https://www.civilica.com/Paper-CONFTI01-CONFTI01_022=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D8%AA%D8%8C-%D9%88%D8%B1%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DA%86%D9%87-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%84.html
فراغت، ورزیدن و مقاومت
محمد زینالی اُناری
@thing
فراغت، ورزیدن و مقاومت
محمد زینالی اُناری
@thing
CIVILICA
فراغت، ورزیدن و مقاومت: تحلیل گفتمان ورزش همگانی در میدان دور دریاچه شورابیل
مردم اردبیل در عموم روزها، خاصه روزهای تعطیل در طول مسیر میدان دور دریاچه شورابیل به صورت گروهی به فعالیت «ورزیدن» با ورزش همگانی می پردازند. به دنبال ف...
Forwarded from کانال جامعه شناسی هرمزگان
#پیتر_برگر در سن ۸۸ سالگی به دلیل نارسایی قلبی در خانهاش در بروکلین درگذشت
https://www.nytimes.com/2017/06/29/us/obituary-peter-berger-dead-theologian-sociologist.html?smid=fb-s
@Hormozgan_Sociology
https://www.nytimes.com/2017/06/29/us/obituary-peter-berger-dead-theologian-sociologist.html?smid=fb-s
@Hormozgan_Sociology
Forwarded from جامعه شناسی روز
گزارش از سرکار خانم بیتا مدنی:
«به بهانه درگذشت پیتر برگر»
پیتر برگر که در 1966 اثر مشترک و معروفش را با تامس لوکمن نگاشت:
"برسازی اجتماعی واقعیت: جستاری در باب جامعه شناسی معرفت, جامعه به مثابه برآیندی انسانی"
و در 1982 نیز کتاب "ساخت و زیست جهان" را با همکاری آلفرد شوتس و به زبان آلمانی به رشته تحریر در آورد و در 1983 نیز "جهان زیست و واقعیت های اجتماعی" را به زبان انگلیسی نگاشت,
و دیگر آثار قابل ذکر او عبارتند از:
-سایبان مقدس: عناصر نظری جامعه شناسی دین
-دعوت به جامعه شناسی: چشم اندازی انسان گرایانه,
امروز درگذشت.
او استاد جامعه شناسی و الهیات دانشکده هنر و علم, مدیر دانشکده الهیات مؤسسه فرهنگ, دین, و امور جهانی و استاد جامعه شناسی دانشگاه کانستنس آلمان بوده و تا امروز استاد افتخاری بازنشسته بود. حوزه های مطالعاتی او عبارت بودند از: جامعه شناسی ارتباطات, جامعه شناسی معرفت, جامعه شناسی دین و فلسفه علم.
نوآوری برگر و لوکمن در جامعه شناسی آمریکا پرداختن به مفهوم "برساختن" در مکتب پدیدار شناسی بود. به این ترتیب بر خلاف تأکیدی که ریتزر کرده تا توجه آنها را به عناصر مفهومی آشکار ساخت کمرنگ جلوه دهد, برگر و لوکمن کوشیدند تا مفاهیم پنهانی فرایند تکوینی پدیدار شناسی را جهت کاربرد بیشتر تحلیلهای ساختی(و نه ساختگرایانه) هر چه بیشتر آشکار کنند و طرحی نو در اندازند.*
خود تبار شناسی برگر در مقدمه ساخت اجتماعی واقعیت به مارکس( با پیش فرضهای انسان شناختی اش در نوشته های آغازین و چشم انداز دیالکتیکی او) , هلموت پلنسر و آرنولت گلن( با مفهوم پردازی های انسان شناختی-زیستی شان), دورکهایم(با شرح او از ماهیت واقعیت اجتماعی), وبر( با تفهم گرایی معانی ذهنی در ساخت واقعیت اجتماعی) , و جرج هربرت مید(به عنوان بنیانگذار مکتب کنش متقابلگرایی نمادی آمریکایی) بر می گردد.
