ترجمه گوگل در برابر ترجمه انسان؛ کدام برنده‌اند؟
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
گوگل یکی از مهم‌ترین شرکت‌هایی است که در حوزه هوش مصنوعی و ترجمه زبان کار می‌کند. حال این شرکت اعلام کرده یک تکنیک جدید را برای ترجمه از طریق هوش مصنوعی به کار گرفته است. تکنیکی که از طریق آن نتیجه بسیار بهبودیافته‌تری حاصل می‌شود. تیم هوش مصنوعی گوگل این سیستم را Google Neural Machine Translation نامیده‌اند. این سیستم جدید (GNMT) به جای تجزیه و تحلیل کردن یک جمله در قالب واحدهای مجزا که در گذشته انجام می‌شد، روی تمام جمله کار می‌کند.
یکی از مزایای این سیستم استفاده کمتر از طراحی‌های مهندسی است. زمانی که این تکنیک برای بار اول به کار گرفته شد توانست دقتی معادل با روش‌های قبلی از خود نشان دهد اما با گذر زمان این روش بهبود یافته و دقت و سرعت آن هم از روش‌های پیشین بیشتر شده است.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://Goo.gl/92XOqF
یکی از مزایای این سیستم استفاده کمتر از طراحی‌های مهندسی است. زمانی که این تکنیک برای بار اول به کار گرفته شد توانست دقتی معادل با روش‌های قبلی از خود نشان دهد اما با گذر زمان این روش بهبود یافته و دقت و سرعت آن هم از روش‌های پیشین بیشتر شده است.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://Goo.gl/92XOqF
دیجی‌کالا مگ
ترجمه گوگل در برابر ترجمه انسان؛ کدام برنده‌اند؟
گوگل که در حوزه هوش مصنوعی و ترجمه زبان کار می‌کند اعلام کرده یک تکنیک جدید را برای ترجمه از طریق هوش مصنوعی به کار گرفته است.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قلاده‌ی سخنگو (Catterbox): مترجم صدای گربه به صدای انسان
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
انسان‌ها همیشه در برقراری ارتباط با گربه‌ها دچار مشکل بوده‌اند. گربه‌ها و میومیوی‌شان برای ما معماست. مطالعات نشان داده گربه‌ها فقط در تعامل با انسان میومیو می‌کنند. وقتی چیزی می‌خواهند آن‌قدر به شما می‌چسبند و درخواست نوازش می‌کنند که کلافه می‌شوید و دست آخر به آنچه می‌خواهند می‌رسند. اما وقتی شما از آنها چیزی می‌خواهید، کاملا با بی‌اعتنایی رفتار می‌کنند. وقتی میومیو می‌کنند چطور؟ واقعا می‌دانید از شما چه می‌خواهند؟ «کترباکس» (Catterbox)، یک قلاده‌ی مخصوص است که مدعی است می‌تواند صدای گربه را به زبان انسان ترجمه کند.
کترباکس از یک سنسور دیجیتال استفاده می‌کند که صدای گربه را شناسایی می‌کند؛ سپس با یک برنامه‌ی مخصوص، با صدای بلند آن را به زبان انسان ترجمه می‌کند تا همه بشنوند. کترباکس توسط یک آژانس تبلیغاتی انگلیسی ساخته شده است. این دستگاه از طرف «آزمایشگاه درخواست» (Temptations Lab) ساخته شده که به مطالعه‌ی رفتار گربه‌ها هنگام درخواست چیزی می‌پردازد.
این اولین باری نیست که کسی ادعا می‌کند می‌تواند صدای گربه را به زبان انسان ترجمه کند. در سال ۲۰۰۷، یک شرکت ژاپنی دستگاه ترجمه‌ی زبان گربه‌ها را روانه‌ی بازار کرد. احتمالا کسانی که گربه دارند دوست داشته باشند از طریق کترباکس گربه‌شان با صدای انسان صحبت کند و این کار را سرگرم‌کننده و حتی مفید بیابند که احتمالا برای گربه‌ها این‌طور نیست.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/kn1T5r
کترباکس از یک سنسور دیجیتال استفاده می‌کند که صدای گربه را شناسایی می‌کند؛ سپس با یک برنامه‌ی مخصوص، با صدای بلند آن را به زبان انسان ترجمه می‌کند تا همه بشنوند. کترباکس توسط یک آژانس تبلیغاتی انگلیسی ساخته شده است. این دستگاه از طرف «آزمایشگاه درخواست» (Temptations Lab) ساخته شده که به مطالعه‌ی رفتار گربه‌ها هنگام درخواست چیزی می‌پردازد.
این اولین باری نیست که کسی ادعا می‌کند می‌تواند صدای گربه را به زبان انسان ترجمه کند. در سال ۲۰۰۷، یک شرکت ژاپنی دستگاه ترجمه‌ی زبان گربه‌ها را روانه‌ی بازار کرد. احتمالا کسانی که گربه دارند دوست داشته باشند از طریق کترباکس گربه‌شان با صدای انسان صحبت کند و این کار را سرگرم‌کننده و حتی مفید بیابند که احتمالا برای گربه‌ها این‌طور نیست.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/kn1T5r
دیجی‌کالا مگ
قلاده‌ی سخنگو: مترجم صدای گربه به صدای انسان
کترباکس قلاده ای است که از یک سنسور دیجیتال استفاده می‌کند و صدای گربه را شناسایی می‌کند؛ سپس با صدای بلند آن را به زبان انسان ترجمه می‌کند تا همه بشنوند.
ترجمه و تفنن: نقد سید جواد طباطبایی بر ترجمه‌ی خشایار دیهیمی، قسمت اول
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
◀️ قسمت اول
اگر مترجم تا این حد متفنّن نمی‌بود، ترجمه‌ی کتاب کلوسکو در زبان فارسی می‌توانست مغتنم باشد و پس از سه دهه فرمانروایی بلامنازع «خداوندان اندیشه‌ی سیاسی» و اتلاف وقت دانشجوی ایرانی، جانشین مناسبی (البته در حدِ دانشگاه‌های ایرانی) برای آن باشد.
