Oskar Uayldning shunday gaplari bor edi:

Sizni tushunadigan ayolni uchratish juda xavfli. Odatda bu nikoh bilan tugaydi.

Xullas, tugadi Karllar )

#review

“Kalmar oʻyini”, 3-mavsum

Ilk mavsum esimda. Tragikomedi stilida boshlangan serial, tezda oʻzida ijtimoiy tengsizlik, kapitalizm qusuri va inson qadrining yoʻqligi kabi muammolarni san’at darajasida koʻrsatib bergandi. Ha, hayotda puldan muhimroq narsalar doim bor va boʻladi. Respect.

Ammo Netflix mashhurlik va omadni ushlab qolmoqchi boʻldi. 2-mavsum ishlandi. 456 endi oddiy oʻyinchidan Lider yoki Guruga aylanadi. U tirik qolishining eng katta sababi - omad va oʻzini saqlab qolish instinki boʻlganini unutdi. Va 456 endi o’zini Tanlangan Lider deb hisoblay boshlaydi. Endi asosiy planga – kapitalizm va tengsizlikka qarshi klassik kurash chiqdi. Karl Marks tirik boʻlganda bu mavsumni sevardi, ammo yakun koʻpchilik kutgandek boʻlmadi. Nice try, ammo bu oʻta kuchli jipslashgan Kalmar tizimini yengib boʻlmas ekan. Serialga nooaniq personajlar, lgbt va bir toʻda 2-plandagi qahramonlar kirib keladi.

3-mavsum. Nega degan savolga bitta javob. Endi Oʻyinni bir amallab tugatish va globallashtirish lozim edi. Uni bitta oʻtirishda koʻrib tugatdim. Va orada ba’zi joylarda ishlatilgan arzonbaho kompyuter effektini koʻrib, ko’zimdan yosh oqqanini birinchi boʻlib aytib beray.

Ammo 3-mavsum endi bizga na kapitalizm junbushi yoki tengsizlik dahshatini koʻrsatadi. Bu shunchaki bir toʻda pul uchun xavfli oʻyin oʻynayotgan ahmoq qimorbozlarning ahmoqona qarorlari haqidagi serial. Bu mavsum Kalmardan barcha muqaddaslashtirish mumkin hislatlarni sugʻurib olib, uni oddiy realiti shoudan sal bundayroq darajaga tushirib qoʻyadi.

456 endi oʻyinga mutlaqo ta’sir oʻtkazmaydi. Unda maqsad ham, ma’no ham yoʻqolib boradi. Unga endi bu oʻyinni yutish ham ahamiyatga ega emasdi. Natijada… u oxirigacha oʻlmaydi. Bu spoylermas. Sal fahmli tomashabin birinchi sahnadayoq 456 endi kadrda turish uchungina kerakligini anglaydi. Hattoki Unda bittayam norm dialog yoʻq jin ursin! U odamlarni qutqarmoqchi edi, ammo undan yuz oʻgirishdi. Boshlab bormoqchi edi, oʻzi yoʻldan adashdi. Saqlab qolmoqchi edi, oʻzini oʻldirishga urinishdi. Ayyor boʻlmoqchi edi, oʻzini aldashdi. Sodiqlik ko’rsatdi, biroq oʻzini sotishdi. Yordam bermoqchi edi, bu hech kimga kerak emas ekan. Oxirgi jumlalar har birimizning hayotimizda borligi aniq.

Xullas, emotsiyalar bera oladi, ammo oldingidek emas. Oldin zavqlanardik, endi esa siqilamiz. Farqi shu.

@boredpandablog

Men baxt degan so‘zni tushunmayman. Aslida odamlar baxtli emas. Misol uchun ularni o‘z holiga qo‘yishsa, shuni ham baxt deb atayverishadi, ular shunchaki charchagan.

Faqat qoniqishgina mavjud.

Ahamiyatsiz fikrlar

Kalmar o’yinining 3 mavsumini halicha ko’rganim yo’q, niyat ham yo’q ochig’i. Fincher boshchiligidagi amerikancha spin-off ga bo’lgan qiziqish esa - chiqmay turib o’lgan. Ehtimol fikrim o’zgarar, zotan Fincherning rejessurasi oldida shlyapamni yechaman. Shu o’rinda qariyaga g’oyibona maslahatim - yulduzlarni ko’paytirib yubormaslik kerak.

