استاد محمد سروش محلاتی

📚شرح نهج البلاغه

📃نامه ۳۱ به حضرت مجتبی(ع)

🔹جلسه چهل و نهم

♦️شرح قسمت‌های جا افتاده ( ۲)

▪️ و اعلم یا بنی ان احب ما انت آخذ به الی من وصیتی تقوی الله و الاقتصار علی ما فرضه الله علیک
▪️اعتماد به خردمندان و پرهیز از غوطه ور شدن در شبهات

@mohammadsorooshmahallati

«محمد(ص)، پیامبری پُر شنوا»؛ استاد سروش محلاتی:

🔴 پیامبر(ص) حتی در اوج قدرت و در شرایط جنگی، «گوش شنوای» مردم بود

🔴 «شنوایی حاکم»، بدون امکان «گویایی مردم» شکل نمی‌گیرد

🔴 آنچه برای مسئولین جامعه لازم است، شنوایی است نه گویایی

🔴 ضعیف باید بتواند بدون «لکنت و ترس» حق خود را مطالبه کند

🔴 «رسانه» می‌تواند ابزار شنیدن صدای مردم باشد

⬅️ آیت‌الله سروش محلاتی شنوایی را یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سیره حکمرانی پیامبر(ص) دانست و بیان کرد: پیامبر حتی در اوج قدرت، ارتباط خود با مردم و فرصت شنیدن سخنان آنان را از دست نداد.

https://fa.shafaqna.com/news/2346207/

جزئیات👆👆👆
🌍 | خبرگزاری بین المللی شفقنا
🆔 @shafaqna_farsi

استاد محمد سروش محلاتی

📚شرح نهج البلاغه

📃نامه ۳۱ به حضرت مجتبی(ع)

🔹جلسه پنجاهم

♦️شرح قسمت‌های جا افتاده (۳)

▪️ فان ابت نفسک آن تقبل ذلک دون آن تعلم ...
▪️مقدمات لازم برای ورود به الهیات نظری و عملی

@mohammadsorooshmahallati

استاد محمد سروش محلاتی

♻️گفتاری در جمع گروهی از اساتید و نخبگان

🔴انسان ، تنوع و تفاوت

🔸تهران . ۱۲ شهریور ۱۴۰۵

@mohammadsorooshmahallati

#مقاله
علامه نائینی، گذر از «عدالت فردی» به «عدالت نهادی»

دکتر سیدجواد ورعی


چکیده

....بشر در اثر تجربه طولانی در عرصه حکمرانی به این نتیجه رسیده که اهرم­های درونی برای مهار قدرت و طغیان قدرت­مندان ناکافی بوده است. از این رو، به دنبال راهکارهای متنوع نظارت بیرونی و جایگزین کرده «حکمرانی نهادی» به جای «حکمرانی فردی» رفته است. برخی از متفکران امامیه با عنایت بر این واقعیت که دوران حکومت آرمانی شیعیان در تاریخ اسلام بسیار کوتاه و مستعجل بوده، و در حال حاضر دست بشر از دامان انسان­های معصوم کوتاه است، در اندیشه یافتن راهکارهایی برای مهار قدرت بوده­اند. آنان ضمن بهره­گیری از تجارب بشر، به تأمل دوباره در منابع اصیل اسلامی پرداخته­اند. علامه نائینی از جمله این متفکران است. این مقاله عهده­دار تبیین دیدگاه ایشان در این موضوع است. فرضیه مقاله باور نائینی به جایگزینی «نهادهای نظارتی جمعی و بیرونی بر قدرت» به جای «نهادهای نظارتی فردی و درونی» یا به عبارتی جایگزینی «عدالت نهادی» به جای «عدالت فردی» با همان کارکرد، در عصر غیبت امام معصوم است.

