انجمن حامیان مایکل جکسون

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲۳ مارس ۱۹۹۶

(قسمت اول)

موزیک ویدئوی They Don’t Care About Us (آنها اهمیتی به ما نمی‌دهند) در ساعت ۱ بعدازظهر از شبکه‌ی ام‌تی‌وی اروپا در برنامه First Look برای اولین بار پخش شد.

ساخت این ویدئو با تلفنی از مایکل به اسپایک لی کلید خورد. اسپایک لی تعریف می‌کند:
مایکل به من تلفن کرد و گفت: «اسپایک، دارم به نیویورک می‌آیم تا تو را ببینم.» من گفتم: «بسیار خوب،کجا می‌خواهی همدیگر را ملاقات کنیم؟» او گفت: «می‌خواهم به خانه‌ات بیایم.» من در بروکلین زندگی می‌کنم. او می‌خواست به خانه من بیاید!! بنابراین، مایکل جکسون به خانه من در بروکلین در ایالت نیویورک آمد. این زمانی بود که من در فورت گرین زندگی می‌کردم. ما چهار ساعت در مورد هنر و فیلم‌های مورد علاقه‌مان و موسیقیدان‌ها صحبت کردیم. مایکل گفت: «من می‌خواهم تو ویدئویی برای من بسازی. آلبوم جدیدم منتشر شده است. آهنگی را انتخاب کن.» بنابراین ما به تمام آهنگ‌های آلبوم جدیدش گوش دادیم و من «غریبه‌ای در مسکو» را انتخاب کردم. او گفت: «نمی‌خواهم تو آن را انجام دهی.» و من گفتم: «مایکل، فقط به من بگو که کدام یک را می‌خواهی من انجام دهم! چرا از من می‌خواهی انتخاب کنم؟» و او خندید و گفت می‌خواهد که من They Don't Care About Us را بسازم. مایکل درگیر انجام هر کاری که می‌شد، می‌خواست آن کار بهترین باشد. این نگرش فوق‌العاده و همچنین مسئولیت بزرگی بود. او به من گفت: «اسپایک، می‌خواهم این بهترین کار باشد.» او آن را یک موزیک ویدئو نمی‌دانست. او گفت: «می‌خواهم این بهترین فیلم کوتاهی باشد که تا به حال ساخته شده است!» و من گفتم: «بسیار خوب، مایک!»

آهنگ They Don’t Care About Us تنها آهنگی است که مایکل برای آن دو موزیک ویدئو تهیه کرد و هر دو توسط اسپایک لی کارگردانی شدند. اولین نسخه در دو نقطه از کشور برزیل، یکی در شهر پلورینو، مرکز تاریخی سالوادور، و دیگری در دونا مارتا، از محله‌های زاغه‌نشینان ریو دو ژانیرو فیلمبرداری شد. اما از آنجا که مایکل از تأثیرگذاری این نسخه از ویدئو چندان رضایتی نداشت تصمیم به ساخت نسخه دوم گرفت که فیلمبرداری آن اینبار در زندانی در لانگ آیلند صورت گرفت زیرا این نسخه خشم مایکل از بی‌عدالتی‌ها و پایمال شدن حقوق بشر در جهان را بهتر نشان می‌داد. لی می‌گوید: «افراد زیادی در زندان‌ها هستند که نباید آنجا باشند. بسیاری از آنها حتی برای سالیان طولانی زندانی شده‌اند. در زندان‌های آمریکا تعداد زندانیان سیاهپوست بیشتر از زندانیان سفیدپوست است.»

در خصوص ساخت اولین نسخه، اسپایک لی می‌گوید: «نزدیک شدن به مایکل سخت نبود. مایکل هم شهروندی مثل تمام شهروندان دنیا بود. من گفتم: «مایک، بیا به برزیل برویم تا این کار را انجام دهیم.» و او گفت: «موافقم، اسپایک!» کار با چنین افرادی بسیار عالی است. برای آنها بودجه مطرح نیست. او می‌خواست این کار را انجام دهد! و ما به برزیل رفتیم.»

حتی پیش از آغاز فیلمبرداری، این موزیک ویدئو تیتر اول خبرها بود. بعضی سیاستمداران اعتقاد داشتند که این موزیک ویدئو با نشان دادن واقعیت فقر و تنگدستی‌ای که در دونا مارتین حمکفرماست، باعث مخدوش شدن چهره‌ی شهر که نامزد میزبانی مسابقات المپیک ۲۰۰۴ بود، خواهد شد.
فرماندار ریو دو ژانیرو با مشاهده‌ی تهدیدی که این کلیپ برای وجهه‌ی شهر به همراه داشت، تصمیم گرفت تا مانع از هر گونه فیلمبرداری در این شهر شود. این تصمیم فوراً از طرف یک مأمور دولتی لغو شد زیرا به گفته‌ی او: «در افکار عمومی بین‌المللی، منع فیلمبرداری در دونا مارتین، مخرب‌تر از نشان دادن واقعیت این شهر است.»

بالأخره در روز ۵ فوریه مجوز فیلمبرداری این ویدئو به مدت ۲۰ روز در سالوادور و ریو دو ژانیرو توسط قاضی برزیلی به تصویب رسید. اما یک روز بعد در ۶ فوریه این تصمیم به سرعت بدون توضیح تغییر یافت و مجوز زمان فیلمبرداری به ۵ روز کاهش یافت. مقامات برزیل عمدتاً نگران آن بودند که این ویدئو ناحیه فقیرنشینان شهر را نشان می‌دهد. برزیل امیدوار بود که حق برگزاری بازی‌های المپیک را به‌دست آورد و تظاهرات زاغه‌نشینان ریو ممکن بود بر روی شانس آنها برای میزبانی المپیک در سال ۲۰۰۴ تأثیر بگذارد. ساکنان محله زاغه‌نشین در ریو دو ژانیرو بسیار خوشحال بودند که جهان در نهایت شرایط زندگی آنها را می‌بیند. پس از بروز این مشکلات، اسپایک لی در مصاحبه‌ای کوتاه گفت: «مایکل برزیل و برزیلی‌ها را دوست دارد. ما قصد سرنگونی دولت برزیل را نداریم.»

t.me/MJSupportersForum/1829

🆔 @MJSupportersForum