🔴 «مایکل جکسون: روی دیوار»
نمایشگاهی برای کشف تصاویری از این ستاره
(قسمت اول)
مجموعه جدیدی از نقاشی‌ها و تصاویر مایکل جکسون در نمایشگاه ملی پرتره لندن در روز ۲۸ ژوئن به نمایش گذاشته شد.
این نمایشگاه همچنین شامل آخرین پرتره‌هایی است که مایکل جکسون پیش از مرگش در سال ۲۰۰۹ سفارش داده بود.
این اولین بار است که نقاشی کهیند وایلی از این سوپراستار به عنوان شاه فیلیپ دوم اسپانیا در بریتانیا به نمایش گذاشته می‌شود.
وایلی گاهی اوقات شخصیت‌های آفریقایی آمریکایی را وارد تصاویری که از تاریخ هنر غربی وام گرفته است می‌کند تا به این طریق بحث درباره جایگاه سیاه‌پوستان در جامعه را به میان بکشد.
نیکولاس کالینان، مدیر گالری، بسیار از عرضه این اثر در میان سایر آثار خوشحال است. کالینان گفت: «نقاشی وایلی در واقع آخرین کاری بود که مایکل سفارش داده بود. او کار وایلی را هنگامی که برای یک جلسه عکاسی به بروکلین آمده بود در موزه بروکلین دیده بود.» همچنین گفت: «آن دو یکباره به این ایده رسیدند که پرتره‌ای به تقلید از پرتره معروف پیتر پل روبن از شاه فیلیپ دوم اسپانیا بکشند. کهیند به من گفت که وقتی داشت روی نقاشی کار می‌کرد، مایکل از او درباره تفاوت چسبندگی در سبک نقاشی بین نخستین آثار روبن و آخرین آثار او پرسید. به نظرم مایکل علاقه شدیدی به تشریح نبوغ هنری و صنعتگری داشت.»
کالینان مدیریت گالری ملی پرتره لندن را در سال ۲۰۱۵ عهده‌دار شد و اولین نمایشگاهی که در آنجا مدیریت کرد گالری را به قلمروی جدید و بلندپروازانه‌ای برد.
از زمان درگذشت مایکل در لس‌آنجلس ۹ سال سپری شده اما از شهرت او هیچ کاسته نشده است و آهنگ‌های او هنوز پرفروش هستند.
مایکل جکسون آگوست امسال ۶۰ ساله می‌شد و گالری این رویداد مهم را بهانه‌ای قرار داده است تا چگونگی بهره بردن هنرمندان بصری از تصویر یکی از بزرگترین شومن‌های موسیقی را مورد بررسی قرار دهد.
کالینان توضیح داد: «نمایشگاه «مایکل جکسون: روی دیوار»، که عنوان آن بازی با اسم آلبوم «آف د وال» ۱۹۷۹ اوست، به بررسی زندگی و موسیقی این خواننده نمی‌پردازد. بلکه حالا که چند سالی از زمان مرگ او گذشته است، فکر کردم که زمان آن فرارسیده که میراث او و تأثیرش بر طیفی از هنرمندان معاصر به نمایش گذاشته شود. شاید هیچ شخص دیگری در تاریخ معاصر وجود نداشته باشد که به اندازه او اینچنین توجه هنرمندان بسیاری را به خود جلب کرده باشد.»
۴۸ هنرمند در این نمایشگاه آثار خود را به نمایش گذاشته‌اند که به جز اندی وارهول و کیث هرینگ، باقی آنان در قید حیات هستند.
کالینان گفت: «اندی وارهول همیشه چشمان تیزبینی در یافتن استعدادهای نوظهور داشت و اولین هنرمندی بود که مایکل جکسون را سوژه کار خود کرد. یک سالن از نمایشگاه کاملاً به تصاویر این هنرمند اختصاص داده شده است. آن دو، تا زمان مرگ وارهول در سال ۱۹۸۷، به مدت یک دهه با هم در ارتباط بودند.»