✅ علامه نائینی، گذر از عدالت فردی به عدالت نهادی
🎙 #استاد_سید_جواد_ورعی

🔻 حجت‌الاسلام والمسلمین سیدجواد ورعی، استاد درس خارج فقه معاصر حوزه علمیه قم، در مقاله‌ای به بررسی اندیشه علامه محمدحسین نائینی درباره مهار قدرت سیاسی پرداخته و «قانون» و «مجلس» را سازوکارهایی برای نظارت بیرونی بر قدرت در عصر غیبت دانسته است. در این نگاه، عدالت فردی زمامدار به‌تنهایی برای جلوگیری از تعدی به حقوق مردم کافی نیست و باید با نهادهای نظارتی تکمیل شود.

📌 ورعی در مقاله اختصاصی خود با عنوان «علامه نائینی، گذر از عدالت فردی به عدالت نهادی» توضیح می‌دهد که یکی از دغدغه‌های اصلی اندیشه سیاسی، مهار قدرت و جلوگیری از تبدیل حکومت از «امانتداری» به «مالکیت» است. به باور نائینی، حکومت ماهیتی امانی دارد و حاکم نسبت به مردم و سرزمین تحت حاکمیت خود مسئول است؛ بنابراین قدرت سیاسی نمی‌تواند همچون مالکیت شخصی، مطلق و بدون قید باشد.

🔹 در اندیشه امامیه، «عصمت» یکی از مهم‌ترین اهرم‌های درونی برای مهار قدرت است؛ اما نائینی در کنار آن بر ضرورت «نظارت بیرونی» نیز تأکید می‌کند. ورعی با استناد به دیدگاه نائینی توضیح می‌دهد که حتی در حکومت امام معصوم، به دلیل حضور کارگزاران غیرمعصوم، تثبیت حقوق مردم و ضرورت مشارکت آنان، نظارت عمومی موضوعیت دارد.

🔸 از این منظر، نائینی برای مردم حق و وظیفه نظارت بر قدرت قائل است و به «شورایی بودن حکومت»، «حق نظارت بر مصرف مالیات» و «نهی از منکر» استناد می‌کند. او در شرایط عصر مشروطه، «تدوین قانون اساسی» و «تشکیل مجلس شورای ملی» را ابزار عملی تحدید قدرت سلاطین و دفاع از حقوق مردم می‌دانست.

🔹 ورعی نتیجه می‌گیرد که در قرائت نائینی، عدالت زمامدار به‌تنهایی مانع خطا و تعدی نیست؛ ازاین‌رو، نظارت بیرونی باید در کنار عامل درونی قرار گیرد. به تعبیر مقاله، این رویکرد را می‌توان «عبور از عدالت فردی به عدالت نهادی و ساختاری» از طریق قانون، مجلس و دیگر سازوکارهای نظارتی دانست.

♦️ نکات کلیدی

* حکومت در نگاه نائینی «امانت» است، نه مالکیت شخصی حاکم.
* عصمت، اهرم نظارت درونی بر قدرت سیاسی است.
* عدالت فردی به‌تنهایی مانع خطا و تعدی نیست.
* مردم، حتی در حکومت عادل، دارای حق و وظیفه نظارت‌اند.
* قانون و مجلس از مهم‌ترین سازوکارهای نظارت بیرونی بر قدرت‌اند.
* ورعی این دیدگاه را گذار از «عدالت فردی» به «عدالت نهادی و ساختاری» تفسیر می‌کند.

#مقاله
#فقه_و_حقوق

⬇️ ادامه‌ی مطلب را در سایت بخوانید:
https://andishehma.com/gozar-az-edalat-fardi

📣پایگاه اندیشه ما
📱  تلگرام  | واتساپ | اینستگرام| ایتا

🟢 اسلام اموی در تقابل با اسلام علوی؛ کتابی برای امروز
✍🏻 علی‌رضا معینی
گاهی کتابی درباره گذشته نوشته می‌شود، اما پرسش اصلی‌اش کاملاً امروزی است.
علی‌رضا معینی در معرفی اثر محمد سروش محلاتی، «اسلام اموی در تقابل با اسلام علوی»، می‌گوید مسئله کتاب فقط معاویه و علی یا تاریخ صدر اسلام نیست.
پرسش اصلی این است:
دین وقتی با قدرت روبه‌رو می‌شود، در خدمت قدرت قرار می‌گیرد یا قدرت را با معیار حق و عدالت می‌سنجد؟
در خوانش معینی، «اموی» و «علوی» فقط نام دو جریان تاریخی نیستند؛ دو منطق متفاوت حکمرانی‌اند.
در یک منطق، قدرت معیار حق می‌شود.
در دیگری، حق معیار قدرت است.
همین نگاه است که درس‌گفتارهای سروش محلاتی را از روایت صرفاً تاریخی جدا می‌کند.
او تقابل را در چند سطح دنبال می‌کند:
توحید در برابر تقدیس قدرت؛