پیش‌تر من به پیامدهای نامطلوب انتقال پژوهش‌های حوزه‌ی علوم انسانی از دانشگاه و نهادهای پژوهشی به حوزه‌ی عمومی اشاره‌هایی آورده‌ام. اینکه دانشگاه و نهادهای پژوهشی به دلایلی که اینجا نمی‌توان به آنها پرداخت، کانون چنین پژوهش‌هایی نیست و اینکه به تدریج افراد متفنّن یا چنان که امروزه گفته می‌شود، فعالان اجتماعی و سیاسی به متولیان علوم اجتماعی تبدیل شده‌اند، تولید علوم اجتماعی در کشور را به فعالیتی از سنخ صدور بیانیه‌های سیاسی تبدیل کرده است. در چنین بازار آشفته‌ای که در غیاب دانشگاه (که باید نهاد متولی تولید علم و ناظر آگاه بر این تولید باشد)، یگانه محتسب آن ممیزی وزارت ارشادی است که جز ملاحظات عقیدتی‌سیاسی را مورد توجه قرار نمی‌دهد، فعالان اجتماعی و سیاسی نه تنها انحصار تولید علوم اجتماعی را به دست دارند، بلکه بر جای نظریه‌پردازان آن نیز نشسته‌اند و جایی که مقتضی موجود و مانع مفقود باشد، که البته اغلب هست، پرده‌ی ادعاها را بالاتر و بالاتر می‌گیرند و کوس انا‌الحق می‌زنند! یکی از موارد اسفناک چنین تفنن‌ورزی به جای کار جدی، ترجمه‌های خشایار دیهیمی است که پایین‌تر به مواردی از آن به تفصیل خواهم پرداخت تا پرتویی بر ابعاد فاجعه‌ای بیندازم که علوم اجتماعی در چنبر آن گرفتار آمده‌اند.
من در حاشیه‌ی برخی ایرادهایی که بر ترجمه‌های فارسی رساله‌ی «شهریار» گرفته بودم و نیز پیش‌تر در نخستین بخش همین گفتارها، به مواردی از اشکالات در فهم مفاهیم که در ترجمه‌های فارسی این متن‌ها وجود دارد اشاره‌هایی آورده بودم. برخی از همین اشکالات در ترجمه‌های دیهیمی نیز وجود دارد که به یکی دو مورد از آنها در آن مقاله‌ها اشاره‌ای آمده است. من در این ملاحظه‌ی مقدماتی درباره‌ی دفاع او از آشوری چیزی نمی‌گویم، زیرا ایرادهای آشوری از سنخ دیگری است و من با خواندن چند جمله‌ای که دیهیمی به دفاع از او اختصاص داده می‌توانم دریابم که بی‌هیچ تعارفی، چیزی در این باره نمی‌داند. اما به عنوان عضوی «متعهد» از فعالان اجتماعی، خود را «مسئول» می‌داند که از پیشه‌ی تفنّن‌‌ورزی نیز به هر بهایی دفاع کند.
دیهیمی در پاسخ به ایراد من درباره‌ی ترجمه‌ی نادرست «civil society» انگلیسی در همه‌ی متن‌ها گفته است که طباطبایی «به یک نکته توجه نمی‌کنند که هر واژه‌ای سیر تطوری دارد. Civil society که امروز در متون به کار می‌رود با civil society که جان لاک یا هابز به کار می‌برند، دو معنای کاملاً متفاوت دارد. اگر شما فقط صورت ظاهر کلمه را نگاه کنید و بگویید که معنای civil society این است و متوجه نشوید که این کلمه در طول تاریخ تطور معنایی پیدا کرده است، اشتباه می‌کنید.»
دنباله‌ی مطلب را که توضیحی بر این توضیح بدیهی است نقل نمی‌کنم، اما جای شگفتی است که دیهیمی مطلب مرا به خود من پس می‌دهد تا نتیجه‌ای بگیرد که معلوم نیست جز مخالف‌خوانی چه می‌توان نامید؟ اگر «civil society» در متن‌ها جدید و در متن‌های هابز و لاک «دو معنای متفاوت» دارد، پس نمی‌توان همه جا آن را «جامعه‌ی مدنی» ترجمه کرد؛ چنان که دیهیمی، بشیریه و مترجمان دیگری چنین ترجمه کرده‌اند. این پاسخ به من نیست، بلکه تأیید حرف من است و از دیهیمی که ادعا می‌کند: «کار من این است!» بعید بود که چنین اشتباهی را مرتکب شود، زیرا آدمی که «کارش این است» توان فهم ایرادی را که به او گرفته می‌شود دارد! این نوع تکرارها و اشتباه‌ها، که شمار آنها در کارهای دیهیمی اندک نیست، حاصل عجله در کار است و من تصور می‌کنم او با عجله‌ای که برای روشن کردن مردم دارد، نه تنها نوشته‌ی مرا نمی‌خواند، بلکه نوشته‌ی خود را نیز نمی‌خواند و ناشر، که گویا او نیز عجله‌ی دیگری دارد، همان نوشته‌های نخوانده را به چاپ‌خانه روانه می‌کند. ادامه در لینک ⬇️
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/VCIE1z
اگر مترجم تا این حد متفنّن نمی‌بود، ترجمه‌ی کتاب کلوسکو در زبان فارسی می‌توانست مغتنم باشد و پس از سه دهه فرمانروایی بلامنازع «خداوندان اندیشه‌ی سیاسی» و اتلاف وقت دانشجوی ایرانی، جانشین مناسبی (البته در حدِ دانشگاه‌های ایرانی) برای آن باشد.
پیش‌تر من به پیامدهای نامطلوب انتقال پژوهش‌های حوزه‌ی علوم انسانی از دانشگاه و نهادهای پژوهشی به حوزه‌ی عمومی اشاره‌هایی آورده‌ام. اینکه دانشگاه و نهادهای پژوهشی به دلایلی که اینجا نمی‌توان به آنها پرداخت، کانون چنین پژوهش‌هایی نیست و اینکه به تدریج افراد متفنّن یا چنان که امروزه گفته می‌شود، فعالان اجتماعی و سیاسی به متولیان علوم اجتماعی تبدیل شده‌اند، تولید علوم اجتماعی در کشور را به فعالیتی از سنخ صدور بیانیه‌های سیاسی تبدیل کرده است. در چنین بازار آشفته‌ای که در غیاب دانشگاه (که باید نهاد متولی تولید علم و ناظر آگاه بر این تولید باشد)، یگانه محتسب آن ممیزی وزارت ارشادی است که جز ملاحظات عقیدتی‌سیاسی را مورد توجه قرار نمی‌دهد، فعالان اجتماعی و سیاسی نه تنها انحصار تولید علوم اجتماعی را به دست دارند، بلکه بر جای نظریه‌پردازان آن نیز نشسته‌اند و جایی که مقتضی موجود و مانع مفقود باشد، که البته اغلب هست، پرده‌ی ادعاها را بالاتر و بالاتر می‌گیرند و کوس انا‌الحق می‌زنند! یکی از موارد اسفناک چنین تفنن‌ورزی به جای کار جدی، ترجمه‌های خشایار دیهیمی است که پایین‌تر به مواردی از آن به تفصیل خواهم پرداخت تا پرتویی بر ابعاد فاجعه‌ای بیندازم که علوم اجتماعی در چنبر آن گرفتار آمده‌اند.
