرح قانونی در مجلس یا انجام تحقیقات علمی منع شده و مجرمانه محسوب می شود؟ می گویند این افراد حین انجام این کارهای قانونی، مشغول همکاری با سازمان های خارجی بودند، انگیزه سوء داشتند و هدف اصلی نابودی بنیاد خانواده، افزایش سن ازدواج و کاهش زاد و ولد را دنبال می کردند. اما انگیزه افراد حتی اگر به آن معترف باشند (که در این پرونده ها چنین اعترافی وجود ندارد) ربطی به جرم انگاری رفتارشان ندارد. رفتار و عملی جرم است که قانون آن را جرم می داند و حتی اگر این افراد نیت سوء هم داشته اند، اعمالی که بنا بر قانون، مجرمانه باشد، انجام نداده اند. همکاری با سازمان ها و دولتهای خارجی تنها در شرایط جنگی و اعلام کشوری به عنوان کشور متخاصم جرم محسوب می شود و اکنون بنا بر اعلام رسمی وزارت امور خارجه تنها کشور اسرائیل به عنوان کشور متخاصم شناخته می شود.
✅احکام قضایی مذکور نه تنها اعمالی را قابل پیگیری و مجازات اعلام کرده اند که جرم نیستند بلکه از آن فراتر رفته اند و درباره پیامدهای منطقی و بلافصل این اعمال غیرمجرمانه تحت مفهوم مبهم نفوذ به خیالپردازی دست می زنند. قاضی باید روشن کند چگونه آشنایی با شروط ضمن عقد به منظور بهبود شرایط ازدواج زنان به سست شدن بنیان خانواده منجر می شود؟ اساسا اگر شروط ضمن عقد منجر به سست شدن بنیان خانواده می شود چرا قانونگذار آنها را منسوخ نمی کند؟ آیا افزایش آگاهی حقوقی عامه مطلوب دستگاه قضایی نیست؟ چگونه تلاش برای افزایش سن قانونی دختران از ۱۳ سال به ۱۵ سال به افزایش کلی سن ازدواج (با میانگین فعلی ۲۴ سال) و گسترش همجنسگرایی منجر می شود؟ چگونه انجام و انتشار تحقیقات علمی در محافل آکادمیک باعث کاهش نرخ زاد و ولد در میلیونها خانواده ایرانی می شود؟ اساسا ادعای وجود رابطه علت و معلولی و پیامد منطقی بین آن اعمال و این نتایج، بر کدام شواهد آماری یا تحقیقات میدانی مبتنی است؟ چگونه اعمال ساده این چهار نفر می تواند روی اجرای سیاست های رسمی و مدون که دستگاه عریض و طویل دولت متصدی اجرای آن است، چنین تاثیر قابل توجهی داشته باشد؟
✅قانون با واقعیت مادی سروکار دارد نه حدس انگیزه و توهم نتایج. اگر قرار باشد درباره پیامد و نتیجه اعمال تحت نام مفهوم مبهمی چون نفوذ به حدس و گمان متوسل شد کسانی هستند که می گویند این احکام قضایی با هدف زیر سوال بردن اعتبار قوانین موجود، بالا بردن هزینه کار مدنی، ناامید کردن فعالان اجتماعی از توسل به مجاری قانونی تغییر قوانین تبعیض آمیز و تشویق به خشونت و براندازی صادر شده است. البته که چنین حدس و گمان هایی باطل است با این حال انتظار می رود دستگاه قضایی از تفسیر بی قاعده قانون جزا خودداری کند تا شائبه استفاده ابزاری از احکام قضایی برای اهداف سیاسی و سرکوب فعالان مدنی پیش نیاید.
@kherad_jensi
@women_socialproblems
✍️ دکتر فاطمه موسوی ویایه
✅احکام قضایی که در روزهای اخیر منتشر شده اند، فصل جدید و عبرت آموزی در تاریخ قضایی کشور است که باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد زیرا این احکام قضایی و مجازاتهای اعلام شده نسبتی با جرم انگاری در قانون جزا ندارند. در مبانی حقوق می خوانیم که جرم عبارت است از هر فعل یا ترک فعلی که در قانون برای آن مجازات تعیین شده باشد. پس اگر کسی عملی را که توسط قانونگذار ارتکاب آن منع شده است (عنصر قانونی) به اراده آزاد با علم وعمد و قصد نقض قانون (عنصر روانی) مرتکب شود (عنصر مادی)، مورد پیگرد قضایی و مجازات قرار می گیرد. البته نیت و قصد مجرمانه هیچگاه بدون حضور عنصر مادی یعنی ارتکاب عمل در عالم واقعیت قابل مجازات نیست. از آن فراتر، وجود انگیزه مساوی با تحقق عنصر روانی جرم نیست.
✅با این یادآوری مقدمات علم حقوق، نگاهی بیاندازید به احکام قضایی چند روز اخیر: هدی عمید و نجمه واحدی بابت برگزاری کارگاههایی آموزشی با موضوع شروط ضمن عقد، در راستای آگاهیبخشی به زنان برای آشنایی با ظرفیتهای فقهی حقوقی قوانین خانواده به ترتیب به ۸ و ۷ سال حبس محکوم شده اند و بخشی از اتهامات کامیل احمدی در حکم ۸ سال زندان او عبارتند از: تلاش برای اعمال نفوذ در تهیه و تصویب طرح افزایش سن قانونی ازدواج با همراهی دو تن از نمایندگان زن سابق مجلس شورای اسلامی در راستای اجرای پروژه بالا بردن سن ازدواج در ایران. چندی پیش هم دادگاه انقلاب میمنت حسینی چاووشی، استاد دانشگاه دو تابعیتی، را بهاتهام اقدام علیه امنیتملی از طریق کارهای علمی به منظور تلاش برای کاهش زادوولد به پنجسال زندان محکوم کرده بود.
