🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۵ فوریه ۲۰۰۵

صبح روز سه‌شنبه، در حالیکه مایکل در اتومبیلش به سمت محل دادگاه در حرکت بود دچار حالت تهوع شد و مسیرش را به سمت بیمارستان تغییر داد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۵ فوریه ۲۰۰۵

صبح روز سه‌شنبه ۱۵ فوریه، در حالیکه مایکل در اتومبیلش به سمت محل دادگاه در حرکت بود دچار حالت تهوع شد و مسیرش را به سمت بیمارستان تغییر داد.

دکتر چاک مریل بیماری مایکل را آنفلونزا تشخیص داد و گفت: «او وقتی از بیمارستان مرخص می‌شود که وضع جسمانی‌اش پایدار و برای رفتن به خانه از سلامت کافی برخوردار باشد.»

پانزده دقیقه پس از آغاز چهارمین جلسه‌ی انتخاب اعضای هیئت منصفه، قاضی ملویل اعلام کرد که مایکل جکسون به دلیل احساس کسالت در راه آمدن به دادگاه، به بیمارستان منتقل شده است. او علت بیماری را آنفلونزا ذکر کرد. قاضی ملویل خطاب به هیئت صد نفره که در دادگاه نشسته بودند، گفت: «آقای جکسون امروز در دادگاه حاضر نمی‌شوند.» ملویل اضافه کرد که او در طی یک کنفرانس مطبوعاتی همراه با پزشک و وکلای مدافع جکسون در این باره صحبت می‌کند.

توماس میزرو گفت که موکلش احساس کسالت بسیاری می‌کرده است.

در پی اتفاقی که برای مایکل پیش آمد، رندی برادر او، خود را به بیمارستان رساند. رندی گفت که مایکل در مسیر رفتن به دادگاه دچار حالت تهوع شده بود. «من آخر هفته با او ملاقات داشتم و به او گفتم که به دادگاه نرود. اما او به رفتن اصرار داشت.»

تجمع خبرنگاران در محوطه بیمارستان مشکلات فراوانی را برای مسئولین آن به وجود آورده بود تا جایی‌که آرامش را از بیماران این بیمارستان گرفته و خلوت آنان را بر هم زده بود. در پی مشکلات ایجاد شده، مسئولین مکانی را خارج از محوطه‌ی بیمارستان برای تجمع رسانه‌ها در نظر گرفتند. به تمامی خبرنگاران و فیلمبرداران نیز گفته شد تا هرچه سریعتر به این محل تغییر مکان دهند. مسئولین بیمارستان همچنین گفتند که بنا بر قوانین محرمانگی اطلاعات مربوط به وضع سلامت بیماران، هیچ‌گونه اطلاعاتی را در مورد وضع جسمانی مایکل منتشر نمی‌کنند.

بیرون بیمارستان Marian Medical Center جمعیتی بالغ بر ۵۰ نفر از طرفداران مایکل جکسون و همینطور خبرنگاران که لحظه به لحظه گسترده‌تر می‌شد، حضور داشت. پلیس‌های ایالت سانتا ماریا از ورود افرادی که به نظر می‌رسید گزارشگر باشند، به داخل بیمارستان جلوگیری می‌کردند و مسئولین بیمارستان نیز پوشش سفیدی بر در ورودی اورژانس بیمارستان نصب کردند تا معلوم نباشد در آنجا چه می‌گذرد.

صبح روز چهارشنبه، مایکل از پشت پرده‌ی اطاقش، که در طبقه‌ی چهارم بیمارستان واقع بود، به طرف طرفدارانش دست تکان داد. تعدادی از طرفداران که از شبِ پیش در محوطه‌ی بیمارستان تجمع کرده بودند، با دیدن مایکل هیجان‌زده شدند. مایکل مانند همیشه با انگشتانش علامت پیروزی را نشان می‌داد. او همچنین یک خرس عروسکی را، که به گفته‌ی طرفدارانش آنها به او داده بودند، در هوا تکان می‌داد. یک لوله‌ی سرم هم به دست او متصل بود. هنگامی‌که طرفداران فریاد می‌زدند «دوستت داریم مایکل»، دستی، درحالی‌که تکه کاغذی را نگه داشته بود، از پنجره بیرون آمد. روی کاغذ نوشته شده بود «من بیشتر دوستتان دارم.»

