Aytgancha, qo'shiqlar vaqtinchalik.
Balkim ertaga bu yerda bo'lmas

Uchrashib qolarmiz bir kun ehtimol,
Tog‘lardek bir yerda turmaymizku biz.
Bilaman, hali ham dudoqlaring ol,
Nigohing jon olish qasdida hanuz.

Quvonib ko‘rishsak kerak...
Hayajon,
Titratib tutashgan barmoqlarimiz.
Balki so‘zlashga ham bermaydi imkon,
Aslo kamaymagan titroqlarimiz.

- Yaxshi yuribsizmi?
- Yaxshimisan, ayt?
Oddiy salom-alik, oddiy iltifot.
Ammo shu so‘zlarni aytayotgan payt,
Yaxshi emasligin bilmasak nahot.

Qanchalar sevardim,
Qancha sevarding,
Biz kabi oshiqlar yo‘q derding o‘zing.
Xozir sevaman deb ayta olguchi,
Faqat ko‘zing qolgan, ikkala ko‘zing.

Shu ekanda endi, taqdiri azal,
Ko‘nmasdan qayga ham borardik,
Afsus...
Faqat shu har zamon ko‘rishib qolsak,
Ajib hayajondan sarhushmiz hanuz.

Shu ekanda endi, toki umrbod,
Men senga orzuman, sen menga armon.
Faqat yashayapti bundan behabar,
Senla bir inson-u, menla bir inson.

• Malika Tavfiq

Hammasi tugadi, oramiz ochiq.
                     (A.Pushkin)

Menga g‘animatdek tuyular bu dard,
Balki muvaqqatdir chindan bu og‘riq...
Menga to‘qnash kelar baxtli chehralar,
Ularda barq urar baxtiyor sog‘liq!

O‘zgalar baxtiga qonib, ko‘nikib,
Yashay olarmikan endi vijdonim?
Baxtli chehralarning bari meniki,
Faqat Sen meniki emassan, jonim.

Shahring tuni porloq, tonglar qip-qizil,
Avtolar yer dardin sudrab guvlagan.
Tunda uzoqlardan boqsam, u manzil
Lojuvard osmondir – yerga qulagan.

Tog‘lar qurshovida qolgan u shahar –
Tog‘lar qurshovida qolgan armonim.
Oqshomlar meniki, meniki sahar,
Faqat Sen meniki emassan, jonim.

Daraxtlar guvohdir telbaliklarga,
Gullarga ko‘chadi shafaqlar rangi.
So‘qmoqlar chorlagan tepaliklarda
Maysalar jarangi, yellar ohangi...

Daraxtlar meniki, gullar meniki,
Shamollar shashtida – umri ravonim.
Shafaqlar meniki, gullar meniki,
Faqat Sen meniki emassan, jonim.

Balki go‘zalliging qarir, ro‘yirost,
Ho‘rsinib so‘ylarsan bir kun qizingga.
Tabiat shu mehr-u g‘ururingga mos,
Abadiy go‘zallik bersa-chi senga!

O‘rmonlarning rangi borar tiniqib,
Sahrolar – yoniq kuy, daryolar – qonim;
Bu boqiy go‘zallik bari meniki,
Faqat Sen meniki emassan jonim.

Osmon – qo‘l, yer – oyoq yetmas afsona,
Ne sirdir ularga daxldorliging?
Shu osmon ostida, shu yer ustida
Menga taskin berar Sening borliging!

Bu taskin meniki, bu g‘am meniki,
Cheksizdir, so‘ngsizdir she’riy imkonim:
Osmon ham meniki, yer ham meniki,
Faqat Sen meniki emassan, jonim...

©️Mirzo Kenjabek

Rahmat qo‘llarimdan tutganing uchun,
Tashakkur qorlarda kutganing uchun.
Ming shukur ko‘ksimni nurlarga ko‘mib,
Taqdirim yo‘lidan o‘tganing uchun...