«وقتی در اکتبر ۱۹۸۲، تصویر ساخته شده مایکل توسط وارهول روی جلد مجله Interview چاپ شد، معرفی خیلی خوبی برای او به شمار رفت. اثر دیگر از وارهول یک سیلک‌اسکرین از سال ۱۹۸۴ است که از آن روی جلد مجله Time استفاده شد. یکی از آشناترین آثار نمایشگاه احتمالاً همین است.»
کالینان نمایشگاه‌های زیادی را با سوژه‌های مختلف، از ادوارد مونک گرفته تا هانری ماتیس، مدیریت کرده است. او وقتی تصمیم به برگزاری نمایشگاه «روی دیوار» گرفت، هیچ برنامه قطعی برای سفارش کارهای جدید نداشت. اما به گفته او طبیعی بود که آثار جدیدی ظاهر شود، بنابراین ۶ اثر جدید را هم سفارش دادند.
بسیاری از آثار این نمایشگاه بر پایه عکس ساخته شده‌اند. کالینان با این مسئله مشکلی ندارد و می‌گوید: «بعد از موفقیت آلبوم تریلر در سال ۱۹۸۲، عکس‌های مایکل همه جا بود. صدها میلیون نفر ویدیوهای او را دیده بودند. حتی کسانی که موسیقی او را دوست نداشتند تصویر او را می‌شناختند، بنابراین بجاست که بسیاری از کارهایی که گرد آورده‌ایم بر اساس عکس باشند.»
«مایکل برای هر کس به شیوه متفاوتی اهمیت داشت اما مهمترین و تکان‌دهنده‌ترین بخش این نمایشگاه این است که نشان می‌دهد او به عنوان یک آفریقایی آمریکایی به چه چیزی دست یافت. به همین دلیل است که برای ما مهم بود که مثلاً کهیند وایلی را جزو هنرمندانمان داشته باشیم.»
t.me/MJSupportersForum/2019
🆔 @MJSupportersForum
نمایشگاهی برای کشف تصاویری از این ستاره
(قسمت اول)
مجموعه جدیدی از نقاشی‌ها و تصاویر مایکل جکسون در نمایشگاه ملی پرتره لندن در روز ۲۸ ژوئن به نمایش گذاشته شد.
این نمایشگاه همچنین شامل آخرین پرتره‌هایی است که مایکل جکسون پیش از مرگش در سال ۲۰۰۹ سفارش داده بود.
این اولین بار است که نقاشی کهیند وایلی از این سوپراستار به عنوان شاه فیلیپ دوم اسپانیا در بریتانیا به نمایش گذاشته می‌شود.
وایلی گاهی اوقات شخصیت‌های آفریقایی آمریکایی را وارد تصاویری که از تاریخ هنر غربی وام گرفته است می‌کند تا به این طریق بحث درباره جایگاه سیاه‌پوستان در جامعه را به میان بکشد.
نیکولاس کالینان، مدیر گالری، بسیار از عرضه این اثر در میان سایر آثار خوشحال است. کالینان گفت: «نقاشی وایلی در واقع آخرین کاری بود که مایکل سفارش داده بود. او کار وایلی را هنگامی که برای یک جلسه عکاسی به بروکلین آمده بود در موزه بروکلین دیده بود.» همچنین گفت: «آن دو یکباره به این ایده رسیدند که پرتره‌ای به تقلید از پرتره معروف پیتر پل روبن از شاه فیلیپ دوم اسپانیا بکشند. کهیند به من گفت که وقتی داشت روی نقاشی کار می‌کرد، مایکل از او درباره تفاوت چسبندگی در سبک نقاشی بین نخستین آثار روبن و آخرین آثار او پرسید. به نظرم مایکل علاقه شدیدی به تشریح نبوغ هنری و صنعتگری داشت.»
کالینان مدیریت گالری ملی پرتره لندن را در سال ۲۰۱۵ عهده‌دار شد و اولین نمایشگاهی که در آنجا مدیریت کرد گالری را به قلمروی جدید و بلندپروازانه‌ای برد.
از زمان درگذشت مایکل در لس‌آنجلس ۹ سال سپری شده اما از شهرت او هیچ کاسته نشده است و آهنگ‌های او هنوز پرفروش هستند.