✅سوال من از دستگاه قضایی محترم این است که عنصر قانونی این جرایم دقیقا کجاست؟ بنا بر کدام ماده قانونی برگزاری کارگاه حقوقی، تلاش برای تصویب یک طرح قانونی در مجلس یا انجام تحقیقات علمی منع شده و مجرمانه محسوب می شود؟ می گویند این افراد حین انجام این کارهای قانونی، مشغول همکاری با سازمان های خارجی بودند، انگیزه سوء داشتند و هدف اصلی نابودی بنیاد خانواده، افزایش سن ازدواج و کاهش زاد و ولد را دنبال می کردند. اما انگیزه افراد حتی اگر به آن معترف باشند (که در این پرونده ها چنین اعترافی وجود ندارد) ربطی به جرم انگاری رفتارشان ندارد. رفتار و عملی جرم است که قانون آن را جرم می داند و حتی اگر این افراد نیت سوء هم داشته اند، اعمالی که بنا بر قانون، مجرمانه باشد، انجام نداده اند. همکاری با سازمان ها و دولتهای خارجی تنها در شرایط جنگی و اعلام کشوری به عنوان کشور متخاصم جرم محسوب می شود و اکنون بنا بر اعلام رسمی وزارت امور خارجه تنها کشور اسرائیل به عنوان کشور متخاصم شناخته می شود.
✅احکام قضایی مذکور نه تنها اعمالی را قابل پیگیری و مجازات اعلام کرده اند که جرم نیستند بلکه از آن فراتر رفته اند و درباره پیامدهای منطقی و بلافصل این اعمال غیرمجرمانه تحت مفهوم مبهم نفوذ به خیالپردازی دست می زنند. قاضی باید روشن کند چگونه آشنایی با شروط ضمن عقد به منظور بهبود شرایط ازدواج زنان به سست شدن بنیان خانواده منجر می شود؟ اساسا اگر شروط ضمن عقد منجر به سست شدن بنیان خانواده می شود چرا قانونگذار آنها را منسوخ نمی کند؟ آیا افزایش آگاهی حقوقی عامه مطلوب دستگاه قضایی نیست؟ چگونه تلاش برای افزایش سن قانونی دختران از ۱۳ سال به ۱۵ سال به افزایش کلی سن ازدواج (با میانگین فعلی ۲۴ سال) و گسترش همجنسگرایی منجر می شود؟ چگونه انجام و انتشار تحقیقات علمی در محافل آکادمیک باعث کاهش نرخ زاد و ولد در میلیونها خانواده ایرانی می شود؟ اساسا ادعای وجود رابطه علت و معلولی و پیامد منطقی بین آن اعمال و این نتایج، بر کدام شواهد آماری یا تحقیقات میدانی مبتنی است؟ چگونه اعمال ساده این چهار نفر می تواند روی اجرای سیاست های رسمی و مدون که دستگاه عریض و طویل دولت متصدی اجرای آن است، چنین تاثیر قابل توجهی داشته باشد؟
✅قانون با واقعیت مادی سروکار دارد نه حدس انگیزه و توهم نتایج. اگر قرار باشد درباره پیامد و نتیجه اعمال تحت نام مفهوم مبهمی چون نفوذ به حدس و گمان متوسل شد کسانی هستند که می گویند این احکام قضایی با هدف زیر سوال بردن اعتبار قوانین موجود، بالا بردن هزینه کار مدنی، ناامید کردن فعالان اجتماعی از توسل به مجاری قانونی تغییر قوانین تبعیض آمیز و تشویق به خشونت و براندازی صادر شده است. البته که چنین حدس و گمان هایی باطل است با این حال انتظار می رود دستگاه قضایی از تفسیر بی قاعده قانون جزا خودداری کند تا شائبه استفاده ابزاری از احکام قضایی برای اهداف سیاسی و سرکوب فعالان مدنی پیش نیاید.
@kherad_jensi
@women_socialproblems
نکته: جامعه شناسی تجربه pinned «برجام: پیروزی زبان بر فلاخن محمد زینالی اُناری، از اول خلقت، به دلیل تنوع بوم و زبان گونه های انسانی، ارتباطشان با همدیگر کشاکشی در باب فهم زبان دیگری و حتی پذیرش وجودشان شده و در نتیجه به دلیل ناتوانی در ایجاد رابطه همواره آبستن خلق چالش هایی چون جنگ و گریز…»
Forwarded from 👩🌾 زنان روستایی و عشایری
والدین جا مانده، نوجوانان جهانی شده
انتشار گفتگوی ویدئویی یک نوجوان 14 ساله در خصوص علنی کردن مسائل جنسی اش در فضای مجازی موجی از حیرت، خشم، نگرانی و البته سرزنش برانگیخت. همه به دنبال مقصر و قصور می گردند.
عده ای والدین را سرزنش می کنند، برخی سعی در گرفتن ماهی از آب گل آلود داشته و دولت را به دلیل فیلتر نکردن اینستاگرام و تعداد کمتری سیستم آموزشی را مقصر این واقعه میدانند.
اما براستی چه نهادی مقصر است؟ حاکمیت پيش از این واقعه شبکه های اجتماعی جهانی مانند یوتیوب، فیسبوک، توییتر و تلگرام را فیلتر کرده است. علاقمندی نوجوانان به شبکه های اجتماعی چون یوتیوب و تلگرام موجب شده که امروزه در گوشی هر نوجوانی چندین فیلترشکن ناامن نصب باشد که دسترسی او را به همه سایتهای مستهجن را راحت کرده و فیلترینگ مفید آن سایتها را بی اثر نموده است.
