Inson sevilishdan ko'ra ko'proq tushunilishga ehtiyoj sezadi, ishonavering.

Sevgidan ko'ra pul muhim. Negaki inson sevmay turib yashay oladi, xursand bo'la oladi, tabassum qila oladi. Lekin och, nahor, pulsizlikda baxtli bo'lish uyoqda tursin, hatto kuni tuzuk oʻtmaydi.

Har kuni bir marotaba eslaysanmi meni?
Har xotirlaganingda bir marta kulimsiraysanmi hech kimga bildirmay yoki ko'zlaring yoshlanarmi ba'zan aqlingga kelsam?

O'zing ayt,
menday qiz yana qayda bor?
kipriklari uzun kokillaridan

To'g'ri inson sizni 3 marotaba oshiq qiladi. Avval oʻziga, so'ngra oʻzingizga va eng so'ngida hayotga...

Men magʻrurman,
Qoʻy, boshqani sev
Senga maftun bo'lsin boshqa dil.
Bu dunyoda hech bir narsaga —
Sevgiga ham bo'lolmayman qul.

Men magʻrurman, qo'y, boshqani sev...

- Agar qavmimga bir payg‘ambar kelganida ham,
Bu xushxabarni avvalo Layloga aytishni istardim.
Agar onam she’rdek go‘zal bir kiyim to‘qiganida ham,
Uni birinchi bo‘lib albatta Layloda ko‘rishni istardim.


- bir insonni sevishni boshlagan oningizda, hamma narsani unga birinchi aytishni istaysiz. Bugun choynagimdan suv sizib chiqdi, senga aytishni istayman. Zilzila boʻldi, senga xabarini berishni xohlayman. Sen meni xafa qilding, ranjitding va men yana dardimni senga aytishni xohlayman.


- Senga hayotim haqida qanchalik ko'p aytib bersam, shu qadar ko'p hayotimda boʻlasan. Mendan bir parcha boʻlasan. Hamma narsani mening ko'zim bilan koʻra olishing mumkin boʻlsa edi, buni qilardim. Lekin qila olmadimmi, tilim bilan aytishga majburman.

Insonlarni yomon damlari emas, baxtli onlari yigʻlatadi. Chunki u lahzani yana bir marotaba yashay olmasligingni bilasan, his qilasan.

Sezen Aksu shunday degan:

U sen bilan birga bo'lish uchun kurashmas ekan, sen u bilan birga boʻlish uchun oʻzing bilan oʻzing kurashma.

Yapon afsonasiga ko'ra:

Bir qizning qo'llari har doim sovuq bo'lsa, avvalgi hayotida bir qish kuni, sovuqda birini kutgani va u inson hech kelmaganiga ishora qilar ekan.

qiziq.

Qalb qayerda joylashgan oʻzi? Ko'z bilan qanday aloqasi bor? Nega qalbimiz yaralansa, ogʻriganda birinchi bo'lib ko'zlarimiz namlanadi, ko'zimizdan yosh chiqadi? Nega? Qarshimizdagi inson bizni qanchalik xafa qilganini his qilib vijdoni qiynalishi uchunmi? Yoki dardimizni ichimizga yutaverib, chiqarolmasdan o'lib qolmasligimiz uchunmi? Qay biri?

Atrofga qaraysan. Ko'chada hayot qizg'in, odamlar baxtli (hech bo'lmaganda baxtsiz emas, yigʻlamayapti). Keyin derazadagi aksingga qaraysan, ko'zlaring qizargan, hanuz ko'zingdan yosh tomyapti, yuzlaring nam.

Ba'zi insonlar uchun ularning qo'liga kirgan tikandekman. Meni chiqarib tashlashsa, jonlari yonadi. Chiqarishmasa, qo'lga qattiqroq botib, yanada jonlariga azob beraman.

Insonning sabri-chi? Ko'rinmaydi, lekin qanchalik buyukligini his qilasiz. Chindanam sabri toshdan bo'lgan insonlar bor.

Lekin shuni ayta olamanki, hayot kamalakrang bo'ladimi yo kulrang baribir bir ko'zing tushganda rohatlanadigan, nimalarnidir eslab quvonadigan nimadirlar bo'lishi kerak, hatto eng og'ir damlarda ham. Nafas olishga undaydigan sabablarimiz ko'paysin.

U menga maktub yozardi, men unga yozolmasdim. Begona bir qizning uyiga xat yuboriladimi, uyat-ku. Yashaydigan shahrida bir gazeta chiqardi, men o'sha gazetaga she'rlar yozardim. Hamma ularni she'r deb oʻqirdi, lekin Mehribon bilardiki, u she'rlar aslida unga yozilgan maktublar edi...