برگر به همراه لوکمن کوشید تا در سنت پدیدار شناسی برگرفته از شوتس و دبستان تفهم گرایی وبر الزامات مطالعه کلان و "بنیان های اصیل جامعه شناختی" را در قالب ترمینولوژی مارکس و دورکهایم مطرح کند. او رابطه دیالکتیکی بین کنشگر و ساخت اجتماعی را با تأکید بر سرسختی واقعیت خارجی و تأثیر آن بر کنشگر اجتماعی در قلمرو جامعه شناسی شناخت شرح و بسط داد. بر همین منوال بجای کاربرد "جهان پدیداری" یا "زندگی پدیداری" یا "روابط بین الاذهانی" موضوع مورد مطالعه جامعه شناسی را به مانند هربرت بلومر و تفسیرگرایان آمریکایی " واقعیت عینی" دانست: واقعیتی مقاوم و لجوج, و در چنبره فشار آوری و لجاجت خود گرفتار آمده که گرچه تا حد شیء شدگی تقلیل می یابد اما شیئ ناب هم نیست بلکه "در هاله ای از تفاسیر و معناهای مشترک مردم جان گرفته است". به دیگر سخن, برگر نیز چون تفسیرگرایان بر این باور بود که "هرچند فرایند شیئ شدگی از برخورد شناساگر و واقعیت بیرونی برخاسته, اما این واقعیت اجتماعی چیزی نیست مگر همان مردمی که در دیالکتیکی از رابطه متقابل پاره های عینی و ذهنی(یا داده های عینی و دریافتها و برداشتهای ذهنی/ واقعیت و شناسایی) زندگی" در قالب و کلیتی از "هم فراخوانی جسم و روان وجودی" خود با آن برخورد دارند. این دقت در مفاهیم پنهان و آشکار تفسیرگرایی آمریکایی و پدیدار شناسی گواه آنست که نقد تند برخی شارحان از غفلت این مکاتب از توجه به مفاهیم بنیادی چون ساخت, کارکرد یا نهاد, پیش گرایش و تمایل نظری سوگیرانه ای بوده جهت نفی مکاتب تفسیرگرایی و اثبات مکاتب عواملگرایی انسجامی و تضادی. ریشه غفلت, مسامحاتی از این دست را که در بررسی مفاهیم بنیادین و پنهانی مکاتب تفسیرگرایی شکل گرفته, می توان در واکاوی های معرفت شناختی برگر پی گرفته گامی در جهت فهم صحیح و شناختی درست نسبت به تفسیرگرایی آمریکایی برداشت.
یادش گرامی و اندیشه اش پویا
پیتر برگر(2017_1927)
منابع:
*تنهایی, ح, ا. بازشناسی تحلیلی نظریه های مدرن جامعه شناسی دوران مدرنیته اخیر. نسل سوم: 1962- 2012. تهران: بهمن برنا. 1394: 73- 56
**برگرپیتر و تامس لوکمن. ساخت اجتماعی واقعیت. ترجمه فریبرز مجیدی. تهران: عصر نو. 1375: 37-8.
💠با ما جامعه شناسی را به روز بخوانید🔻
@sociologychannel
«به بهانه درگذشت پیتر برگر»
پیتر برگر که در 1966 اثر مشترک و معروفش را با تامس لوکمن نگاشت:
"برسازی اجتماعی واقعیت: جستاری در باب جامعه شناسی معرفت, جامعه به مثابه برآیندی انسانی"
و در 1982 نیز کتاب "ساخت و زیست جهان" را با همکاری آلفرد شوتس و به زبان آلمانی به رشته تحریر در آورد و در 1983 نیز "جهان زیست و واقعیت های اجتماعی" را به زبان انگلیسی نگاشت,
و دیگر آثار قابل ذکر او عبارتند از:
-سایبان مقدس: عناصر نظری جامعه شناسی دین
-دعوت به جامعه شناسی: چشم اندازی انسان گرایانه,
امروز درگذشت.
او استاد جامعه شناسی و الهیات دانشکده هنر و علم, مدیر دانشکده الهیات مؤسسه فرهنگ, دین, و امور جهانی و استاد جامعه شناسی دانشگاه کانستنس آلمان بوده و تا امروز استاد افتخاری بازنشسته بود. حوزه های مطالعاتی او عبارت بودند از: جامعه شناسی ارتباطات, جامعه شناسی معرفت, جامعه شناسی دین و فلسفه علم.
نوآوری برگر و لوکمن در جامعه شناسی آمریکا پرداختن به مفهوم "برساختن" در مکتب پدیدار شناسی بود. به این ترتیب بر خلاف تأکیدی که ریتزر کرده تا توجه آنها را به عناصر مفهومی آشکار ساخت کمرنگ جلوه دهد, برگر و لوکمن کوشیدند تا مفاهیم پنهانی فرایند تکوینی پدیدار شناسی را جهت کاربرد بیشتر تحلیلهای ساختی(و نه ساختگرایانه) هر چه بیشتر آشکار کنند و طرحی نو در اندازند.*
خود تبار شناسی برگر در مقدمه ساخت اجتماعی واقعیت به مارکس( با پیش فرضهای انسان شناختی اش در نوشته های آغازین و چشم انداز دیالکتیکی او) , هلموت پلنسر و آرنولت گلن( با مفهوم پردازی های انسان شناختی-زیستی شان), دورکهایم(با شرح او از ماهیت واقعیت اجتماعی), وبر( با تفهم گرایی معانی ذهنی در ساخت واقعیت اجتماعی) , و جرج هربرت مید(به عنوان بنیانگذار مکتب کنش متقابلگرایی نمادی آمریکایی) بر می گردد.
