باغ میوه‌ی کینگزبرگ، کلفرنیا، محصول امریکا

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

بعضی میوه‌ها هم اینطور عاقبت بخیر می‌شوند…

التماس دعا


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

انقلاب هوش مصنوعی؛ یک تجربه‌ی واقعی

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

حدود ده ماه پیش، پستی را در گروه داخلی شرکت به اشتراک گذاشتم. موضوع پست این بود که در بعضی از شرکت‌های نرم‌افزاری امریکا، شکل برنامه‌نویسی به‌سرعت در حال تغییر است: توسعه‌دهندگان به‌جای نوشتن خط‌به‌خط کد، مسئله را تعریف می‌کنند و ایجنت‌های هوش مصنوعی تمام کدنویسی را انجام می‌دهند.

یکی از همکاران زیر پست نوشت:
It’s bullshit!
«این حرف مزخرفه!»

می‌توانستم وارد بحث شوم و چندین مقاله و آمار برایش بفرستم؛ اما فرصتی پیش آمد که به‌جای بحث‌کردن، آن را در عمل نشان دهم.

طی یک هفته، نسخه‌ی اولیه‌ی یک اپلیکیشن نسبتاً پیچیده را ساختم؛ بدون اینکه حتی یک خط از کدهای آن را مستقیماً خودم بنویسم. طراحی فنی، تولید کد، رفع خطاها و تست بخش‌های مختلف، همگی با ایجنت‌های هوش مصنوعی انجام شدند. آخر هفته اپلیکیشن را به مدیران شرکت ارائه دادم.

مدیرعامل گفت:

«مدت‌ها بود که می‌خواستیم چنین محصولی را بسازیم. برآورد ما این بود که به یک تیم پنج‌نفره و حداقل شش ماه زمان نیاز داریم. چون منابع لازم را نداشتیم، پروژه را شروع نکرده بودیم.»

البته آن نسخه‌ی یک‌هفته‌ای هنوز محصول نهایی نبود. حدود دو ماه روی آن کار کردیم، بازخورد گرفتیم، قابلیت‌های جدید اضافه کردیم و ایرادهایش را برطرف کردیم تا آماده‌ی ورود به محیط واقعی شود.

امروز این اپلیکیشن در محیط عملیاتی شرکت فعال است و دوتا از بزرگ‌ترین اپراتورهای امریکا یعنی Verizon و AT&T از آن استفاده می‌کنند. محصولی که زمانی به‌دلیل کمبود نیرو و زمان حتی آغاز نشده بود، حالا به یکی از ابزارهای مهم و سودآور شرکت تبدیل شده است.

اما بخش عجیب‌تر ماجرا اینجاست:

اکنون تقریباً تمام چرخه‌ی توسعه‌ی این محصول—از بک‌اند و فرانت‌اند گرفته تا زیرساخت، DevOps، تست و کنترل کیفیت—به کمک مجموعه‌ای از ایجنت‌های هوش مصنوعی انجام می‌شود و به کمترین مداخله‌ی دستی نیاز دارد.

من و یکی دیگر از همکاران، خلاصه‌ی جلسات با کاربران و قابلیت‌های درخواستی آن‌ها را در اختیار ایجنت‌ها قرار می‌دهیم. ایجنت‌ها نیازمندی‌ها را به وظایف اجرایی تبدیل می‌کنند، کد می‌نویسند، تست می‌کنند و نسخه‌ی آماده‌ی بررسی را تحویل می‌دهند. نقش ما بیشتر از «کدنویسی مستقیم»، به تعریف درست مسئله، تصمیم‌گیری فنی، نظارت، ارزیابی و پذیرش مسئولیت نهایی تغییر کرده است.

گاهی حتی پیش از پایان جلسه با کاربر، قابلیت موردنظر پیاده‌سازی و تست شده و نسخه‌ی قابل‌استفاده‌‌ی آن آماده است!

این چند هفته که برای مرخصی به ایران آمده‌ام، یک «کیوان مجازی» نیز بخشی از کارها را پیش می‌برد: ایمیل‌های مربوط به این محصول را بررسی می‌کند، پاسخ‌های لازم را آماده و ارسال می‌کند، تغییرات کد و MRها را مرور و کمک می‌کند کارها در نبود من متوقف نشوند.

این تجربه برای من فقط به‌معنای سریع‌تر شدن کدنویسی‌ نیست. ما با یک تغییر اساسی در تعریف شغل‌های فنی روبه‌رو هستیم. ارزش اصلی یک مهندس، دیگر صرفاً در تعداد خطوط کدی که می‌نویسد نیست؛ بلکه در توانایی او برای فهم مسئله، طراحی راه‌حل، هدایت ایجنت‌ها، کنترل کیفیت خروجی و ساختن سیستم‌هایی است که بتوانند بخش بزرگی از کار را به‌صورت خودکار انجام دهند.

