Forwarded from TehranBizShow (ᎪᏞᎥ ᏁᏃᎠ)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎞كانون #يادگيرى_فردا
#كيفكو
#نمايشگاه_توسعه_كسب_و_كار_تهران
🔰 نمایشگاه توسعه کسب و کار
📡 @tehranbizshow
#كيفكو
#نمايشگاه_توسعه_كسب_و_كار_تهران
🔰 نمایشگاه توسعه کسب و کار
📡 @tehranbizshow
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
✅ فردی که "چگونگی" را میداند، بدون شغل نمیماند؛ اما فردی که از "چرایی" با خبر است، همیشه کارفرمای خود خواهد بود.
📗 #کتاب: انسانهای موفق چگونه میاندیشند؟ 👤 جان ماکسول
👌 "چرا"ی خود را پیدا کن!
📗 #کتاب: انسانهای موفق چگونه میاندیشند؟ 👤 جان ماکسول
👌 "چرا"ی خود را پیدا کن!
کنون که چنین
زبانِ ناخشکیده به کام اندر کشیده خموشم
از خود میپرسم:
«ــ هرآنچه گفته باید باشم
گفتهام آیا؟»
در من اما، او
(چه کند؟)
دهان و لبی میبیند ماهیوار
بیامان در کار
و آوایی نه.
«ــ عصمتِ نابکارِ آب و بلور آیا
(از خویش میپرسم)
در این قضاوتِ مشکوک
به گمراهی مرسومِ قاضیاناش نمیکشاند؟»
زمانهییست که
آری
کوتهْبانگی الکنان نیز
لامحاله خیانتی عظیم به شمار است.ــ
نکند در خلوتِ بیتعارفِ خویش با خود گفته باشد:
«ــ ای لعنتِ ابلیس بر تو بامدادِ پُرتلبیس باد!
میبینی که نیامِ پُرتکلفِ نامآوری دغلکارانهات
حتا
از شمشیرِ چوبینِ کودکانِ حلبآباد نیز
بیبهرهتر است؟»
بر این باور است شاید
(چه کند؟)
که حرفی به میان آوردن را
از سرِ خودنمایی
درگیرِ تلاشِ پُروسواسِ گزینشِ الفاظی هرچه فاخرترم؟:
فضاحتِ دستیابی به فصاحتِ هرچه شگفتانگیزتر
به گرماگرمِ هنگامهیی
که در آن
حتا
خروشی بیخویش
از خراشِ حنجرهیی خونین
بهنیروتر از هر کلامِ بلیغ است
سنجیده و برسخته.
□
نگران و تلخ میگوید:
«ــ پس شعر؟
بر این قُلّه
سخت بیگاه
خامش نشستهای.
زمان در سکوت میگذرد تشنهْکامِ کلامی و
تو خاموش اینسان؟»
میگویم:
« مگر تالارِ بینش و معرفتت را جویای آذینی تازه باشی،
ور نه کدام شعر؟
زمانه
پیچِ سیاهِ گردنه را
به هیأتِ فریادی پسِ پُشت میگذارد: ــ
به هیأتِ زوزهی دردی
یا غریوِ رجزخوانِ سفاهت،
به هیأتِ فریادِ دهشتی
یا هُرَّستِ شکستِ توهمی،
به هیأتِ هُرّای دیوانگانِ تیمارخانه به آتش کشیده
یا انفجارِ تُندری که کنون را در خود میخروشد؛
یا خود به هیأتِ فریادِ دیرباورِ ناگاه
حصارِ قلعهی نجدِ سوسمار و شتر را
چندین پوک و پوسیده یافتن.
فریادِ رهایی و
از پوچپایگی به در جستن،
یا بیداری کوتوالانِ حُمق را
آژیرِ دَربندان شدن
در پوچپایگی امان جُستن…
تشنهکامِ کلامند؟
نه!
اینجا
سخن
به کار
نیست،
نه آن را که در جُبّه و دستار
فضاحت میکند
نه آن را که در جامهی عالِم
تعلیمِ سفاهت میکند
نه آن را که در خرقهی پوسیده
فخر به حماقت میکند
نه آن را که چون تو
در این وانفسا
احساسِ نیاز
به بلاغت میکند.»
