هتلِ بِلِندْ این از معماران تاتو در اوزاکا؛ جعبه ی زیست اشتراکی 🔻

🔍. . . ایده اولیه ساخت هتل توسط مشتری که عاشق منطقه بود و دوست هنرمند او پی گیری شد. با این وجود، پس از خرید زمین، تامین منابع مالی مورد نیاز برای این پروژه دشوار بود و در نتیجه پیشرفت کار متوقف گردید. نهایتا یک شرکت املاک و مستغلات محلی، که به دنبال زمین های جدید برای ساختمان سازی در محله بود، تحت تاثیر دیدگاهی قرار گرفت که پشت طراحی این هتل بود و با این امید که این پروژه منجر به کشف مجدد پتانسیل های محله و افزودن حس زندگی عمیق تر به منطقه شود، در پروژه مشارکت کرد و نتیجه کار هتلی بود که جایی میان مسکن اجتماعی و گالری قرار می گیرد و تلاش می کند بدیلی باشد برای هتل های نسبتا گران قیمت و البته هاستل ها . . .

📌متن کامل یادداشت"هتلِ بِلِندْ این از معماران تاتو در اوزاکا؛ جعبه ی زیست اشتراکی" را با برگردانی از آریا کارگر بر اتووود 🔺مطالعه فرمایید.

#معماری_ژاپن #هتل #مسکن_اجتماعی #حس_تعلق_به_مکان #محله_شهری #زیست_ارزان #مسکن_عمومی #زیست_عمومی_داخلی #حوزه_عمومی #حوزه_عمومی_داخلی #آریا_کارگر

@etooodchannel

جو دوسه و زیبایی شناسی کویید 19؛ تجربیاتی برای صورت های دیستوپیایی🔻

⭕️آیا جهانْ گیری کرونا ابعاد زیبایی شناسانه هم داشته است؟
از آنجا که پوشش های محافظتی صورت به یک وسیله ی ضروری برای مقابله با کویید 19 تبدیل شده اند، جو دوسه؛ طراح نیویورکی جایگزین های براقی را برای پوشش صورت پیشنهاد داده است که مزاحمت کمتری در مقایسه با محافظ های معمولی ایجاد می کنند و البته به موازات حس های تازه ای در فرد ایجاد می کنند. . . دوسه در کنار طرح این سوال که "چطور می‎توان افراد را در مقیاس بزرگ به استفاده از کالایی غیر ضروری تشویق کرد؟" معتقد است تجهیزات محافظتی در کنار نقش اساسی که در مقابله با این بیماری ایفا میکند بایستی لایه هایی از فهم زیبایی شناسانه را نیز در خود نهادینه داشته باشند. . .

📌یادداشت "جو دوسه و زیبایی شناسی کویید 19؛ تحربیاتی برای صورت های دیستوپیایی" را می توانید با برگردانی از دریا زارعی بر اتووود🔺 مطالعه فرمایید.

#طراحی_صنعتی #طراحی_محصول #زیبایی_شناسی_فاجعه #طراحی_کویید_19 #طراحی_کرونا #محافظ_صورت #دیستوپیا #جو_دوسه #دریا_زارعی

@etooodchannel

اهمیت زوئی زنگلیس بودن؛ رابطه‌ی پیچیده‌ی یک زن با اُ اِم اِی متقدم🔻

⭕️زویی زنگلیس کیست و چه نقشی در شکل گیری اُ اِم اِی داشته است؟ در مقطعی از زمان که پروژه های معطوف به اجرای اُ اِم اِی کم بوده اند، تاثیر او به عنوان زنی که توان تصویرسازی فوق العاده ای داشته، در ارائه پروژه هایی که به شدت انتزاعی بوده اند چه میزان بوده است؟ با نگاهی به یادداشت" اهمیت زوئی زنگلیس بودن؛ رابطه‌ی پیچیده‌ی یک زن با اُ اِم اِی متقدم
" با برگردانی از تارا پیش قراول 🔺تاثیر زویی زنگلیس و نقش او در نطفهْ گیری دفتر معماری کلانشهر را به صورتی مشهود و واضح مشاهده می کنید. زنی که هر چه بیشتر فضای مجازی را برای یافت ردی از او می پیمایید، کمتر می یابید.