برگر به همراه لوکمن کوشید تا در سنت پدیدار شناسی برگرفته از شوتس و دبستان تفهم گرایی وبر الزامات مطالعه کلان و "بنیان های اصیل جامعه شناختی" را در قالب ترمینولوژی مارکس و دورکهایم مطرح کند. او رابطه دیالکتیکی بین کنشگر و ساخت اجتماعی را با تأکید بر سرسختی واقعیت خارجی و تأثیر آن بر کنشگر اجتماعی در قلمرو جامعه شناسی شناخت شرح و بسط داد. بر همین منوال بجای کاربرد "جهان پدیداری" یا "زندگی پدیداری" یا "روابط بین الاذهانی" موضوع مورد مطالعه جامعه شناسی را به مانند هربرت بلومر و تفسیرگرایان آمریکایی " واقعیت عینی" دانست: واقعیتی مقاوم و لجوج, و در چنبره فشار آوری و لجاجت خود گرفتار آمده که گرچه تا حد شیء شدگی تقلیل می یابد اما شیئ ناب هم نیست بلکه "در هاله ای از تفاسیر و معناهای مشترک مردم جان گرفته است". به دیگر سخن, برگر نیز چون تفسیرگرایان بر این باور بود که "هرچند فرایند شیئ شدگی از برخورد شناساگر و واقعیت بیرونی برخاسته, اما این واقعیت اجتماعی چیزی نیست مگر همان مردمی که در دیالکتیکی از رابطه متقابل پاره های عینی و ذهنی(یا داده های عینی و دریافتها و برداشتهای ذهنی/ واقعیت و شناسایی) زندگی" در قالب و کلیتی از "هم فراخوانی جسم و روان وجودی" خود با آن برخورد دارند. این دقت در مفاهیم پنهان و آشکار تفسیرگرایی آمریکایی و پدیدار شناسی گواه آنست که نقد تند برخی شارحان از غفلت این مکاتب از توجه به مفاهیم بنیادی چون ساخت, کارکرد یا نهاد, پیش گرایش و تمایل نظری سوگیرانه ای بوده جهت نفی مکاتب تفسیرگرایی و اثبات مکاتب عواملگرایی انسجامی و تضادی. ریشه غفلت, مسامحاتی از این دست را که در بررسی مفاهیم بنیادین و پنهانی مکاتب تفسیرگرایی شکل گرفته, می توان در واکاوی های معرفت شناختی برگر پی گرفته گامی در جهت فهم صحیح و شناختی درست نسبت به تفسیرگرایی آمریکایی برداشت.
یادش گرامی و اندیشه اش پویا
پیتر برگر(2017_1927)
منابع:
*تنهایی, ح, ا. بازشناسی تحلیلی نظریه های مدرن جامعه شناسی دوران مدرنیته اخیر. نسل سوم: 1962- 2012. تهران: بهمن برنا. 1394: 73- 56
**برگرپیتر و تامس لوکمن. ساخت اجتماعی واقعیت. ترجمه فریبرز مجیدی. تهران: عصر نو. 1375: 37-8.
💠با ما جامعه شناسی را به روز بخوانید🔻
@sociologychannel
Forwarded from حمید مسعودی | جامعهشناسی
❇️ Berger's influential sociological works include:
The Noise of Solemn Assemblies (1961)
Invitation to Sociology: A Humanistic Perspective (1963)
The Social Construction of Reality: A Treatise in the Sociology of Knowledge (1966) with Thomas Luckmann
The Sacred Canopy: Elements of a Sociological Theory of Religion (1967).
A Rumor of Angels: Modern Society and the Rediscovery of the Supernatural (1969).
More recently, he has written broadly but with particular emphasis on the sociology of religion and capitalism:
Movement and Revolution (1970) with Richard John Neuhaus.
Sociology (1972) with Brigitte Berger. Basic Books. – Dutch translation: Sociologie (1972). Basisboeken
The Homeless Mind: Modernization and Consciousness (1973) with Brigitte Berger and Hansfried Kellner. Random House
Pyramids of Sacrifice: Political Ethics and Social Change (1974)
Facing Up to Modernity: Excursions in Society, Politics and Religion (1979)
The Heretical Imperative: Contemporary Possibilities of Religious Affirmation (1979)
Sociology Reinterpreted, (with Hansfried Kellner) (1981)
The Other Side of God: A Polarity in World Religions (editor, 1981).
The War Over the Family: Capturing the Middle Ground (1983) with Brigitte Berger
The Capitalist Revolution (1986) New York: Basic Books.
The Capitalist Spirit: Toward a Religious Ethic of Wealth Creation (editor, 1990)
A Far Glory: The Quest for Faith in an Age of Credulity (1992)
Redeeming Laughter: The Comic Dimension of Human Experience (1997)
Four Faces of Global Culture (The National Interest, Fall 1997)
The Limits of Social Cohesion: Conflict and Mediation in Pluralist Societies: A Report of the Bertelsmann Foundation to the Club of Rome (1998)
The Desecularization of the World: Resurgent Religion and World Politics (editor, et al., 1999)
Peter Berger and the Study of Religion (edited by Linda Woodhead et al., 2001; includes a Postscript by Berger)
Many Globalizations: Cultural Diversity in the Contemporary World (2002) with Samuel P. Huntington. Oxford University Press
Questions of Faith: A Skeptical Affirmation of Christianity (2003). Blackwell Publishing
Religious America, Secular Europe ?, (with Grace Davie and Effie Fokas) (2008)
In Praise of Doubt: How to Have Convictions Without Becoming a Fanatic (2009) with Anton Zijderveld. HarperOne
Dialogue Between Religious Traditions in an Age of Relativity (2011) Mohr Siebeck
The Many Altars of Modernity. Towards a Paradigm for Religion in a Pluralist Age" (2014)
http://www.sigueme.es/docs/autores/berger-peter.jpg
👈 پژوهشگرام
@researchgram
The Noise of Solemn Assemblies (1961)
Invitation to Sociology: A Humanistic Perspective (1963)
The Social Construction of Reality: A Treatise in the Sociology of Knowledge (1966) with Thomas Luckmann
The Sacred Canopy: Elements of a Sociological Theory of Religion (1967).
