98-Oskar natijalari

Eng yaxshi film: One Battle After Another

Eng yaxshi rejissyor: Pol Tomas Anderson (One Battle After Another)

Eng yaxshi aktyor: Maykl B. Jordan (Sinners)

Eng yaxshi aktrisa: Jessi Bakli (Hamnet)

Ikkinchi darajali eng yaxshi aktyor: Shon Penn (One Battle After Another)

Ikkinchi darajali eng yaxshi aktrisa: Emi Medigan (Weapons)

Eng yaxshi original ssenariy: Sinners (Rayan Kugler)

Eng yaxshi moslashtirilgan ssenariy: One Battle After Another (Pol Tomas Anderson)

Eng yaxshi operatorlik ishi: Otum Dyurald Arkapou (Sinners)

Eng yaxshi animatsion film: K-Pop Demon Hunters

Eng yaxshi xalqaro film: Sentimental Value (Norvegiya)

Eng yaxshi vizual effektlar: Avatar: Fire and Ash

Eng yaxshi montaj: One Battle After Another

Eng yaxshi grim va turmak: Frankenshteyn

Eng yaxshi kostyumlar dizayni: Frankenshteyn

Tasodifni qarangki, Timote Shalame, Marty Supreme filmida o’z taqdirini bashorat qilgan ekan:

- Yutqazding !
- Yo‘q, yutqazmadim.
- Yutqazdingku, gnida !
- Buni qayerdan eshitding ? Yo‘q, menga nisbatan hiyla ishlatishdi.

Ashnaqa gaplar )

Mavzudan tashqari

Heil, Hansi.

Eng sevimli filmlaringdan biri Into the wildning rejissyori Shon Pen ekanligini bugun bilganingda:

Okay, Dyunani qayta ko’raman.

Ikkinchi kanalim (ko’pchilik so’ragan shaxsiy kanal) - har tomonlama eng, eng, eng fikrlarimni yozib boraman:

Dohiyona
Marazona
Iplosona
Razilona
Pastkashona

1968-yil. Amerikalik etolog Jon Kelxun tarixidagi eng hayratlanarli va bahsli tajribalardan biriga kirishdi. Uning maqsadi oddiy edi:

Agar tirik mavjudot uchun barcha jismoniy ehtiyojlar cheksiz darajada qondirilsa, bu jamiyat qanday ko‘rinishga keladi ?

Kelxun o‘z tajribasi uchun "Koinot-25" deb nom berilgan, kemiruvchilar uchun mo‘ljallangan sun’iy jannatni yaratdi. Bu tajriba avvalgi 24 ta urinishning eng takomillashtirilgan shakli edi.

Tajriba maydoni 2,5 metrlik ulkan kvadrat konteynerdan iborat bo‘lib, u yerda 256 ta alohida yashash bo‘lmalari o‘rnatilgan edi. Har bir bo‘lma to‘xtovsiz oziq-ovqat va toza suv bilan ta’minlangan. Muhitda hech qanday yirtqichlar yo‘q, kasalliklar tarqalishining oldi olingan, harorat esa doimiy mo‘tadillikda saqlanardi. Kelxun to‘rt juft sog‘lom sichqonni bu ideal dunyoga qo‘yib yubordi. Yagona cheklov makonning o’zi edi, ya’ni sichqonlar kubdan tashqariga chiqolmasdilar.

Dastlabki 104 kun ichida sichqonlar yangi muhitga moslashishdi. Ular o‘z ierarxiyalarini tuzishdi va hududlarni bo‘lib olishdi. Shundan so‘ng, populyatsiya portlashi yuz berdi. Resurslar mo‘l bo‘lgani uchun sichqonlar soni har 55 kunda ikki barobarga osha boshladi. Bu davrda "Koinot-25" aholisi baxtli va sog‘lom ko‘rinardi. Ammo populyatsiya 600 tadan oshganda, tizimda ilk darzlar paydo bo‘ldi.

Zichlik ortishi bilan an’anaviy ijtimoiy rollar o‘z mazmunini yo‘qotdi. Tabiatda erkak sichqonlar hududni himoya qilishi, urg‘ochilar esa nasl parvarishi bilan band bo‘lishi kerak. Ammo bu yerda himoya qiladigan dushman ham, ozuqa topish uchun kurash ham yo‘q edi. Natijada, jamiyatda ortiqcha individlar paydo bo‘ldi. Bu holat jamiyatning bir necha patologik guruhlarga bo‘linishiga olib keldi:

Agressiv dominantlar: Hududiy instinkti buzilgan erkaklar o‘z uychalarini himoya qilish o‘rniga, hech qanday mantiqsiz va tizimsiz ravishda o‘zidan kuchsizlarga hujum qila boshlashdi. Zo‘ravonlik jamiyatning kundalik odatiga aylandi.

Rad etilganlar: Kuchsiz va yosh erkak sichqonlar katakning markaziga haydaldilar. Ular tajovuzkorlik qurboniga aylanishdi, tishlangan va jarohatlangan holda passiv hayot kechira boshladilar.

Onalik instinktining atrofiyasi: Stress va zichlik urg‘ochi sichqonlarning psixologiyasini izdan chiqardi. Ular o‘z bolalarini parvarish qilishni to‘xtatib, ularga nisbatan tajovuzkor bo‘lib qolishdi. Ko‘p hollarda onalar o‘z zurriyodlarini o‘ldira boshladi. Bolalar o‘limi ko‘rsatkichi 96% ga yetdi.

