رستاخیز؟ یا یه داستان دیگه برای فرار از مرگ؟
‌
🔷 @Iran_Atheist_agnosti

هر سال با رسیدن بهار، مسیحیان یکی از مقدس‌ترین اعیاد خودشون رو جشن می‌گیرن: عید پاک یا ایستر. داستانش آشناست: عیسی مسیح بعد از به صلیب کشیده شدن، روز سوم از قبر بلند میشه. یه رستاخیز معجزه‌آسا، که سنگ بنای ایمان مسیحی به حساب میاد.

ولی بذار یه سوال ساده بپرسیم: اگه یه داستان تاریخی واقعی باشه، چرا هیچ سند جدی‌ای بیرون از کتاب مقدس از این "رستاخیز" حرفی نزده؟

یه نفر از مردگان بلند شده، و دنیا هیچی نگفته؟ هیچ نویسنده، تاریخ‌نگار یا شاهد مستقلی توی اون دوران ثبتش نکرده؟ همه‌چی فقط توی متونی اومده که سال‌ها بعد، توسط مؤمنین نوشته شدن.
نه سند، نه استخوان، نه قبر، نه هیچ نشونه‌ای. فقط ایمان.

جمعه نیک قراره روز سکوت و اندوه باشه. رقص ممنوعه، شادی ممنوعه، چون یه موجود الهی مرده. و قراره ما به‌خاطر گناه‌هایی که ظاهراً باهاش به دنیا اومدیم، غمگین باشیم.
اما سوال اینه: چه کسی ما رو گناه‌کار به دنیا آورد، جز همون خدایی که ادعا می‌کنن بخشنده‌ست؟

خرگوش، تخم‌مرغ رنگی، آتش مقدس...
صادق باشیم: این‌ها هیچی از "مسیحیت" توشون نیست. همه‌اش برگرفته از آیین‌های باستانی پیشامسیحیه.
اوستارا، الهه‌ی باروری، جشن آغاز بهار، بازگشت طبیعت، زایش دوباره‌ی زمین.
مسیحیت فقط اسمش رو عوض کرده، نیتش رو مصادره کرده.

ما تو قرنی زندگی می‌کنیم که انسان روی مریخ کاوشگر فرستاده، DNA رو مهندسی می‌کنه، مغز رو اسکن می‌کنه، و هنوز باید به کودک‌ها بگیم یه خرگوش تخم‌مرغ گذاشته و یه خدا مرده و بعد زنده شده؟
واقعاً؟

ایستر جشن رستاخیز نیست، جشن حافظه‌ست. حافظه‌ی جمعی ما از دوران اسطوره‌ها. ولی الان وقت بیداریه، نه تکرار.

ما به جای نجات، به دانش نیاز داریم. به جای دعا، به کنجکاوی.
به جای ترس از مرگ، به جسارت برای زندگی.

رستاخیز واقعی، بیداری ذهنه. و این عید پاک رو، به جای افسانه، با خرد جشن بگیریم.

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

۸۵ از نگرانی های ما در واقعیت اتفاق نمی افتد

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

‌
آیا تا به حال فکر کرده‌اید چقدر از انرژی ذهنی شما صرف نگرانی می‌شود؟ یک مطالعه جالب از دانشگاه معتبر کرنل (Cornell University) و مطالعات Dr. Robert Leahy به بررسی این موضوع پرداخته و نتایج جالبی به دست آورده است:

📊 یافته‌های کلیدی مطالعه:

۸۵٪ از چیزهایی که نگرانشان هستیم، هرگز اتفاق نمی‌افتند! بله، درست خواندید. اکثریت قریب به اتفاق سناریوهای نگران‌کننده‌ای که در ذهن می‌سازیم، هیچ‌وقت به واقعیت تبدیل نمی‌شوند.
و اما آن ۱۵٪ باقی‌مانده؟ مطالعه نشان داد که حتی در مواردی که نگرانی‌ها "به حقیقت می‌پیوندند"، در ۷۹٪ مواقع، افراد:
بهتر از آنچه تصور می‌کردند با موقعیت کنار می‌آیند.
تجربه ارزشمندی از آن موقعیت کسب می‌کنند.

