The ugly stepsister (18+)

Zolushka hikoyasining qorong’u tomonlariga nazar, ko’z tashlashga arziydi. Barragina )

P.s: Bodi-horror ixlosmandlari uchun oqshomga yaxshi tanlov.

@vasilbro

Lyudovik Alleaume qalamiga mansub Betxovenning ramziy portreti.

Nega ramziy ? - chunki uning qulog’iga Euterpe shivirlamoqda. Betxoven esa ko’zlarini yumib olgan, jiddiy qiyofa bilan musaning har bir sasini yodda saqlab qolishga chiranmoqda.

Shu o’rinda qiziq bir fakt: Betxoven barcha davrlarning eng yaxshilari qatorida e’tirof etiladigan Moonlight sonatasini qadrlamagan.

@vasilbro

18+

Bu haqida oldin ham yozganman, bugun yana bir keng tarqalgani haqida

Ko'p guvohi bo'laman, ikki tanish tortishib qolsa, biri chortmisan (чёрт) deb baqirib qoladi. Chorting nimasi deb so'rasangiz, ishshayib, boshini qiyshaytiradi.

Чёрт qadim slovyan mifologiyasidagi insonlarga zarar yetkazuvchi, baxtsizlik olib keluvchi paganistik ruhlardan biri hisoblanadi. Xristianlik slovyan diyorlariga kirib kelgandan so'ng, chyort obrazi Iblisning ekvivalentiga aylangan. Qisqacha tarixi shu.

Leonid Gaydayning kult filmi "Brilliant qo'l" komediyasidagi o'sha mashhur ibora: Чёрт побери - bizdagi Jin ursinga to'g'ri keladi.

Sharob: Kecha va Bugun

Sharob O‘rta Yer dengizi dunyosi bilan Iso alayhissalom zamonidan ancha ilgari, 2,000 yil oldin ham uzviy bog‘liq bo‘lgan. Darhaqiqat, qadimiy matnlarning deyarli barchasida Pliniydan tortib Bibliyagacha sharob tilga olinadi. Masalan, Yangi Ahdda sharob yigirma martadan ortiq eslatiladi – Qonadagi (Iso a.s suvni birinchi bor sharobga aylantirgan kecha) to‘y voqeasidan tortib so‘nggi kechki ovqatgacha. Ibroniy Bibliyasida esa yana 200 marotaba sharob haqida so‘z yuritiladi. Biroq Iso a.s zamonidagi sharob hozir supermarketlardan topiladigan fransuz yoki italyan sharoblardan ancha farq qilgan. Zamonaviy kabernetlar, pinotlar va chardonnaylarning rimcha ajdodlari qanday ta’mga ega bo‘lganini bilishda hanuz ko‘p narsa noma’lumligicha qolmoqda.

Qadimgi sharoblar haqida yozilgan son-sanoqsiz matnlarga qaramay, sharob ishlab chiqarish texnikalari va uslublarining evolyutsiyasi bu qadimiy ichimlikning ta’mini sirli qilib qo‘ygan. Ba’zi tarixchilar bu sharoblarni bugungi zamonaviy sharoblarga nisbatan ancha past sifatli deb hisoblaydi. Biroq yaqinda Antiquity jurnalida chop etilgan yangi tadqiqot bunday fikr haqiqatdan yiroqligini ko‘rsatdi. Tadqiqotga ko‘ra, Rim davridagi sharoblar zamonaviylaridek murakkab va xilma-xil bo‘lgan. Qadimiy rimcha sharoblarning ta’mini aniqlash uchun tadqiqotchilar noodatiy manbaga murojaat qilishgan, gap, zamonaviy Gruziya sharoblari haqida ketmoqda.

Gruziya Rimdan taxminan 1,500 mil uzoqlikda joylashgan bo’lsada, sharob sanoati qadimiy Rim dunyosi bilan muhim o‘xshashliklarga ega, xususan, sharobni fermentatsiyalash va yetiltirishda loydan yasalgan idishlardan foydalanishda. Bugungi kunda sharob ko‘pincha yog‘och yoki metall bochkalarda tayyorlanadi, biroq rimliklar dolia yoki pifos deb ataladigan loy idishlardan foydalangan. Tadqiqotchilar fikriga ko‘ra, bu loy idishlar sharobga kuchli ta’m bergan, xuddi bugungi kungi eman bochkalarining sharobga vanilin ta’mini berishi kabi.

Oldin bu katta hajmdagi pifoslar oddiy, ommaviy ishlab chiqarilgan idishlar deb qaralgan bo‘lsa, yaqinda qadimiy Rim dolialari ustida o‘rganilgan tadqiqotlar shuni ko‘rsatdiki, bu idishlar nafaqat hajm va shakli, balki tarkibiy materiali jihatidan ham maxsus ishlab chiqilgani aniqlandi. Ba’zi minerallar aynan sharobga beradigan o‘ziga xos ta’mlari sababli boshqalarga nisbatan ko‘proq qadrlangan. Qadimiy an’analarni saqlab qolgan Gruziya sharob ishlab chiqaruvchilari ham idishlarini tayyorlashda maxsus minerallardan foydalanadilar, bu esa sharobga o‘ziga xos ta’m bag‘ishlaydi.