قبل از آنکه مایکل از بیمارستان مرخص شود، مادر و پدر و همچنین برادرانش جرمین و رندی چندین ساعت در بیمارستان با او ملاقات داشتند. نماینده‌ی کلوپ طرفداران مایکل جکسون و سخنگوی خانواده‌ی جکسون، Angel Howansky، پیش از مرخص شدن مایکل از بیمارستان به خبرنگاران گفت: «قطعاً آنفلونزاست. او تقریباً یک هفته بیمار بود. اما حالا بهتر شده است.»

مایکل، بعدازظهر روز چهارشنبه ۱۶ فوریه، پس از اتمام یک کنفرانس مطبوعاتی که در آن دکتر چاک مریل عنوان کرده بود که «مایکل هنوز نشانه‌های بیماری را دارد اما سرحال است»، پس از ۳۳ ساعت بستری بودن از بیمارستان مرخص شد.

سخنگوی مایکل، خانم ریمون بین اطلاع داد که مایکل به منزلش، نورلند، برگشته است. او گفت که حالت تهوع و نشانه‌های بیماری او تا حدی فروکش کرده است. اما حال او هنوز بطور کامل مساعد نیست. مایکل تصمیم گرفته است تا در خانه به مداوایش ادامه دهد. دکتر وضع جسمانی مایکل جکسون را پایدار ذکر کرده و عنوان کرده است که «آقای جکسون هنوز برای برخی علائم مزمن بیماری به مراقبت نیاز دارد. اما از طرف دیگر سرحال آمده است.» درمان مایکل شامل تزریق مایعات به داخل عروق خونی اوست.

خبرنگاران و عکسبرداران شاهد خروج مایکل از بیمارستان نبودند، اما دو اتومبیل سیاه را دیدند که بطرف درهای ورودی ساختمان بیمارستان رفتند و بعد از گذشت چند ثانیه در ساعت ۵:۳۰ بعدازظهر به سرعت محوطه‌ی آنجا را ترک کردند.

در پی این حادثه، انتخاب اعضای هیئت منصفه یک هفته به عقب افتاد. تاریخ جلسه بعدی ۲۲ فوریه اعلام شد.

t.me/MJSupportersForum/1734

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۵ فوریه ۱۹۹۳

دهمین تک‌آهنگ آلبوم دنجرس به نام Give In To Me منتشر شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۵ فوریه ۱۹۹۳

دهمین تک‌آهنگ آلبوم دنجرس به نام Give In To Me منتشر شد.

این ترانه فقط در اروپا، استرالیا و نیوزلند منتشر شد. در جدول نیوزلند چهار هفته متوالی در صدر جدول قرار گرفت و در جدول بریتانیا به رتبه دوم رسید.

ترانه‌سرا و تهیه‌کننده این آهنگ مایکل بود که در هر دو زمینه بیل بوترل او را یاری کرد.

سبک این آهنگ هارد راک است و توانست نظر مثبت منتقدان موسیقی دنیا را به خود جلب کند.

اسلش گیتاریست معروف گروه Guns N’ Roses در این ترانه با مایکل همکاری کرد.

موزیک ویدئوی این آهنگ در روز ۲۵ ژوئن ۱۹۹۲ دو روز قبل از آغاز تور دنجرس مایکل در شهر مونیخ و در عرض دو ساعت ضبط و فیلمبرداری شد.

t.me/MJSupportersForum/1736

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۱۶ فوریه ۱۹۹۷

مایکل به همراه الیزابت تیلور در مراسمی تحت عنوان تولدت مبارک الیزابت حضور یافت.


🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۱۶ فوریه ۱۹۹۷

مایکل به همراه الیزابت تیلور در مراسمی تحت عنوان تولدت مبارک الیزابت حضور یافت.

این مراسم به مناسبت شصت و پنجمین سالگرد تولد الیزابت تیلور در سالن Pantages Theatre در هالیوود ترتیب داده شده بود.

این اولین حضور مایکل در یک جمع عمومی بعد از تولد اولین فرزندش پرينس بود. مایکل در این مراسم آهنگی را که به مناسبت همین روز به نام Elizabeth I Love You نوشته بود اجرا کرد.

t.me/MJSupportersForum/1738

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ويديوى حضور مایکل و الیزابت تیلور در مراسم «تولدت مبارک الیزابت»

🗓 ۱۶ فوریه ۱۹۹۷

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۴

مراسم «تجلیل خانواده جکسون» در MGM Grand Garden Arena لاس وگاس برگزار شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۴

مراسم «تجلیل خانواده جکسون» در MGM Grand Garden Arena لاس وگاس برگزار شد.

این رویداد بیشتر جشنی بود که به منظور گرد‌آوری کمک‌های مالی و بزرگداشت هنرپیشه بزرگ هالیوود الیزابت تیلور و غول موسیقی بری گوردی برپا شد.

طبق گزارش روزنامه لس‌آنجلس تایمز، درآمد حاصل از پخش تلویزیونی مراسم و فروش بلیت‌های آن ۶ میلیون دلار بود که از این مبلغ، ۵/۵ میلیون دلار به سازمان غیردولتی Family Caring for Families که به تازگی توسط جکسون‌ها راه‌اندازی شده بود، رسید و ۵۰۰ هزار دلار باقی‌مانده نیز به سایر مؤسسات خیریه اهدا شد.

ضبط این مراسم از ساعت ۸ شب با پخش کلیپ Leave Me Alone مايکل آغاز شد و پخش تلویزیونی آن نیز سه روز بعد، در روز سه‌شنبه ۲۲ فوریه، ساعت ۹ شب از شبکه ان‌بی‌سی صورت گرفت.

قیمت هر بلیت این مراسم در ابتدا ۲۰۰ و ۳۵۰ دلار بود که به دلیل بعضی ناهماهنگی‌ها و تأخیر در فروش به ۵۰ تا ۱۵۰ دلار کاهش يافت.

مایکل، که تازه دو ماه پیش به خاطر اتهامات دروغین ۱۹۹۳ به استفاده از داروهاى آرامبخش روى آورده و مدتی در کلینیکی بستری شده بود، در ابتدا قصد حضور در این مراسم را نداشت، اما در آخر تسلیم خواسته خانواده‌اش شد.

در این مراسم مایکل آهنگی اجرا نکرد و به جز اجرای دسته‌جمعی آهنگ If You Only Believe با اعضای خانواده جکسون و هنرمندانی همچون سلین دیون، بروس هورنزبی، گلادیس نایت و دیان وارویک، تنها دوبار برای اهدا جایزه‌ی افتخاری خانواده جکسون به الیزابت تیلور و برى گوردی به روی صحنه آمد.

الیزابت تیلور و بری گوردی هر یک، پس از دریافت جایزه افتخاری خود، در حمایت از مایکل سخنرانی کوتاهی کردند. بری گوردی در پایان صحبتش رو به مایکل کرد و گفت: «مایکل، تو وقتی ۹ سال داشتی من به تو ایمان آوردم، حالا هم به تو ایمان دارم، و هرگز از ایمانم به تو دست برنمی‌دارم!» و سپس مایکل را در آغوش گرفت.

همچنین، ليزا ماری در این مراسم مایکل را همراهی کرد. این اولین حضور ليزا در کنار مایکل در یک مراسم عمومی بود.