برابری در برابر رابطه ارباب و مطیع؛

دانایی در برابر ناآگاهی؛

صداقت در برابر سیاست فریب؛

و در نهایت، سیاست اخلاقی در برابر سیاستی که قدرت را بر اخلاق مقدم می‌دارد.
معینی بر وجه دیگری نیز تأکید می‌کند:
در این خوانش، علی بن ابی‌طالب فقط شخصیت مقدس محراب نیست.
بحث بر سر حق مردم در برابر حکومت، عدالت، امکان پرسش، دسترسی به اطلاعات و محدودبودن اطاعت سیاسی است.
از همین‌جاست که کتاب برای امروز معنا پیدا می‌کند.
اگر «اموی‌شدن» را صرفاً مربوط به یک سلسله تاریخی بدانیم، پرونده آن قرن‌ها پیش بسته شده است.
اما اگر آن را امکانی بدانیم که در آن دین به ابزار توجیه قدرت بدل می‌شود، مسئله می‌تواند در هر زمان دوباره ظاهر شود.
معینی این اثر را برای جوانانی مهم می‌داند که هم با سنت دینی نسبت دارند و هم نسبت به سیاست، فرهنگ و قدرت پرسش‌های جدی دارند.
از نگاه او، ارزش کار سروش محلاتی در این است که جوان منتقد را وادار نمی‌کند میان ایمان و پرسشگری یکی را انتخاب کند.
بلکه امکان پرسیدن از درون همان سنت را فراهم می‌کند:
این سیاست با عدالت چه نسبتی دارد؟

با کرامت انسان چطور؟

با حق مردم؟

با آزادی، دانایی و صداقت؟
و شاید خلاصه تمام بحث همین جمله باشد:
اموی و علوی فقط دو فصل تاریخ نیستند؛ دو امکان همیشگی‌اند:

یا قدرت را معیار حق کنیم، یا حق را معیار قدرت.

📌 متن کامل یادداشت علی‌رضا معینی در مشاهده فوری


#میراث_فرهیختگان

#علی_رضا_معینی #محمد_سروش_محلاتی #اسلام_علوی #اسلام_اموی #نهج_البلاغه #دین_و_قدرت #اخلاق_سیاسی

#فرهیختگان روزن آگاهی

«میراث فقهی؛ پشتوانه نواندیشی دینی»: نوشتاری از آیت الله ایازی درباره کتاب «در آسمان فقاهت شیعی» | خبرگزاری بین‌المللی شفقنا | خبرگزاری شیعیان، فتاوای آیت‌الله سیستانی و مرجعیت، آخرین اخبار ایران و جهان https://share.google/kgAUUsOeaJklJasYh

@szmortazavi

◾️
◾️
بسم الله الرحمن الرحیم
«و أمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَ نَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ»

روح والا و ملکوتی استاد معظم ما، فقیه عالی مقام و مرجع وارسته، حضرت مستطاب، آیة الله العظمی حاج سیدموسی شبیری زنجانی، رضوان الله علیه و برکاته، به عالم قدس پیوست و در پیشگاه حضرت حق جل و علا بار یافت تا بر خوان فضل و کرم الهی متنعم به نعمات خاصه گردد.

این فقیه والا و وارسته، به واقع ستاره ای درخشان «در آسمان فقاهت شیعی» بود و نزدیک به یک قرن چراغ دانش و تقوا را در وجود شریف خود روشن نگه داشت و انبوه شاگردان و علاقه مندان دهها سال از خرمن عمر پربرکت آن استاد بهره بردند. عالمان و فقیهانی که در تاریخ افتخارآمیز تشیع هر یک از مشرق علم و پاکی طلوع کرده و با علم و عمل خود روشنی بخش دلهای مؤمنان و گرمی بخش خانه های ایمان و تقوا بوده اند.

