"Avvallari bu futbolchilarni televizorda tomosha qilardim, endi esa ular bilan bir kiyinish xonasini baham ko‘ryapman."

"Dada, sen mendan so‘nggi Jahon chempionatida o‘ynashimni qayta-qayta so‘rarding. Turnir boshlanishiga bir necha kun qolganida ahvoling og‘irlashdi.

Bu safar ilk bor musobaqada sen men bilan birga bo‘la olmading. Ammo onam sen tuzalib, safarga chiqishga yetarlicha yaxshi holatga kelishingni aytardi.

Men senga finalgacha yetib borishimizni, sen ham u yerga kelishingni aytardim. Bu yana bir bor mening maqsadim edi.

Har bir o‘yindan keyin sendan xabar kutardim va uni sog‘inardim. Shunda vaziyat qanchalik jiddiy ekanini angladim.

Finalga yetib bordik, ammo sen u yerda bo‘la olmading. Kubokni yutib, uni senga olib borishni va yana bir sovrinni ko‘rsatishni juda xohlagandim. Ammo uddalay olmadim.

Oyoqlarim boshqa bardosh bera olmadi. Bu safar tanam ko‘tara oladigan chegaradan ham oshib ketishga harakat qildim, lekin uddalay olmadim. Jismonan o‘zimni hech qachon yaxshi his qilmadim.

Biz chempion bo‘la olmadik, dada. Ammo har bir o‘yindan qanchalik zavqlanganimizni tasavvur ham qila olmaysan. Yana bir bor sen haq eding: men u yerda bo‘lib, o‘ynashim kerak edi… Sen doim aytganingdek."