مایکل جکسون آگوست امسال ۶۰ ساله می‌شد و گالری این رویداد مهم را بهانه‌ای قرار داده است تا چگونگی بهره بردن هنرمندان بصری از تصویر یکی از بزرگترین شومن‌های موسیقی را مورد بررسی قرار دهد.
کالینان توضیح داد: «نمایشگاه «مایکل جکسون: روی دیوار»، که عنوان آن بازی با اسم آلبوم «آف د وال» ۱۹۷۹ اوست، به بررسی زندگی و موسیقی این خواننده نمی‌پردازد. بلکه حالا که چند سالی از زمان مرگ او گذشته است، فکر کردم که زمان آن فرارسیده که میراث او و تأثیرش بر طیفی از هنرمندان معاصر به نمایش گذاشته شود. شاید هیچ شخص دیگری در تاریخ معاصر وجود نداشته باشد که به اندازه او اینچنین توجه هنرمندان بسیاری را به خود جلب کرده باشد.»
۴۸ هنرمند در این نمایشگاه آثار خود را به نمایش گذاشته‌اند که به جز اندی وارهول و کیث هرینگ، باقی آنان در قید حیات هستند.
کالینان گفت: «اندی وارهول همیشه چشمان تیزبینی در یافتن استعدادهای نوظهور داشت و اولین هنرمندی بود که مایکل جکسون را سوژه کار خود کرد. یک سالن از نمایشگاه کاملاً به تصاویر این هنرمند اختصاص داده شده است. آن دو، تا زمان مرگ وارهول در سال ۱۹۸۷، به مدت یک دهه با هم در ارتباط بودند.»
«وقتی در اکتبر ۱۹۸۲، تصویر ساخته شده مایکل توسط وارهول روی جلد مجله Interview چاپ شد، معرفی خیلی خوبی برای او به شمار رفت. اثر دیگر از وارهول یک سیلک‌اسکرین از سال ۱۹۸۴ است که از آن روی جلد مجله Time استفاده شد. یکی از آشناترین آثار نمایشگاه احتمالاً همین است.»
کالینان نمایشگاه‌های زیادی را با سوژه‌های مختلف، از ادوارد مونک گرفته تا هانری ماتیس، مدیریت کرده است. او وقتی تصمیم به برگزاری نمایشگاه «روی دیوار» گرفت، هیچ برنامه قطعی برای سفارش کارهای جدید نداشت. اما به گفته او طبیعی بود که آثار جدیدی ظاهر شود، بنابراین ۶ اثر جدید را هم سفارش دادند.
بسیاری از آثار این نمایشگاه بر پایه عکس ساخته شده‌اند. کالینان با این مسئله مشکلی ندارد و می‌گوید: «بعد از موفقیت آلبوم تریلر در سال ۱۹۸۲، عکس‌های مایکل همه جا بود. صدها میلیون نفر ویدیوهای او را دیده بودند. حتی کسانی که موسیقی او را دوست نداشتند تصویر او را می‌شناختند، بنابراین بجاست که بسیاری از کارهایی که گرد آورده‌ایم بر اساس عکس باشند.»
«مایکل برای هر کس به شیوه متفاوتی اهمیت داشت اما مهمترین و تکان‌دهنده‌ترین بخش این نمایشگاه این است که نشان می‌دهد او به عنوان یک آفریقایی آمریکایی به چه چیزی دست یافت. به همین دلیل است که برای ما مهم بود که مثلاً کهیند وایلی را جزو هنرمندانمان داشته باشیم.»