سلين ديون یکی از معدود مهمان‌های خانواده جکسون در مراسم این شب بود. او اجرایی انفرادی از ترانه The Power Of Love را به نمایش گذاشت و در آخر مراسم بر روی صحنه به اتفاق خانواده جکسون ترانه If You Only Believe را اجرا کرد.

در پشت صحنه، مایکل، قبل از آنکه جایزه اولش را اهدا کند، از وفاداری طرفداران خود قدردانی کرد. او گفت: «بعضی دوست‌ها همچون سایه هستند و فقط وقتی که خورشید می‌تابد می‌توان آنها را دید. اما طرفدارانم حتی در روزهای تاریک حامی‌ام بودند. من همه چیز را مدیون آنها هستم.»

هنگامی‌که مایکل برای اهدای جایزه روی صحنه آمد، جمعیت ۱۳ هزار نفری حاضر در سالن ۵ دقیقه او را ایستاده تشویق کردند.

تمام خانواده جکسون به جز لاتویا در این مراسم حضور داشتند. لاتویا چند روز قبل اعلام کرده بود که خانواده‌اش به او اجازه حضور ندادند مگر اینکه توافقنامه‌ای را مبنی بر عدم انتقاد از مایکل یا خانواده‌اش امضا می‌کرد. البته جرمین جکسون، که مدیریت برگزاری مراسم را بر عهده داشت، و کاترین مادر خانواده جکسون چنین ادعایی را رد کردند و گفتند که هرگز چنین دستور سکوتی به لاتویا نداده‌اند.

t.me/MJSupportersForum/1741

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ويديوى مراسم «تجلیل خانواده جکسون» در MGM Grand Garden Arena لاس وگاس

🗓 ۱۹ فوریه ۱۹۹۴

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

مایکل در شانزدهمین مراسم سالانه Brit Awards، بزرگترین مراسم اهدای جوایز پاپ در کشور انگلستان، حضور يافت.

🆔MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

(قسمت اول)

مایکل در شانزدهمین مراسم سالانه Brit Awards، بزرگترین مراسم اهدای جوایز پاپ در کشور انگلستان، حضور يافت.

این مراسم در مرکز نمایشگاهی ارلز کورت (Earls Court Exhibition Center) در لندن برگزار شد. در این مراسم، مایکل جایزه «هنرمند یک نسل» (Artist of a Generation) را از دستان باب گلدوف خواننده و مؤسس انجمن خیریه‌ی مبارزه با قحطی در آفریقا دریافت کرد.

صحبت‌های باب گلدوف قبل از اهدای جایزه به مایکل: «درباره آنچه دیده و شنیده‌اید هر حرفی زده شود کم و ناچیز است. او احتمالاً معروف‌ترین شخص در این سیاره است. خداوند به او کمک کند. او همچنین بیش از هر کسی در این سیاره رکورد ثبت کرده است. او همچنین تعدادی از باشکوه‌ترین موسیقی‌ها را در موسیقی پاپ ضبط و اجرا کرده است. او برای دریافت جایزه‌ی یک نسل آمده است. اما مایکل جکسون از زمان کودکی در حال ساخت موسیقی بوده است. بنابراین، چه نسلی؟ حداقل سه نسل تا به‌حال به او گوش داده‌اند. وقتی مایکل جکسون آواز می‌خواند، با صدای فرشتگان می‌خواند، و هنگامی که پاهایش حرکت می‌کنند، می‌توانید رقص خدا را ببينيد. بنابراین، امشب، «هنرمند یک نسلِ» بريت مایکل جکسون است.»