Rim va Gruziya sharobchiliklarining yana bir muhim jihati idishlarning hajmi va shaklidir. Ushbu uslub sharofati bilan fermentatsiya jarayonida idish ichida issiqlik aylanishlarini yaratadi, bu esa sharobni aralashtirib, haroratni barqarorlashtiradi. Har ikkisi ham idish ustini ikkilamchi material bilan qoplagan: odatda mum yoki smoladan foydalanishgan. Natijada loyning g‘ovaklik xususiyatlari chegaralangan va sharob ortiqcha oksidlanib sirka bo‘lib qolmagan. Nazoratli oksidlanish ta’minlanishi o’laroq yong‘oq, giyoh va mevali ta’mlar paydo bo’lgan. Idishlarni tuproqqa ko‘mib qo‘yish esa fermentatsiya haroratini barqarorlashtirgan, natijada sharobga yong‘oq va karamel ta’mlarini qo‘shgan. Xo‘sh, rimcha sharob qanday ta’mda bo‘lgan ? Tadqiqot yetakchi muallifi Dimitri Van Limbergen The Telegraph gazetasiga shunday deydi:

Ushbu texnikalar asosida oq uzumdan tayyorlangan qadimiy sharoblar oksidlangan, murakkab hidlarga ega bo‘lgan: qovurilgan non, quritilgan mevalar (masalan o‘rik), qovurilgan yong‘oqlar, yashil choy iforlari. Ta’mi esa juda quruq, bir oz achchiq bo’lgan.

@vasilbro

Misteriya yoqadi. Bu qichqirishdan cho'chish yoki sharpani ko'rgandagi dahshatga o'xshamaydi, o'z estetikasi bor. Nima desam ekan, ko'r-ko'rona qo'rqitmaydi, sendan sezish, anglashni talab qiladi. Aytaylik, mana bunday:

...devorda osig'liq soatning millari ortga harakatlanayotgandi, biroq hech kim buni payqamadi.

Gunohkorlar

Juda bir shovqin ko’taradigan darajada muhtasham emas-ku, biroq yomon ham chiqmagan. Rejissyor iloji boricha maxsus effektlardan qochib, tabiiylikka urg’u berganligi quvonarli, lekin butun kartina miqiyosida qaralsa, qarorning pand yeyishini ham kuzatamiz - ayniqsa final sahnalari.

Andoza sifatida “Shomdan tonggacha” filmi tanlangandek, strukturaviy o’xshashliklar ko’p, ehtimol adashayotgandirman. Bundan tashqari Robert Jonson shaxsiyatini ramziylashtirish bor, sekingina chertib o’tishgan - bu tomonlama yoqdi.

Eng manzur bo’lgani - vampirlar. Ular sohibjamol, juda qudratli qilib ko’rsatilmagan, aksincha el-qatori ifodalangan. Shunday ham bo’lishi kerak, o’liklar va tiriklar orasidagi o’rta tabiat maxluqlar elitizmga emas, tragediyaga yaqin turishi lozim. Ularga nisbatan havas tuyg’usini oshirish, fanatik romantizmdan boshqa narsa emas.

7/10 beraman. Ko’ringlar.

@vasilbro

Palatada yotar ekan, Uzuklar hukmdorini efirga uzatib qolishadi. Bemor hamshiralardan filmini birga ko'rishni iltimos qiladi. Azbaroyi muxlisligidan, ularga film qanday suratga olingani haqida tushuntirib berishni juda xohlagan. Shu tariqa birgalikda tomosha qiladilar. Ertasi tongda bemor vafot etadi.

Bemorning ismi Ser Kristofer Li edi.

Nunc est bibendum

Omnia vanitas

Et moriemur ignoti

Ad fundum animae, per vinum descendo

Occisus ab origine mundi

#binnarsa

Patrik Zuskindning “Ifor” asaridagi Grenuy dunyodagi eng mukammal hidni yaratmoqchi bo‘ladi. Chunki u shunchalik yodda qolmaydigan, mavjud-u lekin e’tibordan chetda yashagan insonki, odamlar uni ko‘rgan bo‘lsa ham tanimaydi. Uning ifori yo‘q.

Biror odamni eslasang, ko‘z oldingga keladigan tasvirdan oldin, aslida miyangdagi hid uyg‘onadi. Yostiqdek iliq, yomg‘irddan so’ng yerdan ko’tariladigan zax, teridek odamiy bir ifor. Xotirani yanada jonli qiladigan narsa shu.

Kamdan-kam atirdan foydalanaman. Balki shuning uchun ham odamlar meni eslashsa, faqat so‘zlarim bilan eslashadi, lekin yonlarida qolgandek his qilishmaydi. Chunki men hech qachon ularning xotirasida ifor qoldirmaganman.

Ridli Skottning aytishicha, Gladiatordagi ochilish sahnasi oldindan rejalashtirilmagan, hattoki kadrdagi qo‘l ham Rassell Krouga tegishli emas ekan. Rejissyor shunday eslaydi:

U paytda Rassell Italiyada emasdi, kadrda uning dublantining qo’lidan foydalanganmiz. O‘sha yigit bug‘doyzorda sigaret chekab turgandi. Men unga:

Nima qilayapsan, ovsar ? Ahir hozir yozning o’rtasi bo’lsa, dala esa quruq, birdan yong‘in chiqsachi ? - dedim.

U esa shoshgancha:

- kechirasiz, deb, qo‘lini bug‘doy boshoqlari orasidan o‘tkazgancha, daladan chiqib kela boshladi. Uni darrov to’xtatdim:

- O’sha yerda qol. Tezda kameramni olib kelinglar.

Shu tariqa tarixiga muhrlangan ushbu kult kadr, aslida bir lahzalik improvizatsiya natijasi bo’lib chiqyapti.

@vasilbro