t.me/MJSupportersForum/2019
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🔴 «مایکل جکسون: روی دیوار»
نمایشگاهی برای کشف تصاویری از این ستاره
(قسمت دوم)
وایلی اخیراً به خاطر پرتره رسمی‌ای که از باراک اوباما نقاشی کرده بود شناخته شده است، اما کالینان می‌گوید که خوشحال است اثر تاد گری، که کمتر شناخته شده است، نیز در میان آثار این نمایشگاه قرار دارد. تاد گری در اثر (Exquisite Terribleness in the Mangrove (2014 از برخی عکس‌هایی که به عنوان عکاس رسمی مایکل جکسون در دوره تریلر از او گرفته بود استفاده کرده است. کالینان گفت: «تاد گری قادر بود تصویر مایکل را از نزدیک ثبت کند و به همین خاطر آن تصاویر به خودی خود گویا هستند. اما او با استفاده از آن تصاویر، عکس‌کلاژهایی نیز درست کرده است که در بعضی از آنها مایکل چند تکه شده یا پنهان شده است. در یکی از آثار زیبای او مایکل را در دیزنی‌لند در کنار میکی ماوس می‌توان دید. تاد گری گفت که مایکل به او اعتماد داشت و می‌خواست به اندازه میکی مشهور شود.»
کارگردان گالری ملی پرتره لندن می‌داند که زندگی خانوادگی و روابط مایکل جکسون با مسائلی روبرو بوده است، که شاید لازم باشد در نمایشگاه دیگری به آنها پرداخته شود. اما به گفته کالینان، «این چیزی نیست که ما اینجا بخواهیم به آن بپردازیم. با نزدیک شدن به دهمین سالگرد مرگ او هنوز افرادی هستند که نظرات بسیار مثبت و یا بسیار منفی در مورد مایکل جکسون دارند. اما به ندرت می‌توان کسی را یافت که مایکل جکسون برایش هیچ جذابیتی نداشته باشد.»
بعضی از چشمگیرترین کارهای بصری در میان این طیف گسترده از آثار متعلق به دیوید لاچاپل است که حرفه خود را نزد وارهول آغاز کرد. او در این نمایشگاه دو عکس هایپررئال و بزرگ‌اندازه‌ی خود را به نمایش گذاشته است، «مسیر روشنگر» از سال ۱۹۹۸، که در آن تصویری از مایکل جکسون را در فیلم کوتاه «بیلی جین» نشان می‌دهد، و دیگری یکی از آثارش از مجموعه «مسیح آمریکایی» است که در آن از شمایل‌نگاری مذهبی بهره برده است تا جنبه‌هایی از زندگی مایکل را نشان دهد که به عقیده لاچاپل تقریباً انجیلی است، اینکه هم قدیس شد و هم شهید.
در اثر برجسته دیگری، دان میهالتیانو، هنرمند رومانیایی، فیلمی از کنسرت تور دنجرس مایکل در بخارست را در انستالاسیون خود به کار برده تا نشان‌دهنده حمله پروپاگاندای غربی باشد که پس از سقوط کمونیسم در این منطقه سربرآورد.
داستان چندتکه Who’s Bad? (1988) اثر فیث رینگ‌گولد هنرمند و فعال برای نخستین بار به نمایش گذاشته شده است که در آن تصاویر ارزشمندی از مایکل جکسون جوان و اندی وارهول را در دهه ۱۹۷۰ در استودیوی ۵۴ نیویورک می‌توان دید که در حال صحبت با یکدیگر هستند. همچنین هواداران بی‌شک با دیدن «کت شام» خارق‌العاده مایکل لی بوش، با آن قاشق و چنگال و چاقوهای مینیاتوری که از آن آویزان است، آب دهانشان جاری خواهد شد. این کت برای مایکل جکسون طراحی شده و او آن را در یکی از جلسات عکاسی به تن کرده بود.
سالن آخر این گالری اثر ویدیویی (King (A Portrait of Michael Jackson به نمایش گذاشته شده است، که توسط کاندیس بریتس در سال ۲۰۰۵ ساخته شد. کالینان در خصوص این اثر گفت: «من نمی‌خواستم کار را با غم درگذشت او به پایان ببرم. اثر King یک قطعه ویدئویی است که در آن ۱۶ جوان آهنگ‌های مایکل را از زمان تریلر شروع به خواندن می‌کنند و تا آخرین آهنگ‌های او ادامه می‌دهند. این اثر بسیار شادی‌بخش و وجدآور است. امیدوارم در نظر مردم هم اینطور باشد که این اثر کل مطلب این نمایشگاه را می‌رساند.»