A Rumor of Angels: Modern Society and the Rediscovery of the Supernatural (1969).
More recently, he has written broadly but with particular emphasis on the sociology of religion and capitalism:
Movement and Revolution (1970) with Richard John Neuhaus.
Sociology (1972) with Brigitte Berger. Basic Books. – Dutch translation: Sociologie (1972). Basisboeken
The Homeless Mind: Modernization and Consciousness (1973) with Brigitte Berger and Hansfried Kellner. Random House
Pyramids of Sacrifice: Political Ethics and Social Change (1974)
Facing Up to Modernity: Excursions in Society, Politics and Religion (1979)
The Heretical Imperative: Contemporary Possibilities of Religious Affirmation (1979)
Sociology Reinterpreted, (with Hansfried Kellner) (1981)
The Other Side of God: A Polarity in World Religions (editor, 1981).
The War Over the Family: Capturing the Middle Ground (1983) with Brigitte Berger
The Capitalist Revolution (1986) New York: Basic Books.
The Capitalist Spirit: Toward a Religious Ethic of Wealth Creation (editor, 1990)
A Far Glory: The Quest for Faith in an Age of Credulity (1992)
Redeeming Laughter: The Comic Dimension of Human Experience (1997)
Four Faces of Global Culture (The National Interest, Fall 1997)
The Limits of Social Cohesion: Conflict and Mediation in Pluralist Societies: A Report of the Bertelsmann Foundation to the Club of Rome (1998)
The Desecularization of the World: Resurgent Religion and World Politics (editor, et al., 1999)
Peter Berger and the Study of Religion (edited by Linda Woodhead et al., 2001; includes a Postscript by Berger)
Many Globalizations: Cultural Diversity in the Contemporary World (2002) with Samuel P. Huntington. Oxford University Press
Questions of Faith: A Skeptical Affirmation of Christianity (2003). Blackwell Publishing
Religious America, Secular Europe ?, (with Grace Davie and Effie Fokas) (2008)
In Praise of Doubt: How to Have Convictions Without Becoming a Fanatic (2009) with Anton Zijderveld. HarperOne
Dialogue Between Religious Traditions in an Age of Relativity (2011) Mohr Siebeck
The Many Altars of Modernity. Towards a Paradigm for Religion in a Pluralist Age" (2014)
http://www.sigueme.es/docs/autores/berger-peter.jpg
👈 پژوهشگرام
@researchgram
Forwarded from یادداشت
دخانیات حق من است
محمد زینالی اُناری
طرفدار حقوق اقلیت بودن، خیلی سخت است و گاه لازم می شود طرفدار گروهی باشید که از نظر علمی و عقلی با عمل آن ها مخالف هستید. ولی این طرفدار بودن نه به خاطر پذیرفتن عقل عملی آن ها است، بلکه مواجهه با فشارهایی ناجوانمردانه است که بر اقلیت وارد می شود. امروز خبری را دیدم که یکی از نمایندگان استان اظهار کرده است که برای جمع آوری دخانیات باید مالیات آن را زیاد نمود، بهتر است در این باره توضیحی ارائه شود.
اولین چیزی که باید برای اصلاح وضعیت دخانیات انجام شود، ارتقای کیفیت آن و نظارت بر آن است. دخانیت، گناه کبیره و مفسده ی عملی انسان ها نیست، دخانیات، لذت بردن از لحظه ها و کام ها است و فقط برای سلامتی انسان در صورت افزایش میزان آن از حد مجاز مضر است. حد مجاز هر چیزی حتی غذای شور و شیرین هم می تواند برای هر فردی متغیر باشد و در این مورد باید همه ی مردم از مشاوران تغذیه استفاده کنند. اما افرادی که به رویه ای از زندگی عادت کرده اند، باید با نظارت علمی و کنترل روانشناختی به تدریج از چیزهایی که سلامتی آن ها را به خطر می افتند به تدریج دورتر شوند تا خانواده ها از حضور اعضای هم محروم نشوند.
