💎✨تفاوت روش انسان ها و موشها!
دکتر اسپنسر جانسون، نویسنده کتاب چه کسی پنیر من را برداشت، فرق بین آدمها و موشها را این طور توصیف میکند.
وقتی یک موش حس میکند تلاشهایش به نتیجه نمیرسد، روش خود را عوض میکند، اما وقتی آدمها حس میکنند کاری که انجام میدهند به نتیجه نمیرسد، عصبانی و خسته میشوند و دوست ندارند روش خود را عوض کنند. حتی گاهی اگر کسی راهکار تازهای را به آنها نشان دهد، حالت دفاعی به خود میگیرند و میگویند: «من همیشه این کار را همین طور انجام دادهام. «یا» من آدمی این مدلی هستم.»
در اصل این آدمها از پذیرفتن راهکار تازه و انجام آن میترسند و حس میکنند ترسشان به این معناست که دیگر روشها اشتباه است.
💡 اگر واقعا میخواهید در زندگی خود نتایج متفاوتی به دست بیاورید باید از حصاری که به منظور راحتی دور خود کشیدهاید، پا را فراتر بگذارید و راهکارهای متفاوتی را امتحان کنید.
@positive_e
دکتر اسپنسر جانسون، نویسنده کتاب چه کسی پنیر من را برداشت، فرق بین آدمها و موشها را این طور توصیف میکند.
وقتی یک موش حس میکند تلاشهایش به نتیجه نمیرسد، روش خود را عوض میکند، اما وقتی آدمها حس میکنند کاری که انجام میدهند به نتیجه نمیرسد، عصبانی و خسته میشوند و دوست ندارند روش خود را عوض کنند. حتی گاهی اگر کسی راهکار تازهای را به آنها نشان دهد، حالت دفاعی به خود میگیرند و میگویند: «من همیشه این کار را همین طور انجام دادهام. «یا» من آدمی این مدلی هستم.»
در اصل این آدمها از پذیرفتن راهکار تازه و انجام آن میترسند و حس میکنند ترسشان به این معناست که دیگر روشها اشتباه است.
💡 اگر واقعا میخواهید در زندگی خود نتایج متفاوتی به دست بیاورید باید از حصاری که به منظور راحتی دور خود کشیدهاید، پا را فراتر بگذارید و راهکارهای متفاوتی را امتحان کنید.
@positive_e
هر چه اهداف خود را،
به قسمت های کوچکتر تقسیم کنید،
مسیری بهتر و راحتتر،
برای رسیدن به آنها خواهید داشت.
@positive_e
به قسمت های کوچکتر تقسیم کنید،
مسیری بهتر و راحتتر،
برای رسیدن به آنها خواهید داشت.
@positive_e
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبر الیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
سال نو مبارک باد
یا مدبر الیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
سال نو مبارک باد
🍃🌻سه پیام عالی برای نخستین روزسال...
"شما در «انتخاب افکارتان» آزادید."
تصمیم بگیرید که در مزرعۀ ذهن خود، گُل و درختان پُربار بکارید؛ نه علف هرز.
امسال هر روز و هر لحظه در مزرعۀ ذهن خود چه میکارید؟
"شما «آیندهای فوقالعاده» دارید."
باور داشته باشید که سازوکار موفقیت در درون شماست و شما برای یک زندگی ارزنده خلق شدهاید!
باور کنید که اساسِ کارِ این جهان بر مبنای «شدن» است!
"شما «هیچ محدودیتی» ندارید."
فقط ترسها و تردیدهایتان میتواند شما را متوقف کند و از پیش رفتن باز بدارد.
هرگاه با وجود همۀ بررسیها و مشورتها و سنجیدنها و بالا و پایین کردنها، باز هم ترسیدید، «اقدام کنید!»
به خاطر داشته باشید: با هر اقدام، چیزی میآموزید و یک گام از «منطقهٔ امن» خود فراتر می روید.
پس: «بترسید و اقدام کنید!»
🍃🌹لذت بردن از عید و تعطیلات را فراموش نکنید.🌹🍃
@positive_e
"شما در «انتخاب افکارتان» آزادید."
تصمیم بگیرید که در مزرعۀ ذهن خود، گُل و درختان پُربار بکارید؛ نه علف هرز.
امسال هر روز و هر لحظه در مزرعۀ ذهن خود چه میکارید؟
"شما «آیندهای فوقالعاده» دارید."