من در حاشیه‌ی برخی ایرادهایی که بر ترجمه‌های فارسی رساله‌ی «شهریار» گرفته بودم و نیز پیش‌تر در نخستین بخش همین گفتارها، به مواردی از اشکالات در فهم مفاهیم که در ترجمه‌های فارسی این متن‌ها وجود دارد اشاره‌هایی آورده بودم. برخی از همین اشکالات در ترجمه‌های دیهیمی نیز وجود دارد که به یکی دو مورد از آنها در آن مقاله‌ها اشاره‌ای آمده است. من در این ملاحظه‌ی مقدماتی درباره‌ی دفاع او از آشوری چیزی نمی‌گویم، زیرا ایرادهای آشوری از سنخ دیگری است و من با خواندن چند جمله‌ای که دیهیمی به دفاع از او اختصاص داده می‌توانم دریابم که بی‌هیچ تعارفی، چیزی در این باره نمی‌داند. اما به عنوان عضوی «متعهد» از فعالان اجتماعی، خود را «مسئول» می‌داند که از پیشه‌ی تفنّن‌‌ورزی نیز به هر بهایی دفاع کند.
دیهیمی در پاسخ به ایراد من درباره‌ی ترجمه‌ی نادرست «civil society» انگلیسی در همه‌ی متن‌ها گفته است که طباطبایی «به یک نکته توجه نمی‌کنند که هر واژه‌ای سیر تطوری دارد. Civil society که امروز در متون به کار می‌رود با civil society که جان لاک یا هابز به کار می‌برند، دو معنای کاملاً متفاوت دارد. اگر شما فقط صورت ظاهر کلمه را نگاه کنید و بگویید که معنای civil society این است و متوجه نشوید که این کلمه در طول تاریخ تطور معنایی پیدا کرده است، اشتباه می‌کنید.»
دنباله‌ی مطلب را که توضیحی بر این توضیح بدیهی است نقل نمی‌کنم، اما جای شگفتی است که دیهیمی مطلب مرا به خود من پس می‌دهد تا نتیجه‌ای بگیرد که معلوم نیست جز مخالف‌خوانی چه می‌توان نامید؟ اگر «civil society» در متن‌ها جدید و در متن‌های هابز و لاک «دو معنای متفاوت» دارد، پس نمی‌توان همه جا آن را «جامعه‌ی مدنی» ترجمه کرد؛ چنان که دیهیمی، بشیریه و مترجمان دیگری چنین ترجمه کرده‌اند. این پاسخ به من نیست، بلکه تأیید حرف من است و از دیهیمی که ادعا می‌کند: «کار من این است!» بعید بود که چنین اشتباهی را مرتکب شود، زیرا آدمی که «کارش این است» توان فهم ایرادی را که به او گرفته می‌شود دارد! این نوع تکرارها و اشتباه‌ها، که شمار آنها در کارهای دیهیمی اندک نیست، حاصل عجله در کار است و من تصور می‌کنم او با عجله‌ای که برای روشن کردن مردم دارد، نه تنها نوشته‌ی مرا نمی‌خواند، بلکه نوشته‌ی خود را نیز نمی‌خواند و ناشر، که گویا او نیز عجله‌ی دیگری دارد، همان نوشته‌های نخوانده را به چاپ‌خانه روانه می‌کند. ادامه در لینک ⬇️
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/VCIE1z
فرهنگ امروز
ترجمه و تفنن!
اگر مترجم تا این حد متفنّن نمی‌بود، ترجمه‌ی کتاب کلوسکو در زبان فارسی می‌توانست مغتنم باشد و پس از سه دهه فرمانروایی بلامنازع «خداوندان اندیشه‌ی سیاسی» و اتلاف وقت دانشجوی ایرانی، جانشین مناسبی (البته در حدِ دانشگاه‌های ایرانی) برای آن باشد.
ساندار، اکنون درباره‌ی سیستم ترجمه‌ی ماشینی گوگل صحبت می‌کند. اینکه این سیستم می‌تواند زبان‌ها را یاد بگیرد و متون را به شکلی ترجمه کند که انگار یک انسان آن را ترجمه کرده.
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
نخستین بانوی مترجم ایرانی کیست؟ (عکس تزئینی است)
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
نخستین زنی که در ایران دست به کار ترجمه زد، تاج‌ماه آفاق‌الدوله بود که نمایشنامه «نادرشاه» اثر «نریمان نریمانف» را از ترکی به فارسی برگرداند و آن را در سال 1324 هجری قمری منتشر کرد.
محمد گلبن - پژوهشگر ـ درباره تصحیح ترجمه نمایشنامه «نادرشاه» که توسط تاج‌ماه آفاق‌الدوله از زبان ترکی به فارسی برگردانده شده است، می‌گوید: «می‌توانیم بگوییم تاج‌ماه آفاق‌الدوله نخستین زنی است که در ایران دست به کار ترجمه می‌زند. من از کودکی عادت داشتم نسخه‌های خطی و کتاب جمع‌آوری کنم. نسخه خطی نمایشنامه «نادرشاه» را که خانم آفاق‌الدوله ترجمه کرده‌اند، سال‌ها پیش یکی از آشنایانم به من داد تا اینکه متن آن را خواندم و دیدم اثر بسیار جالی است و آن را تصحیح کردم و نسخه تصحیح‌شده آن حدود سال 73 در شماره پنجم فصلنامه «تئاتر» به کوشش خانم لاله تقیان به چاپ رسید.»
او همچنین درباره نسخه خطی نمایشنامه «نادرشاه» که تاج‌ماه آفاق‌الدوله آن را ترجمه کرده است، عنوان می‌کند: «من کتابخانه شخصی‌ام را به آستان قدس رضوی مشهد مقدس و مجلس تقدیم کرده‌ام که نسخه خطی این کتاب هم همراه کتاب‌هایم بود. فکر می‌کنم نسخه میکروفیلم آن هم در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگه‌داری می‌شود. »
این پژوهشگر درباره نخستین مترجمان در ایران می‌گوید: «در سال 1270 در دوره احمدشاه، ترجمه از زبان رایج آن موقع که فرانسه بود، رواج داشت. پدر پروین اعتصامی مجله‌ای به نام «بهار» منتشر می‌کرد که درواقع، در این مجله اولین ترجمه‌ها از زبان فرانسه به فارسی منتشر می‌شد.
