پسره به مسخره ترين دليل ممكن
خودكشی كرده بود…
دوست روان پزشکم ميگفت...
پسره به مامانش گفته بود امشب هوس كتلت كردم باباش پريده بود وسط و گفته بود:
نه كه خيلى آدم مفيدى هستی، كارم ميكنی، حالا دستور غذا هم ميدى؟
اونم يه بسته قرص خورده بود و نوشته بود
حق با باباست، من خيلى به درد نخورم بخشيد كه پسر خوبى نبودم...
حرف ها از چیزی كه فكر ميكنيم خيلى قدرتمندترن به خصوص ازطرف آدماى مهم زندگیتون...🙏🏻
خودكشی كرده بود…
دوست روان پزشکم ميگفت...
پسره به مامانش گفته بود امشب هوس كتلت كردم باباش پريده بود وسط و گفته بود:
نه كه خيلى آدم مفيدى هستی، كارم ميكنی، حالا دستور غذا هم ميدى؟
اونم يه بسته قرص خورده بود و نوشته بود
حق با باباست، من خيلى به درد نخورم بخشيد كه پسر خوبى نبودم...
حرف ها از چیزی كه فكر ميكنيم خيلى قدرتمندترن به خصوص ازطرف آدماى مهم زندگیتون...🙏🏻
از چی میترسی؟
وقتی از سخت ترین شبهای زندگیت
بدون اینکه به کسی چیزی بگی گذشتی.
وقتی از سخت ترین شبهای زندگیت
بدون اینکه به کسی چیزی بگی گذشتی.
اندوهگین نباش سرزمین من. در شکافِ زخم‌هایت، بذرِ گل کاشته‌ام؛
تو روزی سراسر گلستان خواهی شد…
تو روزی سراسر گلستان خواهی شد…
امروز ۳۰ روز کامل شد. یک ماه از قطع دسترسی مردم ایران به جهان می‌گذرد؛ رکوردی تلخ و بی‌سابقه در تاریخ اینترنت که با سکوت و بی‌تفاوتی نگران‌کننده‌ای همراه شده است. گویی انزوای دیجیتال یک ملت، دیگر برای کسی اهمیتی ندارد.
الان دیگه نه پولدار بودن مهمه، نه قیافه، نه قد؛
هرکی وصل باشه، از همه سرتره
هرکی وصل باشه، از همه سرتره
برا اتصال به نت یه راه‌های رو میرم که انسانهای اولیه برا بقا میرفتن.
مگر من از وطنم چه می‌خواستم
به غیر از تکه ای نان
گوشه‌ای امن
جیبی با حرمت
بارانی از عشق
پنجره‌ای باز
كه آزادی و عشق به من دهد
من چه می‌خواستم
در این حد، كه به من نداد
برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
برای همیشه رفتم ...
به غیر از تکه ای نان
گوشه‌ای امن
جیبی با حرمت
بارانی از عشق
پنجره‌ای باز
كه آزادی و عشق به من دهد
من چه می‌خواستم
در این حد، كه به من نداد
برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
برای همیشه رفتم ...
۱۸ و ۱۹ دی.....
شش ماه از آن روزهای تلخ گذشت...
شش ماه از روزهایی که زندگی خیلی‌ها برای همیشه تغییر کرد.
زمان از تقویم عبور کرد،
اما از دل کسانی که عزیزانشان را از دست دادند، هرگز نگذشت.
هنوز هم جای خالی بسیاری از لبخندها احساس می‌شود،
هنوز هم خاطره‌ی آن روزها در ذهن‌ها زنده است.
امروز، با احترام و سکوت،
یاد تمام عزیزانی را که در آن روزها از میان ما رفتند گرامی می‌داریم.
یادشان جاودان...
شش ماه از آن روزهای تلخ گذشت...
شش ماه از روزهایی که زندگی خیلی‌ها برای همیشه تغییر کرد.
زمان از تقویم عبور کرد،
اما از دل کسانی که عزیزانشان را از دست دادند، هرگز نگذشت.
هنوز هم جای خالی بسیاری از لبخندها احساس می‌شود،
هنوز هم خاطره‌ی آن روزها در ذهن‌ها زنده است.
امروز، با احترام و سکوت،
یاد تمام عزیزانی را که در آن روزها از میان ما رفتند گرامی می‌داریم.
یادشان جاودان...