نمایشگاه «مایکل جکسون: روی دیوار» تا ۲۱ اکتبر در لندن برپاست و سپس به شهرهای پاریس، بن و اسپو در فنلاند سفر می‌کند.
t.me/MJSupportersForum/2019
🆔 @MJSupportersForum
نمایشگاهی برای کشف تصاویری از این ستاره
(قسمت دوم)
وایلی اخیراً به خاطر پرتره رسمی‌ای که از باراک اوباما نقاشی کرده بود شناخته شده است، اما کالینان می‌گوید که خوشحال است اثر تاد گری، که کمتر شناخته شده است، نیز در میان آثار این نمایشگاه قرار دارد. تاد گری در اثر (Exquisite Terribleness in the Mangrove (2014 از برخی عکس‌هایی که به عنوان عکاس رسمی مایکل جکسون در دوره تریلر از او گرفته بود استفاده کرده است. کالینان گفت: «تاد گری قادر بود تصویر مایکل را از نزدیک ثبت کند و به همین خاطر آن تصاویر به خودی خود گویا هستند. اما او با استفاده از آن تصاویر، عکس‌کلاژهایی نیز درست کرده است که در بعضی از آنها مایکل چند تکه شده یا پنهان شده است. در یکی از آثار زیبای او مایکل را در دیزنی‌لند در کنار میکی ماوس می‌توان دید. تاد گری گفت که مایکل به او اعتماد داشت و می‌خواست به اندازه میکی مشهور شود.»
کارگردان گالری ملی پرتره لندن می‌داند که زندگی خانوادگی و روابط مایکل جکسون با مسائلی روبرو بوده است، که شاید لازم باشد در نمایشگاه دیگری به آنها پرداخته شود. اما به گفته کالینان، «این چیزی نیست که ما اینجا بخواهیم به آن بپردازیم. با نزدیک شدن به دهمین سالگرد مرگ او هنوز افرادی هستند که نظرات بسیار مثبت و یا بسیار منفی در مورد مایکل جکسون دارند. اما به ندرت می‌توان کسی را یافت که مایکل جکسون برایش هیچ جذابیتی نداشته باشد.»
بعضی از چشمگیرترین کارهای بصری در میان این طیف گسترده از آثار متعلق به دیوید لاچاپل است که حرفه خود را نزد وارهول آغاز کرد. او در این نمایشگاه دو عکس هایپررئال و بزرگ‌اندازه‌ی خود را به نمایش گذاشته است، «مسیر روشنگر» از سال ۱۹۹۸، که در آن تصویری از مایکل جکسون را در فیلم کوتاه «بیلی جین» نشان می‌دهد، و دیگری یکی از آثارش از مجموعه «مسیح آمریکایی» است که در آن از شمایل‌نگاری مذهبی بهره برده است تا جنبه‌هایی از زندگی مایکل را نشان دهد که به عقیده لاچاپل تقریباً انجیلی است، اینکه هم قدیس شد و هم شهید.
در اثر برجسته دیگری، دان میهالتیانو، هنرمند رومانیایی، فیلمی از کنسرت تور دنجرس مایکل در بخارست را در انستالاسیون خود به کار برده تا نشان‌دهنده حمله پروپاگاندای غربی باشد که پس از سقوط کمونیسم در این منطقه سربرآورد.
داستان چندتکه Who’s Bad? (1988) اثر فیث رینگ‌گولد هنرمند و فعال برای نخستین بار به نمایش گذاشته شده است که در آن تصاویر ارزشمندی از مایکل جکسون جوان و اندی وارهول را در دهه ۱۹۷۰ در استودیوی ۵۴ نیویورک می‌توان دید که در حال صحبت با یکدیگر هستند. همچنین هواداران بی‌شک با دیدن «کت شام» خارق‌العاده مایکل لی بوش، با آن قاشق و چنگال و چاقوهای مینیاتوری که از آن آویزان است، آب دهانشان جاری خواهد شد. این کت برای مایکل جکسون طراحی شده و او آن را در یکی از جلسات عکاسی به تن کرده بود.