نتیجه‌گیری آماری:

اگر این دو یافته را با هم ترکیب کنیم (۸۵٪ موارد بی‌اساس + ۷۹٪ از ۱۵٪ مواردِ قابل مدیریت/آموزنده)، به این نتیجه می‌رسیم که حدود ۹۷٪ از کل نگرانی‌های ما یا بی‌اساس هستند یا در نهایت بسیار قابل مدیریت‌تر از چیزی هستند که فکر می‌کنیم و حتی می‌توانند به یادگیری منجر شوند! این یعنی تنها حدود ۳٪ از نگرانی‌ها ممکن است واقعاً آنطور که می‌ترسیم، مشکل‌ساز شوند.

🧠 چرا اینقدر نگرانیم؟

نگرانی ممکن است ریشه در طبیعت تکاملی ما برای پیش‌بینی خطرات داشته باشد، اما این مطالعه نشان می‌دهد که این مکانیسم در دنیای مدرن اغلب بیش‌فعال است و انرژی زیادی از ما می‌گیرد.
برگرفته از پیج
ZOOMIT

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

.

روز دختر ؟
روز دختر در تقویم حکومت اسلامی؟
روز دختر رو دارید به من تبریک می‌گید؟
به منی که به اسم اسلام به چشمم شلیک کردند؟
روز دخترهای ایرانی که به اسم اسلام بهشون تجاوز میشه، شلاق می‌خورن، کتک می‌خورن با روز دختر در تقویم حکومتی هیچ سنخیتی نداره.
روز دختر ایرانی ، روزیه که بتونه آزادانه و در کمال امنیت و آرامش در کوچه‌های شهر قدم بزنه …🖤

برگرفته از پیج
kosareftekharii

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

🗓 ۲۸ اردیبهشت؛ روز و زادروز عمر خیام

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

🔻 گاه‌شمار به قلم اسکندر آبادی

۹۷۷ سال پیش در چنین روزی عمر خیام در نیشابور زاده شد.

در سال ۱۳۴۲ خورشیدی (۱۹۶۳ م.) یادمانی در نیشابور ساخته شد که به عنوان آرامگاه خیام ثبت شده است. انجمن آثار ملی همواره در پی این بود که زادروز خیام (۲۸ اردیبهشت) را روز خیام بنامد اما تازه در سال ۱۴۰۲ این روز از سوی سازمان میراث فرهنگی رسما روز جهانی خیام اعلام شده است.

ناصر کنعانی استاد فیزیک و فلزشناسی که پژوهش‌های دیرپایی در کار و آثار خیام کرده از قول برتراند راسل، فیلسوف بریتانیایی می‌گوید: «غرب تا کنون شاعر ریاضیدان و ریاضیدان شاعری چون خیام به جهان ارمغان نکرده است.»

خیام خود را شاگرد معنوی ابن سینا می‌دانست و چند اثر عربی او را به فارسی گرداند.

او نخست نزد استادان مدرسه نظامیه آموزش دید و در ۲۲ سالگی به سمرقند رفت و در آنجا آثار ماندگار خود در عرصه ریاضی را نوشت. او دریافت که نقطه‌های تلاقی دو برش مخروطی مانند بیضی‌ها، هذلولی‌ها و دایره‌ها به حل معادله‌های سه مجهولی کمک می‌کنند. توصیف هندسی آن معادله‌ها بعدها به کار اخترشناسان و معماران هم آمد.

۳۰ ساله بود که هم‌نشین ملکشاه سلجوقی در اصفهان شد و سپس پادشاه او را به سرپرستی رصدخانه اصفهان و سپس مرو و تنظیم تقویمی گماشت که هم اکنون از دقیق‌ترین تقویم‌های جهان به شمار می‌آید.

۴۴ ساله بود که با درگذشت ملکشاه پشتیبانش را از دست داد و با چیرگی جزم‌اندیشی اسلامی بر جامعه ایران‌زمین، از نوشتن باز ایستاد.

در آثار علمی خود از فرومایگان گله می‌کند که همواره در پی پاسخ‌های آسان هستند و تنها به دریافت‌های اندک خود چنگ انداخته‌اند.

