Qiziq, qiziq. Nodir brodan eksklyuziv.

O’sha gap.

Tamam. Qiyomatgacha shul.

O’zining allambalo uslubi bilan ajralib turadigan Devid Fincher (ayniqsa Seven qalbimda bir umr qoladi) “Kalmar o’yini” serialining remeyki ustida ish boshlashi haqida xabarlar chiqyapti. Uzunquloq gaplarga ko’ra, Fincher va Netflix o’rtasida muzokralar 2021 yildayoq boshlangan.

Kuzatamiz…

Mem haqiqat.

Oldindan aytib qo’yay.

​​Modda

Film haqida ko’pdan-ko’p yozmoqchi bo’ldim. Ammo, bu hamma o’z boshidan kechirishi kerak bo’lgan sarguzasht degan qarorga keldim. Shunday bo’lsada film olib chiqqan yaxshi bir g’oya, aniqrog’i fransuz sotsiologi Jan Bodriyarning nazaryasi haqida yozib ketmasam bo’lmaydi, zotan bu kinoni yanada teranroq tushunishga imkon beradi. Ya’ni, barcha body horror deb talqin qilayotgan bo’lsada, filmning ko’lami bir muncha keng. Body horrorda asosiy e’tibor inson tanasining deformatsiyasi, tanani begonalashtirish va g‘ayritabiiy o‘zgarishlar orqali qo‘rquv yaratishga qaratiladi. Filmda esa bu qo’rquv elementi yo’q, aksincha estetika bor.

Jan Bodriyarning “Simulyakra va Simulyatsiya” asari mavjud (kitobda reallik, simulyatsiya va zamonaviy jamiyat haqidagi fundamental nazariya bayon qilingan) Muallifning fikricha, biz hozirda “simulyakra” davrida yashayapmiz — bu haqiqiylik va uni ifodalovchi belgilar o‘rtasidagi bog‘lanish buzilgan davr. Oddiy tilda aytadigan bo’lsam: qaysi biri haqiqat ekanligini ajrata olmaslik. Simulyakra davri 4 bosqichga bo’linadi:

1 bosqich: belgilar asl haqiqatni aks ettiradi.
2 bosqich: belgilar haqiqatni buzib ifodalaydi.
3 bosqich: belgilar haqiqiylik o‘rniga o‘zini haqiqat sifatida ko‘rsatadi.
4 bosqich: belgilar o‘z-o‘zicha mavjud bo‘ladi, ya’ni ularning ortida hech qanday asl haqiqat qolmaydi. Bu holatda simulyatsiya reallikning o‘rnini bosadi.

Zamonaviy dunyoda biz ko‘rgan ko‘p narsalar aslida ularning asl haqiqatidan uzoqlashgan. Tasavvur qiling, nimadir haqiqiydek ko‘rinadi, lekin u aslida shunchaki nusxa yoki o‘sha narsaning “soyasi” bo’lishi mumkin. Bodriyar bu holatni “simulyatsiya” deb ataydi va u ko‘pincha “giperreallik”ni yaratadi — ya’ni odamlar bu ko‘rinishlarni haqiqiy deb qabul qilishadi. Misol uchun, televizorda beriladigan reklama, filmlarda uchraydigan ideal shaxs yoki mukammal oila tasviri real hayotda uchramasa-da, biz uchun “haqiqiy”dek ko‘rinishi mumkin. Yoki ijtimoiy tarmoqlarda ko‘riladigan baxtli hayot tasvirlarini olaylik - ular ko‘p hollarda odamlar xohlagan ideal dunyoni o’zida aks ettiradi va bizni real hayotdan chalg‘itadi. Bodriyar nazariyasiga ko’ra: endi biz “asl” narsani qidirishdan ko‘ra, simulyatsiya orqali yaratilgan dunyoni qabul qilishga o‘rganib qolganmiz. Bunda “haqiqat” va “qiyofalangan haqiqat” o‘rtasidagi chegara yo‘qoladi. Modda shu nazaryani o’zida aniq aks ettirgan. Tavsiya qilaman.

@vasilbro

#review

"Joker-2: Ikki kishilik telbalik" (2024)

Filmni ko'rib tugatdim, orginalida ko'rdim. Fikrlarimni oldin ham aytgandim adashmasam, shular to'g'rimi yo'qmi taassurotlarimni bo'lishsam...