#زویی_زنگلیس #الیا_زنگلیس #رم_کولهاس #زاها_حدید #ترسیمات_معماری #تصویرسازی_معماری #معماری_زنان #معماری_فمینیسم #معماری_مرد_سالاری #تارا_پیش_قراول

@etooodchannel

رؤیای شهرهایی برای آینده؛ نگاهی به رادیکالیسم دهه ۶۰ و ۷۰ 🔻

🔍. . . دهه های پرشور شصت و هفتاد با اتفاقاتی نظیر اولین فرود بر روی ماه، اعتراضات گسترده ضد جنگ، ووداستاک و هیپی ها، فرقه های روستایی و محیط زیست گرا، دیوار برلین، جنبش آزادی خواهی زنان و موارد دیگر، موقعیتی فراموش نشدنی در تاریخ دارد. بی عدالتی هایی که آشکارا زیر سؤال رفته بود و افکار رادیکالی که برای خنثی کردن رسوم و شیوه های موجود در حوزه های مختلف زندگی وجود داشت و البته این واقعیت که هیچ چیز در دنیای معماری هم از این قاعده مستثنی نبود. . .

⭕️. . . چشم اندازهای پر هیمنه ای که توسط مدرنیست ها ارائه شده بود، خیلی زود به واسطه ی تجربیات یوتوپیایی ای که توسط گروه های "ضد معماری" یا "طراحی رادیکال" دهه ۱۹۶۰-۷۰ مطرح شد به چالش کشیده شد. با احیاء مجدد معماری به عنوان ابزاری برای نقد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، آنها مانیفست ها و نقوش جسورانه ای را با استفاده از کولاژ، موسیقی، هنر نمایشی، مبلمان، طراحی گرافیک، مجله های آنلاین، تاسیسات، رویدادها و نمایشگاه ها ترسیم کردند. . . .

📌یادداشت "رؤیای شهرهایی برای آینده؛ نگاهی به رادیکالیسم دهه ۶۰ و ۷۰" که با برگردانی از بهمن شیخی بر اتووود 🔺منتشر شده است، با مروری بر تاریخچه کنش گروه هایی همچون: هاس راکر کو، گروپو استرام، گروپو ۹۹۹۹، گروپو یو اف او، کاوارت، سوپر استودیو، آرکیزوم، آرکیگرام و آنت فارم به مرور تجربیات برهه ای از تاریخ معماری می پردازد که در وضعیت معاصر همچنان تاثیرگذار و اموزنده اند و در جریان های مقاوم برابر معماری غالب می دمند. . .

#معماری_رادیکال #معماری_سیاست #معماری_اخلاقیات #معماری_آلترناتیو #معماری_هیپی #یوتوپیا #جنبش_هیپی #هاس_راکر_کو #گروپو_استرام #گروپو_9999 #گروپو_یو_اف_او #کاوارت #سوپر_استودیو #آرکیزوم #آرکیگرام #آنت_فارم #بهمن_شیخی
@etooodchannel

موزه ی هنر معاصر رم و زنانگیِ سرخِ سخت؛ تلاشی از اودیل دک🔻

🔍. . . طرح تجلی تلاش های بی وقفه ی "زنی سیاه پوش" به نام اودیل دک است. . . به نظر این آسان نیست که کسی بتواند در بستر شهری باستانی اثری خلق کند با این میزان از ریسک و بدعت و تازگی و غریبگی ، چرا که غالبا نظر بر این است که در این شهر باید بتوان با خاطرات، تصاویر خیره کننده، مطالب انباشته یا منابع دیداری، ادبی و حسی ارتباط گرفت، حال ما با پروژه ای مواجه هستیم که تمایلی واضح به زیاده گویی دارد و صمیمانه می خواهد تسلیم خودشیفتگی اش شود . . .

📌متن کامل "موزه ی هنر معاصر رم و زنانگیِ سرخِ سخت؛ تلاشی از اودیل دک" را با برگردانی از نرجس جنابی بر اتووود🔺 مطالعه فرمایید.

#اودیل_دک #موزه #شهر_رم #معماری_زنان #معماری_فضای_داخلی #نرجس_جنابی

@etooodchannel

آلبر کامو و روستانشینی؛ اگزیستنسِ خانه، محیط، مکان، نوشتن و مرگ🔻

🔍. . . آلبر کامو که رنه شار را پس از آرتور رمبو، بزرگترین شاعر فرانسوی قرن بیستم می‌دانست، از او می‌خواهد که در خریدن خانه‌ای در جنوب فرانسه کمکش کند، زیرا زیستن در «پرتو گرم و درخشان مدیترانه» برای کامو گویای سعادتی ابدی بود، دوستی با شار، که او هم به روستایی در جنوب فرانسه پناه برده بود، موجب شده بود کامو تمام مناطق زیبای آن منطقه، به ویژه روستای لورماران را کشف و چشم‌اندازهای سرزمین مادری‌اش را در آنجا بیابد. کامو سال ۱۹۴۶ وقتی برای اولین بار به لورماران رفت، در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشت که ستارگان، سکوت و زیبایی "منقلب‌کننده" آنجا، پس از سال‌ها، خستگی را از تنش بیرون کرد. . .