ارتحال آن استاد معظم و محبوب و مرجع  عالی قدر را به حوزه های علمیه، مراجع معظم، عموم علاقه مندان، شاگردان، بیت مکرم، و به ویژه آقازادگان فاضل و مکرم ایشان تسلیت می گوید و از درگاه خداوند مهربان برای آن جناب، رحمت خاصه و همنشینی با اجداد طاهرین (ع) و برای خاندان مکرم و سوگمندان این مصیبت بزرگ، پاداش صابران و سربلندی و توفیق مستمر را درخواست می کند، و السلام علیه یوم ولد و یوم مات و یوم یبعث حیا.

سیدضیاء مرتضوی
۳۰ شهریور ۱۴۰۵
@szmortazavi

انا لله و انا الیه راجعون

ارتحال ملکوتی فقیه وارسته، حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی(رض) ضایعه ای بزرگ برای عالم تشیع و حوزه های علمیه است. شخصیتی که در بیت علم و فضیلت و فقاهت چشم به جهان گشود و یک قرن عمر با برکت خویش را صرف تعلیم و تعلم معارف قرآن و تعالیم عالیه رسول خدا (ص) و ترویج مذهب اهل بیت و طهارت(ع) نمود و چند نسل شاگردانی تربیت کرد که هر کدام منشاء آثار و برکاتی هستند.

افزون بر مقام و منزلت علمی، شخصیت اخلاقی ایشان زبانزد عام و خاص بود. "حریت، "پرکاری" و "شاگردپروری" در عرصه علم، و "تواضع"، "تقوای الهی"و "وارستگی از دنیا" در عرصه اخلاق، او را به شخصیتی کم نظیر در حوزه علمیه قم تبدیل کرده بود. توفیقات شگفت انگیز در عرصه علم و اخلاق، ایشان را از ایفای مسئولیت خانوادگی باز نداشت؛ تربیت فرزندانی عالم و فرزانه در حوزه و دانشگاه گواه صادق این مدعاست.

بیان ابعاد مختلف شخصیت این عالم ربانی نیازمند فرصت و مجال دیگری است. امید آن دارم بتوانم بخش کوچکی از حق بزرگی که بخاطر دوازده سال کسب فیض از محضر شریفش، بر صاحب این قلم دارد، در فرصتی مناسب ادا نمایم.
سید جواد ورعی
۳۰ شهریور ۱۴۰۵

▪️بازنشر مقاله در بزرگداشت صدمین سال ولادت استاد معظم و فقیه والامقام

🔺یک قرن دانش و معرفت، یک قرن تهذیب و وارستگی

«عرض ارادتی به محضر استاد ارجمند، فقیه برجسته و مرجع معظم 
حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی»

🔹سیدضیاء مرتضوی
🔺روزنامه جمهوری اسلامی
🔻۸ رمضان - ۱۹ اسفند ۱۴۰۳

🔸امروز هشتم ماه مبارک رمضان ۱۴۴۶ق، سالروز ولادت یکی از استوانه‌های فقاهت و پاکی و وارستگی است؛ استاد ارجمند ما، فقیه والامقام و مرجع معظم،‌ حضرت مستطاب، آیت‌الله حاج سیدموسی شبیری زنجانی، ‌دام ظله، که هشتم ماه رمضان ۱۳۴۶ق در قم متولد شده‌اند و امروز به سال قمری، یکصد سال از عمر شریف و پربرکت ایشان گذشت و نخستین روز از قرن دوم زندگی خود را پشت سر می‌گذارند.