تصمیمات شتابزده سیاسی با رویکرد حذف و محدودیت به جای آموزش و پذیرش تغییر و پر کردن شکاف تأخر فرهنگی؛ سیاستی است که درمواجهه با پدیده های ارتباطی از ویدئو گرفته تا شبکه های اجتماعی در پیش گرفته شده و البته از آنجاکه نمی توان با امواج جنگید هر بار به شکل آسیب های جدی خود را نشان می دهد.
در مورد فضای مجازی نیز همین چالش حاکم است. مهمترین زیر ساخت هر جامعه ای آموزش است و ایجاد محدودیت تنها در جاهایی جواب میدهد که افکار عمومی خود در خصوص مخاطره آمیز بودن آنها خودبه نتیجه برسد، مانند سایتهای غيراخلاقی و پورنوگرافی و قمار که فیلترینگ آنها مورد پذیرش و درخواست عمومی است، اما بستن شبکه های اجتماعی مورد پذیرش افکار عمومی نبوده و میلیونها کاربر را به سمت استفاده از فیلترشکن های ناامن سوق داده است.
چالش مهمتر این است که ما در دنیای امروز با «نوجوانان جهانی شده» ای مواجه هستیم که بسیار بیشتر از والدین خود از چالش ها و پیچیدگی های فضای مجازی سر درمیآورند.
درحقیقت آن که به آموزش نیاز دارد، والدين هستند، آنها با پرسش ونگرانی های زیادی در خصوص فضای مجازی مواجهند اما مرجعی برای آموزش نداشته و نمی دانند چگونه با نوجوانان همه فن حریفشان وارد گفتگو شوند و حتی گاهی خود در دامهای مجازی گیر می افتند. سرزنش والدین، در حقیقت سرزنش قربانی است.
والدین مستأصلی که گاهی فکر می کنند با پناه بردن به نوستالژی های گذشته و زنده کردن خاطرات و می توانند نوجوانان را جذب کنند غافل از اینکه گذشته برای نوجوانانی که رو به آینده دارند چندان جذابیت ندارد.
فرهنگ همانند یک موجود زنده و بالنده است و نمی توان جریان فرهنگی را با رویکرد گذشته نگر متوقف نمود، بلکه همواره باید برای پذیرش تغییر و ساخت و ساز پدیده های جدید آماده باشد، در غیراینصورت جامعه با پدیده تأخر فرهنگی مواجه می شود و این نقطه ی چالش های امروز ماست : با تکنولوژی و پدیده هایی مواجهیم که ظرفیت فرهنگی برای پذیرش آنها مهیا نشده است.
پس چاره چیست؟ چاره کار هرچه باشد،. فيلترينگ و بستن فضای مجازی نیست، فیلترشکن فضای مجازی را به شدت ناامن کرده و فیلترینگ مفید را هم بی اثر ساخته است. ارتباط یک زیرساخت مهم است، اما مهمترین زیرساخت هر کشور «آموزش همگانی مداوم و بدون توقف» است و در مورد مخاطرات و چالش های فضای مجازی نیز نقش آموزش بسیار مهم است.
باید در مورد پدیده های جدید با بچه ها از کودکی و در مدارس گفتگو شود، کودکان همه گوشی هایی که آنها را به جهان و مخاطرات بزرگ متصل می کند در دست دارند، درحالیکه که فضای گفتگو و سیاست های حاکم در سیستم آموزش و پرورش بسیار تنگ نظرانه و واپسگراست که یک چالش اساسی است و باید حل گردد.
در سطح دیگر آموزش و افزایش سواد مجازی معلمان، مشاوران و والدین بسیار مهم است. تشکیل انجمن ها و سمن هایی با موضوع افزایش و ترویج آموزش سواد مجازی برای انتشار فراگیر آگاهی، ایجاد بستر گفتگو ، انتقال تجربیات، اشتراک دیدگاهها در جهت یافتن پاسخ سوالات یکی از راههای مفید و دردسترس است.
حاکمیت باید به جای سیاست تنگ نظرانه فیلترینگ آسیب زا، بر سیاست پیشرو آموزش و آگاهی بخشی در سطوح مختلف سرمایه گذاری نموده و بستری فراهم کند تا همه افراد جامعه در هر کجای ایران متناسب با شرایط دنیای امروز دانا و آگاه شوند و خانواده ها با افزایش اطلاعات و فرهنگ سازی مناسب آن به زندگی سالم دست یابند. /مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
انتشار گفتگوی ویدئویی یک نوجوان 14 ساله در خصوص علنی کردن مسائل جنسی اش در فضای مجازی موجی از حیرت، خشم، نگرانی و البته سرزنش برانگیخت. همه به دنبال مقصر و قصور می گردند.
عده ای والدین را سرزنش می کنند، برخی سعی در گرفتن ماهی از آب گل آلود داشته و دولت را به دلیل فیلتر نکردن اینستاگرام و تعداد کمتری سیستم آموزشی را مقصر این واقعه میدانند.
اما براستی چه نهادی مقصر است؟ حاکمیت پيش از این واقعه شبکه های اجتماعی جهانی مانند یوتیوب، فیسبوک، توییتر و تلگرام را فیلتر کرده است. علاقمندی نوجوانان به شبکه های اجتماعی چون یوتیوب و تلگرام موجب شده که امروزه در گوشی هر نوجوانی چندین فیلترشکن ناامن نصب باشد که دسترسی او را به همه سایتهای مستهجن را راحت کرده و فیلترینگ مفید آن سایتها را بی اثر نموده است.