⭕️. . . لورماران، با روزهای آفتابی‌ و عطر گل‌هایش، کامو را که دیگر مشغله‌ای جز تئاتر و ادبیات نداشت، بیش از همیشه، در نوشتن غرق می‌کرد. برای نمونه، در نوامبر سال ۱۹۵۸، یعنی همان اوایل زندگی در روستای لورماران، در نامه‌ای خطاب به ژان گرونیه، فیلسوف و نویسنده فرانسوی، که از دهه‌ها قبل این روستا را می‌شناخت، می‌نویسد:‌ "به لورماران آمده‌ام برای نوشتن. شرایط نوشتن برای من همیشه مثل شرایط زندگی یک راهب بوده: تنهایی و کم‌خوری. صرف نظر از کم‌خوری، تنهایی با طبیعت من سازگاری ندارد، به همین علت حس می‌کنم نوشتن، خشونتی است که علیه خود به کار می‌برم. با این حال باید بنویسم. اوایل ژانویه به پاریس برمی‌گردم و فکر می‌کنم این رفت‌وآمد، شیوه مؤثری برای برقراری آشتی میان زندگی زاهدانه و عادات زشت من است." . .

📌متن کامل یادداشت "آلبر کامو و روستانشینی؛ اگزیستنسِ خانه، محیط، مکان، نوشتن و مرگ" را به قلم مصطفی خلجی بر اتووود 🔺مطالعه فرمایید، متنی که به موازات مرور علقه های روزمره آلبر کامو، فهم او از محیط و تاثیر مکان و البته مرگ او را نیز مرور می کند.

#آلبر_کامو #رنه_شار #آرتور_رمبو #معماری_روستایی #حس_تعلق_به_مکان #روح_مکان #زیست_روستایی #معماری_روستا #اتووود_بازنشر #مصطفی_خلجی
@etooodchannel

زاها حدید، (2016-1950) معمار عراقی الاصل انگلیسی، نخستین معمار زنی است که برنده جایزه پریتزکر در سال 2004 شد. انچه از پی می آید ده اموزه ایست که حدید از تجربیاتش در اختیار همْ عصران و میراث داران فکری و حرفه ای اش قرار می دهد:

ـ "حقیقتاً معماری در مورد تندرستی و سلامت است. من فکر می کنم که مردم می خواهند احساس خوبی در یک فضا داشته باشند ... از یک طرف این موضوع به سرپناه مربوط می شود، اما در مورد لذّت نیز هست."

ـ یکی از مواردی که با اطمینان می توانم آن را بیان نمایم این است که ما معماران می توانیم هیجان و چالش هایی را برای زندگی افراد به ارمغان بیاوریم. ما می خواهیم که آنها بتوانند غیر منتظره ها را در آغوش بگیرند."

ـ "برای یک زن بسیار بسیار دشوار است که به تنهایی وارد حرفه ی معماری شود. معماری هنوز یک دنیای مردانه است."

ـ حدید همواره تحت تأثیر دوران کودکی خود در "روستاهای سرسبز جنوب عراق" بود؛ زیبایی مناظری که ماسه، آب، ساختمان ها و مردم، همه به نوعی در کنار هم جمع شده بودند."

ـ "360 درجه وجود دارد. چه لزومی دارد که به یکی از آنها متکی باشیم؟ "

ـ "شما همیشه معماران زن را محترم و معتبرتر می بینید. این بدان معنا نیست که همه چیز آسان پیش می رود. بعضی اوقات مشکلات غیر قابل درک هستند ... در عمل، من هنوز هم مقاومت را تجربه می کنم، اما فکر می کنم این مسئله است که من را متمرکز نگه می دارد. شاید پیش از زن بودن، این شایستگی من بود که به من چنین عزمی برای دستیابی به موفقیت داد، اما من همیشه مصمم بوده ام."

ـ "من واقعاً به ایده ی آینده اعتقاد دارم."

ـ "شما محدود نیستید که تنها به روش خاصی به فضا نگاه کنید. شما واقعاً می توانید از مسیر اصلی خارج شوید و به جاهایی سرک بکشید که کمتر کسی انجا می رود."