سالن آخر این گالری اثر ویدیویی (King (A Portrait of Michael Jackson به نمایش گذاشته شده است، که توسط کاندیس بریتس در سال ۲۰۰۵ ساخته شد. کالینان در خصوص این اثر گفت: «من نمی‌خواستم کار را با غم درگذشت او به پایان ببرم. اثر King یک قطعه ویدئویی است که در آن ۱۶ جوان آهنگ‌های مایکل را از زمان تریلر شروع به خواندن می‌کنند و تا آخرین آهنگ‌های او ادامه می‌دهند. این اثر بسیار شادی‌بخش و وجدآور است. امیدوارم در نظر مردم هم اینطور باشد که این اثر کل مطلب این نمایشگاه را می‌رساند.»
نمایشگاه «مایکل جکسون: روی دیوار» تا ۲۱ اکتبر در لندن برپاست و سپس به شهرهای پاریس، بن و اسپو در فنلاند سفر می‌کند.
t.me/MJSupportersForum/2019
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
انجمن حامیان مایکل جکسون
📝 درباره آهنگ جدید Don’t Matter To Me 🆔 @MJSupportersForum
📝 #شفافسازی
نکته‌ای که درباره‌ی آهنگ جدید Don’t Matter To Me وجود دارد و لازم است بدانید این است که مایکل جکسون و دریک همکاری‌ای با یکدیگر نداشته‌اند؛ دریک فقط از وکال‌های تا به‌حال شنیده نشده‌ی مایکل جکسون استفاده کرده و در کنار آنها خوانده است تا برای آلبومش آهنگی جدید بسازد، به گونه‌ای که انگار این آهنگ را باهم ضبط کرده‌اند. درحالیکه صدای مایکل جکسون در این آهنگ در اوایل دهه ۸۰ میلادی ضبط شده است و صدای دریک در سال ۲۰۱۸.
نمونه‌ای شبیه به این اتفاق را در سال ۲۰۱۴ نیز با انتشار آلبوم Xscape شاهد بودیم، که در آهنگ Love Never Felt So Good جاستین تیمبرلیک در کنار وکال‌های از پیش ضبط‌شده‌ی مایکل جکسون خوانده بود.
بعضی هواداران هم عقیده داشتند که این وکال‌ها حاصل وصل نمودن کلماتی از صحبت‌های مایکل جکسون است، که چنین چیزی صحیح نیست.
📮 طی مکاتبه‌ای که با بنیاد مایکل جکسون داشتیم، به ما گفتند که این کار با اطلاع و هماهنگی بنیاد صورت گرفته و دریک با کسب اجازه از بنیاد از این قطعه استفاده کرده است.
در نتیجه این وکال‌ها مربوط به یکی از آهنگ‌های منتشرنشده‌ی مایکل جکسون است، که امیدواریم روزی منتشر شود تا بتوانیم در آن وکال‌های کامل مایکل را با صدای خالصِ خودش بشنویم.
دریک با استفاده از مایکل جکسون خود را به سرتیتر اخبار بسیاری از وبسایت‌ها رسانده و باعث شده تا افراد بیشتری از انتشار آلبوم جدیدش مطلع شوند و درباره‌اش صحبت کنند، اما با این حال شنیدن صدای مایکل جکسون –با وجود افکت‌های اعمال شده– پس از این همه مدت که آهنگ جدیدی از او نشنیده بودیم، نه تنها خالی از لطف نیست، بلکه دلچسب نیز می‌باشد.
t.me/MJSupportersForum/2022
🆔 @MJSupportersForum
نکته‌ای که درباره‌ی آهنگ جدید Don’t Matter To Me وجود دارد و لازم است بدانید این است که مایکل جکسون و دریک همکاری‌ای با یکدیگر نداشته‌اند؛ دریک فقط از وکال‌های تا به‌حال شنیده نشده‌ی مایکل جکسون استفاده کرده و در کنار آنها خوانده است تا برای آلبومش آهنگی جدید بسازد، به گونه‌ای که انگار این آهنگ را باهم ضبط کرده‌اند. درحالیکه صدای مایکل جکسون در این آهنگ در اوایل دهه ۸۰ میلادی ضبط شده است و صدای دریک در سال ۲۰۱۸.