تاج‌ماه در ابتدای نمایشنامه «نادرشاه» خود را کمینه تاج‌ماه آفاق‌الدوله همشیره «آقا اسماعیل آجودان باشی» و عیال «فتح‌الله ارفع السلطنه طالش» معرفی می‌کند. تاج‌ماه، فرزند علی‌اکبر خان آجودان باشی، اهل زنجان و پدرش علی‌اکبر خان، یکی از نظامیان قاجاری بود. جدا از ترجمه نمایشنامه «دره نادری» یا «نادرشاه»، مجموعه دست‌نوشته‌ای از نامه‌ها و شعرهایی از تاج‌ماه به‌جا مانده است. این مجموعه با عنوان دیوان اشعار مجموعه تاج‌ماه به شماره 3552 در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگه‌داری می‌شود. دوسوم این مجموعه شامل گزیده شعرهای شاعران دوره قاجار است و یک‌سوم دیگر آن به نامه‌ها و شمار اندکی به سروده‌های تاج‌ماه اختصاص دارد. نوشته‌های تاج‌ماه را به لحاظ موضوعی می‌توان این‌گونه رده‌بندی کرد: نامه درباره مسائل خانوادگی، نامه به دوستان، نامه‌های دیگران، انشاها و شعرها.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/0tZxsC
محمد گلبن - پژوهشگر ـ درباره تصحیح ترجمه نمایشنامه «نادرشاه» که توسط تاج‌ماه آفاق‌الدوله از زبان ترکی به فارسی برگردانده شده است، می‌گوید: «می‌توانیم بگوییم تاج‌ماه آفاق‌الدوله نخستین زنی است که در ایران دست به کار ترجمه می‌زند. من از کودکی عادت داشتم نسخه‌های خطی و کتاب جمع‌آوری کنم. نسخه خطی نمایشنامه «نادرشاه» را که خانم آفاق‌الدوله ترجمه کرده‌اند، سال‌ها پیش یکی از آشنایانم به من داد تا اینکه متن آن را خواندم و دیدم اثر بسیار جالی است و آن را تصحیح کردم و نسخه تصحیح‌شده آن حدود سال 73 در شماره پنجم فصلنامه «تئاتر» به کوشش خانم لاله تقیان به چاپ رسید.»
او همچنین درباره نسخه خطی نمایشنامه «نادرشاه» که تاج‌ماه آفاق‌الدوله آن را ترجمه کرده است، عنوان می‌کند: «من کتابخانه شخصی‌ام را به آستان قدس رضوی مشهد مقدس و مجلس تقدیم کرده‌ام که نسخه خطی این کتاب هم همراه کتاب‌هایم بود. فکر می‌کنم نسخه میکروفیلم آن هم در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگه‌داری می‌شود. »
این پژوهشگر درباره نخستین مترجمان در ایران می‌گوید: «در سال 1270 در دوره احمدشاه، ترجمه از زبان رایج آن موقع که فرانسه بود، رواج داشت. پدر پروین اعتصامی مجله‌ای به نام «بهار» منتشر می‌کرد که درواقع، در این مجله اولین ترجمه‌ها از زبان فرانسه به فارسی منتشر می‌شد.
تاج‌ماه در ابتدای نمایشنامه «نادرشاه» خود را کمینه تاج‌ماه آفاق‌الدوله همشیره «آقا اسماعیل آجودان باشی» و عیال «فتح‌الله ارفع السلطنه طالش» معرفی می‌کند. تاج‌ماه، فرزند علی‌اکبر خان آجودان باشی، اهل زنجان و پدرش علی‌اکبر خان، یکی از نظامیان قاجاری بود. جدا از ترجمه نمایشنامه «دره نادری» یا «نادرشاه»، مجموعه دست‌نوشته‌ای از نامه‌ها و شعرهایی از تاج‌ماه به‌جا مانده است. این مجموعه با عنوان دیوان اشعار مجموعه تاج‌ماه به شماره 3552 در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگه‌داری می‌شود. دوسوم این مجموعه شامل گزیده شعرهای شاعران دوره قاجار است و یک‌سوم دیگر آن به نامه‌ها و شمار اندکی به سروده‌های تاج‌ماه اختصاص دارد. نوشته‌های تاج‌ماه را به لحاظ موضوعی می‌توان این‌گونه رده‌بندی کرد: نامه درباره مسائل خانوادگی، نامه به دوستان، نامه‌های دیگران، انشاها و شعرها.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/0tZxsC
www.khabaronline.ir
اولین مترجم زن ایرانی چه کسی بود؟
ایسنا نوشت:
📘 Translation and Liberation: Frantz Fanon Across Continents and Languages, Edited by Kathryn Batchelor, Sue-Ann Harding, © 2017 - Routledge
📕 Chapter 2: Fanon in Persian Translation: Voice and Visibility (Farzaneh Farahzad)
📙 About the Book:
This volume provides an innovative look at the body of translated work on the texts of Frantz Fanon and explores in detail the trajectories and intersections of both people and forms of media in the spread of the author’s work over the last half-century. Building off of renewed interest in the author’s works in both postcolonial studies and revolutionary movements and political activism in recent years, the book offers both historical and multilingual perspectives in its reading of Fanon’s texts, situating them and their subsequent translations within specific historical contexts but also across fifteen different languages, including Arabic, Danish, English, German, Italian, Japanese, Norwegian, Persian, Polish, Portuguese, Russian, Serbo-Croatian, Spanish, Swahili, and Swedish. Featuring contributions from an international group of scholars, the book employs a collaborative approach, featuring jointly authored chapters but also introductory and closing chapters collectively written by all authors involved on the book, further highlighting the significance of themes of movement and place in both the translations and in the resultant scholarly interaction that have emerged out of the author’s work. This book is a fresh and comprehensive volume on the translated works of Frantz Fanon and essential reading for scholars in translation studies, critical race studies, postcolonial studies, cultural studies, and African and African diaspora literature.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/2IHjmd
📕 Chapter 2: Fanon in Persian Translation: Voice and Visibility (Farzaneh Farahzad)
📙 About the Book:
This volume provides an innovative look at the body of translated work on the texts of Frantz Fanon and explores in detail the trajectories and intersections of both people and forms of media in the spread of the author’s work over the last half-century. Building off of renewed interest in the author’s works in both postcolonial studies and revolutionary movements and political activism in recent years, the book offers both historical and multilingual perspectives in its reading of Fanon’s texts, situating them and their subsequent translations within specific historical contexts but also across fifteen different languages, including Arabic, Danish, English, German, Italian, Japanese, Norwegian, Persian, Polish, Portuguese, Russian, Serbo-Croatian, Spanish, Swahili, and Swedish. Featuring contributions from an international group of scholars, the book employs a collaborative approach, featuring jointly authored chapters but also introductory and closing chapters collectively written by all authors involved on the book, further highlighting the significance of themes of movement and place in both the translations and in the resultant scholarly interaction that have emerged out of the author’s work. This book is a fresh and comprehensive volume on the translated works of Frantz Fanon and essential reading for scholars in translation studies, critical race studies, postcolonial studies, cultural studies, and African and African diaspora literature.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/2IHjmd
Routledge.com
Translating Frantz Fanon Across Continents and Languages (Hardback) - Routledge
This book provides an innovative look at the reception of Frantz Fanon’s texts, investigating how, when, where and why these—especially his seminal Les Damnés de la Terre (1961) —were first translated and read. Building on…
@TPortal extends its heartfelt congratulations to Dr. Farahzad for her book chapter "Fanon in Persian Translation: Voice and Visibility" in this forthcoming book by Routledge.