ـ "امروزه برای معماری كافی نیست كه مستقیماً تیپولوژی بناهای موجود را پیاده سازی كند؛ بلکه در عوض، معماران نیاز دارند تا با مداخله ی جدید و توجه به فضای برنامه ریزی شده، کل منطقه را با دقت بررسی نمایند."

ـ "شما همیشه مجبور نیستید که هنر را در آنچه که جعبه ی سفید نامیده می شود نشان دهید، بلکه می توانید به نوعی پیچیدگی در نمایشگاه دست یابید که همچنان به هنر نیز احترام بگذارد."

#زاها_حدید #معماری_زنان #معماری_آینده_نگری #حسام_عشقی_صنعتی
@etooodchannel

مارتین هایدگر و سکونتِ شاعرانه ی رازآلودِ برونْ ایستایِ برونْ خویش گرایانه🔻

یادداشت "مارتین هایدگر و سکونتِ شاعرانه ی رازآلودِ برونْ ایستایِ برونْ خویش گرایانه" نشان می دهد 🔺 که فهم هایدگر از سکونت بین هستی و زمان (1927) و " ساختن، سکونت، تفکر" (1954) دچار تغییری تفسیری می شود، در "ساختن، سکونت، تفکر" وجود به مثابه "از ان خودسازی" مد نظر می اید و سکونت جایی است که ادمی در خانه قرار می گیرد، جایی که ادمی جا و مکانی دارد. در این معنا، جا و مکان همان چیزی است که مبنای دریافت اگزیستانسیال هایدگر از مکانمندی را تشکیل می دهد. بنابراین سکونت گزیدن، درون مجموعه ای از روال ها و ساختارهای معنادهنده جای می گیرد که برای کشف و گشودگی در دسترس و نزدیک اند. اما این "پدیدارِ سکونت" نه به منزله ساختارهایی مستقل بلکه به منزله برونْ خویشی ها تلقی می شوند. . . و به نظر می رسد نکته اساسی همین جاست.
از نظر مارتین هایدگر حیث زمان و حیث تاریخی از اوصاف بنیادین ساختارهای وجودی آدمی است. اما تلقی هایدگر از انسان به منزله دازاین یا "آنجاْ حاضر" یا اگزیستانس مانع از آن می شود که تفکر تاریخی او به ورطه تاریخ گرایی بغلتد. از نظر هایدگر آدمی existence است و این واژه را بایستی با توجه به ریشه شناسی اش به معنای ex-sistence، یعنی به معنای برونْ ایستا فهمید.
به بیان دیگر، در تلقی هایدگر، آدمی موجودی برونْ ایستاست، یعنی موجودی که نحوه هستی اش عین برونْ ایستایی و برونْ خویشی و به تعبیر دیگر عین استعلا transcendence یعنی فعل فراروی transcend است که می تواند "هم اینجا و هم آنجا" حاضر باشد.
بر اساس این نحوه توصیف ساختار وجودی و وجودشناختی هستی آدمی، انسان از آنجا که نحوه هستی اش عین برونْ ایستایی و فراروی است، می تواند از محدوده های تاریخی خویش نیز فراتر رفته، در امکانات و افق های تاریخی دیگری نیز حاضر باشد. اگر چنین امکان فراروی و استعلایی برای آدمی وجود نداشت، اساساً امکان مواجهه با افق های تاریخی دیگر، خارج از محدوده های تاریخی کنونی فرد، و در نتیجه امکان تجربه، فهم و برقراری گفت وگو با دستاوردهای نظری و فرهنگی و شیوه های زیست گذشتگان یا انسان هایی که در دوره ها و شرایط تاریخی دیگری می زیستند، برای ما به هیچ وجه امکان پذیر نبود.
در این فهم، سکونت انجایی با "راز" می امیزد که افقش "آن بیرون" در انتظار گشودگی و کشف و شکوفایی باشد، سکونتی گره خورده با زمان و گذر، سکونتی که فهم از خانه را با همْ زمانی در میراث های گوناگون همْ بند می کند و مروج نوعی از برون گرایی است تا درون گرایی و ماندن.
به نظر می رسد وزن بردار زمان و اقلیم های زمانی در فهم هایدگر از سکونت بر وزن بردار مکان و اقلیم های توپوسْ محور غالب و فائق است و این کشمکش در فهم او از "پدیدارِ بافت" نیز متبلور است.