پزشکان با تابوسازی مواد مخدر و حتی دخانیت، مثلا میخواهند مانع شکل گرفتن بازار آن در ایران شوند، اما تابوسازی دقیقا هیجانی ایجاد می کند و فرصتی به قاچاق چیان می دهد که از این فرصت های دلهره آور استفاده کنند. ما در ایران پارک های مهیج، کنسرت، سینما و تئاتر محلی مناسبی که تخلیه ی هیجان کند، به آن صورت نداریم و تنها می ماند بازی کِیف ( و طرد) که امروز به سنین پایین و نوجوانی هم رسیده است. سیاست غلط تابوسازی که پزشکان در پیش گرفته اند و با وارد کردن نمایندگانی مطیع این سیاست به مجلس، نه تنها در این سالها نتوانسته اند مضرات سیگار را کم کنند، بلکه هم به قاچاق فرصت داده اند و هم به مرگ و میر سیگار و مواد مخدر و در نتیجه به بازارسازی به عمل های جراحی و داروهای متنوع برای جلوگیری از مرگ.
کیف کردن و لذت بردن از زمین و زمان، حتی از وجود نفسانی سایر انسان ها نه گناه است و نه غلط، فقط انسان ها باید برای افزایش شعور جسمانی و اخلاق اجتماعی تقویت شوند و این نیاز به اخبار ترسناک و مالیات ندارد. مالیات بستن به مصرف مردم تنها مالیات گرفتن از کیف و مرگ آن ها است. حتی کنترل مواد مخدر و دخانیت هم نیاز به برجام دارد. ما باید بتوانیم کسانی را که با حیله و کلک قاچاق چیان و خرده فروش ها یا ویترین های سیگار و بازارهای کارگری دچار مواد و دخانیت می شوند، با نرمش و روانکاوی و جایگزین کردن لذت های زندگی اخلاقی به سوی ترک لذت های کشنده سوق بدهیم نه این که آن ها را با تندروی و خشونت دیپلماسی خود که به برانگیختن واکنشهایی که برابر هر تحقیری صورت می گیرند منتهی می شود، بیشتر و بیشتر در کام لذت های کشنده فرو ببریم.
اما وقتی پزشکی بدون توجه به تذکرات دانش های دیگر به سراغ سیاستگذاری می رود، نتیجه همین می شود که یک پزشک معمولی به راحتی به مجلس برود و هر سخنی که می خواهد بیان کند و حتی به خودش زحمت ندهد تحقیقی که توسط نگارنده ی این سطور در استان اردبیل انجام شده است بخواند. چرا که آن ها فقط زبان نسخه های پیچیده ی مغلق خود را که گاه به بازاریابی داروهای قاچاقی و قلابی تبدیل می شود، بلد هستند و به خود اجازه و فرصت نمی دهند که در برابر علوم دیگر زانو بزنند. با تمام احترامی که به اخلاق و منش شخصی آقای خالقی نماینده ی مخترم خلخال قائلم، تأسف خود را از اظهار نظر ایشان اعلام می کنم و امیدوارم در خدمت خود تجدید نظر کنند و ببینند که زیر چتر اصولگرایی و شعارهای ضد غرب شان، می خواهند به مردم خدمت کنند یا با تابوسازی از لذتهای کشنده به اقتصاد دارو و تکنولوژی های پزشکی سرمایه داری غربی.
@ardabilnote
محمد زینالی اُناری
طرفدار حقوق اقلیت بودن، خیلی سخت است و گاه لازم می شود طرفدار گروهی باشید که از نظر علمی و عقلی با عمل آن ها مخالف هستید. ولی این طرفدار بودن نه به خاطر پذیرفتن عقل عملی آن ها است، بلکه مواجهه با فشارهایی ناجوانمردانه است که بر اقلیت وارد می شود. امروز خبری را دیدم که یکی از نمایندگان استان اظهار کرده است که برای جمع آوری دخانیات باید مالیات آن را زیاد نمود، بهتر است در این باره توضیحی ارائه شود.
اولین چیزی که باید برای اصلاح وضعیت دخانیات انجام شود، ارتقای کیفیت آن و نظارت بر آن است. دخانیت، گناه کبیره و مفسده ی عملی انسان ها نیست، دخانیات، لذت بردن از لحظه ها و کام ها است و فقط برای سلامتی انسان در صورت افزایش میزان آن از حد مجاز مضر است. حد مجاز هر چیزی حتی غذای شور و شیرین هم می تواند برای هر فردی متغیر باشد و در این مورد باید همه ی مردم از مشاوران تغذیه استفاده کنند. اما افرادی که به رویه ای از زندگی عادت کرده اند، باید با نظارت علمی و کنترل روانشناختی به تدریج از چیزهایی که سلامتی آن ها را به خطر می افتند به تدریج دورتر شوند تا خانواده ها از حضور اعضای هم محروم نشوند.