🔸فقیهی والا و به‌واقع «محقق» که در عرصه فقاهت و علوم وابسته به آن، و برخاسته از مراتب والای ورع و جهاد با نفس، ده‌ها سال است نورافشانی کرده و هزاران نفر از جویندگان علم و فقه، ‌مستقیم و غیر مستقیم، در سطوح مختلف، از خرمن وجودشان بهره برده‌اند و بحمدالله به‌رغم دشواری‌های طبیعی این سن، همچنان شمع انجمن شیفتگان علم و اخلاق هستند. آنچه ما طلاب و حوزویان از این فقیه برجسته و مرجع وارسته سراغ داریم، چیزی جز جهاد علمی و طهارت نفس و دنیاگریزی و خیرخواهی عمومی برای دولت و ملت و گرفتاران و دردمندان نبوده و نیست.

🔸آیت‌الله شبیری زنجانی، فرزند عالم برجسته و وارسته، حضرت ‌آیت‌الله حاج سیداحمد زنجانی هستند که از شاگردان مؤسس حوزه قم، آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی و از دوستان و همنشینان نزدیک حضرت امام‌خمینی بوده‌اند و در سال ۱۳۵۲ش رحلت کرده‌اند؛ رحمة الله علیهم. والد معظم و دقیق‌النظر ایشان آثار علمی فقهی و غیر فقهی ارزنده‌ای بر جای گذاشته‌اند، اما بهترین باقیات صالحات و خیر عمومی آن «عالم ربانی»، رشد و تربیت -به تعبیر امیرالمؤمنین(ع)- «متعلّم علی سبیلِ نجاة» بوده است که عالمی وارسته و فقیهی برجسته در تراز حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی است و تنها مروری بر بخشی از مباحث فقهی و رجالی ایشان، نشان می‌دهد که فقاهت اگر بخواهد به درستی تعریف شود و تحقق یابد، چه دشواری‌ها و الزاماتی دارد و در چه ترازی باید باشد. نمونه آن مباحث گسترده و ارزنده «نکاح» ایشان است که اخیراً نیز محل توجه ویژه قرار گرفت و از آن تقدیر شد.

🔸شخصیت برجسته علمی و وارستگی اخلاقی حضرت آیت‌الله زنجانی از گذشته محل توجه و اذعان استادان و شخصیت‌های بزرگ حوزه بوده است؛ چنان که امام‌خمینی نیز به سبب دوستی دیرین و نزدیک خود با آیت‌الله سیداحمد زنجانی، از نزدیک با مراتب علمی و تقوایی فرزند ایشان، آیت‌الله شبیری زنجانی، دام ظله، آشنا بودند و وی مورد توجه خاص ایشان بوده است و به عنوان نمونه، در پی درخواست «اجازه شرعی» شفاهی و حضوری، امام‌خمینی ایشان را «دارای همه اختیاراتی شمرده است که خود ایشان در امور یادشده دارد»، و این نشان‌دهنده مراتب بالای اعتماد و عنایت امام‌خمینی به این فقیه وارسته و استاد برجسته است. حضرت آیت‌الله زنجانی نیز که روز دوم ورود امام‌خمینی به ایران، به دیدار ایشان رفته، احترام ویژه‌ای برای ایشان قائل بوده و همواره با تکریم و تجلیل از ایشان نام برده و ذکر مطلب و خاطره کرده است.

🔸آیت‌الله شبیری زنجانی را باید به واقع یک «مجاهد بزرگ» در عرصه علم و فقه شمرد و شرح اوصاف علمی و حسن سریره و اخلاق حسنه ایشان به درازا می‌کشد و از توان محدود این کمترین طلبه نیز بیرون است، ‌اما از آن میان تنها به «چهار» نکته اشاره می‌شود:

