#sanʼat
Pikassoni asosan gʻadir-budur kubizm janri bilan taniymiz. Lekin rassom ijodida “moviy davr” (1901-1904) ham muhim oʻrin tutadi.
Bu davrda Pikassoning barcha suratlarida moviy rang (melanxoliya va depressiya ham) asosiy rol oʻynagan.
Garchi oʻsha vaqtning oʻzida moviy tusli suratlarini sotishga qiynalgan esa-da, hozirda uning eng mashhur asarlari sirasiga kiradi.
@usmonosphere
Pikassoni asosan gʻadir-budur kubizm janri bilan taniymiz. Lekin rassom ijodida “moviy davr” (1901-1904) ham muhim oʻrin tutadi.
Bu davrda Pikassoning barcha suratlarida moviy rang (melanxoliya va depressiya ham) asosiy rol oʻynagan.
Garchi oʻsha vaqtning oʻzida moviy tusli suratlarini sotishga qiynalgan esa-da, hozirda uning eng mashhur asarlari sirasiga kiradi.
@usmonosphere
❤6👍5🔥2🤔2
#mutolaa
Kuz kutilmagan mutolaa bilan boshlandi :)
Kecha shundoq yonginamizdagi kitob doʻkoniga borib, chegirmadagi kitoblar xarid qilgandim. Doʻkon ham, sotuvchisi ham begona emas. Shu sabab bir kitobchani oʻsha yerning oʻzida choʻkkalab olib, oʻqishga tutindim.
Bu Mishel Morpurgoning “Men yakkashoxlarga ishonaman” nomli asari edi. Ixcham, lekin juda chiroyli tilda yozilgan.
Syujet chizigʻi bir tekis emas, aksincha, ikki-uchta “boshlanish va yakun” elementlariga ega mustaqil hikoyalar bor. Ammo ularning barchasi bitta ipga tizilgan, umumiy syujetga boʻysunadi.
Asarning bosh qahramoni Tomas ismli sakkiz yashar bolakay. Demak, bu kitobni qahramonning tengdoshlariga tavsiya qilish mumkin. Shu bahonada ularda ham xuddi Tomas kabi kitoblarga qiziqish paydo boʻlsa, yaxshilik qilish va moʻjizalarga ishonish kerakligini tushunishsa, ajabmas.
Muallifning boshqa ijod namunalariga qiziqa boshladim. Imkon topsam, yana biror asarini oʻqib koʻraman.
Xullas, baʼzida taʼbingizga maʼqul keladigan kitoblar toʻsatdan oldingizdan chiqib qoladi. Shunday paytlarda kitobni shartta sotvoling yoki oʻsha yerda oʻqib, xumoringizni qondiring.
@usmonosphere
Kuz kutilmagan mutolaa bilan boshlandi :)
Kecha shundoq yonginamizdagi kitob doʻkoniga borib, chegirmadagi kitoblar xarid qilgandim. Doʻkon ham, sotuvchisi ham begona emas. Shu sabab bir kitobchani oʻsha yerning oʻzida choʻkkalab olib, oʻqishga tutindim.
Bu Mishel Morpurgoning “Men yakkashoxlarga ishonaman” nomli asari edi. Ixcham, lekin juda chiroyli tilda yozilgan.
Syujet chizigʻi bir tekis emas, aksincha, ikki-uchta “boshlanish va yakun” elementlariga ega mustaqil hikoyalar bor. Ammo ularning barchasi bitta ipga tizilgan, umumiy syujetga boʻysunadi.
Asarning bosh qahramoni Tomas ismli sakkiz yashar bolakay. Demak, bu kitobni qahramonning tengdoshlariga tavsiya qilish mumkin. Shu bahonada ularda ham xuddi Tomas kabi kitoblarga qiziqish paydo boʻlsa, yaxshilik qilish va moʻjizalarga ishonish kerakligini tushunishsa, ajabmas.
Muallifning boshqa ijod namunalariga qiziqa boshladim. Imkon topsam, yana biror asarini oʻqib koʻraman.
Xullas, baʼzida taʼbingizga maʼqul keladigan kitoblar toʻsatdan oldingizdan chiqib qoladi. Shunday paytlarda kitobni shartta sotvoling yoki oʻsha yerda oʻqib, xumoringizni qondiring.
@usmonosphere
❤9👍5
Yaqinda oyina.uz portali “100 soʻz” tanlovini eʼlon qilgandi. Avvalroq yozgan 600 tacha soʻzlik taqrzimni qisqartirib, 100 taga tushirib, tahrirlab topshirdim.
Mana oʻsha eski taqriz-essening havolasi:
👉🏿 https://telegra.ph/Yurt-isi-keladigan-asar-01-21
P.S: yuzta soʻzlisi mabodo saytda eʼlon qilinsa, qoʻyarman :)
@usmonosphere
Mana oʻsha eski taqriz-essening havolasi:
👉🏿 https://telegra.ph/Yurt-isi-keladigan-asar-01-21
P.S: yuzta soʻzlisi mabodo saytda eʼlon qilinsa, qoʻyarman :)
@usmonosphere
❤9👍5
#mulohaza
Toshkentdagi maktablardan birida 1-sinf o‘quvchisi shunday she’r aytmoqda:
Ko‘zimga negadir yosh kelyapti.
Biz uchun tadbirda she‘r ayta olish sharaf edi.