Go‘zallar (The Beautiful Ones): Tajribaning eng mashhur va tushunarsiz qismi. Bir guruh yosh erkak sichqonlar ijtimoiy muloqotdan, urishishdan va ko‘payishdan butunlay voz kechishdi. Ular kun bo‘yi faqat ovqatlanishar, uxlashar va o‘z mo‘ynalarini yaltiratib tozalashardi. Terilarida birorta chandiq yo‘q, jismonan mutlaqo sog‘lom, ammo ijtimoiy jihatdan butunlay o‘lik edilar.

Kelxun bu jarayonni Ruhning o‘limi deb atadi. Uning fikricha, jonzot ikki marta o‘ladi:

Ijtimoiy o‘lim:

Jonzot o‘z turiga xos bo‘lgan murakkab xatti-harakatlarni, rollarni va mas’uliyatni yo‘qotishi.

Jismoniy o‘lim:

Birinchi o‘limdan keyin muqarrar ravishda keladigan biologik yakun.

Populyatsiya 2200 taga yetganda (garchi resurslar 3800 ta sichqonga mo’ljallangan bo’lsada), tug‘ilish to‘xtadi. Koloniyada ijtimoiy ko‘nikmalari butunlay so‘ngan individlar qoldi. Ular bir-biri bilan qanday aloqa qilishni, qanday qilib nasl qoldirishni unutib qo‘yishgandi. Oxir-oqibat, "Koinot-25"da faqat Go'zallar va ijtimoiy jihatdan nogiron kemiruvchilar qoldi. 1780-kunga kelib esa, olamning oxirgi vakili ham vafot etdi. Ideal sharoit va mo‘l-ko‘lchilik jamiyatni saqlab qola olmadi, aksincha, uni ichkaridan yedi.

Insoniyat yaratgan ko‘plab narsalar kiyim-kechakdan tortib, to yeyish-ichish odatlarigacha, ko‘pincha qat’iy mantiq asosida emas, balki kutilmagan tasodiflar natijasida paydo bo‘lgan. Ba’zan eng oliy madaniyat namunasi deb hisoblanadigan narsalarning ildiziga nazar tashlansa, u yerda nafis g‘oya emas, balki oddiy bir xato yoki vaqtida tuzatib bo‘lmagan nuqson yotganiga guvoh bo'lamiz. Ushbu postni qadrligim vinoga bag’ishlayman.

XVII asrda Fransiyaning Shampan provinsiyasidagi vinochilar uchun hayot unchalik ham zavqli emas edi. O‘sha davrning vinochilik standarti tiniq, pufakchalarsiz ichimlik bo‘lgan. Har qanday g‘alati tovush yoki ichimlik ichidagi harakat mahsulotning buzilganidan dalolat bergan. Vino tayyorlash bilan shug‘ullanuvchi monaxlar, jumladan mashhur Per Perinyon ham, bor mahoratini aynan mana shu gazdan qutulishga sarflagan.

Yerto‘lada oylab, yillab mehnat qilinardi, lekin bahor kelib havo isishi bilan shishalar ichida kutilmagan jarayon boshlanardi. Ichimlik qayta bijg‘ib, ichida karbonat angidrid to‘planadi va bosim shunchalik kuchayib ketadiki, shishalar birin-ketin paq-puq etib portlay boshlaydi. O‘sha davrda bu hodisa vinochining mahorati emas, balki eng katta omadsizligi va sharmandagarchiligi deb qabul qilingan. Shishalarning parchalari kutilmaganda otilib, odamlarni jarohatlagani uchun ham bu ichimlikka shayton sharobi deb nom berishgan. Monaxlar yillar davomida bu ofatga qarshi kurashishdi, pufakchalarni texnik xato va gigiyenik kamchilik deb hisoblashdi. Hech kim bu la’nati nuqsonli sharob, kun kelib, dunyodagi eng qimmatli tantanalar ramzi bo‘lishini xayoliga ham keltirmagan. Biroq, ushbu gazli ichimlik qo‘shni Britaniya aristokratlariga yoqib qolishi vaziyatni butunlay o‘zgartirib yubordi. Ular bu portlash va pufakchalarni ichimlikning o‘ziga xos jonliligi deb qabul qilishgach, fransuz vinochilari o‘zlarining eng katta omadsizligini noyob uslub va hashamat sifatida taqdim eta boshladilar. Hamma qochgan, ustalar uyalgan o‘sha gazli vino kutilmaganda dunyoning eng qimmatli ichimligiga aylandi. Shu tariqa men nafratlanuvchi shampan vinosi dunyoga keldi.

Bu voqea insoniyatning qiziq bir xususiyatini ochib beradi: Madaniyat deb ataladigan ko‘plab odatlarimiz aslida mana shunday tasodifiy nuqsonlardan tug‘ilgan bo‘lishi mumkin. Faqat vaqt o‘tishi bilan ularning asl ildizini unutib boramiz.

18+

I’m Black Snape

Maqtanish 5.0

182 mb ketqazishga arzimaydi lekin )

1 aprel munosabati bilan, barcha obunachilarimga bittadan kitob sovg’a qilaman )

Masalanda )