Farzaneh Farahzad is Professor of translation studies at Allameh Tabataba’i University in Tehran, editor-in-chief of the Persian-English Translation Studies Journal, and a practicing translator. Her research interests include translation and historiography, immigration literature as translation, translation criticism, translation theories and identity issues in translation. Her work is inspired by CDA. Her most recent work deals with women’s translation in Iran and their voice and visibility. She is the author of several Persian textbooks for translator training programs in Iran, and the director of a project for introducing TS in the country. She is involved in curriculum development for translation studies at undergraduate and graduate levels in Iran.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
▶️ More info on Dr. Farahzad's homepage:
🔗 http://217.218.98.136/homepage/9692748/?lang=fa-ir
Farzaneh Farahzad is Professor of translation studies at Allameh Tabataba’i University in Tehran, editor-in-chief of the Persian-English Translation Studies Journal, and a practicing translator. Her research interests include translation and historiography, immigration literature as translation, translation criticism, translation theories and identity issues in translation. Her work is inspired by CDA. Her most recent work deals with women’s translation in Iran and their voice and visibility. She is the author of several Persian textbooks for translator training programs in Iran, and the director of a project for introducing TS in the country. She is involved in curriculum development for translation studies at undergraduate and graduate levels in Iran.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
▶️ More info on Dr. Farahzad's homepage:
🔗 http://217.218.98.136/homepage/9692748/?lang=fa-ir
New, free issue of TTR : traduction, terminologie, rédaction: Volume 27, issue 2, 2014
🔗 https://goo.gl/8Fjvwg
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/8Fjvwg
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🎬 پنج حقیقت در مورد ترجمه در فیلم Arrival
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
🎬 Have you seen the "Arrival" yet? In this new science fiction movie, linguists and translators finally get their due. The heroine, Dr. Louise Banks, doesn’t use weapons or fly a spaceship. She’s a linguist, and the plot of the movie centers around her struggle to translate the language of an alien race visiting Earth. Want to learn more?
🎬 Here are 5 truths about translation from Arrival:
1. Learning Another Language Can Change You
2. In Translation, Every Word Counts
3. Translation Errors Can Literally Be the End of the World
4. Translation Needs a Human Touch
5. Translation is All About Empathy
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
مقاله کامل ↙️
🔗 https://goo.gl/jlEJfy
دانلود فیلم ↙️
🔗 https://goo.gl/m9GGvD
🎬 Here are 5 truths about translation from Arrival:
1. Learning Another Language Can Change You
2. In Translation, Every Word Counts
3. Translation Errors Can Literally Be the End of the World
4. Translation Needs a Human Touch
5. Translation is All About Empathy
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
مقاله کامل ↙️
🔗 https://goo.gl/jlEJfy
دانلود فیلم ↙️
🔗 https://goo.gl/m9GGvD
K International
5 Truths About Translation From "Arrival" - K International
Have you seen Arrival yet? In this new science fiction movie, linguists and translators finally get their due. The heroine, Dr. Louise Banks, doesn’t use weapons or fly a spaceship. She’s a linguist, and the plot of the movie centers around her struggle to…
چه کسی درست ترجمه می‌کند؟ نقد سید جواد طباطبایی بر ترجمه‌ی خشایار دیهیمی، قسمت دوم
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
◀️ قسمت دوم
اشکال عمده‌ای که در ترجمه‌ی فارسی فصل نخست وجود دارد، اعتماد به ترجمه‌ای کهن از عهد جدید است و معلوم نیست که مترجم بر پایه‌ی چه اجتهادی ترجمه‌ی کهن را به ترجمه‌ی جدید، که چنان که با آوردن آیه‌هایی به زبان اصلی نشان دادم دقیق‌تر است و با متن بیشتر مطابقت دارد، ترجیح داده است. ایراد عمده‌ای که می‌توان به ترجمه‌ی این فصل گرفت، عدم آشنایی مترجم با سابقه‌ی مباحث عمده‌ی اندیشه‌ی سیاسی است و چون سابقه‌ی بحث‌های مهم را نمی‌داند به ترجمه‌ای صوری بسنده می‌کند؛ یعنی برای هر واژه‌ای که در متن به کار رفته نخستین معنای واژه‌ی معادل در زبان فارسی را قرار می‌دهد و گمان می‌کند که متن را ترجمه کرده است. با دقت در این انتخاب معادل‌ها و عبارت‌پردازی‌ها می‌توان به مرتبه‌ی دانش مترجم در زبان مبدأ و مقصد ترجمه و بیشتر از آن، به درجه‌ی آشنایی او با موضوع ترجمه پی برد.
اینک، نمونه‌ای برای توضیح این مطلب! اگوستین قدیس در کتاب «شهر خدا» در اشاره‌ای به اهمیت عدالت در اجتماع انسانی و اینکه جایی که عدالت وجود نداشته باشد، اجتماعی وجود نخواهد داشت، تعریف سیسرون در رساله‌ي درباره‌ی کشور را نقل می‌کند تا با نقادی این تعریف مبنای متفاوت خود را توضیح دهد. این عبارت اگوستین در فارسی چنین ترجمه شده است: «جمهوریت خیر کلی باهماد است و سیسرون باهماد را هر نوع اجتماع جمعیت نمی‌داند، بلکه آن را اجتماع جمعیتی می‌داند که درک مشترکی از حق و اشتراکی در منافع آنها را با هم متحد کرده است.»