نمونه‌ای شبیه به این اتفاق را در سال ۲۰۱۴ نیز با انتشار آلبوم Xscape شاهد بودیم، که در آهنگ Love Never Felt So Good جاستین تیمبرلیک در کنار وکال‌های از پیش ضبط‌شده‌ی مایکل جکسون خوانده بود.
بعضی هواداران هم عقیده داشتند که این وکال‌ها حاصل وصل نمودن کلماتی از صحبت‌های مایکل جکسون است، که چنین چیزی صحیح نیست.
📮 طی مکاتبه‌ای که با بنیاد مایکل جکسون داشتیم، به ما گفتند که این کار با اطلاع و هماهنگی بنیاد صورت گرفته و دریک با کسب اجازه از بنیاد از این قطعه استفاده کرده است.
در نتیجه این وکال‌ها مربوط به یکی از آهنگ‌های منتشرنشده‌ی مایکل جکسون است، که امیدواریم روزی منتشر شود تا بتوانیم در آن وکال‌های کامل مایکل را با صدای خالصِ خودش بشنویم.
دریک با استفاده از مایکل جکسون خود را به سرتیتر اخبار بسیاری از وبسایت‌ها رسانده و باعث شده تا افراد بیشتری از انتشار آلبوم جدیدش مطلع شوند و درباره‌اش صحبت کنند، اما با این حال شنیدن صدای مایکل جکسون –با وجود افکت‌های اعمال شده– پس از این همه مدت که آهنگ جدیدی از او نشنیده بودیم، نه تنها خالی از لطف نیست، بلکه دلچسب نیز می‌باشد.
t.me/MJSupportersForum/2022
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حاميان مايكل جكسون
📝 درباره آهنگ جدید
Don’t Matter To Me
🆔 @MJSupportersForum
Don’t Matter To Me
🆔 @MJSupportersForum
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📼 گزارش ویدیویی کوتاهی از ارسال پیام عشق هواداران ایرانی مایکل جکسون به آرامگاه او، به مناسبت نهمین سالگرد درگذشتش 💫
🗓 25June2018
🔶 کیفیت: 720p
🆔 @MJSupportersForum
🗓 25June2018
🔶 کیفیت: 720p
🆔 @MJSupportersForum
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📼 گزارش ویدیویی کوتاهی از ارسال پیام عشق هواداران ایرانی مایکل جکسون به آرامگاه او، به مناسبت نهمین سالگرد درگذشتش 💫
🗓 25June2018
🔶 کیفیت: 360p
🆔 @MJSupportersForum
🗓 25June2018
🔶 کیفیت: 360p
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲ جولای ۱۹۸۸
در این روز تک‌آهنگ Dirty Diana به رتبه ۱ جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد رسید، که این اتفاق باعث شد تا مایکل جکسون تبدیل به اولین خواننده‌ای شود که در یک آلبوم ۵ آهنگ «شماره۱» داشته است.
آهنگ‌های I Just Can’t Stop Loving You و Bad و The Way You Make Me Feel و Man In The Mirror و در نهایت Dirty Diana از آلبوم افسانه‌ای Bad به‌طور متوالی به رتبه ۱ جدول ۱۰۰ آهنگ برتر رسیدند.
t.me/MJSupportersForum/2028
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۲ جولای ۱۹۸۸
در این روز تک‌آهنگ Dirty Diana به رتبه ۱ جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد رسید، که این اتفاق باعث شد تا مایکل جکسون تبدیل به اولین خواننده‌ای شود که در یک آلبوم ۵ آهنگ «شماره۱» داشته است.
آهنگ‌های I Just Can’t Stop Loving You و Bad و The Way You Make Me Feel و Man In The Mirror و در نهایت Dirty Diana از آلبوم افسانه‌ای Bad به‌طور متوالی به رتبه ۱ جدول ۱۰۰ آهنگ برتر رسیدند.
t.me/MJSupportersForum/2028
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲ جولای ۱۹۸۸
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۲ جولای ۱۹۸۸
🆔 @MJSupportersForum