پزشکان با تابوسازی مواد مخدر و حتی دخانیت، مثلا میخواهند مانع شکل گرفتن بازار آن در ایران شوند، اما تابوسازی دقیقا هیجانی ایجاد می کند و فرصتی به قاچاق چیان می دهد که از این فرصت های دلهره آور استفاده کنند. ما در ایران پارک های مهیج، کنسرت، سینما و تئاتر محلی مناسبی که تخلیه ی هیجان کند، به آن صورت نداریم و تنها می ماند بازی کِیف ( و طرد) که امروز به سنین پایین و نوجوانی هم رسیده است. سیاست غلط تابوسازی که پزشکان در پیش گرفته اند و با وارد کردن نمایندگانی مطیع این سیاست به مجلس، نه تنها در این سالها نتوانسته اند مضرات سیگار را کم کنند، بلکه هم به قاچاق فرصت داده اند و هم به مرگ و میر سیگار و مواد مخدر و در نتیجه به بازارسازی به عمل های جراحی و داروهای متنوع برای جلوگیری از مرگ.
کیف کردن و لذت بردن از زمین و زمان، حتی از وجود نفسانی سایر انسان ها نه گناه است و نه غلط، فقط انسان ها باید برای افزایش شعور جسمانی و اخلاق اجتماعی تقویت شوند و این نیاز به اخبار ترسناک و مالیات ندارد. مالیات بستن به مصرف مردم تنها مالیات گرفتن از کیف و مرگ آن ها است. حتی کنترل مواد مخدر و دخانیت هم نیاز به برجام دارد. ما باید بتوانیم کسانی را که با حیله و کلک قاچاق چیان و خرده فروش ها یا ویترین های سیگار و بازارهای کارگری دچار مواد و دخانیت می شوند، با نرمش و روانکاوی و جایگزین کردن لذت های زندگی اخلاقی به سوی ترک لذت های کشنده سوق بدهیم نه این که آن ها را با تندروی و خشونت دیپلماسی خود که به برانگیختن واکنشهایی که برابر هر تحقیری صورت می گیرند منتهی می شود، بیشتر و بیشتر در کام لذت های کشنده فرو ببریم.
اما وقتی پزشکی بدون توجه به تذکرات دانش های دیگر به سراغ سیاستگذاری می رود، نتیجه همین می شود که یک پزشک معمولی به راحتی به مجلس برود و هر سخنی که می خواهد بیان کند و حتی به خودش زحمت ندهد تحقیقی که توسط نگارنده ی این سطور در استان اردبیل انجام شده است بخواند. چرا که آن ها فقط زبان نسخه های پیچیده ی مغلق خود را که گاه به بازاریابی داروهای قاچاقی و قلابی تبدیل می شود، بلد هستند و به خود اجازه و فرصت نمی دهند که در برابر علوم دیگر زانو بزنند. با تمام احترامی که به اخلاق و منش شخصی آقای خالقی نماینده ی مخترم خلخال قائلم، تأسف خود را از اظهار نظر ایشان اعلام می کنم و امیدوارم در خدمت خود تجدید نظر کنند و ببینند که زیر چتر اصولگرایی و شعارهای ضد غرب شان، می خواهند به مردم خدمت کنند یا با تابوسازی از لذتهای کشنده به اقتصاد دارو و تکنولوژی های پزشکی سرمایه داری غربی.
@ardabilnote
http://anthropologyandculture.com/fa/easyblog/2632-%D9%82%D9%87%D9%88%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C
@thing
@thing
Anthropologyandculture
قهوه خانه، سیاست و گفتگوی اجتماعی
مکان، خالق فرهنگ است و به شکل گیری تعاملات معنادار انسان ها کمک می کند. قهوه خانه هم از این قاعده مستثنی نیست و می تواند در شکل گیری تعاملات خاصی موثر باشد. این فضای فراغتی، خود بخش کوچکی از جهانی است که می توانند به عنوان نهادهای بزرگتر شکل دهنده چن
Forwarded from نکته: جامعه شناسی تجربه
محمد زینالی اناری
Voice 12.3gpp
بداهه نوازی در دستگاه نوا، توسط محمد زینالی اناری
Forwarded from یادداشت
آخرالزمان اردبیل
محمد زینالی اُناری
قدیم، قصه ای باب بود، از جمله قصه های آخرالزمانی و در آن توصیف وضعیتی می شد که در آن آدم ها اسیر یک تله ی جادویی می شوند و یارای رهایی از آن نمی یابند. فضای عجیبی از آینده در این داستان ترسیم شده بود. آن ها به خاطر خوردن خرما به سوی حیوانی می رفتند و به طور مزورانهای دور آن می گردیدند و دیگر از آنان سراغی بر نمی آمد و در برابر آن حرکتی که کرده بودند، هیچ سرنوشتی جز این سرگردانی متصور نبود.
قصه ی امروز مردم اردبیل شبیه چنین حالتی است. آن ها از فقیر و غنی، بی سواد و ماهر، همچنین متحجر و روشنفکر از دور سرا یک سری افکار و آمال می روند و سرانجام وضعیتی که بر اردبیل و سرگرمی موجود در اردبیل فرا خوانده می شوند، دیگر هیچ صلایی از ایشان بر نمی آید. آن ها به قصد معیشت یا به قصد تجمل، به قصد مشغولیت یا دانایی، یا به قصد سنت یا تجدد همه ی تلاش های خود را می کنند تا به جایی برسند که در آن هیچ چیزی نیست جز سرگرمی. آدم ها هر که و هرچه باشند، مانند همدیگر سرگرم این وضعیت می شوند. کار می کنند تا در این وضع معیشتی و تجملی ادغام شوند. مردم اردبیل همین وضعیت را پذیرفته اند. آن ها از زمان گذشته خارج شده اند.