مایکل بعد از دریافت جایزه‌اش گفت: «دوستتان دارم. ممنون بابت جایزه بريت و ممنونم از سِر باب. من از دريافت این جایزه مفتخرم. این جایزه به خصوص از این نظر برایم اهمیت دارد که آن را از خانواده‌ی فوق‌العاده‌ام در انگلستان دریافت می‌کنم. شما عشق و محبت زیادی نثار من کردید، شما وفاداری و حمايت‌تان را در سراسر حرفه‌ام به من نشان دادید. و از پل راسل هم متشکرم. همه شما، به ویژه طرفدارانم را دوست دارم. ممنونم.»

مایکل در این مراسم آهنگ تازه‌منتشرشده‌ی خود، «آواز زمين» (Earth Song) را هم برای اولین بار اجرا كرد. او روی صحنه در بين حدوداً چهل كودك، كه نمايندگان كودكان محروم جهان بودند، احاطه شده بود. در قسمتی از اجرای اين آهنگ، مايكل روی صفحه‌ی بالارونده‌ای ایستاد و بالای سر حاضرين در سالن به پرواز درآمد، تشويق‌های بی‌امان دو هزار تماشاچی كركننده بود. هنگامی كه مايكل روی صفحه‌ی بالارونده بود، جارويس كاكر، نوازنده و بازیگر انگلیسی، به طرف صحنه هجوم آورد. او دو انگشتش را به حالت توهين‌آميز به سمت مايكل در هوا تكان داد و صف خوانندگان روی صحنه را بر هم زد.

در پی اين آشوب، نيروهای امنيتی روی صحنه آمدند تا كاكر را پايين ببرند. كاكر دور صحنه می‌دويد و از اثاثيه‌ای كه روی صحنه قرار داشت، بالا می‌رفت، و هنگامیكه يكی از رقصنده‌ها به سمت او رفت، پايش لغزيد و به چند نفر از كودكان برخورد كرد و آنها را از بالای صحنه به پايين پرتاب كرد. سرانجام نيروهای امنيتی موفق شدند او را دستگير كنند و از سالن بيرون ببرند.

كاكر به دليل ايجاد صدمات بدنی دستگير و به اداره‌ی پليس چلسی انتقال داده شد. پليس فاش ساخت كه پسربچه‌ی يازده ساله‌ای ادعا كرده كه كاكر به او مشت زده است. يكی ديگر از بچه‌ها، از ناحيه‌ی گوش صدمه ديده و ديگری بر روی زمين پرتاب شده بود. والدين اين کودکان به شدت عصبانی شده بودند و خشم خودشان را در روزنامه‌های سان و ميرر ابراز داشتند.

جانت مور، مادر يكی از بچه‌ها می‌گوید: «آن مرد (كاكر) بزرگترين شب زندگی دخترم را خراب كرد. من ديدم يك نفر دخترم را از زمين بلند كرده و سعی دارد او را به پايين پرتاب كند. من نمی‌دانم او كيست يا فكر می‌كند كه چه كسی‌ست، اما دوست دارم همين كار و يا كاری بسيار بدتر از آن را با او بكنم. دخترم اشلی، هفته‌ها خودش را برای اين شب رويايی آماده کرده بود و اين ديوانه تمام زحمت‌هايش را در عرض چند لحظه بر باد داد.»

t.me/MJSupportersForum/1744

🆔MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

(قسمت دوم)

مايكل در بيانيه‌ای كه از طرف كمپانی موسيقی اپيك منتشر شد، كاكر را به انجام رفتاری نفرت‌برانگيز و شرم‌آور متهم كرد. در اين بيانيه آمده بود كه مايكل نمی‌تواند بی‌حرمتی او را نسبت به افراد حاضر در صحنه درك كند. او از اين واقعه، بيزار، غمگين، شوكه، ناراحت و عصبانی شده است اما در عين حال بی‌اندازه احساس غرور می‌كند از اينكه اعضای گروه، عليرغم رفتار نفرت‌برانگيز و شرم‌آور این فرد كه قصد داشت نمايش را بر هم بزند، توانستند به اجرای آهنگ ادامه دهند. نگرانی اصلی مايكل بابت افرادی بود كه برای اين اجرا زحمت كشيده بودند و همچنين کودکانی كه در اين حادثه صدمه ديدند.

