Har tun aqlimga kelyapsan. Avvallari makoning qalbim, xayollarim va tushlarim edi. Asta-sekin aqlimga ham hujum qilyapsan. Ishq shunchalar boʻlarmikan? Bunaqa hissiyotni bittagina soʻz, uchtagina harf bilan ifodalagim kelmayapti. Aslida kechinmalarim birgina soʻzga sigʻmas ekan. Ular xuddi qaysar dengiz singari qalbimni mavjlantirmoqda. Uni yorib oʻtishga harakat qilmoqda.

Eslolmayman, birinchi marta qachon koʻzlar koʻzga tushgandi. Yoʻq, yaxshisi oxirgisi haqida gaplashaylik. Koʻzlarimiz qachondir toʻqnashdimikan oʻzi? Sen biror marta koʻzlarimga tik qarashga jurʼat etdingmi? Bilmadim. Ayni damda meni oʻylar girdobiga tashlayotgan tunlardan har kecha qochishga harakat qilyapman.

Yigʻlagim kelyapti. Barcha kechinmalar, nimaiki boʻlsa barini koʻzyoshlar bilan belagim kelyapti. Inson shu qadar ojizmi? Darrov yigʻlaydigan, unuta olmaydigan, kimnidir seva olmaydigan, koʻziga tik qaray olmaydigan darajada. Jar yoqasiga shu qadar yaqinlashib qoldimki, ertangi kunimdan ham qoʻrqib ketyapman.

Dard, alam, qoʻrquv — bu dunyoda qanday tuygʻular boʻlsa, hammasi bir paytda hujum qilyapti. Menimcha, asliyatimga qaytyapman. Ikki yil oldingi oʻzimga. Yaqinda sheʼr yozishni boshlarman balki, avvalgidek? Kitoblarga shoʻngʻirman yana. Senga majburlab bir-ikkita kitob oʻqitgim kelyaptiyu ilgarigidek, lekin seni yana bir bor yoʻqotgim yoʻq. Topilmagan inson yoʻqotilmaydi, menimcha.

Bilaman, yana bugun, bu tun qalbimda uxlaysan, tushlarimga kirasan. Ularda koʻrishguncha)

Maktublarga raqam qoldirsam boʻlarkan. Deyarli har kuni senga "maktub" yozyapman shundogʻam. Joʻnatilmas va javobsiz maktublar. Insonlar sevgilisini ardoqlab, topishish uchun kun sanab yashaydi. Unga atab she'rlar bitadi. Sevgilisini eng goʻzal nomlar bilan ataydi: kiprik, Oyqiz, masalan. Mening lugʻatimda faqat U bor. Shu xolos. Sen deyolmayman, vaqti kelganda sizlashim bor. Ismingni tilimga chiqarolmayman, odamlar oʻqishi bor. Sen mening hech kimimsan. Doim shunday boʻlgan. Abadulabad shundayligicha qoladi.

Hamma narsaning yakuni bor bilaman. Koʻzyoshlarning, yomonliklarning, hatto ba'zan nafratning ham. Lekin men ikki narsada: sevgi va sogʻinchda yakun koʻrmadim. Ulardan qanchalik koʻp foydalansang ham tugamaydi. Cheksizdek goʻyo. Ayniqsa, sogʻinch. Vaqti-vaqti bilan yodingga tushadi, qalbingni shu qadar ezib tashlaydiki, qalb suvi koʻzlardan daryo boʻlib oqib tushadi.

Senda muhabbat haqidagi tasavvurlar qanday oʻzi? Sogʻinch haqidachi nimalarni bilasan? Sening lugʻatingda faqatgina kub, parallelipiped, yuza, ildizlar boʻlsa kerak-a, faqat? Bilaman, kimningdir yonida she'r, kitob oʻqishni, hislaringni oshkor etishni istamaysan. Lekin insonlardan yashirincha, bir burchakka kirib olib kitob oʻqigan, qaysidir she'rni oʻqib, meni xotirlagan paytlaring boʻlganmikan?

Bular judayam chuqur, insonni ich-ichidan kemiradigan javobsiz oʻylar. Yaxshisi, senga olmoshlardan boshqa nom topish haqida oʻylab koʻrishim kerak.

Sen kutasan kimni, qayerda,
Kelaman deb qildimi va'da?

U)

Maktub yozmaganimga ancha boʻldi. Yoza olish qobiliyatim yana yoʻqolyapti shekilli. Aslini olganda, senga aytadigan gaplarim koʻp, lekin bularni bu yoʻsinda aytmoqchi emasman. Shunchaki koʻzlaringga termulib, bir finjon qahva ustida aytgim bor. Xayollarim shu qadar goʻzalki, ularda yashagim keladi. Chindan ham bunday goʻzal xayollarda, tushlarda yashasa arziydi. Ammo hayotda bunday baxtli boʻlish mumkin emas, ayniqsa sen bilan. "Nega?" deysanmi. Chunki yaxshilik bor yerda yomonlik, oqlik bor joyda qoralik, muhabbat bor yerda nafrat, sadoqat bor joyda xiyonat, haqiqat bor yerda yolgʻon bor. Insonlar umuman hayot biz orzu qilgandek emas. Qachongacha shirin tushlarda yashashni istaymiz bilmayman. Ammo sen bor tushlar shunaqaki, kun boʻyi uxlashga majburlaydi. Qancha uxlasam ham kamdek tuyulaveradi. Senli tushlardan uygʻonishni istamayman. Ularda yashagim keladi. Bu haqiqatlar, realliklar shunchalar yomonki, meni boʻgʻayotgandek boʻladi. Sen esa umuman boshqachasan. Reallikdan qochishga majburlaysan. Yana yozgim kelyaptiyu, qolganini tushlarimda koʻzlaringga termulib aytaman.

Mayli bu oxirgi maktub boʻla qolsin)

Inson baʼzan yomgʻir boʻlishni istaydi. Sevgilisining yuragiga yogʻgisi keladi)