باور داشته باشید که سازوکار موفقیت در درون شماست و شما برای یک زندگی ارزنده خلق شدهاید!
باور کنید که اساسِ کارِ این جهان بر مبنای «شدن» است!
"شما «هیچ محدودیتی» ندارید."
فقط ترسها و تردیدهایتان میتواند شما را متوقف کند و از پیش رفتن باز بدارد.
هرگاه با وجود همۀ بررسیها و مشورتها و سنجیدنها و بالا و پایین کردنها، باز هم ترسیدید، «اقدام کنید!»
به خاطر داشته باشید: با هر اقدام، چیزی میآموزید و یک گام از «منطقهٔ امن» خود فراتر می روید.
پس: «بترسید و اقدام کنید!»
🍃🌹لذت بردن از عید و تعطیلات را فراموش نکنید.🌹🍃
@positive_e
اگر از جریانهای بیرونی رنجیده خاطر شدهاید، بدانید که عوامل بیرونی نیستند که شما را رنجانده اند، بلکه قضاوت شما در مورد آنهاست که شما را رنجانده است. ما توانایی از بین بردن چنین قضاوت هایی را داریم.
@positive_e
@positive_e
به میزان افراد بشر،
نیکبختی وجود دارد،
اما به دست آوردن همه ی
آنها فقط یک کلید دارد؛
" اراده "
@positive_e
نیکبختی وجود دارد،
اما به دست آوردن همه ی
آنها فقط یک کلید دارد؛
" اراده "
@positive_e
دیروز برای دیدن چند دوستِ عزیز، دل به جاده زده و کنار مسافرکش گرامی نشسته بودم.
معمولا در این مواقع، هندزفری به گوشم میگذارم و سعی میکنم چیز مفیدی گوش بدهم – یا لااقل تحلیل ها و دغدغه های غیر مفید نشنوم.
اما این بار آقای راننده کمی آشنا بود – یا من اینطور احساس میکردم.
این بود که فکر کردم شاید قطع کردن حرف او و درآوردن هندزفری، بی ادبی باشد.
صبر کردم تا حرفش تمام شود.
هر چند مجبور شدم برای دقایقی تحلیلهایی را گوش کنم که دوست نداشتم بشنوم، اما همین چند دقیقه باعث شد به مدل ذهنی نسبتا رایجی فکر کنم که قصد دارم در این نوشته کمی مفصل تر درباره اش فکر کنم.
آقای راننده از سن و سالم پرسید. از کارم و از سربازی و … .
به لطف صورت بیبی فیس من، تا مدتها میتوانم به بقیه بگویم درس میخوانم – و همه هم قبول کنند!
همین جواب را دادم.
خوبی این جواب این است که سوالهای دیگر هم با آن پاسخ داده میشوند.
هر چند میدانیم که دانشجو عموما بیکار است و بعید هم میدانم جز عدهی اندکی، بقیه دانشجویان دانشگاهی وقت قابل توجهی روی درس بگذارند (دوستان من از قشر دانشگاه پیام نور و آزاد و دولتی و دانشگاه تهران و شریف و … هستند و این را تقریبا همهشان اذعان دارند).
اما «مردم» انتظار ندارد که دانشجو کار هم بکند.
در نتیجه، عموما وقتی میگویم دانشجو هستم، وضعیت درآمدی (دریافتی از خانواده)، کار (بیکار یا همان دانشجو)، سبک زندگی (بدون دغدغه بودن و خوش بودن) و تا حدودی هم ازدواج مشخص میشود (بیشتر دانشجوها مجردند).
اما ازدواج را نمیتوان قطعی گفت.
این بود که آقای راننده – برای کامل شدن پازل ذهنی اش – پرسید: “زن نگرفتی؟”
گفتم: “نخیر!”
حالا پازل تکمیل شد.
شروع کرد که من در هجده سالگی زن گرفتم و بعد در فلان جا استخدام شدم و برای دوره چند سالی به بهمانجا رفتم و.. . و اینکه به نظرم تو هم زودتر زن بگیر!
این را بدان. اگر کسی به تو گفت حالا زود است و زن میخواهی چکار و …، او دشمن توست و اگر کسی گفت که زود زن بگیر، او صلاح تو را میخواهد! دوست و دشمنت را اینطور بشناس!…
البته فکر میکنم خیلی از ما روزانه با این مشورتهای زورکی و یک طرفه، بمباران میشویم و این اصل چیزی نبود که بخواهم در اینجا تعریف کنم.