هوش مصنوعی هنوز بی‌خطا نیست و مسئولیت فنی، امنیتی و تجاری محصول همچنان بر عهده‌ی انسان است. اما در عمل، فاصله‌ی میان یک ایده و یک محصول قابل‌استفاده، از چند ماه یا چند سال به چند روز یا چند هفته کاهش پیدا کرده است.

در یک سال گذشته، تجربه‌های عجیب و گاهی باورنکردنی‌ای در کارم داشته‌ام و از نظر حرفه‌ای، یکی از لذت‌بخش‌ترین و موفق‌ترین دوره‌های زندگی‌ حرفه‌ای‌ام را پشت سر گذاشته‌ام.

اگر علاقه‌مندید بیشتر درباره‌ی این تجربه‌ها بنویسم، در کامنت‌ها بگویید کدام موضوع برایتان جذاب‌تر است؛ برای مثال:

▪️ چگونه با ایجنت‌های هوش مصنوعی یک محصول واقعی می‌سازیم؟
▪️ نقش برنامه‌نویس‌ها و مهندسان در عصر ایجنت‌ها چه تغییری می‌کند؟
▪️ چطور می‌توان چند ایجنت را مثل یک تیم مهندسی مدیریت کرد؟
▪️ چگونه ایمیل‌ها، جلسات، تست نرم‌افزار و فرایند توسعه را خودکار می‌کنیم؟
▪️ برای ورود جدی به این حوزه، چه مهارت‌ها و ابزارهایی باید یاد گرفت؟
▪️ مرز میان استفاده‌ی نمایشی از AI و استفاده‌ی واقعی و حرفه‌ای از آن کجاست؟

پی‌نوشت ۱: اگر برنامه‌نویس، مدیر محصول، مدیر فنی، پژوهشگر یا فعال حوزه‌ی مهندسی و فناوری هستید، اما هنوز نمی‌دانید ایجنت‌ها و ابزارهایی که در تصویر می‌بینید چه هستند—یا استفاده‌تان از آن‌ها به پرسیدن چند سؤال از ChatGPT و تولید چند قطعه کد محدود شده—پیشنهاد می‌کنم این تغییر را جدی بگیرید.

پی‌نوشت ۲: نسخه‌ی اولیه‌ی این متن توسط کیوان واقعی نوشته شده و نسخه‌ای که خواندید، متن بهبود یافته توسط دستیار شخصی «هرمس» است.


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

دورهمی با موضوع AI در مضیف علمدار، مشهد

جلسه‌ی خوب و مفیدی بود، جای دوستانی که نتونستن بیان خالی


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

در پاسخ به سؤال پرتکرار مخاطبان: بله، آنچه در این نوشته خواندید، قابل آموزش و تکرار است.

امکان برگزاری رویداد مجازی در قالب کارگاه آموزشی کاربرد هوش مصنوعی در زمینه‌های مختلف، از جمله ساخت نرم‌افزار با ایجنت‌ها (Agentic Software Development)، برای مجموعه‌های علاقه‌مند فراهم است.

اگر در مجموعه یا شرکت‌تان تمایل به برگزاری این ورک‌شاپ دارید، به آی‌دی زیر پیام دهید:

@Zahra_Moradi95


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

فکت‌چک قیمت بنزین

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

قیمت ده دلاری هر گالن بنزین در کلفرنیا صحت نداره. به این شکل می‌تونید در نقشه‌ی گوگل، gas station رو سرچ کنید و به شهرهای ایالت کلفرنیا برید و ببینید قیمت در حدود ۵-۶ دلار هست. البته شاید تو یه کوره‌دهاتی قیمت ۱۰ دلاری هم دیده بشه اما عمومی نیست.

با تمام این حرف‌ها، این قیمت ۵-۶ دلاری هم بالاست و در حد بالاترین قیمت‌های زمان جنگ اخیره. بالا رفتن قیمت بنزین باعث نارضایتی مردم امریکا میشه و روی قیمت‌‌های دیگه هم تاثیر میذاره. البته اگر فکر می‌کنید به این خاطر فاجعه پیش اومده و ملت میخوان بریزن بیرون، خب اینطور نیست…

یه نکته‌ی بی‌ربط: اخیراً که ایران بودم یه باک بنزین زدم و دیدم نوشته ۶۰ هزار تومان. باورم نشد، چک کردم و دیدم بنزین ۱۵۰۰ تومانی بوده و درسته. اون زمان میشد معادل ۳۰ سنت در حالی که هر باک بنزین رو ما اینجا ۶۰ دلار می‌زنیم، یعنی ۱۸۰ برابر!