Va yana taqdirga ta’zim azizim,
Yaxshi yomonimda yorliging uchun.
Peshonamda isming yozilgani va,
Kaftim chizig‘ida borliging uchun.

©️Guljamol Asqarova

Daf'atan, umrimning ranggi o'zgardi,
Dunyoni qaytadan angladi ruhim.
Endi sezyapsanmi, cheksiz olamda
Menga sen va sening so'zlaring muhim!

Axir nigohingda ming xil ma'no bor,
Kuzakka o'xshaysan, izohi chalkash.
Yurakni ezg'ilab tashlaydi, ishon,
Senday sirni asrab avaylab yashash!

Bahori tugaydi, keksa chinorning
Eng so'nggi yaprog'i yerga to'kilsa.
Baxtli bo'lardim men, tushunyapsanmi?
Sen kirgan tushlarning bari rost bo'lsa...

©️Dilnura Hamdamova

“Azizim Milena,

Qaniydi, dunyo ertaga tugayotgan bo‘lsa edi. Shunda men eng birinchi keladigan poyezdga chiqib, Vena shahridagi eshiging oldiga borardim-da: “Men bilan kel, Milena. Biz endi bir-birimizni hech qanday qo‘rquv, uyat yoki to‘siqlarsiz seva olamiz. Chunki ertaga dunyo tugaydi”, derdim.

Balki biz hech qanday sababsiz seva olmaymiz bir-birimizni, chunki vaqtimiz bor deb o‘ylaymiz. Balki vaqt bilan hisoblashishga majburmiz deb yashaymiz. Ammo-chi… agar vaqtimiz bo‘lmasa? Yoki biz bilgan vaqt aslida ahamiyatsiz bo‘lsa-chi?

Eh, qaniydi dunyo ertaga tugayotgan bo‘lsa edi… Balki biz bir-birimizga juda kerak bo‘lardik.”

©️Franz Kafka

Ikki yilcha oldin aynan shu postni yozgan ekanman. Bugun esa fotihamga 1 hafta bo'libdi.

Esimda yillar oldin bir inson "kun kelib qarshingizdan shunday odam chiqadi, sizning taqdiringiz ekanligini ko'zlaridan anglaysiz" degandi...


Lekin bilasizmi, unday bo'lmadi. U inson qayta-qayta qarshimdan chiqdi. Suhbatlashdik, kulishdik, janjallashdik, lekin biror marta bo'lsin, shu inson taqdirim degan fikr kelmadi.

Vaqt o'tdi, keyin u insonga yaxshilab e'tibor qila boshladim. O'ylab qarasam, idealimga judayam yaqin edi. Xarakter jihatdan judayam og'ir, bosiq bo'lgani uchun xayolimning bir chetidayam mani yoqtiradi degan fikr yo'q edi.

Oradan qanchadir vaqt o'tdi, suhbatlarimiz, hayotimizga mazmun kirdi. Dunyoqarash, qiziqishlarimiz deyarli bir xil edi. Keyin o'zi tuyg'ularini oshkor qildi.

Va aynan o'sha inson yuqoridagi postda orzu qilgan insonimning xuddi o'zidek go'yo. Na ortiq, na kam))

Aytmoqchi bo'lganim, niyatlaringizga, orzularingizga butun qalbingiz bilan ishoning. Chunki ular amalga oshish xususiyatiga ega. Imkoningiz bo'lsa, sochining rangigacha so'rang. Mayda-mayda detallarigacha. Chunki baribir aynan o'sha xayol qilgan insoningiz kun kelib qarshingizdan chiqadi...

Avvallari baxtsizlik, stress ilhom berardi. Hozir ichimdagilarni chiroyli qilib yetkazib bera olish qobiliyatim ham yo'q, u ham o'lgan.

Nima bo'lganda ham menga ishoning, hamma narsani o'zim uddalayman degan, har doim kuchli ko'ringan qizga hech qachon oson bo'lmagan.