اردبیلی که در سی سال گذشته بود، شهر دیگری بود. شهر دیگری در این سی سال اخیر خلق شده که صرفا به بازار و خرید و خودآرایی و سرگرمی می پردازد. مردم اردبیل از هویت معاصر خود رها شده و حالتی دیگر را تجربه می کنند. با این اوصاف که بر روزمرگی و یکنواختی شهر غالب شده است، هیچ آینده ای هم متصور این شهر نیست. انگار شهر در یک حالت یکنواخت قرار داشته و با تغییر زمان، هیچ تکانی نمی خورد.
اردبیل همین است، هر قدر هم زمان بگذرد، همین حالت در اردبیل وجود دارد و هیچ حرکتی در آن وجود نخواهد داشت. همه سرگرم خرمایی هستند که در شهر توزیع می شود و آن ها را سرگردان این می کند که به سوی آن بروند. انگار آخرالزمان فرا رسیده و مردم شهر در یک حالت سیال و بی سرانجام غرقه گشته اند، هیچ اتفاق تازه ای نمی افتد، هیچ راه کار جدیدی برای حل مسائل پیدا نمی شود. هر کس که بر او مشکلی عارض شد، باید به این وضعیت بسوزد و بسازد. هر قدر که بیماری و درد افزوده شود، باید که این مرگ و میر بِلاتغییر را پذیرفت.
شرایط فعلی طوری است که همه وقتی سرگرم این وضعیت شدند، باید بروبند و بسابند و بیارایند و در میان بازارها و سرگردانی های رایج مانند همه ی مردم رفتار کنند. بروند و بیایند و به همدیگر هم ننگرند. مردم به این وضع عادت کرده و بی کسی و ناتوانی را پذیرفته اند. آنها هیچ نوید و ندای تازه ای نه می سازند و نه می شنوند. هیچ کس، نخواهد توانست بر این سرگرمی رایج بشورد. هیچ تغییری جرأت اظهار حضور ندارد، مگر این که کسی قصد آبرو و جان خود را کرده باشد. همه در برابر هر صدای ناسازه و متفاوتی خواهند ایستاد تا مبادا حرکتی پیدا شود.
@ardabilnote
محمد زینالی اُناری
قدیم، قصه ای باب بود، از جمله قصه های آخرالزمانی و در آن توصیف وضعیتی می شد که در آن آدم ها اسیر یک تله ی جادویی می شوند و یارای رهایی از آن نمی یابند. فضای عجیبی از آینده در این داستان ترسیم شده بود. آن ها به خاطر خوردن خرما به سوی حیوانی می رفتند و به طور مزورانهای دور آن می گردیدند و دیگر از آنان سراغی بر نمی آمد و در برابر آن حرکتی که کرده بودند، هیچ سرنوشتی جز این سرگردانی متصور نبود.
قصه ی امروز مردم اردبیل شبیه چنین حالتی است. آن ها از فقیر و غنی، بی سواد و ماهر، همچنین متحجر و روشنفکر از دور سرا یک سری افکار و آمال می روند و سرانجام وضعیتی که بر اردبیل و سرگرمی موجود در اردبیل فرا خوانده می شوند، دیگر هیچ صلایی از ایشان بر نمی آید. آن ها به قصد معیشت یا به قصد تجمل، به قصد مشغولیت یا دانایی، یا به قصد سنت یا تجدد همه ی تلاش های خود را می کنند تا به جایی برسند که در آن هیچ چیزی نیست جز سرگرمی. آدم ها هر که و هرچه باشند، مانند همدیگر سرگرم این وضعیت می شوند. کار می کنند تا در این وضع معیشتی و تجملی ادغام شوند. مردم اردبیل همین وضعیت را پذیرفته اند. آن ها از زمان گذشته خارج شده اند.
اردبیلی که در سی سال گذشته بود، شهر دیگری بود. شهر دیگری در این سی سال اخیر خلق شده که صرفا به بازار و خرید و خودآرایی و سرگرمی می پردازد. مردم اردبیل از هویت معاصر خود رها شده و حالتی دیگر را تجربه می کنند. با این اوصاف که بر روزمرگی و یکنواختی شهر غالب شده است، هیچ آینده ای هم متصور این شهر نیست. انگار شهر در یک حالت یکنواخت قرار داشته و با تغییر زمان، هیچ تکانی نمی خورد.