□
هِی بر خود میزنم که مگر در واپسین مجالِ سخن
هرآنچه میتوانستم گفته باشم گفتهام؟
ــ نمیدانم.
اینقدر هست که در آوارِ صدا، در لُجّهی غریوِ خویش مدفون شدهام
و این
فرومُردنِ غمناکِ فتیلهیی مغرور را مانَد
در انبارهی پُرروغنِ چراغش.
احمد شاملو
#شعر "از خود با خویش"
دفتر شعر: حدیث بیقراری ماهان
@HosseinGaeeni
زبانِ ناخشکیده به کام اندر کشیده خموشم
از خود میپرسم:
«ــ هرآنچه گفته باید باشم
گفتهام آیا؟»
در من اما، او
(چه کند؟)
دهان و لبی میبیند ماهیوار
بیامان در کار
و آوایی نه.
«ــ عصمتِ نابکارِ آب و بلور آیا
(از خویش میپرسم)
در این قضاوتِ مشکوک
به گمراهی مرسومِ قاضیاناش نمیکشاند؟»
زمانهییست که
آری
کوتهْبانگی الکنان نیز
لامحاله خیانتی عظیم به شمار است.ــ
نکند در خلوتِ بیتعارفِ خویش با خود گفته باشد:
«ــ ای لعنتِ ابلیس بر تو بامدادِ پُرتلبیس باد!
میبینی که نیامِ پُرتکلفِ نامآوری دغلکارانهات
حتا
از شمشیرِ چوبینِ کودکانِ حلبآباد نیز
بیبهرهتر است؟»
بر این باور است شاید
(چه کند؟)
که حرفی به میان آوردن را
از سرِ خودنمایی
درگیرِ تلاشِ پُروسواسِ گزینشِ الفاظی هرچه فاخرترم؟:
فضاحتِ دستیابی به فصاحتِ هرچه شگفتانگیزتر
به گرماگرمِ هنگامهیی
که در آن
حتا
خروشی بیخویش
از خراشِ حنجرهیی خونین
بهنیروتر از هر کلامِ بلیغ است
سنجیده و برسخته.
□
نگران و تلخ میگوید:
«ــ پس شعر؟
بر این قُلّه
سخت بیگاه
خامش نشستهای.
زمان در سکوت میگذرد تشنهْکامِ کلامی و
تو خاموش اینسان؟»
میگویم:
« مگر تالارِ بینش و معرفتت را جویای آذینی تازه باشی،
ور نه کدام شعر؟
زمانه
پیچِ سیاهِ گردنه را
به هیأتِ فریادی پسِ پُشت میگذارد: ــ
به هیأتِ زوزهی دردی
یا غریوِ رجزخوانِ سفاهت،
به هیأتِ فریادِ دهشتی
یا هُرَّستِ شکستِ توهمی،
به هیأتِ هُرّای دیوانگانِ تیمارخانه به آتش کشیده
یا انفجارِ تُندری که کنون را در خود میخروشد؛
یا خود به هیأتِ فریادِ دیرباورِ ناگاه
حصارِ قلعهی نجدِ سوسمار و شتر را
چندین پوک و پوسیده یافتن.
فریادِ رهایی و
از پوچپایگی به در جستن،
یا بیداری کوتوالانِ حُمق را
آژیرِ دَربندان شدن
در پوچپایگی امان جُستن…
تشنهکامِ کلامند؟
نه!
اینجا
سخن
به کار
نیست،
نه آن را که در جُبّه و دستار
فضاحت میکند
نه آن را که در جامهی عالِم
تعلیمِ سفاهت میکند
نه آن را که در خرقهی پوسیده
فخر به حماقت میکند
نه آن را که چون تو
در این وانفسا
احساسِ نیاز
به بلاغت میکند.»
□
هِی بر خود میزنم که مگر در واپسین مجالِ سخن
هرآنچه میتوانستم گفته باشم گفتهام؟
ــ نمیدانم.