تصمیمات شتابزده سیاسی با رویکرد حذف و محدودیت به جای آموزش و پذیرش تغییر و پر کردن شکاف تأخر فرهنگی؛ سیاستی است که درمواجهه با پدیده های ارتباطی از ویدئو گرفته تا شبکه های اجتماعی در پیش گرفته شده و البته از آنجاکه نمی توان با امواج جنگید هر بار به شکل آسیب های جدی خود را نشان می دهد.
در مورد فضای مجازی نیز همین چالش حاکم است. مهمترین زیر ساخت هر جامعه ای آموزش است و ایجاد محدودیت تنها در جاهایی جواب میدهد که افکار عمومی خود در خصوص مخاطره آمیز بودن آنها خودبه نتیجه برسد، مانند سایتهای غيراخلاقی و پورنوگرافی و قمار که فیلترینگ آنها مورد پذیرش و درخواست عمومی است، اما بستن شبکه های اجتماعی مورد پذیرش افکار عمومی نبوده و میلیونها کاربر را به سمت استفاده از فیلترشکن های ناامن سوق داده است.
چالش مهمتر این است که ما در دنیای امروز با «نوجوانان جهانی شده» ای مواجه هستیم که بسیار بیشتر از والدین خود از چالش ها و پیچیدگی های فضای مجازی سر درمیآورند.
درحقیقت آن که به آموزش نیاز دارد، والدين هستند، آنها با پرسش ونگرانی های زیادی در خصوص فضای مجازی مواجهند اما مرجعی برای آموزش نداشته و نمی دانند چگونه با نوجوانان همه فن حریفشان وارد گفتگو شوند و حتی گاهی خود در دامهای مجازی گیر می افتند. سرزنش والدین، در حقیقت سرزنش قربانی است.
والدین مستأصلی که گاهی فکر می کنند با پناه بردن به نوستالژی های گذشته و زنده کردن خاطرات و می توانند نوجوانان را جذب کنند غافل از اینکه گذشته برای نوجوانانی که رو به آینده دارند چندان جذابیت ندارد.
فرهنگ همانند یک موجود زنده و بالنده است و نمی توان جریان فرهنگی را با رویکرد گذشته نگر متوقف نمود، بلکه همواره باید برای پذیرش تغییر و ساخت و ساز پدیده های جدید آماده باشد، در غیراینصورت جامعه با پدیده تأخر فرهنگی مواجه می شود و این نقطه ی چالش های امروز ماست : با تکنولوژی و پدیده هایی مواجهیم که ظرفیت فرهنگی برای پذیرش آنها مهیا نشده است.
پس چاره چیست؟ چاره کار هرچه باشد،. فيلترينگ و بستن فضای مجازی نیست، فیلترشکن فضای مجازی را به شدت ناامن کرده و فیلترینگ مفید را هم بی اثر ساخته است. ارتباط یک زیرساخت مهم است، اما مهمترین زیرساخت هر کشور «آموزش همگانی مداوم و بدون توقف» است و در مورد مخاطرات و چالش های فضای مجازی نیز نقش آموزش بسیار مهم است.
باید در مورد پدیده های جدید با بچه ها از کودکی و در مدارس گفتگو شود، کودکان همه گوشی هایی که آنها را به جهان و مخاطرات بزرگ متصل می کند در دست دارند، درحالیکه که فضای گفتگو و سیاست های حاکم در سیستم آموزش و پرورش بسیار تنگ نظرانه و واپسگراست که یک چالش اساسی است و باید حل گردد.
در سطح دیگر آموزش و افزایش سواد مجازی معلمان، مشاوران و والدین بسیار مهم است. تشکیل انجمن ها و سمن هایی با موضوع افزایش و ترویج آموزش سواد مجازی برای انتشار فراگیر آگاهی، ایجاد بستر گفتگو ، انتقال تجربیات، اشتراک دیدگاهها در جهت یافتن پاسخ سوالات یکی از راههای مفید و دردسترس است.
حاکمیت باید به جای سیاست تنگ نظرانه فیلترینگ آسیب زا، بر سیاست پیشرو آموزش و آگاهی بخشی در سطوح مختلف سرمایه گذاری نموده و بستری فراهم کند تا همه افراد جامعه در هر کجای ایران متناسب با شرایط دنیای امروز دانا و آگاه شوند و خانواده ها با افزایش اطلاعات و فرهنگ سازی مناسب آن به زندگی سالم دست یابند. /مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Forwarded from انجمن جامعه شناسی ایران
غلامرضا خارکوهی:
در طول تاریخ ایران مواردی بوده که به خاطر آن، دورهمیهای شادمانه مردم برگزار نشده و یا کمرنگ برگزار شده بود از جمله در زمان هجوم مغولها به ایران و کشتار بیرحمانه مردم و غارت کشور، مردم دیگر حال و روز خوشی برای برگزاری شب یلدا و دورهمیهای شاد این چنینی نداشتند.
در جنگ جهانی اول که روسها و انگلیسیها تمام ایران را اشغال کردند، حدود نیمی از جمعیت کشور بر اثر قحطی و بیماری جان خود را از دست دادند. این نیروها تمام کشور را اشغال کرده بودند و تمامی انبارهای غذای مردم را به نفع خودشان مصادره میکردند. در طول ۳ سالی که ایران توسط این کشورها اشغال شده بود، مردم رمقی برای برگزاری دورهمیهای شادمانه نداشتند و روزگار آنها تنها با غم و غصه و گرسنگی میگذشت.