🔹۱- حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی، از شمار عالمان بسیار مهذب و متخلق و موصوف به مراتب والای وارستگی علمی و عملی هستند؛ عالمی دریاصفت که درباره آن همه دستاوردهای علمی ودقت‌های ارزنده که محصول ده‌ها سال به واقع جهاد طاقت‌فرسای علمی ایشان است، هیچ «بخل» علمی نداشته و ندارند و با کمال تواضع و اخلاص، همه داشته‌های خود را در طبق اخلاص گذاشته و بدون ذره‌ای چشم‌داشت جز گسترش علم و معارف اهل بیت(ع) و رشد علمی و معرفتی شاگردان و همنشینان و مُعاشران، تقدیم شاگردان و علاقه‌مندان کرده و همچنان و به رغم ضعف جسمی همچنان نورافشانی می‌کنند و این در مرام طلبگی و روابط استاد و شاگردی سرمایه بزرگی است و برای همه حاضران درس و مجاوران بحث ایشان امری مشهود بوده و هست.
چنان که به عنوان نمونه، این طلبه ناچیز وقتی در عهد جوانی در دهه شصت، از خدمت استاد معظم درخواست کرد که دوره کتاب «کافی» خود را که «تصحیح» کرده‌اند، به این حقیر مرحمت کنند تا کتاب کافی خود را با آن «مقابله» کرده و تصحیح کنم، به راحتی و بی‌هیچ امساک و تأملی به مرور مجلدات آن را در اختیار این بنده گذاشتند و جالب است که بعدها دیگر استاد ارجمند بنده، حضرت آیت‌الله صانعی، ‌ره، با اطلاع از این امر، نسخه کتاب «کافی» خود را با همین نسخه حقیر «مقابله» و تصحیح کردند. ادامه👇

🔸
ادامه «یک قرن دانش و معرفت، یک قرن تهذیب و وارستگی»

🔹۲- مراتب برجسته علمیت و فقاهت آیت‌الله شبیری زنجانی برای کسانی که با شرکت در درس و جلسات علمی و آثار فقه استدلالی ایشان از نزدیک آشنا هستند، امری آشکار بوده و هست؛ اما یک شاهد روشن و متقن بر این واقعیت، متن منابع فتوایی ایشان، یعنی رساله توضیح المسائل و مجموعه استفتاآت است که آکنده از تفصیل‌ها و قیود و شروط و مانند آن و نیز دیدگاه‌های ممتاز ایشان است و همه نشان‌دهنده دقت‌های علمی و فقهی ایشان و مایه اطمینان نسبی برای مراجعه‌کننده است؛ امری که یک سبب آن را در کنار مراتب علمی و فقهی ایشان، می‌توان برخاسته از این نظر فقهی آمیخته با حسن سریره و سلوک عملی این مرجع وارسته شمرد که در رساله خود، در شرایط جواز تقلید از جمله نوشته‌ است، مرجع باید «موثق باشد یعنی اشتباهش از متعارف بیشتر نباشد» و بعد در توضیح آن، این نکته مهم «فقهی معرفتی» را افزوده‌ است:
«و کسی که حریص به دنیا باشد غالباً موثق نیست، زیرا حبّ شدید به دنیا باعث اشتباه زیاد در تشخیص می‌گردد». اینکه حبّ شدید دنیا موجب اشتباه زیاد می‌‌شود، نکته مهم و فراگیری است که اختصاص به مرجعیت ندارد و نیازمند تحقیقی مستقل است و اینک فقط می‌توان این آیه شریفه را خاطرنشان ساخت که «إن تتّقوا اللهَ یجعلْ لکم فرقاناً» و در تاکید بر آن این آیه شریفه را خواند: «و فی ذلک فلیتنافس المتنافسون».

🔹۳- حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی که مراتب باورمندی ایشان به شریعت مقدسه و به ویژه ارادت و شیفتگی ایشان و بیت شریف ایشان به اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، امری مثال‌زدنی است، اما آنچه از ایشان در این سال‌ها سراغ داریم، پرهیز دادن از برخی افراط‌‌گری‌ها و مناسبت‌تراشی‌ها و برچسب‌هایی است که گاه به نام «تعظیم شعائر» و ابراز علاقه به ساحت مقدس اهل بیت(ع) به «خلق» مناسبت و توسعه بی‌دلیل انجامیده است و در نگاه ایشان صرف نظر از اصل معتبر نبودن آنها، در جامعه حتی میان مؤمنان مایه سستی شعائر و زدگی از آنها می‌شود. یک نمونه آن راه‌اندازی برخی دهه‌ها یا جعل تاریخ برای ولادت و وفات حضرت فاطمه معصومه(س) است که ایشان به در کتاب «جرعه‌ای از دریا» صراحت آن را جعلی شمرده‌اند و این بنده نیز آن را در مقاله مبسوطی آورده و منتشر شده است.