كاكر نيز در بيانيه‌ای كه در روزنامه انتشار داد، ارتكاب هر گونه جرمی را رد كرد: «من هيچ كار خلافی انجام ندادم. من از مايكل جكسون خوشم نمی‌آيد، اما به كسی صدمه نزدم. من به كسی حمله نكردم. آنچه انجام دادم اعتراضی بود نسبت به اعمال و رفتار جكسون كه خودش را مسيح می‌بيند و می‌خواهد دنيا را شفا بدهد. من ديگر نمی‌توانستم آن را تحمل كنم. صنعت موسيقی به خاطر ثروت و قدرتی كه جكسون در اختيار دارد به او اجازه می‌دهد تا خيالات و اوهامش را پرورش دهد.»

در پی اين حادثه، مطبوعات انگليس كاكر را به باد طعنه و استهزا گرفتند. جالب آنکه، سردبیر روزنامه‌ی سان، که معمولاً میانه‌ی خوبی با مایکل نداشت، نوشت: «مایکل جکسون یک مگا ستاره و یک هنرمند حرفه‌ای است، چيزی كه جارويس كاكر هرگز نخواهد شد. برگزارکنندگان اين برنامه قول دادند كه ما شاهد اجرای بی‌نظيری خواهيم بود و او با آهنگ «آواز زمین» اين گفته را ثابت كرد. كاكر نتوانست مانع اجرای سلطان پاپ بشود.» او با دادن نه امتياز از ده امتياز به مايكل، رضايت بسياری از منتقدان دیگر را از اجرای او منعكس كرد.

بيل كاردول، كاريكاتوريست روزنامه‌ی استار گفت: «جارويس كاكر دلقك، احمق و آدم خسته‌كننده‌ی سال بود.»

اما نکته‌ی جالب‌تر اینجاست که هيچ‌كس نفهميد چطور رسانه‌ها يكباره تغییر موضع دادند و به دفاع از جارويس برخاستند.

در مراسم اهدای جوایز بريت، مايكل با لباس سياه وارد صحنه شد و سپس آن را از تن بيرون آورد. او در زير اين جامه‌ی سياه، لباس سفيدی به تن داشت. و در پايان كودكان و ساير افراد حاضر در صحنه را به سمت نوری كه بر روی صحنه می‌تابيد هدايت كرد. رسانه‌ها مايكل را برای اين حركت سرزنش و او را متهم كردند كه خود را مسيح می‌پندارد و تصور می‌كند حامل پيامی برای زمينيان است. پس از مدتی، رسانه‌های آمريكا نيز با شيوه‌ای نفرت‌انگيز وارد ماجرا شدند. آنها اجرای مايكل را ضد يهود خواندند.

در صحنه‌ی پايانی اين اجرا، مايكل در لباس سفيد ظاهر می‌شود و همه را در آغوش می‌گيرد، از جمله فردی را كه لباس يهودی بر تن داشت. رسانه‌ها تعبيرشان اين بود كه فرد يهود (نماينده‌ی دين يهود) مايكل (نماينده‌ی دين مسيح) را مورد پرستش قرار می‌دهد. [به معنای برتريت دين مسيح بر يهود]. آنها حتی در اين مورد دست به نظرسنجی زدند و مصاحبه‌ای را كه با چند نفر از مردم آمريكا انجام شده بود از تلويزيون پخش کردند. مصاحبه شوندگان، مايكل جكسون را ضد يهود، ضد مسيح و ضد دين خواندند و اين در حالی بود كه اجرای آهنگ «آواز زمین» در مراسم بريت، از تلويزيون آمريكا پخش نشده بود و مطمئناً آنها این برنامه را ندیده بودند.