بعید نیست ترانه‌هایش را از چشم و گوش همان فرومایگان جزم اندیش که خردگرایی او را کفر می‌پنداشتند پنهان کرده باشد که هم‌زمانانش از او به عنوان سراینده نامی نبرده‌اند.

ترانه‌های او فیلسوفی را می‌نمایانند که به همه چیز شک می‌کند:
"قومی متفکرند اندر ره دین
یک قوم دگر فتاده در راه یقین
می‌ترسم از آن که بانگ آید روزی
کای بیخبران راه نه آن است و نه این".

هرچه بیشتر و ژرفتر در راز هستی و آفرینش می‌کاود کمتر می‌یابد و چون همه چیز را ناپایدار می‌بیند تنها دم را غنیمت می‌شمارد:
"گردون نگری ز قد فرسوده ماست
جیحون اثری ز اشک پالوده ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست".

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

مذهب اولین تلاشِ گونه‌ی ما بود برای درک دنیای پیرامون‌مان...

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

وقتی ایمان زیر ذره‌بین واقعیت‌های اجتماعی می‌رود...
در مناظره‌ای داغ در حیاط دانشگاه، کشیش کلیف ناکتل از وجود خدا می‌پرسد، اما دانشجوی جوان پاسخ را به سطحی بالاتر می‌برد: «موضوع فقط خدا نیست؛ مسئله اینه که نهادهای دینی چه نقشی در رنج و سکوت جوامع ایفا می‌کنن.»
بحثی صریح درباره نقش کلیسا(نهادهای مذهبی)، سرکوب، دعا، اطاعت... و این سؤال مهم:

آیا دین به بهبود زندگی مردم کمک کرده، یا فقط آن‌ها را به تحمل وضع موجود دعوت کرده؟

شما چه فکر می‌کنید؟

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

گیرم بهشت برینتان راست باشد!
دیوانه ایم مگر
دوباره با شما زندگی کنیم؟!

_ناشناس

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

.
اعتصاب سراسری کامیون‌داران و رانندگان در ایران وارد هفتمین روز خود شد و طبق گزارش‌ها، تاکنون رانندگان در ۱۳۰ شهر کشور به این حرکت اعتراضی پیوسته‌اند.

در روزهای اخیر، ویدیوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در آن اعتصاب‌کنندگان، رانندگانی را که همچنان در جاده‌ها فعال بودند، به پیوستن به اعتصاب دعوت و در برخی موارد مورد اعتراض قرار داده‌اند. این فشارهای میدانی واکنش مقامات قضایی را نیز برانگیخته؛ به طوری که دادستان اردبیل در روز ششم خرداد اعلام کرد فردی را به دلیل تهدید یک راننده‌ی در حال حمل بار بازداشت کرده‌اند.

در همین روز، اتحادیه تشکل‌های کامیون‌داران و رانندگان سراسر ایران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که ۱۱ راننده در کرمانشاه دستگیر شده‌اند و خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط آن‌ها شد. این اتحادیه هشدار داد که سرکوب، تهدید و بازداشت، پاسخی به خواسته‌های قانونی رانندگان نیست، بلکه بیانگر استیصال و ناتوانی در مواجهه با موج گسترده عدالت‌خواهی در میان صنف رانندگان است.

🔷 @Iran_Atheist_agnosti

در واکنش به بازداشت‌ها، صدها راننده معترض در کرمانشاه مقابل استانداری این استان تجمع کردند. این اتحادیه همچنین خبر از پیوستن شش شهر دیگر به اعتصاب سراسری داد و اعلام کرد که دامنه اعتراضات اکنون به ۱۳۰ شهر گسترش یافته است.

نکته قابل توجه دیگر، اعلام همبستگی رانندگان نیسان در شهرهای قوچان و گلپایگان با کامیون‌داران بود. اتحادیه در بیانیه‌اش نوشت: «درک درد مشترک و اتحاد میان رانندگان، ستونی محکم برای پیروزی این جنبش اعتراضی خواهد بود.»

نقشه‌ی گستردگی‌ اعتصابات از تیم خوب‌ @weareiranianstudents

🔷 @Iran_Atheist_agnosti