اینقدر هست که در آوارِ صدا، در لُجّهی غریوِ خویش مدفون شدهام
و این
فرومُردنِ غمناکِ فتیلهیی مغرور را مانَد
در انبارهی پُرروغنِ چراغش.
احمد شاملو
#شعر "از خود با خویش"
دفتر شعر: حدیث بیقراری ماهان
@HosseinGaeeni
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
☕️هشتمین کافه کوچینگ کانون یادگیری فردا
📆 پنجشنبه ۱۲ بهمن ساعت 🕣۸:۳۰ تا 🕜۱۳:۳۰
ℹ️اطلاعات بیشتر درباره این رویداد و ثبتنام: 👇
https://goo.gl/info/LL9KhM
📆 پنجشنبه ۱۲ بهمن ساعت 🕣۸:۳۰ تا 🕜۱۳:۳۰
ℹ️اطلاعات بیشتر درباره این رویداد و ثبتنام: 👇
https://goo.gl/info/LL9KhM
📖 در کوچه باغ #کتاب
آدم از خود میپرسد که:
تو با این سالها که گذشت چه کردی؟
بهترین سالهای عمرت را کجا در خاک کردی؟
زندگی کردی یا نه؟
با خود میگویی نگاه کن، ببین این دنیا چه سرد میشود. سالها همچنان میگذرد و بعد از آنها تنهایی غمبار است و عصای نااستوار پیری به دستت میدهد و بعد حسرت است و نومیدی. دنيای رویاهای رنگین رنگ میبازد، رویاهایت مثل گلهای پژمرده گردن خم میکنند و مثل برگ های زرد از درخت خزان زده میریزند.
تنها ماندن سخت محزون خواهد بود، محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری،
هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است.
هیچ، یک "هیچ" احمقانه و بیمعنی، همه خواب بوده است.
📗 شبهای روشن / 👤 داستایوفسکی
@HosseinGaeeni
آدم از خود میپرسد که:
تو با این سالها که گذشت چه کردی؟
بهترین سالهای عمرت را کجا در خاک کردی؟
زندگی کردی یا نه؟
با خود میگویی نگاه کن، ببین این دنیا چه سرد میشود. سالها همچنان میگذرد و بعد از آنها تنهایی غمبار است و عصای نااستوار پیری به دستت میدهد و بعد حسرت است و نومیدی. دنيای رویاهای رنگین رنگ میبازد، رویاهایت مثل گلهای پژمرده گردن خم میکنند و مثل برگ های زرد از درخت خزان زده میریزند.
تنها ماندن سخت محزون خواهد بود، محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری،
هیچ، هیچ، هیچ، زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است.
هیچ، یک "هیچ" احمقانه و بیمعنی، همه خواب بوده است.
📗 شبهای روشن / 👤 داستایوفسکی
@HosseinGaeeni
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
✅ گزارش تصویری حضور کانون یادگیری فردا (کیفکو) در نخستین نمایشگاه توسعه کسبوکار
👇
http://goo.gl/vXeWTK
👇
http://goo.gl/vXeWTK
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
✅ پنج مانع دستیابی به رویاها و نقش #کوچینگ ...
مطالعه متن و تماشای فیلم سخنرانی: 👇
https://goo.gl/YZg6ja
مطالعه متن و تماشای فیلم سخنرانی: 👇
https://goo.gl/YZg6ja
✅ اگر فکر میکنید اقتصاد مهمتر از محیط زیست است، پس سعی کنید موقع شمردن پول، نفس نکشید!
@HosseinGaeeni
@HosseinGaeeni
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎧 ساعت #موسیقی
هر که دلآرام دید
از دلش آرام رفت...
@HosseinGaeeni
یادِ تو
شعر: سعدی
با صدای: جمال الدین منبری
آهنگساز: محمد سریر
هر که دلآرام دید
از دلش آرام رفت...
@HosseinGaeeni
یادِ تو
شعر: سعدی
با صدای: جمال الدین منبری
آهنگساز: محمد سریر
📖 در کوچه باغ #کتاب
همهی آنچه میخواستم آن بود که صادقانه به مردم بگویم: "نگاه کنید به خودتان، نگاه کنید چه زندگی نابهسامان و ملالانگیزی میگذرانید." این مهمترین چیزی است که مردم باید دریابند و وقتی آن را به راستی دریافتند؛ بیگمان زندگی تازه و بهتری خواهند آفرید. انسان زمانی (دارای خصلتی) نیکتر خواهد شد که او را چنان که هست به خودش بنمایانیم.