اردبیل همین است، هر قدر هم زمان بگذرد، همین حالت در اردبیل وجود دارد و هیچ حرکتی در آن وجود نخواهد داشت. همه سرگرم خرمایی هستند که در شهر توزیع می شود و آن ها را سرگردان این می کند که به سوی آن بروند. انگار آخرالزمان فرا رسیده و مردم شهر در یک حالت سیال و بی سرانجام غرقه گشته اند، هیچ اتفاق تازه ای نمی افتد، هیچ راه کار جدیدی برای حل مسائل پیدا نمی شود. هر کس که بر او مشکلی عارض شد، باید به این وضعیت بسوزد و بسازد. هر قدر که بیماری و درد افزوده شود، باید که این مرگ و میر بِلاتغییر را پذیرفت.
شرایط فعلی طوری است که همه وقتی سرگرم این وضعیت شدند، باید بروبند و بسابند و بیارایند و در میان بازارها و سرگردانی های رایج مانند همه ی مردم رفتار کنند. بروند و بیایند و به همدیگر هم ننگرند. مردم به این وضع عادت کرده و بی کسی و ناتوانی را پذیرفته اند. آنها هیچ نوید و ندای تازه ای نه می سازند و نه می شنوند. هیچ کس، نخواهد توانست بر این سرگرمی رایج بشورد. هیچ تغییری جرأت اظهار حضور ندارد، مگر این که کسی قصد آبرو و جان خود را کرده باشد. همه در برابر هر صدای ناسازه و متفاوتی خواهند ایستاد تا مبادا حرکتی پیدا شود.
@ardabilnote
ندا آمد که؛
شنیدیم تو چله تابستان منتظر پاییزی?!
همانا از ایمان آورندگانیم...
.
#نشانه_ها
#ایمان_بیاور
@thing
شنیدیم تو چله تابستان منتظر پاییزی?!
همانا از ایمان آورندگانیم...
.
#نشانه_ها
#ایمان_بیاور
@thing
مگر می شود از کبوتری خواست / که بالهایش را نادیده بگیرد / یا از کلاغ / که صدای بیدار باش سحر نباشد ؟ / نمی شود از کبک خرامیدن و / از گنجشک بافیدن خیال حیاط را نخواست / حتی / قناری محبوس نیز / که کوک صدایش / از مرغزاری آزاد.
او که با بال زاده می شود / پرواز رویایش نیست / مثل ایمان دانه ای / که به سینه خاک شلیک می شود / از تو می پرسم سرباز / بی ایمان تر از ان گلوله ای / که پیراهنی را به درخت می دوزد / انگشت نشانه تو نیست ؟!
نه ستاره های بر دوشت / منجوق کاری آسمانی گشادند / نه این بیرق های رنگارنگ / گشایش زبان الکن پر / برای شیشه چه فرق می کند ، وقتی می شکند / تیزی می شود .
در من یتیم خانه ای ست / با کودکانی شاعر / با پرستارانی / که دگمه های سپید پیراهنشان باز است / آشیانی که به انگشت های مهاجر پناه می دهد / گره سخت پوتین ها را باز می کند / و هر نگاه برایش دریاچه ایست .
در من یتیم خانه ای ست / با کودکانی شاعر / و فرشته ای / بی بال / بی پرنده / بی صبح / فرشته ای که زن است / و ناجوانمروانه تر / کوچک !
از تو می پرسم جلاد ... برای طناب آیا ...گلوی تازه شنیع تر نیست ؟
#وحیدضیائی
برای دختران خاورمیانه
@sherastan
@thing
او که با بال زاده می شود / پرواز رویایش نیست / مثل ایمان دانه ای / که به سینه خاک شلیک می شود / از تو می پرسم سرباز / بی ایمان تر از ان گلوله ای / که پیراهنی را به درخت می دوزد / انگشت نشانه تو نیست ؟!
نه ستاره های بر دوشت / منجوق کاری آسمانی گشادند / نه این بیرق های رنگارنگ / گشایش زبان الکن پر / برای شیشه چه فرق می کند ، وقتی می شکند / تیزی می شود .
در من یتیم خانه ای ست / با کودکانی شاعر / با پرستارانی / که دگمه های سپید پیراهنشان باز است / آشیانی که به انگشت های مهاجر پناه می دهد / گره سخت پوتین ها را باز می کند / و هر نگاه برایش دریاچه ایست .
در من یتیم خانه ای ست / با کودکانی شاعر / و فرشته ای / بی بال / بی پرنده / بی صبح / فرشته ای که زن است / و ناجوانمروانه تر / کوچک !
از تو می پرسم جلاد ... برای طناب آیا ...گلوی تازه شنیع تر نیست ؟
#وحیدضیائی
برای دختران خاورمیانه
@sherastan
@thing
به بهانه درگذشت آتنا؛ یادآوری مصاحبه ای در زمان درگذشت ستایش قریشی
چه چیزهایی دست به دست هم داد تا "ستایش" کشته شود؟/ سهم محیط و منطقه در بروز جنایات فجیع | سايت تخصصي مددکاری اجتماعی ایران
http://www.a-sasw.com/p/15315
@thing
چه چیزهایی دست به دست هم داد تا "ستایش" کشته شود؟/ سهم محیط و منطقه در بروز جنایات فجیع | سايت تخصصي مددکاری اجتماعی ایران
http://www.a-sasw.com/p/15315
@thing