رسانه ها از عمل كاكر حمايت كردند. كاكر گفته بود كه برای اعتراض به ظاهر مسيح‌گونه‌ی مايكل بر روی صحنه رفت. در صورتی كه وقتی او به صحنه هجوم برد، مايكل روی صفحه‌ی بالارونده در حال اجرای آهنگ بود و هنوز لباس سياه به تن داشت و هيچ نشانه‌ای از مسيح ديده نمی‌شد.

نکته حائز اهمیت دیگر اینجاست كه وقتی نيروهای امنيتی، كاكر را از صحنه بيرون بردند، تماشاچيان يكصدا نام مايكل را فرياد می‌زدند. پس يقيناً همانند كاكر از حركات مايكل احساس بدی پيدا نكرده بودند.

مايكل در واكنش به جنجال رسانه‌ها بيانيه‌ای در سايت سونی منتشر كرد و دلايلش از نوشتن اين آهنگ را اعلام كرد:
«من غم و رنج بسياری حس می‌كردم. آهنگ «آواز زمین» برای من حقیقتاً آواز زمين است، چرا كه حس می‌كنم طبيعت با سختی بسيار تلاش می‌كند تا خسارت‌هايی را كه بشر به زمين و محيط زيست وارد کرده جبران كند. من فكر می‌كنم زمين رنج می‌كشد و اين آهنگ برای من فرصتی بود تا صدای زمين را به گوش مردم برسانم.»

t.me/MJSupportersForum/1744

🆔MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

(قسمت سوم)

آيا مایکل با اين آهنگ سعی نداشته است تا زمين را به تصوير بكشد؟

هنگامیكه مايكل در مراسم بريت، روی صحنه حاضر شد، لباس سياه بر تن داشت كه نمادی از آلودگی زمين و ويرانی حاصل از جنگ بود. وقتی روی صفحه‌ی بالارونده بر فراز سر تماشاچيان پرواز می‌كرد، از جانب زمين مردمی را كه پايين حضور داشتند مورد خطاب قرار می‌داد تا بيدار شوند و زمين را پيش از آنكه دير شود نجات دهند. او سپس از روی صفحه‌ی بالارونده پايين آمد. حاضرين روی صحنه، نمايندگان تمام افراد بشر بودند. مايكل لباس سياهش را از تن بيرون آورد در حالیكه در زير آن، لباس سفيدی پوشيده بود كه نماينده‌ی پاك شدن زمين از آلودگی‌ها، به پايان رسيدن جنگ‌ها، آبادسازی زمين و بازگشت آن به وضع پيشينش بود. تمام مردم (افرادی كه روی صحنه بودند) زمين (مايكل) را در آغوش گرفتند و زمين هم آنان را در آغوش كشيد. بازوان از هم گشوده‌ی مايكل، صليب مسيح را به تصوير نمی‌كشيد و فرد يهودی زمين را در آغوش گرفته بود، نه مسيح را.

متأسفانه، این حواشی باعث عدم دیده شدن ترانه فوق‌العاده «آواز زمین» شد. به این ترتيب، پیام مهمی که به قول خود مایکل در ترانه «آواز زمین» نهفته بود بر اثر جنجالی که رسانه‌ها و روزنامه‌ها درست کردند ناشنیده باقی ماند. این حواشی باعث عدم انتشار آهنگ «آواز زمین» در آمریکا شد. در نتیجه، این ترانه به جدول بيلبورد راه نیافت و متأسفانه برنده جایزه گرمی نیز نشد.

این تک‌آهنگ در بیش از ۱۳ کشور جهان شماره یک شد اما در کشور آمریکا هرگز منتشر نشد. آهنگ «آواز زمین» تقریباً در تمام کشورهای اروپا جزو ۵ تک‌آهنگ برتر بود. این آهنگ، پس از انتشار، توانست به مدت ۶ هفته‌ی متوالی در رتبه‌ی ۱ جدول انگلستان بماند و پس از آن که در کل ماه دسامبر شماره یک بود، تک‌آهنگ شماره یک جدول تک‌آهنگ‌های شماره یک کریسمس در انگلستان در سال ۱۹۹۵ بشود.