📗 چخوف/ ✍هانری تروایا
@HosseinGaeeni
همهی آنچه میخواستم آن بود که صادقانه به مردم بگویم: "نگاه کنید به خودتان، نگاه کنید چه زندگی نابهسامان و ملالانگیزی میگذرانید." این مهمترین چیزی است که مردم باید دریابند و وقتی آن را به راستی دریافتند؛ بیگمان زندگی تازه و بهتری خواهند آفرید. انسان زمانی (دارای خصلتی) نیکتر خواهد شد که او را چنان که هست به خودش بنمایانیم.
📗 چخوف/ ✍هانری تروایا
@HosseinGaeeni
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
✅ فلسفه #کوچینگ زندگی چیست؟
👌 تفاوت رهیاری (کوچینگ) با مشاوره چیست؟
📄اینجا بخوانید: 👇
https://goo.gl/rpuLos
👌 تفاوت رهیاری (کوچینگ) با مشاوره چیست؟
📄اینجا بخوانید: 👇
https://goo.gl/rpuLos
📖 در کوچه باغ #کتاب
همه بشریت در جستجوی حقیقت، عدالت و زیبایی است. ما در جستجویی ابدی برای حقیقت هستیم، چون تنها دروغهایی را که در ذهن خود ذخیره کردهایم، باور داریم. در جستجوی عدالت هستیم، چون در نظام اعتقادیای که داریم، جایی برای عدالت وجود ندارد. در جستجوی زیبایی هستیم، چون هر چقدر هم یک نفر زیبا باشد، ما به وجود زیبایی در دیگری باور نداریم. ما به جستجو ادامه میدهیم، در حالی که همهچیز در درون ما جا دارد.
حقیقتی وجود ندارد که با جستجو به آن دست یابیم. به هر جا سر بگردانیم، هر آنچه میبینیم حقیقت است، اما با توجه به توافقها و باورهایی که در ذهنمان ذخیره کردهایم، چشم دیدن حقیقت را نداریم.
ما حقیقت را نمیبینیم، چون کور هستیم. آنچه ما را کور میکند، همه باورهای کاذبی است که در ذهن داریم. ما نیاز داریم که حق با ما باشد و دیگران اشتباه کنند. ما به آنچه باور داریم اعتماد میکنیم و باورهای ما موجب رنجمان میشود. به این میماند که گویی در مِهِی زندگی میکنیم که نمیگذارد دورتر از جلوی پایمان را ببینیم. ما در مِهِی زندگی میکنیم که واقعیت ندارد. این مه یک خیال است.
📗چهار میثاق (کتاب خرد سرخپوستان تولتک)/ 👤دون میگوئل روییز
@HosseinGaeeni
همه بشریت در جستجوی حقیقت، عدالت و زیبایی است. ما در جستجویی ابدی برای حقیقت هستیم، چون تنها دروغهایی را که در ذهن خود ذخیره کردهایم، باور داریم. در جستجوی عدالت هستیم، چون در نظام اعتقادیای که داریم، جایی برای عدالت وجود ندارد. در جستجوی زیبایی هستیم، چون هر چقدر هم یک نفر زیبا باشد، ما به وجود زیبایی در دیگری باور نداریم. ما به جستجو ادامه میدهیم، در حالی که همهچیز در درون ما جا دارد.
حقیقتی وجود ندارد که با جستجو به آن دست یابیم. به هر جا سر بگردانیم، هر آنچه میبینیم حقیقت است، اما با توجه به توافقها و باورهایی که در ذهنمان ذخیره کردهایم، چشم دیدن حقیقت را نداریم.
