Biz 3.1K va sizdan bitta "❤️"

Qalbimda kamalakrang tuygʻular joʻsh urayotganiga koʻp boʻlmadi. Balki barchasi tezda unutilib ketar, qalbimdagi kapalaklarning chindan ham umri uzoq emasdir, ehtimol. Lekin menga ayni lahza muhim. Bir necha soniya. Velosiped, quloqchin. Koʻzlarimiz toʻqnashgani. Sababsiz uzrlar. Va sening oʻsha aqlga sigʻmagan, lekin yurakda oʻchmas iz qoldirgan tabassuming)

Ancha oldin menga aytilgan bu gapga yuzaki qaragandim:
Biri qarshingizdan chiqadi va butun olamingizni yoritadi.

Sen esa bir necha soniya yorita olding xolos. Keyin esa kuchliroq zulmat koʻz oldimni qopladi. Harorat.. charchoq.. xo'rlangan mushuk.. allaqanday qo'rquvlar.. va so'ngida yigʻi)

Hozir esa uxlayman va barchasi tush kabi unutiladi. Shirin tush singari.

Seni uchratish umidimdan voz kechganimda qarshimdan yana chiqasan sezyapman. Voz kechdim chiqa qol)

Kimnidir sevib qolish uchun ba'zan bir soniya ham koʻp. Unutish esa kunlab, haftalab va ba'zan yillab vaqtni oladi)

Ichimdagi hech bir xohish mana shu maktubni egasi oʻqishichalik kuchli emas)

"Dunyo qanday joy?" – deb soʻrasalar, senga qarab, "judayam goʻzal", – derdim)
Chunki mening dunyom sensan.

Vaqt mendan nimalarni tortib oladi bilmayman, ammo seni olmasin)

Soch turmagimni oʻzgartirdim. Uning rangini ham. Har kuni bitta kiyimni kiyib yurolmasligim esa aniq.

Menimcha, qachondir uchrashib qolsak ham, men seni, sen meni tanimaymiz)

Xoh rejalashtirilgan boʻlsin, xoh rejalashtirilmagan, tasodiflar baribir umrni goʻzallashtiradi...

Men hayot go'zalligi uchun emas, ichida sen borliging uchun sevaman)

Seni yana uchratish ilinjida har kuni avtobusma-avtobus yurishimdan-chi, xabaring bormi?

ишон, сен ҳеч кутмаган маҳал
тушларингдан ўсиб чиқаман...