در جنگ جهانی دوم هم که ایران در اشغال آمریکا، روسیه و انگلستان بود، حدود ۴ میلیون نفر از جمعیت ۱۲ میلیونی ایران بر اثر قحطی و بیماری جان باختند. نیروهای این کشورها، حتی کوچکترین انبارهای گندم، برنج، حبوبات و سایر منابع غذایی را بدون اینکه توجهی به مردم داشته باشند، مصادره میکردند. در مواردی که در حال از دست دادن شهرهای تحت اشغال خود بودند، سیلوهای غلات را به آتش میکشیدند تا این غذاها در اختیار نیروهای دشمن و مردم ایران قرار نگیرد.
خارکوهی با اشاره به اینکه در زمان جنگ جهانی دوم منطقه شمال کشور در اختیار روسها بود، تصریح کرد: در منطقه استرآباد یا گلستان فعلی، سربازان روس علاوه بر غارت گاو، گوسفند، طیور و غلات مردم محلی، حتی حیوانات وحشی را هم از جنگلها شکار میکردند و به سربازخانههای خودشان میبردند.
در جنگ جهانی دوم نیز کشور ما ۴ سال در اشغال نیروهای خارجی بود، در این سالها نیز مردم همواره در رنج و عذاب و گرسنگی بودند و دورهمیهای شادمانه برگزار نمیشد و یا کمتر برگزار میشد.
در برخی از دورههای تاریخی بعد از وقوع زلزله یا سیل، بیماریهای مختلفی نظیر وبا، طاعون و... بین مردم گسترش پیدا کرده که این امر باعث میشده بسیاری از مردم نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و برای دوری از بیماری، از تجمعات و دورهمیها پرهیز میکردند.
در گذشته شب یلدا در زمان تعطیلی کسبوکارهای کشاورزی بود. مردم در این شب خانه بزرگترهای خانواده یا فامیل جمع میشدند و ضمن برگزاری جشن، خشکبار، هندوانه، انار و دیگر محصولات تولیدی خودشان را مصرف میکردند. در آن زمان برای سالم نگهداشتن هندوانه مخصوص شب یلدا، آن را در سردابه، داخل کاه و یا در سقف انبار خانه بهصورت چهار نخ نگهداری میکردند.
منبع: ایسنا
https://www.isna.ir/news/99093022810/
در طول تاریخ ایران مواردی بوده که به خاطر آن، دورهمیهای شادمانه مردم برگزار نشده و یا کمرنگ برگزار شده بود از جمله در زمان هجوم مغولها به ایران و کشتار بیرحمانه مردم و غارت کشور، مردم دیگر حال و روز خوشی برای برگزاری شب یلدا و دورهمیهای شاد این چنینی نداشتند.
در جنگ جهانی اول که روسها و انگلیسیها تمام ایران را اشغال کردند، حدود نیمی از جمعیت کشور بر اثر قحطی و بیماری جان خود را از دست دادند. این نیروها تمام کشور را اشغال کرده بودند و تمامی انبارهای غذای مردم را به نفع خودشان مصادره میکردند. در طول ۳ سالی که ایران توسط این کشورها اشغال شده بود، مردم رمقی برای برگزاری دورهمیهای شادمانه نداشتند و روزگار آنها تنها با غم و غصه و گرسنگی میگذشت.
در جنگ جهانی دوم هم که ایران در اشغال آمریکا، روسیه و انگلستان بود، حدود ۴ میلیون نفر از جمعیت ۱۲ میلیونی ایران بر اثر قحطی و بیماری جان باختند. نیروهای این کشورها، حتی کوچکترین انبارهای گندم، برنج، حبوبات و سایر منابع غذایی را بدون اینکه توجهی به مردم داشته باشند، مصادره میکردند. در مواردی که در حال از دست دادن شهرهای تحت اشغال خود بودند، سیلوهای غلات را به آتش میکشیدند تا این غذاها در اختیار نیروهای دشمن و مردم ایران قرار نگیرد.
خارکوهی با اشاره به اینکه در زمان جنگ جهانی دوم منطقه شمال کشور در اختیار روسها بود، تصریح کرد: در منطقه استرآباد یا گلستان فعلی، سربازان روس علاوه بر غارت گاو، گوسفند، طیور و غلات مردم محلی، حتی حیوانات وحشی را هم از جنگلها شکار میکردند و به سربازخانههای خودشان میبردند.
در جنگ جهانی دوم نیز کشور ما ۴ سال در اشغال نیروهای خارجی بود، در این سالها نیز مردم همواره در رنج و عذاب و گرسنگی بودند و دورهمیهای شادمانه برگزار نمیشد و یا کمتر برگزار میشد.
در برخی از دورههای تاریخی بعد از وقوع زلزله یا سیل، بیماریهای مختلفی نظیر وبا، طاعون و... بین مردم گسترش پیدا کرده که این امر باعث میشده بسیاری از مردم نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و برای دوری از بیماری، از تجمعات و دورهمیها پرهیز میکردند.
در گذشته شب یلدا در زمان تعطیلی کسبوکارهای کشاورزی بود. مردم در این شب خانه بزرگترهای خانواده یا فامیل جمع میشدند و ضمن برگزاری جشن، خشکبار، هندوانه، انار و دیگر محصولات تولیدی خودشان را مصرف میکردند. در آن زمان برای سالم نگهداشتن هندوانه مخصوص شب یلدا، آن را در سردابه، داخل کاه و یا در سقف انبار خانه بهصورت چهار نخ نگهداری میکردند.
منبع: ایسنا
https://www.isna.ir/news/99093022810/
ایسنا
نگاهی به برهم خوردن دورهمیها در ادوار تاریخ ایران
ایسنا/گلستان یک تاریخنگار گفت: در تاریخ ایران مواردی وجود داشته که به خاطر مسائل مختلفی از جمله جنگ، بیماری و قحطی دورهمی شب یلدا و سایر جشنها برگزار نشده و یا کمرنگ برگزار شده است.