✍️ پی‌نوشت ۱: دقت کنید واحد اندازه‌گیری بنزین در امریکا گالن هست که حدود ۳.۸ لیتر میشه. پس قیمت ۶ دلاری هر گالن، الآن یعنی حدود ۳۵۰ هزار تومان برای هر لیتر.

✍️ پی‌نوشت ۲: ان‌شاءالله که حوادث جاری هر چه بیشتر در جهت مالوندن پوز نخوت طاغوت‌های زمانه به خاک مذلت پیش برن…


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

گرانی کم‌سابقه در امریکا

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

خرید مواد غذایی و خوار و بار برای حدود دو هفته مصرف‌ خانوار دراومد ۸۵۰ دلار. همین دو سه سال پیش،‌خرید این اقلام در میومد زیر ۵۰۰ دلار.

گرانی گازوئیل روی همه چیز تاثیر گذاشته و باعث تورم بالای مواد غذایی شده. بله، در ایران هم اوضاع خیلی بده و همین یک ماه پیش به عینه دیدم که قیمت‌ها چند برابر شده. تورم در امریکا از ایران خیلی کمتره اما معمولاً هر جامعه، وضعیتش رو با وضع قبلی خودش مقایسه میکنه.

اوضاع اقتصادی در امریکا کم‌کم داره به نقطه‌ای میرسه که میتونه باعث نارضایتی گسترده بشه.


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

مدیریت هوشمند مصرف انرژی

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

پیام اپ گوگل‌نست:

یک ساعت دیگه هوا خیلی گرم میشه و مردم کولرها رو روشن میکنن. ما الآن دما رو میاریم پایین و خونه‌تون رو سرد می‌کنیم تا زمان پیک مصرف که کولر رو خاموش می‌کنیم، درجه‌ی دما در حد مناسبی بمونه.

پی‌نوشت: شرکت در این برنامه اختیاری هست، جهت ایجاد انگیزه به شرکت‌کنندگان کارت هدیه میدن.


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA

قدم بعدی، تگزاس

#کیوان_ابراهیمی 🤓▫️▫️▫️🇮🇷🇺🇸

پس از پیروزی تاریخی زهران ممدانی در انتخابات شهرداری نیویورک، بزرگ‌ترین شهر امریکا، و موفقیت‌های دیگری مثل انتخاب غزاله هاشمی به معاونت فرمانداری ویرجینیا (نخستین زن مسلمانی که در امریکا به یک مقام انتخابی در سطح ایالت رسید)، حالا نوبت تگزاس است. مسلمانان این ایالت که از سال ۲۰۲۲ دو نماینده در مجلس ایالتی دارند، این بار با جدیت بیشتری برای افزایش کرسی‌های خود به میدان آمده‌اند.

نکتهٔ قابل‌توجه اینکه این تلاش در ایالتی جریان دارد که مسلمانان کمتر از ۲ درصد جمعیت آن را تشکیل می‌دهند و برخی نامزدهای جمهوری‌خواه، «ضدیت با اسلامی‌سازی تگزاس» را محور تبلیغات انتخاباتی خود کرده‌اند. با این حال، جامعهٔ مسلمان تگزاس به جای عقب‌نشینی، مسیر مشارکت مدنی، پیگیری حقوقی و حضور پررنگ‌تر پای صندوق رأی را انتخاب کرده است.

در سال‌های گذشته، در پاسخ به دوستانی که خرده می‌گرفتند «چرا در امریکا زندگی می‌کنید؟» نوشتیم که ساختار سیاسی و اجتماعی این کشور، با همه‌ی کاستی‌هایش، فرصت‌های واقعی برای مشارکت در اختیار اقلیت‌ها می‌گذارد. از شوراهای شهر و هیئت‌های مدارس گرفته تا مجالس ایالتی و کنگره، درهایی باز است که مسلمانان می‌توانند با حضور فعال و سازمان‌یافته از آن‌ها عبور کنند و بر سیاست‌گذاری‌های این کشور اثر بگذارند.

امروز نشانه‌های این مسیر دیده می‌شود، اما باید واقع‌بین بود: این تازه اول راه است. کسب کرسی آغاز کار است، نه پایان آن. قدم‌های مهم‌تر، یعنی ساختن نهادهای پایدار، پرورش نسل تازه‌ای از سیاستمداران و فعالان، و ائتلاف با گروه‌هایی که دغدغه‌های مشترک دارند، هنوز در پیش است...


مشاهدات و روزنوشته‌های دانشجویان و دانش‌آموختگان مسلمان ایرانی🇮🇷 از امریکا🇺🇸
@K1inUSA