Nechun hanuz kelmog'ing malol,
O'xshaymanmi Xudo urganga?

Yerdagi uchrashuvimiz haqida bilmayman. Ammo osmon boshqa masala...

Maktub yozmay qo'yganimga ham bir oydan oshgandir.
Ochigʻi nima haqida yozishni bilmayapman. Hissizligim haqida yozaymi? Yoki nechinchidir kitobning 5-6 varogʻini oʻqib xonaning bir burchagiga uloqtirganim haqida aytaymi? Balki necha kundan beri tushlarimda borliging haqida aytarman. Bor yoʻgʻi shu mavzular haqida soatlab gapirishim mumkin ekan.

Kunning qaysidir paytida instagramimni ochaman, biz haqimizda reelslar. Qaysidir mahalda toʻsatdan koʻcha kezish xayolimga kelib qoladi. Birga sayr qilishimiz uchun manzillarni belgilayman, oʻtirib suhbatlashishimiz kerak boʻlgan oʻrindiqlarni topaman. Menga olib berishing kerak boʻlgan o'yinchoqlar, kitoblarni koʻz ostimga olib qo'yaman (albatta, ungacha sotilib ketishi aniqkuya, lekin inson ba'zan xayollarga ehtiyoj sezadi)

Oxirgi paytlarda she'riyat bilan yashayapman. Kundalik, oddiy so'zlardan qochgim kelyapti. Yangilik kashf etishni istayapman. Yangi joylar, yangi insonlar, yangi sogʻinchlar, yangi tuygʻular, ehtimol oʻzimni ham yangilarman. Lekin baribir hayotim kutganimdek emas. Shu kuzda barchasi oʻzgarishini istagandim. Oʻzgarmadi. Odatiy hayot, odatiy qafas, bosimlar va eski men)
Va doimgidek sensizlik.

Kelishing yoki kelmasliging haqida bilmayman. Men shunchaki vazifamni bajaraman. Ko'chalar, oʻrindiqlar, kitoblar, oʻyinchoqlar...

P.s: avvalgidek chiqmadi bilaman. Bu shunchaki oddiy qoralamadek. Sen paydo boʻlganingda oq varoqqa kamchiliklari tuzatilib, koʻchirilishi kerak boʻlgan qoralama..

Biz 3K va sizdan bitta "❤️"