Forwarded from خانه کتاب علوم انسانی و اجتماعی (mirhoseini_utbook)
در خود گرهخوردگی | #محمد_زینالی_اناری | انسان شناسی__ایران | چاپ اول ، 1399 | شومیز ، رقعی | 148 صفحه | 34،000 تومان
📚 سفارش دهید :
02161117952
09384439577
🔹سفارش در تلگرام به آیدی👇
@mirhoseini_utbook
🔸سفارش در پیج اینستاگرام دایرکت👇
@khane_ketab_utbook
🔖ارسال کتاب به سراسر کشور
📚 خانه کتاب علوم اجتماعی دانشگاهتهران👇
@utbook
📚 سفارش دهید :
02161117952
09384439577
🔹سفارش در تلگرام به آیدی👇
@mirhoseini_utbook
🔸سفارش در پیج اینستاگرام دایرکت👇
@khane_ketab_utbook
🔖ارسال کتاب به سراسر کشور
📚 خانه کتاب علوم اجتماعی دانشگاهتهران👇
@utbook
❇️ نشست «عروسهای مرده در فضای مجازی» (#سحر_تبر و دیگران)
| میهمانان:
دکتر شیرین ولیپوری
دکتر محمود رئوفی
دکتر فردین علیخواه
سارا باقری
دکتر فردین علیخواه
سارا باقری
محمد زینالی اُناری
| مدیر نشست: دکتر احمد بخارایی
| برگزارکننده:
انجمن جامعهشناسی ایران (گروه مسائل و آسیبهای اجتماعی)
🗓 تاریخ: دوشنبه ۱ دی ۱۳۹۹
🕖 زمان: ساعت ۱۷ تا ۱۹:۳۰
🖥📱 لینک پخش تصویری در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=Q4PNExrTmZs
@thing
| میهمانان:
دکتر شیرین ولیپوری
دکتر محمود رئوفی
دکتر فردین علیخواه
سارا باقری
دکتر فردین علیخواه
سارا باقری
محمد زینالی اُناری
| مدیر نشست: دکتر احمد بخارایی
| برگزارکننده:
انجمن جامعهشناسی ایران (گروه مسائل و آسیبهای اجتماعی)
🗓 تاریخ: دوشنبه ۱ دی ۱۳۹۹
🕖 زمان: ساعت ۱۷ تا ۱۹:۳۰
🖥📱 لینک پخش تصویری در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=Q4PNExrTmZs
@thing
Telegram
انجمن جامعه شناسی ایران
@iran_sociology
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
Forwarded from جامعهشناسی افقنگر ـ دکتر احمد بخارایی
❇️ یا بمیریم یا مشهور شویم!
🗓 چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹
📰 گزارش روزنامهی ایران از نشست «عروسهای مرده در فضای مجازی» با حضور جامعهشناسان و حقوقدانان (شیرین ولیپوری، محمود رئوفی، فردین علیخواه، سارا باقری، محمد زینالی و #احمد_بخارایی) در انجمن جامعهشناسی ایران | منتشرشده در شمارهی ۷۵۲۴، چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹
👈 نمایش گزارش
بخشی از گفتهی احمد بخارایی:
… شاهد شکلگیری نوعی واقعیت اجتماعی هستیم. دو گروه از ردهی سنی #نوجوان و #جوان در #فضای_مجازی مانند #اینستاگرام فعالیت میکنند. «واینرها» (کسانی که با تولید محتوای طنز در اینستاگرام مشغول بهکار هستند) با حال و هوای کمیک میآیند و «شاخها» که سلبریتیهایی هستند با هدف افزایش دنبالکننده …
… #فاطمه_خویشوند (#سحر_تبر) که ابتدا #واینر و بعد تبدیل به #شاخ اینستاگرام شد ۱۸ ساله بود که در مهر ۹۸ دستگیر و در آذر ۹۹ به ۱۰ سال #زندان محکوم شد و البته فعلاً با قید #وثیقه آزاد است، امیدواریم #قوه_قضائیه در حکم این فرد تجدید نظر کند. او به #اتهام #افساد_فیالارض دستگیر شده و جوانی بود که با گرافیک در فضای مجازی فعالیت میکرد و از شخصیت اصلی کارتون عروس مرده انیمیشنی که کاندیدای اسکار هم شده بود، تقلید میکرد. شرایط در جامعهی ما بهگونهای است که افرادی مانند سحر تبر کم نیستند. باید دید آیا این #هنجارشکنی است یا #هنجارسازی؟ …
… در فضای مجازی، بخش اصلی واقعیات اجتماعی که به حاشیه رانده شده بازتاب داده میشود زیرا در #جامعه امکان حضور فعال نوجوانان و جوانان، کمتر امکانپذیر است …
| پخش رسانهی این نشست:
صوت | ویدئو
⚠️ درخواست: بازپخش پستها در هرجا، لطفاً مستقیم از کانال یا با درج پیوند پست و نام کانال انجام شود.