Birinchi sinfligim boshlanishida sahnada aytgan she’rim yodimga tushdi:
Abdulla Oripov qalamiga mansub bu she’rni yoddan aytganimda shunday faxr, shunday gʻururni his qilardimki, tasavvur ham qilolmaysiz.
Chunki men ishonardim: Vatanim dunyodagi tengsiz diyor ekanligiga,
Podshohim adolatpesha, vijdon kishisi va o‘z xalqini, xususunan meni sevishiga…
Eh-h, bolagina qalbim, eh-h, murgʻak shuurim. Naqadar begʻuborlik.
Oradan yillar o‘tdi. Gardishi dun aylandi. Bugun Toshkentdagi 1-sinf o‘quvchisi “Yurtim senga she’r bitdim bu kun” deya maktabni boshlamadi.
U har kuni mitti o‘pkasi changga to‘layotganidan yozgʻirdi, Vatanini sevadigan mardlar kamayib ketgani ro‘yi-rost aytdi, jar soldi.
Dov-daraxtlarni kesib oddiy o‘zbek hech qachon yashay olmaydigan qo‘sha-qo‘sha binolar uchun xalq yuragiga gard qo‘ndirgan “Vatanpar”ga tik boqdi va dedi:
O, bolakay, buncha jasoratni qaydan topding?
Sening jarangdor ovozing, mitti yuraging to‘ralarda yo‘qolgan uyat hissini uygʻota olarmikan?
Bir zum bo‘lsa-da sening haqqing haqida o‘ylarmikan-a?
Ha, azizlar, zamon rivojlanyapti.
Bolalar tez o‘syapti, aqlli va zamonaviy bo‘lib boryapti. Endi ularni aldash qiyin.
Ha, bolakay, hokim bo‘lma, bo‘lma, ilohim.
Sen kelajakda ham asl mardlar Vatanini qanday sevishi kerakligini hozirgidek ko‘rsatib qo‘y.
Xolida Musulmon
@usmonophere
Toshkentdagi maktablardan birida 1-sinf o‘quvchisi shunday she’r aytmoqda:
Ko‘paysa changlar, gardlar,
Kamayib ketsa mardlar,
Kesilsa dov-daraxtlar
Ko‘rib ko‘nglim to‘lmaydi,
Hokim bo‘lgim kelmaydi …
Ko‘zimga negadir yosh kelyapti.
Biz uchun tadbirda she‘r ayta olish sharaf edi.
Birinchi sinfligim boshlanishida sahnada aytgan she’rim yodimga tushdi:
Yurtim senga she’r bitdim bu kun,
Qiyosingni topmadim aslo.
Shoirlar bor o‘z yurtin butun
Olam aro atagan tanho.
Abdulla Oripov qalamiga mansub bu she’rni yoddan aytganimda shunday faxr, shunday gʻururni his qilardimki, tasavvur ham qilolmaysiz.
Chunki men ishonardim: Vatanim dunyodagi tengsiz diyor ekanligiga,
Podshohim adolatpesha, vijdon kishisi va o‘z xalqini, xususunan meni sevishiga…
Eh-h, bolagina qalbim, eh-h, murgʻak shuurim. Naqadar begʻuborlik.
Oradan yillar o‘tdi. Gardishi dun aylandi. Bugun Toshkentdagi 1-sinf o‘quvchisi “Yurtim senga she’r bitdim bu kun” deya maktabni boshlamadi.
U har kuni mitti o‘pkasi changga to‘layotganidan yozgʻirdi, Vatanini sevadigan mardlar kamayib ketgani ro‘yi-rost aytdi, jar soldi.
Dov-daraxtlarni kesib oddiy o‘zbek hech qachon yashay olmaydigan qo‘sha-qo‘sha binolar uchun xalq yuragiga gard qo‘ndirgan “Vatanpar”ga tik boqdi va dedi:
“Mening ko‘nglim to‘lmaydi,
Hokim bo‘lgim kelmaydi!”
O, bolakay, buncha jasoratni qaydan topding?
Sening jarangdor ovozing, mitti yuraging to‘ralarda yo‘qolgan uyat hissini uygʻota olarmikan?
Bir zum bo‘lsa-da sening haqqing haqida o‘ylarmikan-a?
Ha, azizlar, zamon rivojlanyapti.
Bolalar tez o‘syapti, aqlli va zamonaviy bo‘lib boryapti. Endi ularni aldash qiyin.
Ha, bolakay, hokim bo‘lma, bo‘lma, ilohim.
Sen kelajakda ham asl mardlar Vatanini qanday sevishi kerakligini hozirgidek ko‘rsatib qo‘y.
Xolida Musulmon
@usmonophere
💔17👍13🔥1
#tavsiya
Kuzda kayfiyatini toʻliq his qilish uchun koʻrishingiz tavsiya etiladigan filmlar roʻyxati.
Men hozircha bittasini koʻrdim. Kuz hali davom etarkan, birma-bir koʻraveramiz, nasib.
P.S: kuzni bekorga sarflamanglar dedi Azbobo :)
@usmonosphere
Kuzda kayfiyatini toʻliq his qilish uchun koʻrishingiz tavsiya etiladigan filmlar roʻyxati.
Men hozircha bittasini koʻrdim. Kuz hali davom etarkan, birma-bir koʻraveramiz, nasib.
P.S: kuzni bekorga sarflamanglar dedi Azbobo :)
@usmonosphere
❤3👍3🔥2👏2