در این عبارت، معنای «باهماد» روشن نیست، اما از آنجا که گفته می‌شود که «باهماد اجتماع هر جمعیتی نیست»، می‌توان استنباط کرد که «باهماد» باید نوعی اجتماع باشد، اگرچه نمی‌دانیم چه نوع اجتماعی می‌تواند باشد. واژه‌ی «باهماد» را گویا احمد کسروی به عنوان معادلی برای واژه‌ی عربی «اجتماع» و «community» انگلیسی اصطلاح کرده بود که در آن زمان مورد قبول اهل اصطلاح قرار نگرفت، اما در دهه‌های اخیر، از آنجا که اجتماع نمی‌تواند همه‌ی مضمون اصطلاح «community» انگلیسی را برساند، بار دیگر نظر مترجمان را جلب کرده است. این اصطلاح، مانند بسیاری از جعل‌های جدید، این اشکال اساسی را دارد که بیشتر از آنکه ناظر بر مضمون اصطلاح اروپایی باشد، برساخته‌ای با توجه به ظاهر ریشه‌شناسی واژگان علوم اجتماعی و انسانی است. از این حیث، می‌توان گفت که حتی اگر اجتماع همه‌ی بار معنایی «community» انگلیسی را نرساند، اما برای خواننده‌ی فارسی‌زبان واژه‌ای آشناست و مترجمی که خود آشنایی کافی با مطلبی که ترجمه می‌کند داشته باشد، می‌تواند با توضیحی، آگاهی لازم را به خواننده بدهد؛ اما تا زمانی که این «باهماد» اصطلاح نشده باشد، خواننده در بهترین حالت، ناچار باید با تجزیه‌ی آن به عناصری که آن واژه از آنها فراهم آمده (در این مورد اخیر؛ «با»، «هم» و پسوند «اد» که گویا باید معنای «با هم بودن» به جای اجتماع را برساند) این جعل جدید را بفهمد که البته توهم فهمیدنی بیش نیست، زیرا «اجتماع»، به رغم ایرادی که می‌تواند داشته باشد، به عنوان اصطلاحی علمی فهمیده می‌شود و سابقه‌ی استعمال نیز دارد، اما حتی اگر خواننده‌ای معنای «باهماد» را بفهمد، به معنای اصطلاحی آن پی نخواهد برد. با این همه، اگر این واژه‌ی جعلی به عنوان معادلی برای «community» انگلیسی به کار رفته بود و مترجم نیز اصطلاح انگلیسی را در پانوشت صفحه می‌آورد و مختصر توضیحی می‌داد، این لغت‌پرانی می‌توانست وجهی داشته باشد، اما شگفت اینکه در اصل لاتینی اگوستین و نیز سیسرون، این کلمه معادلی ندارد. البته مترجم می‌تواند بگوید که در متن انگلیسی کلوسکو، واژه‌ای را پیدا کرده مانند همان «community» انگلیسی و آن را «باهماد» ترجمه کرد است. در این صورت، ایراد من متوجه متن انگلیسی نویسنده‌ی کتاب نیز هست و با مراجعه‌ای به متن انگلیسی، به نظر می‌رسد که این ایراد درست باشد. در این صورت، به نظر من، متن انگلیسی غلط و ترجمه‌ی فارسی غلط اندر غلط خواهد بود:
It is the "weal of the community", and he [Cicero] defines "the community" as meaning not any and every association of the population, but "an association" united by common sense of right and a community of interest"
برخی از اجزای این ترجمه‌ی انگلیسی، در مقایسه با متن لاتینی اگوستین و ترجمه‌های دقیق‌تر متن «شهر خدا»، از دقت کافی برخوردار نیست. در زبان انگلیسی ترجمه‌های دقیق‌تری وجود دارد و کلوسکو حتی اگر نمی‌توانسته بر پایه‌ی متن اصلی اجتهاد کند، لاجرم می‌بایست به ترجمه‌ای مراجعه می‌کرد که دقیق‌تر است.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
مقاله کامل ↙️
🔗 https://goo.gl/bnPSpv
قسمت اول ↙️
🔝 https://telegram.me/tportal/1120
اشکال عمده‌ای که در ترجمه‌ی فارسی فصل نخست وجود دارد، اعتماد به ترجمه‌ای کهن از عهد جدید است و معلوم نیست که مترجم بر پایه‌ی چه اجتهادی ترجمه‌ی کهن را به ترجمه‌ی جدید، که چنان که با آوردن آیه‌هایی به زبان اصلی نشان دادم دقیق‌تر است و با متن بیشتر مطابقت دارد، ترجیح داده است. ایراد عمده‌ای که می‌توان به ترجمه‌ی این فصل گرفت، عدم آشنایی مترجم با سابقه‌ی مباحث عمده‌ی اندیشه‌ی سیاسی است و چون سابقه‌ی بحث‌های مهم را نمی‌داند به ترجمه‌ای صوری بسنده می‌کند؛ یعنی برای هر واژه‌ای که در متن به کار رفته نخستین معنای واژه‌ی معادل در زبان فارسی را قرار می‌دهد و گمان می‌کند که متن را ترجمه کرده است. با دقت در این انتخاب معادل‌ها و عبارت‌پردازی‌ها می‌توان به مرتبه‌ی دانش مترجم در زبان مبدأ و مقصد ترجمه و بیشتر از آن، به درجه‌ی آشنایی او با موضوع ترجمه پی برد.
اینک، نمونه‌ای برای توضیح این مطلب! اگوستین قدیس در کتاب «شهر خدا» در اشاره‌ای به اهمیت عدالت در اجتماع انسانی و اینکه جایی که عدالت وجود نداشته باشد، اجتماعی وجود نخواهد داشت، تعریف سیسرون در رساله‌ي درباره‌ی کشور را نقل می‌کند تا با نقادی این تعریف مبنای متفاوت خود را توضیح دهد. این عبارت اگوستین در فارسی چنین ترجمه شده است: «جمهوریت خیر کلی باهماد است و سیسرون باهماد را هر نوع اجتماع جمعیت نمی‌داند، بلکه آن را اجتماع جمعیتی می‌داند که درک مشترکی از حق و اشتراکی در منافع آنها را با هم متحد کرده است.»
