Yakshanba oqshomini yana bir bor Zakovatli Uill Hanting bilan o’tkazasan. Yana bir bor qarorini olqishlaysan, qoyil qolasan va dushanba 8 bo’lmay ishga jo’naysan…

Nima uchun boychechakni tutdilar, sim yog‘ochga osdilar? Nima uchun uni qilich bilan chopdilar, baxmal bilan yopdilar?

Javobni quyidagi video orqali topasiz🌱

@insusambil

So’nggi vaqtlarda ko’rgan filmlarim orasida saspens ustiga qurilgan eng yaxshi mistika. Sharq mifologiyasi va rituallariga qiziqqan kimsalar uchun tavsiya qilaman.

@vasilbro

Tanishuv

Yoshi ulug’lardan so’rayman: qanday tanishgansizlar ?

Ko’pchilikning hikoyasi o’xshash. Bari tabiiy yuz bergan: kimdir kutubxonada yonma-yon kitob titkilagan yoki qandaydir navbatda birga turib qolishgan, biror tadbirda yuzlashishgan. Hech kim bu jarayonni maxsus rejalashtirmagan. Suhbat boshlash ham shu zayilda: bir qarash, nim tabassum kifoya bo’lgan.

Bugun esa tanishuvlar ham algoritmlarga bog‘liq. Profil yaratamiz, ehtiyotkorlik bilan surat tanlaymiz, o‘zimizni qanday ko‘rsatish kerakligi haqida o‘ylaymiz. Kimnidir yoqtiramiz, yozamiz, javob kutamiz. Ehtimol suhbat davom etadi, yoki hech qachon boshlanmaydi, onasini emsin.

O’ylab qarasam hayotimda faqat birgina inson bilan hech qanday ijtimoiy tarmoqlarsiz, biror sababsiz, tasodifan tanishgan ekanman. Munosabatlarimiz hali ham iliq.

#useful

Buyuk Britaniyaning mashhur gazetalari haqida qisqacha ma’lumot.

@bagajsiz

O’lim va qizaloq. Frans Van Kuik ijodi

Qizaloq yaylov bo‘ylab yurib borardi. Qo‘lida sariq gullar va momiq. Xayolidan nimalarnidir o’tkizyapti. Ehtimol bemor onasini gullar bilan xursand qilishni o’ylayotgandir yoki singlisi uchun terganmikan, kim bilsin.

O’lim esa qizning sassiz hamrohi.

Manzara go’zal, o‘tloq yashnab turibdi, osmon tiniq. Qizgina hech narsadan shubhalanmayapti - xuddi sen kabi. To’g’rida: yashaysan, kulasan, orzu qilasan, qo‘lingdagi gullarga mahliyo bo‘lasan. Ortingdan o‘lim jim kuzatib boradi, shoshmaydi, chaqirmaydi, qo‘l ham cho‘zmaydi.

Van Kuik buni ortiqcha dramasiz, g‘amgin sokinlik bilan tasvirlagan. Rasmda hech qanday kurash yo’q. Shunchaki hayot va o‘lim yonma-yon borayapti. Na bir-biridan uzoqlashadi, na yaqinlashadi. Doim shunday bo‘lgan, doim shunday bo‘ladi.

Yaxshi kartina. Xonamga osib qo’ygan bo’lardim.

@vasilbro

LOTR

Agar o’qishga imkon bo’lmasa, qayta ko’rish joiz.

@vasilbro

Aktivni qanday ko’tarish mumkin ?

Zahira reja

Murojaatlar, takliflar bo'lsa - vasilbro_bot shu manzilga murojat qilaverasizlar. Shisha bino butunlay faoliyatini tugatgan.

Eslatma: biror kitobning elektron variantini topib berolmayman. Shuningdek hech bir filmni ham tashlab bermayman.

P.s: javob kechikib borishi yoki umuman bormasligi ham mumkin )

#binnarsa

Chorrahada turibsan, qo’shni mashinada huuuvv o’sha dinozavrlar davrida eshtib yurgan musiqang yangramoqda. Miyangda chiroq yonadi, xotiralar ortga tortib ketadi:

Eski maktabing koridori, aslida rasvo bo’lsada ta’mi yodingdan chiqmaydigan oshxona buterbrodi, sandal atrofida uxlab tong ottirganlaring - nostalgiya.

Keyin o’ylay boshlaysan: haaa, o’sha kezlar hamma narsa boshqacha edi-da, go‘yo yaxshiroq, zavqliroq. Lekin o‘tmishda ham o’lguday zerikkan kunlaring, yoshinga xos tashvishlaring bo’lganini chetlab o’tasan. Shunchaki bunday paytlarda miyang yomon xotiralarni o‘chirib turadi, yaxshi tomonlarini esa bezab, go‘zallashtirib eslaydi.

Nostalgiya o‘tmishning haqiqatini emas, unda qolgan hislarni eslaydigan tuyg‘u. Ko’p ham aldanma.

@vasilbro

Ijodkor dam olmoqda😁

Yolg’izlikda yozilgan…

Soat tungi uchlar chamasi Murakamining Spagetti yili hikoyasini yana tingladim. Atmosfera, kayfiyat menga juda yaqin. To’g’rida, kun bo’yi Grinkoni tinglab yuraman, ora-orada Begonasimon kitoblarni varaqlayman, shu mavzudagi o’nlab filmlarni ko’raman.

Mendaylar nechta ? Yuz, ming, millionlab – ayni didlari o’xshash shaxslar. Bizni umumiy bog’lab turadigan narsa – yolg’izlik. Murakami ham topib aytgan: Tasavvur qilyapsizmi, agar italyaliklar falon yilda eksport qilayotgan narsalari aslida yolg‘izlik ekanligini bilganlarida, qanchalik hayron qolishardi ?

O’ylab qarasang, yolg‘izlikning global bozori shakllangan davrda yashayotganingni payqaysan. Biz jin urgur odamchalar yolg‘izlikni estetikaga aylantirdik, uni san’at vositasida idealizatsiya qildik, ohiri unga ehtiyoj sezadigan darajaga yetdik. Hozir yolg’izlikni shunchaki his qilishning o‘zi kamlik qilyapti – uni iste’mol qilyapmiz.