ما حقیقت را نمیبینیم، چون کور هستیم. آنچه ما را کور میکند، همه باورهای کاذبی است که در ذهن داریم. ما نیاز داریم که حق با ما باشد و دیگران اشتباه کنند. ما به آنچه باور داریم اعتماد میکنیم و باورهای ما موجب رنجمان میشود. به این میماند که گویی در مِهِی زندگی میکنیم که نمیگذارد دورتر از جلوی پایمان را ببینیم. ما در مِهِی زندگی میکنیم که واقعیت ندارد. این مه یک خیال است.
📗چهار میثاق (کتاب خرد سرخپوستان تولتک)/ 👤دون میگوئل روییز
@HosseinGaeeni
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
✅ #همدلی (empathy) چیست؟
"امپاتی" یا همدلی به معنی خود را به جای دیگران قرار دادن و انتقال این درک به آنهاست.
مادری کودکش را به گردش میبرد. او خیلی خوشحال است، اما کودک زار زار گریه میکند. مادر ابتدا دلیل گریه کودک را نمیفهمد، اما وقتی خود را جای کودک میگذارد و از دید کودک به جهان مینگرد، تازه متوجه میشود کودک فقط پاهای آدمها را میبیند و در این شلوغی چیز دیگری نمیبیند. از این پایین دنیا خیلی خستهکننده است.
🆔 @CYFCo
👌 هرچه توانایی همدلی در شما افزایش پیدا کند، ارتباطهای صمیمانهتری با دیگران خواهید داشت... همدلی میتواند تا حد زیادی مشکلات خانوادگی و حرفهای را که عموماً از عدم درک متقابل ناشی میشود، حل و فصل کند...
اگر پدر و یا مادر هستید خودتان را جای فرزندتان بگذارید، آیا چنین والدینی را دوست دارید؟
خودتان را جای همسر، معلم، شاگرد، فروشنده، خریدار، همکار، مدیر و یا دوستتان بگذارید، آیا طرف مقابلتان را دوست دارید؟
"امپاتی" یا همدلی به معنی خود را به جای دیگران قرار دادن و انتقال این درک به آنهاست.
مادری کودکش را به گردش میبرد. او خیلی خوشحال است، اما کودک زار زار گریه میکند. مادر ابتدا دلیل گریه کودک را نمیفهمد، اما وقتی خود را جای کودک میگذارد و از دید کودک به جهان مینگرد، تازه متوجه میشود کودک فقط پاهای آدمها را میبیند و در این شلوغی چیز دیگری نمیبیند. از این پایین دنیا خیلی خستهکننده است.
🆔 @CYFCo
👌 هرچه توانایی همدلی در شما افزایش پیدا کند، ارتباطهای صمیمانهتری با دیگران خواهید داشت... همدلی میتواند تا حد زیادی مشکلات خانوادگی و حرفهای را که عموماً از عدم درک متقابل ناشی میشود، حل و فصل کند...
اگر پدر و یا مادر هستید خودتان را جای فرزندتان بگذارید، آیا چنین والدینی را دوست دارید؟
خودتان را جای همسر، معلم، شاگرد، فروشنده، خریدار، همکار، مدیر و یا دوستتان بگذارید، آیا طرف مقابلتان را دوست دارید؟
👍1
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✅ کانون یادگیری فردا برگزار میکند:
《کارگاه تخصصی مدیر در نقش کوچ》
👈 اطلاعات بیشتر و پیش ثبتنام: 👇
https://goo.gl/UnCbA6
🆔 @CYFCoAdmin
《کارگاه تخصصی مدیر در نقش کوچ》
👈 اطلاعات بیشتر و پیش ثبتنام: 👇
https://goo.gl/UnCbA6
🆔 @CYFCoAdmin
جرعهای #شعر
زیباترین بهانهی پیوند ما
شعر است
– این دوست مشترک –
که با ما قهوه مینوشد
و به قیلوله میرود.
و چه زیباست
که او را
چون یکی از کودکان ما میدانی.
👤 نزار قبانی
زیباترین بهانهی پیوند ما
شعر است
– این دوست مشترک –
که با ما قهوه مینوشد
و به قیلوله میرود.
و چه زیباست
که او را
چون یکی از کودکان ما میدانی.
👤 نزار قبانی
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from کلام یادگیری فردا (کیفکو)