آهنگ «آواز زمین» اولین تک‌آهنگ جکسون بود که در جدول تک‌آهنگ‌های آلمان به رتبه‌ی یک دست یافت و توانست به مدت ۵ هفته‌ی متوالی این جایگاه را حفظ کند. همچنین، «آواز زمین» موفق‌ترین آهنگ مایکل در کشور آلمان (با رتبه‌ی ۷) و جزو ۱۰ آهنگ موفق پاپ در تاریخ آلمان است.

t.me/MJSupportersForum/1744

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ويديوى حضور مایکل در شانزدهمین مراسم اهدای جوایز بریت و دریافت جایزه «هنرمند یک نسل» از دستان سِر باب گلدوف

🗓 ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

‏🆔 @MJSupportersForum

🎥 ويديوى اجرای آهنگ Earth Song در شانزدهمین مراسم اهدای جوایز بریت

🗓 ۱۹ فوریه ۱۹۹۶

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۹ فوریه ۱۹۷۴

اولین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمريکا در Earl Carroll Theatre شهر نیویورک برگزار شد.

🆔MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۹ فوریه ۱۹۷۴

اولین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمريکا در Earl Carroll Theatre شهر نیویورک برگزار شد.

مایکل به همراه دانی آزموند، رادنى آلن و ريکى سگال میزبانان مراسم بودند. مایکل به همراه دانی آزموند جایزه Favorite Soul/R&B Band را به گروه Temptations اهدا کردند. پس از آن، ريکى سگال و رادنى آلن به آنها ملحق شدند و جایزه Favorite Pop/Rock Band را به گروه Carpenters اهدا کردند.

مراسم اهدای جوایز موسیقی آمریکا در سال ۱۹۷۳، زمانی که مدت قرارداد شبکه ABC برای پخش مراسم گرمی به پایان رسید،توسط ديک کلارک برای این شبکه پدید آمد و هدف از آن رقابت با مراسم اهدای جوایز گرمی بود.

دیک کلارک عضو سابق حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا و از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹ میلادی سناتور ایالت آیووا در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بود.

جوایز موسیقی آمریکا مراسم سالانه‌ی موسیقی است که به هنرمندان برتر موسیقی آمریکا جایزه می‌دهد. تفاوت اصلی این مراسم با مراسم دیگر در این است که برندگان با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شوند نه رأی اعضای آکادمی.

در این مراسم فقط به هنرمندان اهل آمریکا جوایز اهدا می‌گردد اما در این بین به بعضی از هنرمندان غیرآمریکایی همانند التون جان، شکیرا، جاستین بیبر، جرج مایکل، ریانا، سلین دیون، انریکه ایگلسیاس، شنایا تواین، دف لپارد، میوز و اسپایس گرلز به خاطر محبوبیت‌شان در آمریکا نیز جوایزی اهدا شده است.

مایکل به همراه ویتنی هیوستون با دریافت ۸ جایزه رکورددار دریافت بیشترین جایزه در یک شب هستند.

مایکل با دریافت ۲۶ جایزه برنده‌ی بیشترین جایزه در تاریخ ۴۴ ساله‌ی این مراسم است.

t.me/MJSupportersForum/1750

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ويديوى اهدای جوایز به گروه‌های The Temptations و The Carpenters توسط مایکل جکسون و دانی آزموند در اولین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمریکا

🗓 ۱۹ فوریه ۱۹۷۴

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ فوریه ۱۹۹۰

مایکل با فروش ۱۱۰ میلیون نسخه از آلبوم‌هایش جایزه پرفروش‌ترین هنرمند دهه‌ی ۸۰ را از شرکت سی‌بی‌اس رکوردز و از دستان تامی موتولا دریافت کرد.

🆔 @MJSupportersForum