Eslayman shu kanaldagi eng birinchi yaxshi taqrizlarimdan biri — JOKER haqida edi. Bu yerda o'qishingiz mumkin. U hech kim tomonidan tushunilmagan odam haqida ajoyib drama edi. Lekin katta ehtimol bilan tomoshabin bu hikoya tugagani bilardi, faqat barchaga yosh Bryus Ueyn bilan uchrashuv ozgina dalda bergani, Jokerning otasi Ueyn bo'lishi mumkinligi kabi versiyalar joniga oro kirgani rost. Ammo spoyler filmda Ueynlar haqida bir og'iz gap yo'q.

Filmda musiqiy sahna juda ko'p. Lekin u myuzikl ham emas, chunki myuziklda voqealar raqs va kuy-qo'shiq orqali rivojlanadi, Joker-2da esa musiqadan so'ng syujet kelgan joyidan davom etadi. Film kulminatsiyasiga musiqa qanchalik yordam bergan, har kimni o'z xohishi lekin menga to'g'risi uncha o'tirmadi. O'zi bunday syujet degan narsaniyam o'zi yo'q, aslida.

Ledi Gaga. Xarli Qvinn rolida. Ammo men Feniks bilan u o'rtasida biror ximiya ko'rmadim, tomoshabin tolkom Xarli obrazini ko'rmaydiyam, Film ikki kishilik telbalik deb nomlanadi, ammo Ledi Gaga hatto Harli emas, balki filmda uni shunchaki Li deb atashadi, yana u psixopatka emas, boy oiladan chiqqan, butkul sog'. Uning yagona ehtirosi bu — Joker. U Artur Flekni Joker obrazida ko'rishni istaydi, u Jokerdan voz kechishi bilanoq uni tashlab ketadi. Men bunda biror telbalik ko'rmadim, afsuski...

Film yutuqlariga to'xtalsak, albatta bu Xoakin Feniks. Bu aktyor shu rol uchun yaralgandek, uning elastikligi, mahorati filmni ushlab turibdi. 100%.

Biroq yana takrorlaymanki, rejissor Joker-1dagi hikoyani davom ettirish uchun hech nima taklif qilmaydi. U aytadi, sizlar bilgan Joker bu - omma yaratgan obraz, men Artur Flek haqida kino olganman. Mayli. U aytadi, men komiksdagi Jokerni yaratmayman. Biz aytamiz mayli. Myuzikl qilaman, Xo'p. Siz asta-sekin shu rutubatdan nariga o'tib keta olmaysiz, shunchaki qo'lingizdan kelmaydi.

Ya'ni rejissor na muxlislar uchun, na komiks fanatlari uchun, na festival va na studiya uchun film suratga olgan. U aytadigani birinchi qismdayoq aytib bo'lgan, endi esa 2 soatu 10 daqiqa davom etadigan filmda faqat raqsga tushadi va qo'shiq kuylaydi. Uni xuddi filmdagidek, qo'li oyog'idan tortib, sudrab - mazza qilib do'pposlashingiz mumkin, haqlisiz. Ammo u o'zining tiyiqsiz va jilovlab bo'lmas kulgusini to'xtatmaydi. Bu qahqaha qanchalar asabingizni egovlamasin hech nima qila olmaysiz. Chunki u..

Chunki u Joker.

@boredpandablog

18+

Kventin Torantino Joker: Ikki kishilik telbalik filmi haqida o’z fikrlari bilan o’rtoqlashdi:

Tod Fillips - Joker. Filmga Joker rejissyorlik qilgan. U butun g’oya, hatto studiya mablag’ini ham xuddi Joker kabi sarfladi. U film tomoshabinlariga qarata fuck you deyapti. U Gollivudga qarata fuck you deyapti. U DC va Warner Brosning aksiyalariga ega har bir kimsaga fuck you deyapti. Tod Fillips haqiqiy Joker.