🔹۴- حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی که به واقع شخصیتی بسیار دلسوز به حال جامعه اسلامی و دولت و کشور و خدمتگزاران به مملکت بوده و هستند و مسئولان کشور نیز کم و بیش به دیدار ایشان می‌روند، ولی چنان که مشهود است، ورود بسیار اندکی به مسائل جاری و به ویژه مسائل سیاسی روز دارند و این ممکن است در نگاه برخی مایه پرسش و چه بسا مایه اشکال باشد که چرا شخصیتی در این تراز مرجعیت و نفود علمی و معنوی، وارد قضایای جاری نمی‌شوند؟
اما باید گفت و با وضعی که می‌بینیم باید بر آن نیز تاکید کرد که یکی از نقاط قوت استاد معظم، آیت‌الله شبیری، ‌دام ظله، همین ویژگی است که با اذعان به اینکه اشراف و تخصص کافی در ورود به این دست مسائل ندارند، اظهار نظر در مسائل مختلف را، آن گونه که روش برخی افراد است یا چه بسا برخی افراد یا جریان‌های سیاسی یا برخی مسئولان در دوره‌های مختلف انتظار آن را دارند، به زیان کشور و جامعه و جایگاه مرجعیت و روحانیت و نیز به زیان همان مسائل و موضوعاتی می‌بینند که برخی توقع اظهار نظر و اتخاذ موضع از ایشان دارند.
این ویژگی مایه ستایش و قابل تأسی در سطوح مختلف، به ویژه برخی صاحبان منبر و خطابه است که گاه وظایف اصلی خود را تحت الشعاع پرداختن به مسائلی می‌کنند که اگر هم به فرض در قلمرو وظایف ذاتی آنان باشد که در بسیاری موارد چنین نیست، اما اشراف و آگاهی کافی درباره آن ندارند و آسیبی که به جایگاه خود و مصالح جامعه وارد می‌کنند، بیش از منافع ورود آنان به مسائل یادشده است. این درس بزرگی است که این عالم ربانی و مرجع والا به ما می‌دهند؛ اگر آن را در عمل ارج بنهیم و گمان نبریم به سبب این جایگاه یا آن مقام، واجب یا مطلوب است در هر موضوعی اظهار نظر کنیم!

🔸در پایان عرض می‌شود این یادداشت تنها عرض ارادت به محضر استاد معظم، حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی و به نشانه تکریم و تجلیل از مقام علم و فقاهت و مراتب وارستگی و طهارت نفس و به نشانه قدردانی از یک عمر خدمت ارزنده و ماندگار ایشان به شریعت مقدس و مذهب برحق جعفری، بود و بس؛ آن هم به بهانه یکصدمین سال ولادت.

🔸خداوند کریم را بر نعمت استادان برجسته و عالمان ربانی، به ویژه این فقیه معظم و مرجع مهذب شکر می‌گزاریم و از درگاه جود او سلامت و بقای وجود شریف ایشان و سایر عالمان خودساخته و عامل را درخواست می‌کنیم و برای فرزندان فاضل و خدمتگزار ایشان که خود بحمدالله از عالمان و استادان حوزه هستند، آرزوی توفیق مستمر داریم، و السلام علیه و علیکم و علی عباد الله الصالحین.

@szmortazavi

استاد محمد سروش محلاتی

استاد محمد سروش محلاتی

◾️بمناسبت ایام شهادت حضرت زهرا(س)◾️

 🟢بحث تفسیری در باره پوشش زنان :🟢

▪️آیه خمار -- سوره نور  آیه ۳۱
وَلۡيَضۡرِبۡنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّۖ

▪️آیه جلباب -- سوره احزاب آیه ۵۹
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ يُدۡنِينَ عَلَيۡهِنَّ مِن جَلَٰبِيبِهِنَّۚ

▪️جلسه اول . اول آبان ۱۴۰۵


@mohammadsorooshmahallati