🎞🎙🖌 دیگر یادداشتها و سخنرانیها 👇
| Instagram | YouTube | SoundCloud | Site |
🗓 چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹
📰 گزارش روزنامهی ایران از نشست «عروسهای مرده در فضای مجازی» با حضور جامعهشناسان و حقوقدانان (شیرین ولیپوری، محمود رئوفی، فردین علیخواه، سارا باقری، محمد زینالی و #احمد_بخارایی) در انجمن جامعهشناسی ایران | منتشرشده در شمارهی ۷۵۲۴، چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹
👈 نمایش گزارش
بخشی از گفتهی احمد بخارایی:
… شاهد شکلگیری نوعی واقعیت اجتماعی هستیم. دو گروه از ردهی سنی #نوجوان و #جوان در #فضای_مجازی مانند #اینستاگرام فعالیت میکنند. «واینرها» (کسانی که با تولید محتوای طنز در اینستاگرام مشغول بهکار هستند) با حال و هوای کمیک میآیند و «شاخها» که سلبریتیهایی هستند با هدف افزایش دنبالکننده …
… #فاطمه_خویشوند (#سحر_تبر) که ابتدا #واینر و بعد تبدیل به #شاخ اینستاگرام شد ۱۸ ساله بود که در مهر ۹۸ دستگیر و در آذر ۹۹ به ۱۰ سال #زندان محکوم شد و البته فعلاً با قید #وثیقه آزاد است، امیدواریم #قوه_قضائیه در حکم این فرد تجدید نظر کند. او به #اتهام #افساد_فیالارض دستگیر شده و جوانی بود که با گرافیک در فضای مجازی فعالیت میکرد و از شخصیت اصلی کارتون عروس مرده انیمیشنی که کاندیدای اسکار هم شده بود، تقلید میکرد. شرایط در جامعهی ما بهگونهای است که افرادی مانند سحر تبر کم نیستند. باید دید آیا این #هنجارشکنی است یا #هنجارسازی؟ …
… در فضای مجازی، بخش اصلی واقعیات اجتماعی که به حاشیه رانده شده بازتاب داده میشود زیرا در #جامعه امکان حضور فعال نوجوانان و جوانان، کمتر امکانپذیر است …
| پخش رسانهی این نشست:
صوت | ویدئو
⚠️ درخواست: بازپخش پستها در هرجا، لطفاً مستقیم از کانال یا با درج پیوند پست و نام کانال انجام شود.
🎞🎙🖌 دیگر یادداشتها و سخنرانیها 👇
| Instagram | YouTube | SoundCloud | Site |
www.irannewspaper.ir
یا بمیریم یا مشهور شویم
نه سیاهم نه سفیدم اما با خودم قهرم
محمد زینالی اُناری
رأی خاکستری ها کسانی هستند که نان را به نرخ روز می خورند؛ تمامی کسانی که در شهر زندگی می کنند و انبارهای بزرگ ندارند، نهایتاً یک یخچال فریزر، هر روز نان را به قیمت همان روز خریده و لقمه را در گلو می چکانند. اگر به سرمایه های زاینده ای چون خانه های تحت اجاره وصل نباشیم روزگار ما به همین وضع بازار و انعکاس عملکرد حاکمیت در آن وابسته است. میلیون ها نفر در ایران با نبض بازار زندگی می کنند و به سختی ممکن است در برابر مسائل آن تحت تأثیر قرار نگیرند.
رسم بر این است که هر کس که قصد تکیه بر قدرت دارد، با وعده ی گردش روزگار به میلیون ها نفر رأی خاکستری این امکان را می یابد. فلذا افکار عمومی، در زمان انتخابات، را می توان همان افکار صاحبان رأی خاکستری دانست. اگرچه کانال های خبری و کانون های تبلیغاتی بسیاری کارگردان صحنه های روزمره و تأثیرگذار بر افکار عمومی هستند، اما تمام تلاش ها به دنبال جلب نظر یا تحت تأثیر گذاشتن همین طیف وسیع می باشند.
« اقتصاد آرای خاکستری» یعنی جلب یا دفع «نظر» رأی خاکستری هایی که جمعیت انبوهی هستند، اگر مشارکت کرده و بر اساس یک سری ملاک ها انتخابی بکنند، اثرگذار خواهند بود و اگر مشارکت نکنند، رأی ها به پایگاه های حزبی کوچک خلاصه می شود. اما این رأی خاکستری مقتضیات و مسائلی دارد که چه بسا پایگاه های حزبی با آن هم راستا نبوده و علاقه داشته باشند که میل رأی خاکستری ها از مشارکت در انتخابات زده شود. یعنی برای غلبه بر عرصه ی انتخابات، راه اصلی این است که نخست میل رأی خاکستری ها زده بشود.
انتخاباتی که ذینفعان اصلی یعنی همین نان به نرخ روزخورها را از مداخله کنار بگذارد، در واقع اساس روزگار را کنار گذاشته است. روزگار یعنی مقتضیات و موجودیتی روزمره ای که این جمعیت انبوه و با سرمایه ی حداقلی دارند. اما انتخابات در غیاب روزگار و موجودیت وسیعی از جامعه چه معنایی می تواند داشته باشد؟ چه کسانی از اساس روزگار یعنی مطالبه ی مردم واقعی زیان می بینند؟ ما اگر از این سوال ها بگذریم، حذف این گروه در عمل چگونه اتفاق می افتد؟
حذف این گروه، تنها با مرگ رقابتی اتفاق می افتد که بر سر دادن وعده وعید و جلب مشارکت این گروه شکل می گیرد. در همین رقابت است که عاملان سیاسی سخن از روزگار می گویند. کسانی که در نمایندگی بیشتر متکی بر جلب موافقت رأی خاکستری ها هستند به میان می آیند. در نتیجه آمدن رای خاکستری ها به پای صندوق را نه به صورت یک اتفاق ظاهری، بلکه به یک مداخله ی جدی و دستکاری در سرنوشت و روزگار خویش تبدیل می کنند. اما کانال ها و کانون ها برای پیش برد امیال خود، اعم از این که رأی ها را به سبد اقلیت های رادیکال یا آوانگارد بریزند، رأی خاکستری را با حذف «پویش سیاسی» یا رقابت معدوم می کنند. اول میل را می کشند سپس رقابت بر سر قرار گرفتن در مسیر آن را.