@vasilbro

Ilgarilari, yon-verimdagilar bilan suhbat-u so‘zlashuvlarim go‘yoki tonggi shabadaga singib ketgan xushbo‘y hidday erkin taralardi. Barchasi oson va tabiiy edi. Ammo endi, go‘yo tilim tugilib qolgan, gaplarim ruhsiz. Oddiy bir so‘z aytish ham hayotimdagi eng og‘ir ishday tuyulmoqda. Suhbatlarni davom ettira olmayapman. Chalkash fikrlar…

​​Introvertlar💡

Introvert - bu introversiya deb nomlanuvchi shaxsiyat tipidagi fazilatlarga ega bo'lgan shaxs, ya'ni ular tashqi tomondan sodir bo'layotgan narsalarga emas, balki o'zlarining ichki fikrlari va g'oyalariga e'tibor berishni qulayroq his qilishlarini anglatadi. Ular katta guruhlar yoki olomon bilan emas, balki bir yoki ikki kishi bilan vaqt o'tkazishni yaxshi ko'radilar.

Introvert so'zini eshitganingizda, uyatchan, kam gapiradigan va yolg'iz qolishni afzal ko'radigan odam haqida o'ylashingiz mumkin. Bu ba'zi introvertlar uchun to'g'ri bo'lishi mumkin bo'lsa-da, bu shaxs turiga nisbatan ko'proq narsa bor. Siz introvertmisiz yoki ekstrovertmisiz, barchasi sizning atrofingizdagi dunyoga qanday munosabatda bo'lishingizga bog'liq.

Olimlar introvert va ekstrovert odamlar oʻrtasidagi biologik farqlar haqida aniq xulosa bera olmaydi, ammo baʼzi omillar aniqlashda yordam beradi. Introvert odamlarda miya ishlashi oʻzgacha boʻladi, ularning miyasidagi eslab qolish, muammolarni hal qilishga javob beradigan qismi biroz yuqorida, buni oʻychanlikning sababi sifatida keltirishadi. Shuningdek dofamin qabul qilish ham shunaqa, ular dofaminni tez qabul qila olmaydi, natijada tushkunlikka tezda tushib qolishadi.

Introvertlar 4 ta guruhga boʻlinadi. Ijtimoiy introvertlar - omma qochadigan, yolgʻiz yashashni afzal koʻradigan tip. Oʻychan introvertlar - yoki xayolparastlar, reallikdan koʻra fikrlash va tasavvurni yoqtiradigan. Xavotirli introvertlar - bu uyatchan tip, har qanday holatdan ham uyaladigan, koʻp odamdan hayiqadigan. Cheklangan introvertlar - bu tip harakat qilishdan oldin o'ylashadi,ular injiqlik bilan qaror qabul qilishlari mumkin emas, odatda ular harakat qilish uchun ko'proq vaqt talab etadi.

Ko'pchilik introvertlarni uyatchan deb o'ylaydi, ammo bu ikkisi bir-biriga bog'liq emas. Introversiya - bu shaxsiyat turi, uyatchanlik esa hissiyotdir. Masalan uyatchan odamlar katta bazmlarga borishdan uyalishadi, introvertlar esa buni uyatdan emas, noqulayliklar yoki keraksiz deb hisoblagani uchun borishmaydi.

Introvertlik haqida har xil "miflar" bor ammo ularning barchasi ham toʻgʻri emas! Introvertlar do'stona emas deyishadi. Introvert bo'lish sizning qanchalik do'stona munosabatda bo'lishingizga ta'sir qilmaydi. Ba'zi odamlar introvertlarni do'stona emas deb o'ylashlari mumkin, chunki ular katta do'stlar guruhlariga ega emaslar va ular yig'ilishlarda suhbatlarga qo'shilishdan ko'ra jimgina vaziyat haqida o'ylashlari mumkin. Introvertlar bilan tanishish qiyin. Ular faqat bir hovuch odamlar bilan chuqur do'stlik qilishni afzal ko'radi. Ular mayda-chuyda gaplashmoqchi bo'lgan har bir kishi uchun ochiq bo'lmasligi mumkin, lekin ular bilan yaqin bo'lgan odamlar ularni juda yaxshi bilishadi, ular oʻz auditoriyasi uchun ancha ochiq.

Introvertlik bu kasallik emas, shaxsning tipologiyasi. Agarda siz introvert boʻlsangiz, buning hech qanday yomon joyi yoʻq, shunchaki sizning tabiatingiz shunday va ekstrovert boʻlishga harakat qilish ham kerak emas, chunki oʻzlikni oʻzgartirib boʻlmaydi.

Manba

@nofalsafiy

Anna Cramling - Fide Master. 22 yosh. Vinoni suyadi. Oqlar menda, yurish qoldi xolos…

P.s: 1 haftaga yetadigan jiddiy postlar yozib tashlabman.