در لابلای حرفهای این آقا، که از سربازی خود گفت و اینکه چقدر عمر سریع میگذرد، از دختران خود که همگی تحصیل کرده و با سواد هستند و شوهرهایشان هم همینطور، و خیلی حرفهای دیگر، میتوان چند نکته را حس کرد:
– هدف از زندگی، برای او که اکنون در دهه پنجم زندگی خود بود، عملا ناشناخته و مجهول بود. نمیدانست برای چه به دنیا آمده و اینکه اصلا دنیا، دقیقا یعنی چه.
– اندک رضایتی اگر بود، از این بود که هر کاری را سر وقت انجام داده (سر وقت زن گرفته، سر وقت سربازی رفته، سر وقت بچهدار شده،…).
– آیندهی ایدهآل خود را در زندگی، در فرزندان خود جستجو میکرد. حس اینکه: من که به “جایی” نرسیدم. اما تمام تلاشم را کرده و میکنم که بچههایم برسند. هر چند دقیقا نمیدانم “کجا” مد نظرم است. (که معمولا بعید است بچهها همچین حسی را درک یا قبول کنند. بچهها، یا آنقدر میفهمند که از زحمات پدر و مادر تشکر میکنند – هر چند میدانند و میفهمند که رویاهای آموخته شده و اهداف تجویزی، بیشتر زندگیشان را تنگ کرده تا به آنها کمک کند- ، یا اینکه مدام از والدینشان گله میکنند که شما باعث شُدید که ما به هیچ جایی نرسیم…)
– پس زمینهی ذهنی “کارِ کمتر و لذتِ بیشتر“، در تک تک موضوعاتی که بیان میکرد، مشهود بود. انگار هدف درست زندگی را در این میدید که کمی کار کنی و به جایی برسی و در ادامهی زندگی، از دستاوردهای آن «کمی کار» استفاده کنی. و «زرنگ» کسی است که با میزان کمتری از آن «کمی کار»، به بیشترین دستاورد ها برسد…
ادامه مقاله در لینک زیر
https://goo.gl/0FqHvk
معمولا در این مواقع، هندزفری به گوشم میگذارم و سعی میکنم چیز مفیدی گوش بدهم – یا لااقل تحلیل ها و دغدغه های غیر مفید نشنوم.
اما این بار آقای راننده کمی آشنا بود – یا من اینطور احساس میکردم.
این بود که فکر کردم شاید قطع کردن حرف او و درآوردن هندزفری، بی ادبی باشد.
صبر کردم تا حرفش تمام شود.
هر چند مجبور شدم برای دقایقی تحلیلهایی را گوش کنم که دوست نداشتم بشنوم، اما همین چند دقیقه باعث شد به مدل ذهنی نسبتا رایجی فکر کنم که قصد دارم در این نوشته کمی مفصل تر درباره اش فکر کنم.
آقای راننده از سن و سالم پرسید. از کارم و از سربازی و … .
به لطف صورت بیبی فیس من، تا مدتها میتوانم به بقیه بگویم درس میخوانم – و همه هم قبول کنند!
همین جواب را دادم.
خوبی این جواب این است که سوالهای دیگر هم با آن پاسخ داده میشوند.
هر چند میدانیم که دانشجو عموما بیکار است و بعید هم میدانم جز عدهی اندکی، بقیه دانشجویان دانشگاهی وقت قابل توجهی روی درس بگذارند (دوستان من از قشر دانشگاه پیام نور و آزاد و دولتی و دانشگاه تهران و شریف و … هستند و این را تقریبا همهشان اذعان دارند).
اما «مردم» انتظار ندارد که دانشجو کار هم بکند.
در نتیجه، عموما وقتی میگویم دانشجو هستم، وضعیت درآمدی (دریافتی از خانواده)، کار (بیکار یا همان دانشجو)، سبک زندگی (بدون دغدغه بودن و خوش بودن) و تا حدودی هم ازدواج مشخص میشود (بیشتر دانشجوها مجردند).
اما ازدواج را نمیتوان قطعی گفت.
این بود که آقای راننده – برای کامل شدن پازل ذهنی اش – پرسید: “زن نگرفتی؟”
گفتم: “نخیر!”
حالا پازل تکمیل شد.
شروع کرد که من در هجده سالگی زن گرفتم و بعد در فلان جا استخدام شدم و برای دوره چند سالی به بهمانجا رفتم و.. . و اینکه به نظرم تو هم زودتر زن بگیر!