اقلیت سیاسی سعی می کند گروه هایی که در انتخابات این افراد را تشویق به مشارکت کرده و به آن ها وعده و وعید می دهند را منزوی کرده و موج انتخابات را به سوی مرداب های پیش ساخته ی خود پیش ببرند. مرداب هایی که به خاطر وجود سرمایه های خاص آن ها در سوی جبهه های اقلیت رادیکال یا آوانگارد جمع شده است. لذا شور انتخابات و نیاز مردم به کسب وعده از نخبگان بازیگر عرصه ی انتخابات زده می شود. در نتیجه مسئله به این شکل در می آید که صورت مسئله به بهانه ی این که در سال های اخیر به وعده ها به دلایل کذا و کذا عمل نشده یعنی نیازهای روزگار هم از سبد تعهد انتخاباتی پاک شده و سرنوشت روزگار به نفع انحصار اقلیت واگذار شود.
@thing
محمد زینالی اُناری
رأی خاکستری ها کسانی هستند که نان را به نرخ روز می خورند؛ تمامی کسانی که در شهر زندگی می کنند و انبارهای بزرگ ندارند، نهایتاً یک یخچال فریزر، هر روز نان را به قیمت همان روز خریده و لقمه را در گلو می چکانند. اگر به سرمایه های زاینده ای چون خانه های تحت اجاره وصل نباشیم روزگار ما به همین وضع بازار و انعکاس عملکرد حاکمیت در آن وابسته است. میلیون ها نفر در ایران با نبض بازار زندگی می کنند و به سختی ممکن است در برابر مسائل آن تحت تأثیر قرار نگیرند.
رسم بر این است که هر کس که قصد تکیه بر قدرت دارد، با وعده ی گردش روزگار به میلیون ها نفر رأی خاکستری این امکان را می یابد. فلذا افکار عمومی، در زمان انتخابات، را می توان همان افکار صاحبان رأی خاکستری دانست. اگرچه کانال های خبری و کانون های تبلیغاتی بسیاری کارگردان صحنه های روزمره و تأثیرگذار بر افکار عمومی هستند، اما تمام تلاش ها به دنبال جلب نظر یا تحت تأثیر گذاشتن همین طیف وسیع می باشند.
« اقتصاد آرای خاکستری» یعنی جلب یا دفع «نظر» رأی خاکستری هایی که جمعیت انبوهی هستند، اگر مشارکت کرده و بر اساس یک سری ملاک ها انتخابی بکنند، اثرگذار خواهند بود و اگر مشارکت نکنند، رأی ها به پایگاه های حزبی کوچک خلاصه می شود. اما این رأی خاکستری مقتضیات و مسائلی دارد که چه بسا پایگاه های حزبی با آن هم راستا نبوده و علاقه داشته باشند که میل رأی خاکستری ها از مشارکت در انتخابات زده شود. یعنی برای غلبه بر عرصه ی انتخابات، راه اصلی این است که نخست میل رأی خاکستری ها زده بشود.
انتخاباتی که ذینفعان اصلی یعنی همین نان به نرخ روزخورها را از مداخله کنار بگذارد، در واقع اساس روزگار را کنار گذاشته است. روزگار یعنی مقتضیات و موجودیتی روزمره ای که این جمعیت انبوه و با سرمایه ی حداقلی دارند. اما انتخابات در غیاب روزگار و موجودیت وسیعی از جامعه چه معنایی می تواند داشته باشد؟ چه کسانی از اساس روزگار یعنی مطالبه ی مردم واقعی زیان می بینند؟ ما اگر از این سوال ها بگذریم، حذف این گروه در عمل چگونه اتفاق می افتد؟
حذف این گروه، تنها با مرگ رقابتی اتفاق می افتد که بر سر دادن وعده وعید و جلب مشارکت این گروه شکل می گیرد. در همین رقابت است که عاملان سیاسی سخن از روزگار می گویند. کسانی که در نمایندگی بیشتر متکی بر جلب موافقت رأی خاکستری ها هستند به میان می آیند. در نتیجه آمدن رای خاکستری ها به پای صندوق را نه به صورت یک اتفاق ظاهری، بلکه به یک مداخله ی جدی و دستکاری در سرنوشت و روزگار خویش تبدیل می کنند. اما کانال ها و کانون ها برای پیش برد امیال خود، اعم از این که رأی ها را به سبد اقلیت های رادیکال یا آوانگارد بریزند، رأی خاکستری را با حذف «پویش سیاسی» یا رقابت معدوم می کنند. اول میل را می کشند سپس رقابت بر سر قرار گرفتن در مسیر آن را.
اقلیت سیاسی سعی می کند گروه هایی که در انتخابات این افراد را تشویق به مشارکت کرده و به آن ها وعده و وعید می دهند را منزوی کرده و موج انتخابات را به سوی مرداب های پیش ساخته ی خود پیش ببرند. مرداب هایی که به خاطر وجود سرمایه های خاص آن ها در سوی جبهه های اقلیت رادیکال یا آوانگارد جمع شده است. لذا شور انتخابات و نیاز مردم به کسب وعده از نخبگان بازیگر عرصه ی انتخابات زده می شود. در نتیجه مسئله به این شکل در می آید که صورت مسئله به بهانه ی این که در سال های اخیر به وعده ها به دلایل کذا و کذا عمل نشده یعنی نیازهای روزگار هم از سبد تعهد انتخاباتی پاک شده و سرنوشت روزگار به نفع انحصار اقلیت واگذار شود.
@thing