مگر شتر خالی نمی‌رود

در مواقعی به کار میرود که به فرستادن مقداری کم از چیزی در ظرف بزرگ ایراد گرفته شود. در پاسخ به شخص معترض به این کار، از این مثل استفاده می‌شود تا بگویند این کار اشکالی ندارد.

بعضیا فقط تظاهر به کمک می‌کنن...

مگه شاه داره با لَلَش بازی میکنه؟

این ضرب‌المثل در مواقعی که یکی از طرفین، قوانین بازی را رعایت نکند برای اعتراض به وی به کار برده می‌شود.

بدون شرح.....

دره پاک نگذاشته است

روباهی ازد درد شکم به طبیب شکایت برد. طبیب گفت از خاک آن دره که آلوده نکرده باشی خور.
روباه لحظه‌ای اندیشید و گفت:
اگر دارو منحصر است مرگ من ناگزیر باشد چون هیچ دره پاکی به جا نگذاشته‌ام.

این ضرب‌المثل در جایی به کار می‌رود که شخص هیچ اعتباری نداشته باشد و یا چنان خرابکاری کرده باشد که حتی یک روزنه امید نداشته باشد.
این مثل در بین عامه مردم به شکل زیر نیز بیان می‌شود:

"تل نریده نگذاشته"

هر کسی در نهایت فقط خودش رو داره. آخرش تنهاییم.....

ستاره دیده فروبست و آرمید، بیا
شراب نور به رگ‌های شب دوید، بیا

شهاب یاد تو در آسمان خاطر من
پیاپی از همه سو خطّ زر كشید، بیا

ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم
ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید، بیا

نیامدی كه فلك خوشه خوشه پروین داشت
كنون كه دست سحر دانه دانه چید، بیا

 (سيمين بهبهانى)

صبح به خیر.

مراحل تبدیل یک آرزو به واقعیت:

یک رویا که براش تاریخ تعیین بشه، میشه هدف
یک هدف که به مراحل کوچکتر تبدیل بشه، میشه برنامه
یک برنامه که با عمل همراه بشه، میشه واقعیت

اولین کامپیوتر اپل Apple1 که توسط "استیو وزنیاک" در سال ۱۹۷۵ ساخته شد.

"استفن گری وزنیاک" (Stephen Gary Wozniak) ۱۱ آگوست سال ۱۹۵۰ در شهر سن‌خوزه در ایالت کالیفرنیای آمریکا به دنیا آمد. پدرش، جیکوب فرانسیس، مهندس الکترونیک و مادرش، مارگارت الین، خانه‌دار بود.
استیو هشت ساله بود که پدرش در شرکت موشک و فضای لاکهید مشغول به کار شد و آن‌ها به سانی‌ویل در سانتا‌کلارا نقل مکان کردند.

حلاج گرگ بودن

حلاج به معنای "پنبه زن" است.

این اصطلاح در مواردی به کار می‌رود که کاری بدون مزد و عایدی انجام شود.

حلاجی برای کار حلاجی به دهی می‌رفت. زمین پوشیده از برف و هوا بسیار سرد بود. در بین راه به گرگی گرسنه برخورد. حلاج درصدد چاره برآمد. خواست با کمان به او حمله کند. دید کمان، طاقت حملهٔ گرگ را ندارد و می شکند. به سرعت روی زمین نشست و با چک حلاجی بنای زدن بر زه کمان گذاشت! گرگ از صدای زه کمان ترسید و فرار کرد. حلاج هم به سرعت به راه افتاد. اما پس از مدت کوتاهی باز دید گرگ به سمت او می‌آید. حلاج مانند قبل، کوبیدن چک بر کمان را شروع کرد و گرگ را فراری داد و به راه خود ادامه داد. این عمل بارها تکرار شد تا سرانجام گرگ خسته شده و به سراغ شکار دیگری رفت. حلاج هم چون دید شب نزدیک است و هوا سرد و برفی است، به خانهٔ خود بازگشت.
وقتی همسرش پرسید: امروز چه کردی؟
گفت: "حلاج گرگ بودم!".

ماسک رو اینجوری اندازه صورت بچه‌ها کنید. هم اندازش مناسبه و هم راحته. 😍👌

طنز

در نزدیکی ده ملانصرالدین مکان مرتفعی بود که شب‌ها باد شدیدی می‌آمد و فوق‌العاده سرد می‌شد.
دوستان ملا گفتند: ملا اگر بتوانی یک شب تا صبح بدون آنکه از آتشی استفاده کنی در آن تپه بمانی، ما یک سور به تو می‌دهیم و گرنه تو باید یک مهمانی مفصل به همه ما بدهی.
ملا نصرالدین قبول کرد. شب به بالای تپه رفت و تا صبح به خود پیچید و سرما را تحمل کرد و صبح که شد گفت: من برنده شدم و باید به من سور دهید.
گفتند: ملا از هیچ آتشی استفاده نکردی؟ ملا گفت: نه، فقط در یکی از دهات اطراف یک پنجره روشن بود و معلوم بود شمعی در آنجا روشن است.
دوستان گفتند: همان آتش تو را گرم کرده و بنابراین شرط را باختی و باید مهمانی بدهی.
ملا قبول کرد و گفت: فلان روز ناهار به منزل ما بیایید. دوستان یکی‌یکی آمدند، اما هر چه منتظر شدند خبری از ناهار نشد.
گفتند: ملا، انگار نهاری در کار نیست.
ملا گفت: چرا. ولی هنوز آماده نشده.
دو سه ساعت دیگر هم گذشت باز ناهار حاضر نبود.
ملا گفت: آب هنوز جوش نیامده که برنج را درونش بریزم. دوستان به آشپزخانه رفتند ببیننند چگونه در این مدت آب به جوش نیامده. دیدند ملا یک دیگ بزرگ به طاق آویزان کرده و چند متر پایین‌تر یک شمع کوچک زیر دیگ نهاده.
گفتند: ملا این شمع کوچک نمی‌تواند از فاصله دو متری دیگ به این بزرگی را گرم کند!
ملا گفت: چطور همین شمع از فاصله چند کیلومتری می‌توانست مرا روی تپه گرم کند؟ پس شما بنشینید تا آب جوش بیاید و غذا آماده شود!

آسمان اکراین، به دلیل نگرانی کشورها از وقوع جنگ...

این بزرگوار کلا اعتقادی به استفاده از ابزار نداره..😂

تتو هم عالمی شده.

از مکان‌های برگ‌ریزون، صرفا جهت ایجاد سرگیجه.

تابلو مینیاتور از آثار رضا عباسی


گاهی وقتا هم شاید بهتر باشه برای کسب آرامش، به توصیه‌های خیام گوش داد و غم نخورد.

دهقان قضا بسی چو ما کشت و دُرود
غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود
پر کن قدحِ می به کفم دَرنِه زود
تا بازخورم، که بودنی‌ها همه بود

بدون شرح...