#مارتین_هایدگر #هستی_زمان #ساختن_سکونت_تفکر #هستی_شناسی #پدیدار_شناسی #سکونت_شاعرانه #سکونت_رازالود #حس_تعلق_به_مکان #مایکل_ویلر #مسعود_حسینی #اتووود_بازنشر

@etooodchannel

یوتوپیا و مرزهای امکان از توماس مور تا حال حاضر🔻

🔍. . . کارل مارکس می‌دانست که دو نوع ایدئالیست احساساتی وجود دارد؛ کسانی مانند شارل فوریه که چنان به آینده نگاه می‌کنند که انگار قرار است آب دریا در آن به لیموناد تبدیل شود! واحد اجتماعیِ ایده ئالش دقیقاً ۱۶۲۰ نفر است. نوع دیگری از ایدئالیست‌های دل‌نگران هم وجود دارند که می‌گویند آینده تا حدود بسیار زیادی مانند حال خواهد بود. . . پراگماتیست‌هایی سفت‌وسخت‌. به نظر می‌رسد آنها فکر می‌کنند شکلات‌های مارس و صندوق بین‌المللی پول تا پانصد سال آینده هم با ما خواهند بود!. . .

⭕️. . . سیستم ما توسط رویاپردازانی اداره می‌شود که خود را واقع‌گرا می‌خوانند. این که فکر کنیم آینده با حال متفاوت خواهد بود، قطعاً بدین معنا نیست که بهتر خواهد بود. ممکن است صدها درجه بدتر باشد. نکته این است که تاریخ برای ما آن‌قدر انعطاف‌پذیر هست که بتوانیم انتخاب کنیم. هیچ‌کدام از نظریه‌پردازان سیاسی دهۀ ۱۹۹۰ نمی‌توانستند مانند دو هواپیمایی که به مرکز تجارت جهانی برخورد کردند، نشان بدهند که تاریخ کاملاً جدیدی آغاز شده است. ممکن است با این تغییر تاریخ بهتر نشده باشد؛ اما مطمئناً مثل قبل باقی نمانده است. . .

📌یادداشت "یوتوپیا و مرزهای امکان از توماس مور تا حال حاضر" را به قلم تری ایگلتون و با برگردانی از مهدی رعنایی بر اتووود 🔺مطالعه فرمایید.

#یوتوپیا #آرمان_شهر #کارل_مارکس #سوسیالیسم #تری_ایگلتون #شارل_فوریه #توماس_مور #اتین_کابه #رابرت_اوون #توماس_کامپانلا #لوکوربوزیه #یاکوف_شرنیکوف #ولادیمیر_تاتلین #مهدی_رعنایی #اتووود_بازنشر
@etooodchannel

هربرت مارکوزه؛ ضرورت محتوا، اصالت فرم، پدیدارشناسی ابژه و طرد دوشان🔻

🔍. . . در واقع هنر، واجد یک امتیاز و برتری ویژه است که از ان می توان به عنوان شکاف و گسستی درونی با واقعیت روزمره نام برد. . .به بیان دیگر، زبان هنر، تجربه روزمره را تخریب و ویران می کند. زبان هنر از امر عادی یا همان نرمالیته بیگانه است و به شکل خوداگاه یا ناخوداگاه کل بستر واقعیت را منهدم می کند. . . در واقع موقعیت هنر یک موقعیت متناقض نماست. هنر هبوط تخیل است، تخیلی که در عین حفظ مرزها، از واقعیت اشباع شده است. . . فرهنگ سرمایه داری متاخر جهد و کوشش فراوانی برای ادغام هنر در زندگی روزمره دارد یا به عبارت دیگر سعی می کند تا میان زندگی روزمره و هنر نوعی اشتی پایدار برقرار کند . . . تلاشی که از مسیر تخریب اصالت فرم در زیبایی شناسی و جنبش های ضد فرم که با هدف ویران کردن مسیر زیباشناختی کارهای برجسته به راه افتاده اند صورت می گیرد . . .

📌هربرت مارکوزه؛ ضرورت محتـــــــــــوا، اصالت فرم، پدیدارشناسی ابژه و طرد دوشان 🔺بخش کوتاهی از گفت و گوی یورگن هابرماس است با هربرت مارکوزه که با برگردانی از نادر فتوره چی در کتاب سیاست و نظریه امده است، کتابی که توسط نشر رشد اموزش روانه بازار کتاب شده است. . .


#یورگن_هابرماس #هربرت_مارکوزه #مارسل_دوشان #تئودور_آدورنو #آندری_تارکوفسکی #سرمایه_داری #فرهنگ_بورژوازیی #نادر_فتوره_چی #اتووود_بازنشر
@etooodchannel