در این عبارت، معنای «باهماد» روشن نیست، اما از آنجا که گفته می‌شود که «باهماد اجتماع هر جمعیتی نیست»، می‌توان استنباط کرد که «باهماد» باید نوعی اجتماع باشد، اگرچه نمی‌دانیم چه نوع اجتماعی می‌تواند باشد. واژه‌ی «باهماد» را گویا احمد کسروی به عنوان معادلی برای واژه‌ی عربی «اجتماع» و «community» انگلیسی اصطلاح کرده بود که در آن زمان مورد قبول اهل اصطلاح قرار نگرفت، اما در دهه‌های اخیر، از آنجا که اجتماع نمی‌تواند همه‌ی مضمون اصطلاح «community» انگلیسی را برساند، بار دیگر نظر مترجمان را جلب کرده است. این اصطلاح، مانند بسیاری از جعل‌های جدید، این اشکال اساسی را دارد که بیشتر از آنکه ناظر بر مضمون اصطلاح اروپایی باشد، برساخته‌ای با توجه به ظاهر ریشه‌شناسی واژگان علوم اجتماعی و انسانی است. از این حیث، می‌توان گفت که حتی اگر اجتماع همه‌ی بار معنایی «community» انگلیسی را نرساند، اما برای خواننده‌ی فارسی‌زبان واژه‌ای آشناست و مترجمی که خود آشنایی کافی با مطلبی که ترجمه می‌کند داشته باشد، می‌تواند با توضیحی، آگاهی لازم را به خواننده بدهد؛ اما تا زمانی که این «باهماد» اصطلاح نشده باشد، خواننده در بهترین حالت، ناچار باید با تجزیه‌ی آن به عناصری که آن واژه از آنها فراهم آمده (در این مورد اخیر؛ «با»، «هم» و پسوند «اد» که گویا باید معنای «با هم بودن» به جای اجتماع را برساند) این جعل جدید را بفهمد که البته توهم فهمیدنی بیش نیست، زیرا «اجتماع»، به رغم ایرادی که می‌تواند داشته باشد، به عنوان اصطلاحی علمی فهمیده می‌شود و سابقه‌ی استعمال نیز دارد، اما حتی اگر خواننده‌ای معنای «باهماد» را بفهمد، به معنای اصطلاحی آن پی نخواهد برد. با این همه، اگر این واژه‌ی جعلی به عنوان معادلی برای «community» انگلیسی به کار رفته بود و مترجم نیز اصطلاح انگلیسی را در پانوشت صفحه می‌آورد و مختصر توضیحی می‌داد، این لغت‌پرانی می‌توانست وجهی داشته باشد، اما شگفت اینکه در اصل لاتینی اگوستین و نیز سیسرون، این کلمه معادلی ندارد. البته مترجم می‌تواند بگوید که در متن انگلیسی کلوسکو، واژه‌ای را پیدا کرده مانند همان «community» انگلیسی و آن را «باهماد» ترجمه کرد است. در این صورت، ایراد من متوجه متن انگلیسی نویسنده‌ی کتاب نیز هست و با مراجعه‌ای به متن انگلیسی، به نظر می‌رسد که این ایراد درست باشد. در این صورت، به نظر من، متن انگلیسی غلط و ترجمه‌ی فارسی غلط اندر غلط خواهد بود:
It is the "weal of the community", and he [Cicero] defines "the community" as meaning not any and every association of the population, but "an association" united by common sense of right and a community of interest"
برخی از اجزای این ترجمه‌ی انگلیسی، در مقایسه با متن لاتینی اگوستین و ترجمه‌های دقیق‌تر متن «شهر خدا»، از دقت کافی برخوردار نیست. در زبان انگلیسی ترجمه‌های دقیق‌تری وجود دارد و کلوسکو حتی اگر نمی‌توانسته بر پایه‌ی متن اصلی اجتهاد کند، لاجرم می‌بایست به ترجمه‌ای مراجعه می‌کرد که دقیق‌تر است.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
مقاله کامل ↙️
🔗 https://goo.gl/bnPSpv
قسمت اول ↙️
🔝 https://telegram.me/tportal/1120
فرهنگ امروز
چه کسی درست ترجمه می‌کند؟
در برخی از صفحات کتاب، بی‌دقتی‌های مترجم فارسی صورتی اسفناک و در عین حال خنده‌دار به خود می‌گیرد و چنین می‌نماید که مترجم حتی آنچه چند سطر پیش نوشته است به خاطر نمی‌آورد.
ﭼﯿﺴﺘﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﺭ ﻫﺮﻣﻨﻮﺗﯿﮏ: ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎ، ﺩﮐﺘﺮ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺑﺎﺑﮏ ﻣﻌﯿﻦ
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه
این کتاب به اندیشه‌های دو فیلسوف بزرگ فلسفۀ هرمنوتیک، یعنی گادامر و ریکور می‌پردازد؛ به ویژه در جایی که صحبت از زبان، فهم، تأویل و متن می‌کنند. عنوان کتاب به خوبی بیانگر این مسئله است که دغدغۀ اصلی نویسنده این است تا از خلال مطرح‌کردن اندیشه‌های این دو فیلسوف دربارۀ مفاهیم ذکرشده اندیشۀ آنها را در مورد ترجمه جستجو کند. اساساً در طول تاریخ هرمنوتیک، ترجمه همیشه جایگاه مهمی را به خود اختصاص داده است. در واقع ترجمه را می‌توان رشته‌ای در نظر گرفت که همۀ گفتمان‌های هرمنوتیک از تفسیر متون مقدس تا فهم دیگری را درمی‌نوردد. ترجمه همچنین عنصر مشترکی است که هرمنوتیک‌های خاص عهد عتیق و قرون وسطی را به هرمنوتیک‌های کلی که با اندیشۀ شلایرماخر آغاز می‌شوند، پیوند می‌زند.
می‌توان گفت برای هرمنوتیک، ترجمه از یک سو هم موضوع مورد مطالعه است و هم فرایندی است که از طریق آن به فهم کامل می‌رسیم. از آنجا که گادامر وظیفۀ هرمنوتیک را بر اساس تنش بین دو قطب خود و دیگریِ بیگانه تعریف می‌کند و ریکور نیز در کنار گادامر با مطرح‌کردن دیالکتیک هویت و تفاوت یا غیریت و مسئلۀ جذب دیگری با فاصله در خودیت همجوار و نزدیک بر مضمون فاصله در هر عمل تأویلی صحه می‌گذارد؛ بنابراین می‌توان ترجمه را به غایت الگوی مناسبی برای تأویل به حساب آوریم.
