Agar Toshkent haqida yaxshiroq bilmoqchi bo’lsanglar, bemalol Nodir Nishonovni suhbatga tortsanglar bo’ladi. Sizdan talab qilinadigan yagona narsa metin oyoqlar (kecha 11 kmdan ziyod piyoda yuribmiz)

Lekin shunga arziydi. Toshkentning kafellangan fasadlari ortida qolib ketgan haqiqiy estetikani, eski shahar va yangi shahar chorrahasidagi kontrastni his qildim. Shaharni piyoda kashf qilish baribir boshqacha.

Maroqli suhbat bo’ldi.

1 soat = 60 daqiqa
1 daqiqa = 60 soniya
1 soniya = 100 santisoniya
1 santisoniya = 10 millisoniya
1 millisoniya = 1000 mikrosoniya

26 yil 1 soniya = 60 millisoniya deb kelgan ekanman. Bolalik horam bo’ldi.

3-o’rin

Bekmurodova - Mo’yna Mantoli Madonna

P.s: estetika, asarning ichki ruhini yaxshi vizualizatsiya qilib berolgan.

2-o’rin

Sarvina - Cho’qintirgan Ota

P.s: ortiqcha so’zga hojat yo’q rakurs, yorug’lik va detallar to’g’ri tanlangan.

1-o’rin

Stranger - Haunting Adeline

P.s: asarning atmosferasini, vaybini va undagi munosabatlarning tabiatini juda aniq ochib berolgan. O’ta breyv yurish.

Film qanchalik shit chiqqan bo'lmasin, Sezar deganda ko'z oldimga Asteriks Olimpiada o'yinlarida komediyasidagi Alen Delonning obrazi kelaveradi. Mag'rur va kekkaygan.

Bolaligimizda shu filmni ko'p qo'yishardi, men ham ko'raverardim. Sezar va Brut munosabatlari haqida ham ayni shu film o'laroq tasavvurga ega bo'lganman. Umuman kinematografiyada Sezar va Brutning munosabatlarini juda dramalashtirishadi - o'z otasini o'ldirgan o'g'il. Padarkush. Aslida, Brut Sezarning o'gli emas. Shunday o'ylanishiga, turli talqinlarga sabab esa "Shayxpir" va Volterning pyesayu, asarlari sabab bo'lgan.

Denzil Vashington ijrosidagi The Equalizer trilogiyasini tugatganimda yengillik his qilganman. Film u qadar muhtasham bo’lmasada, qo’limga o’ziga xos chipta tutqazgan - deyarli istalgan konservativ ruhda tarbiya ko’rgan odamlar bilan gaplashishga mavzuim bo’lgan. Chunki bu qatlam uchun adolat, o’sha yo’ldagi qasos, odil samosud, ayniqsa jangari mavzular doim qadrli bo’lib kelgan. Tushunyapsizmi, ko’rgan filmlari men sanab o’tgan qatorlardan aqalli ikktasini ko’rsatib berolsa, qanchalik dyshovka bo’lmasin, ko’klarga ko’tarishadi. Shu sabab ham Dachani huv Everestga chiqarib qo’yganlar bisyor.

Filmning ssenariysi juda yuzaki yozilgan. Bosh qahramon tomonidan amalga oshirilayotgan qotilliklar va zo’ravonlik sahnalari yetarlicha psixologik zaminga ega emas. Ular shunchaki tomoshabinni shok qilish uchun qo’shilgani ko’rinib turibdi. Qahramonning ichki dunyosi, uni bu yo’lga boshlagan motivatsiya esa haminqadar.

Dialoglar alohida mavzu. Nafaqat badiiy saviyaning yo’qligini, balki tilimizning qashshoqlashganini ham ko’rish mumkin. Aktyorlarning og’zidan chiqayotgan gaplarda hayotiylik yo’q. Qatorlar pafosga to’la va eng yomoni mutlaqo zerikarli.

Aktyorlik haqida gapirishning o’zi qiyin. Bu yerda ijro emas, balki matnni yoddan o’qib berish jarayonini kuzatdim. Emotsiyalarda samimiylik juda past, bachalarning harakatlarida hech qanday psixologik o’sish yo’q. Ular o’zlari o’ynayotgan personajni tushunmagan yoki tushunishni xohlamagan.

Adolat yuzasidan aytish kerakki, filmning yagona ijobiy jihati bu o‘zbek kinosida kamdan-kam uchraydigan janr va yangilikka bo‘lgan urinish. Ijodkorlar klassik to‘y-bayram yoki maishiy drama qolipidan chiqib, yangi qadam tashlashga harakat qilishgan. G’oya bor, lekin uni amalga oshirish uchun kerakli professional baza: ssenariy va rejissura yo’q.