Dastlabki mavsumni eslang. Noneym aktyorlarning taqdiri, serial qahramonlarinikiga o’xshash erdiki, o’z rolini qoyillatish evaziga kinoindustriyaga mustahkam joylashishdi. Biz esa ularni sevdik. Fincher dunyosida rollarni Ana de Armas, Makkonahi kabilar o’ynasa, qanchalik rollarni qoyillatishmasin tizim buziladi, men ularni sevolmayman.

Hasad

Vaqti-vaqti bilan AQShda nihoyatda chiroyli maktab o‘qituvchilari voyaga yetmagan o‘quvchilarini yo‘ldan urib, buning uchun qamoqqa tushgani haqida hikoyalarni o‘qib qolaman.

La’nat bo‘lsin, bizning maktabda esa barcha o‘qituvchilar Tamara Eydelmanga o‘xshab ko‘rinardi.

©️Rashev

Nega avvalgidek uzun postlar yozmayapsiz deyishsa men:

Yura davri bog’i: Qayta tug’ilish – iplosona fikrlar

Qayerdandir boshim aylanib, kino teatrda ko’rish uchun shu filmni tanladim. Ehtimol o’sha bolalik davrimdagi muhitni qumsagandirman. Bir necha qaydlarim bor, yozib ketay. Qayta tug’ishilish, deb nomlangan loyiha zo’rg’a nafas olishga yaraydi xolos. Syujet rasvo. Har bir burilish oldindan seziladi. Kinoda shunga o’xshash qatorlar bor edi:

- Odamlarning dinozavrlarga bo’lgan qiziqish qolmadi. Shu sabab mutant dinozavrlarni yarata boshlashdi. Yanada kattaroq, yanada qo’rqinchliroq…

Filmning o’zi ham shu ahvol. Mutatsiyalangan yangi yirtqichlar, bolalarga yoqadigan mini-dino, DNK ustidagi korporativ kurash - original g’oya yaratish o’rniga, xarid qilishga majbur qilish niyati sezilib turadi. Filmning fojiasi ham ayni shunda, hech qanday yangilik yo’q, o’zidan oldingi qismlardan ko’chirmalar olingan va sayqallangan – hatto kulguli darajada. Ayniqsa yangi tur - Distortus Rexni chizgan rassom chakvogan yoki Predator franshizasining muxlisi bo’lsa kerak.

Aktyorlar va ularning mahorati alohida mavzu. Dada rolidagi Manel Rulfo nega kerak ? U na fidokor, na qo’rqoq, na hissiyot beruvchi. U shunchaki mavjud, o’rniga biror to’nkami yoki xodadan ham foydalanishsa bo’lardi. Umuman ssenariyga oilani qo’shishning o’zi axmoqona yechim. Aktyorlarning o’zaro ximiyasi ham juda past, sun’iy ijro.

3/10

Zavqlaning - 2.0

#chellenj

Men kimman: Vasil

Meni ifodalovchi film: Qora oqqush

Meni ifodalovchi kitob: Dorian Greyning portreti

Yodimdan chiqmaydigan kadr: Terabitya ko’prigi filmidagi Leslining Jess bilan yomg’ir ostidagi xayrlashuvi

Ko’pchilikka yoqmaydigan, lekin men sevgan film: Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Ta’sir qilgan kitob: Martin Iden

Meni tasvirlaydigan qahramon: Lord Genri

Men qayta-qayta tomosha qiladigan film: Dyuna

Eng esda qolarli soundtrek: Kutaman - Novda

Kitobdagi eng yoqtirgan iqtibos: Menimcha, Xudo insonni yaratishda uning imkoniyatlarini biroz yuqori baholab yuborgan.

Taorminada terrasada o‘tirib vino ichyapman — xuddi shu joyda bir paytlar Oskar Uayld va Trumen Kapote ham o‘tirib, litr-litr vino hamda grappani ichishgan va o‘z durdonalarini yozishgan.

Yonimdagi stolda to‘la zumerlar. Nimanidir nishonlashyapti. Stol ustida spirtli ichimlik yo‘q. Lekin tostlar aytilyapti, ichida espresso to’ldirilgan krujkalarni bir-biriga urishyapti, kechasi soat o‘nda, jin ursin.

Qiyomat yaqin.

©️Rashev

Bugun hech narsa sodir bo‘lmadi. Bu yoqimli tuyuldi. Doim nimadir bo‘lishi shart emas-ku. Ba’zan, “hech narsa” degani ham, yetarli bo’ladi.

Defo bratim Molinaga master klass o’tib berganakan.

Hayot o‘z-o‘zidan ijobiy hodisa emas, balki ehtimoliy xato. O‘lim esa najot emas, balki tuzatishdir.