Haqq yoldan azıb nabələd ünvanlara düşdüm,
Məcnuna dönüb, çöllü-biyabanlara düşdüm.

Zənnimcə, cəhənnəm odu etməz mənə təsir,
Ondan da betər atəşi-hicranlara düşdüm.

İslanmışa çox gəlmə hədə-qorxu yağışla,
Məndən xəbər al, gör necə leysanlara düşdüm.

Əvvəl ata sülbi, ana bətni və bu dünya,
Hər dəfə cəza çəkməyə zindanlara düşdüm.

Bir parça çörəkdən ötəri buğda misalı,
Əzdi fələyin çərxi, dəyirmanlara düşdüm.

Mən surətinin fikrinə daldıqca, ay üzlüm,
Hər tazə ayın əvvəli nöqsanlara düşdüm.

Aydın əlinə aldı qələm ta bu ümidlə,
Bəlkə, sözə xatir dilə, dastanlara düşdüm.

Aydın Xırdalanlı 🧚‍♀ @winorlost

İnsan alışdığı, doğma olan, özünə yaxın bildiyi yerlərdən ayrılarkən sanki bədəninin bir hissəsini orada buraxırmış kimi üzülür 🌾✨
@winorlost