Eng qoyil qolgan jihatim esa filmning PR-kompaniyasi bo’ldi. Shunchalik bo’sh, saviyasiz mahsulotni qadoqlab, tomoshabinni pul evaziga ko’rishga majbur qila olish ham san’at. Kino yaratishda ham shunday tirishqoqlik bo‘lganida edi, balki natija boshqacha bo’lardi.

2/10 qo’ydim. Bir - yangilik uchun, ikkinchi bir - Murad Nasimovning raqsi uchun.

Eng yomon va noprofessional tarafi: turli rivoyatlar va yana allambalo vatanparvarlik ruhidagi cho’pchaklar ortiga yashirinish.

Agar mahsulot yaxshi chiqmasa, darrov: bir-birimizni qo‘llab-quvvatlamaymiz, o’zbekmizayu, birlashaylik degan axloqiy nasihatlar bilan tomoshabinni vijdon azobiga solishga urinasizlar. Arzon manipulyatsiya. Tushuninglar, film vatanparvarlik ruhi bilan yaxshi bo’lib qolmaydi.

O’zi tomoshabinlarning katta qismi o’pisharmikan, sekis sahna bormikan degan yuzaki qiziqish bilan ko’rgan. Bunga aybdor ham o’zinglar: shu mavzuda PR qilaverib, qon qildinglar. Netflix daraja, fakenashteyn kinolayverib, reytingni sun’iy ko’tardinglar. Tanqidni ham shunga yarasha qabul qilinglar.

Chumchuqlar qo’shig’i filmidan.

#11

Karl qonuni

Haqiqiy Karl hech zamonda sun'iy intellekt tayyorlgan musiqani tinglamaydi.

#maslahat

Ko’rishga film qidiryotganda Rotten Tomatoesning reytinglariga ko’p ham ishonmanglar. Aytaylik, biror film 85 foizlik ko’rsatkichda turibdi, bu 10 dan 8.5 ball degani emas. 85 foiz tanqidchilar filmni ko’rishga yaroqli, deb topganligini anglatadi. Tizmini ishlashini qisqacha tushuntiraman.

Agar tanqidchi filmga 10 dan 6 ball bersa, tizim buni fresh deb hisoblaydi. Agar hamma tanqidchilar birdek 10 dan 6 ball bersa, filmning reytingi 100 foiz bo’ladi. Ya’ni bu filming sifat darajasi emas, aksincha 100 foiz tanqidchi buni ko’rsa bo’ladi deb hisoblashidir. Yanada soddalashtirsam:

- Brat monov kinoni ko’rsam bo’ladimi ?
- Da ko’rur, chidasa bo’ladi.

Shunday ekan o’rtacha film ham Rotten Tomatoesda yuqori reytingda turishi mumkin.

Mening nazdimda bir marta ko’rishga arziydigan eng axuyitelniy filmlar:

- Pulp Fiction (1994)
- Usual Suspects (1995)
- Snatch (2000)

Shu kunlarda Midnight Mass serialini ko’ryapman. Juda didimga o’tirdi. Dinamikasi maromida, ayniqsa dialoglari kayf. Kecha beshinchi qismini tugatdim. Yuqoridagi rasmni spoylersiz tushuntirishga harakat qilaman.

GOOD FRID4Y MASS 8pm
E4STER V1G1L S4T MIDN1GHT

A-4, I-1 ga o’zgartirilgan. Buni serial voqealari sodir bo’layotgan orolning iqtisodiy ahvoli rasvoligi bilan izohlash mumkin. Ya’ni ma’muriyatda yetishmayotgan harflarni xarid qilishga aqcha yo’q. Lekin, serial qanday motivlar ustiga qurilganini hisobga olsak, bu yerda boshqa narsa ham bor:

Ijodkorlar muqaddas bayram nomini taxtada buzib yozilishi oroldagi imon va dinning ham aynan shunday buzilayotganiga vizual metafora berib ketishgan. Ruhoniylar Xudoning so‘zlarini xuddi shu harflar kabi o‘zlariga moslab, teskari talqin qilisha boshlashgani, muqaddas kalomlar ortiga qonxo’rlik yashiringaniga ishora bu. Qo’shimchasiga internet madaniyatida harflarni sonlar bilan almashtirish - Leet speak tizimni ichidan buzuvchi xakerlar tilidir. Cherkov peshlavhasidagi yozuv ham ichkariga begona va halokatli narsa kirib olganidan darakdir.

Darajani shunday kichik detallar ham belgilab beradi. Tomoshabinning ko’zi shunchaki harf yetishmovchiligini ko‘rib, o’tib ketishi mumkin bo’lgan oddiy cherkov taxtasi, butun boshli serialning g’oyaviy poydevorini o’zida ushlab turibdi.

O’zim ham yaqinda bildim - sonoselikafobiyam bor ekan.

Hech qachon biror to’y-maraka yoki bazm oldidan soch oldirmang.