نویسنده کتاب «چیستی ترجمه در هرمنوتیک» گفت: گادامر فهم را مالکیت معنا نمی‌داند، فهم رویدادی است که خواننده متن در آن شریک است. پس هرمنوتیک راه ترجمه را نشان نمی‌دهد تنها بحث فلسفی از فهم را مطرح می‌کند.
به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، نشست رونمایی کتاب «چیستی ترجمه در هرمنوتیک» با حضور مرتضی بابک معین، نویسنده کتاب، محمد رحیم احمدی و مهرگان نظامی‌زاده، منتقد در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
مرتضی بابک معین نویسنده، مترجم و عضو فرهنگستان هنر با اشاره به اینکه در برخی مواقع بین ترجمه و هرمنوتیک اشتراک ایجاد می‌شود، گفت: در مبحث هرمنوتیک با مؤلفه فهم متن روبه رو هستیم که این امر در ترجمه نیز دیده می‌شود. وی با بیان اینکه گادامر هرمنوتیک‌اش را براساس شناخت مطرح می‌کند، گفت: اساسی‌ترین بحث هرمنوتیک همین مقوله فهم است و گادامر فهم را ناشی از فرآیند روشنمند علمی نمی‌داند. بابک‌معین براساس نظر هایدگر درباره ترجمه متن گفت: براین اساس ترجمه، تأویل و مقصود از تأویل همان فهم با واسطه است در نهایت فهم واقعیت ذهنی ناب نیست.
همچنین مهرگان نظامی‌زاده منتقد کتاب عنوان کرد: در گذشته تصور می‌شد که ترجمه یک فن و هنر است اما اکنون ترجمه یک علم به شمار می‌آید و به تعبیر هایدگر فرآیندی در حال شدن است. وی یکی از ایرادات وارد براین اثر را ارایه متناقض نام مؤلف و مترجم کتاب به شمار آورد و گفت: روی جلد کتاب مؤلف قید شده درحالیکه فهرست کتاب از او به عنوان مترجم یاد کرده است.
همچنین محمدرحیم احمدی نیز مبحث نظریه‌ها در این کتاب را ارزشمند تلقی کرد و گفت: در دید هرمنوتیک ترجمه همان برگردان معنا است و معنا با هرمنوتیک پیوند ناگسستنی دارد، بنابراین هرمنوتیک نمی‌تواند از ترجمه چشم‌پوشی کند. به تعبیر گادامر ترجمه یک تجربه‌ای اگزیستانسیالیستی است که اهمیت نزدیکی به زبان دیگر خود حکایت از فاصله بین متن مبدأ و مقصد دارد.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/AqMJy2
🔗 https://goo.gl/nktTdm
می‌توان گفت برای هرمنوتیک، ترجمه از یک سو هم موضوع مورد مطالعه است و هم فرایندی است که از طریق آن به فهم کامل می‌رسیم. از آنجا که گادامر وظیفۀ هرمنوتیک را بر اساس تنش بین دو قطب خود و دیگریِ بیگانه تعریف می‌کند و ریکور نیز در کنار گادامر با مطرح‌کردن دیالکتیک هویت و تفاوت یا غیریت و مسئلۀ جذب دیگری با فاصله در خودیت همجوار و نزدیک بر مضمون فاصله در هر عمل تأویلی صحه می‌گذارد؛ بنابراین می‌توان ترجمه را به غایت الگوی مناسبی برای تأویل به حساب آوریم.
نویسنده کتاب «چیستی ترجمه در هرمنوتیک» گفت: گادامر فهم را مالکیت معنا نمی‌داند، فهم رویدادی است که خواننده متن در آن شریک است. پس هرمنوتیک راه ترجمه را نشان نمی‌دهد تنها بحث فلسفی از فهم را مطرح می‌کند.
به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، نشست رونمایی کتاب «چیستی ترجمه در هرمنوتیک» با حضور مرتضی بابک معین، نویسنده کتاب، محمد رحیم احمدی و مهرگان نظامی‌زاده، منتقد در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
مرتضی بابک معین نویسنده، مترجم و عضو فرهنگستان هنر با اشاره به اینکه در برخی مواقع بین ترجمه و هرمنوتیک اشتراک ایجاد می‌شود، گفت: در مبحث هرمنوتیک با مؤلفه فهم متن روبه رو هستیم که این امر در ترجمه نیز دیده می‌شود. وی با بیان اینکه گادامر هرمنوتیک‌اش را براساس شناخت مطرح می‌کند، گفت: اساسی‌ترین بحث هرمنوتیک همین مقوله فهم است و گادامر فهم را ناشی از فرآیند روشنمند علمی نمی‌داند. بابک‌معین براساس نظر هایدگر درباره ترجمه متن گفت: براین اساس ترجمه، تأویل و مقصود از تأویل همان فهم با واسطه است در نهایت فهم واقعیت ذهنی ناب نیست.
همچنین مهرگان نظامی‌زاده منتقد کتاب عنوان کرد: در گذشته تصور می‌شد که ترجمه یک فن و هنر است اما اکنون ترجمه یک علم به شمار می‌آید و به تعبیر هایدگر فرآیندی در حال شدن است. وی یکی از ایرادات وارد براین اثر را ارایه متناقض نام مؤلف و مترجم کتاب به شمار آورد و گفت: روی جلد کتاب مؤلف قید شده درحالیکه فهرست کتاب از او به عنوان مترجم یاد کرده است.
همچنین محمدرحیم احمدی نیز مبحث نظریه‌ها در این کتاب را ارزشمند تلقی کرد و گفت: در دید هرمنوتیک ترجمه همان برگردان معنا است و معنا با هرمنوتیک پیوند ناگسستنی دارد، بنابراین هرمنوتیک نمی‌تواند از ترجمه چشم‌پوشی کند. به تعبیر گادامر ترجمه یک تجربه‌ای اگزیستانسیالیستی است که اهمیت نزدیکی به زبان دیگر خود حکایت از فاصله بین متن مبدأ و مقصد دارد.
📝 @TPortal | پورتال ترجمه
🔗 https://goo.gl/AqMJy2
🔗 https://goo.gl/nktTdm
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ترجمه ای متفاوت، پر انرژی و دیدنی از یک متخصص زبان اشاره ناشنوایان سوئد
@TPortal | پورتال ترجمه
@TPortal | پورتال ترجمه