این را بدان. اگر کسی به تو گفت حالا زود است و زن میخواهی چکار و …، او دشمن توست و اگر کسی گفت که زود زن بگیر، او صلاح تو را میخواهد! دوست و دشمنت را اینطور بشناس!…
البته فکر میکنم خیلی از ما روزانه با این مشورتهای زورکی و یک طرفه، بمباران میشویم و این اصل چیزی نبود که بخواهم در اینجا تعریف کنم.
در لابلای حرفهای این آقا، که از سربازی خود گفت و اینکه چقدر عمر سریع میگذرد، از دختران خود که همگی تحصیل کرده و با سواد هستند و شوهرهایشان هم همینطور، و خیلی حرفهای دیگر، میتوان چند نکته را حس کرد:
– هدف از زندگی، برای او که اکنون در دهه پنجم زندگی خود بود، عملا ناشناخته و مجهول بود. نمیدانست برای چه به دنیا آمده و اینکه اصلا دنیا، دقیقا یعنی چه.
– اندک رضایتی اگر بود، از این بود که هر کاری را سر وقت انجام داده (سر وقت زن گرفته، سر وقت سربازی رفته، سر وقت بچهدار شده،…).
– آیندهی ایدهآل خود را در زندگی، در فرزندان خود جستجو میکرد. حس اینکه: من که به “جایی” نرسیدم. اما تمام تلاشم را کرده و میکنم که بچههایم برسند. هر چند دقیقا نمیدانم “کجا” مد نظرم است. (که معمولا بعید است بچهها همچین حسی را درک یا قبول کنند. بچهها، یا آنقدر میفهمند که از زحمات پدر و مادر تشکر میکنند – هر چند میدانند و میفهمند که رویاهای آموخته شده و اهداف تجویزی، بیشتر زندگیشان را تنگ کرده تا به آنها کمک کند- ، یا اینکه مدام از والدینشان گله میکنند که شما باعث شُدید که ما به هیچ جایی نرسیم…)
– پس زمینهی ذهنی “کارِ کمتر و لذتِ بیشتر“، در تک تک موضوعاتی که بیان میکرد، مشهود بود. انگار هدف درست زندگی را در این میدید که کمی کار کنی و به جایی برسی و در ادامهی زندگی، از دستاوردهای آن «کمی کار» استفاده کنی. و «زرنگ» کسی است که با میزان کمتری از آن «کمی کار»، به بیشترین دستاورد ها برسد…
ادامه مقاله در لینک زیر
https://goo.gl/0FqHvk
میدونم که میشه
از تاکسی، تا قلیان و تا فتحعلی شاه قاجار - میدونم که میشه
" تاکسی، قلیان، فتحعلی شاه قاجار " سلسله فکرهایی است که از صحبتهای راننده تاکسی شروع شده و درباره مدل ذهنی رایجی درباره کار کردن حرف میزند...
تبسم نه ﺧﺮﻳﺪﻧﻲ اﺳﺖ و نه ﻗﺮﺽ ﺩاﺩﻧﻲ…
ﻭﻟﻲ ﻫﺪﻳﻪ ﺩاﺩﻧﻲ اﺳﺖ …
میســــپارمت به لبخندﻫﺎ,
لبخند بزن دوست من
@positive_e
ﻭﻟﻲ ﻫﺪﻳﻪ ﺩاﺩﻧﻲ اﺳﺖ …
میســــپارمت به لبخندﻫﺎ,
لبخند بزن دوست من
@positive_e
داشتن باور مثبت +
مثل آب دادن به یک دانه است،
در ابتدا چیزی مشخص نمی شود،
اما بعد از مدتی،
میوه باور مثبت تان را خواهید چشید.
@positive_e
مثل آب دادن به یک دانه است،
در ابتدا چیزی مشخص نمی شود،
اما بعد از مدتی،
میوه باور مثبت تان را خواهید چشید.
@positive_e
هنگامی که از درون زلال باشی ،
خداوند به تو نوری می بخشد،
آنچنان که ندانی،
و مردم تو را دوست مي دارند،
از جایی که ندانی،
و نیازهایت برآورده شود،
از جایی که ندانی،
این یعنی پاک نیتی!
یعنی عاقبت بخیری!
و پاک نیت کسی است که برای همه،
بدون استثناء ، خیر بخواهد،
چون می داند
سعادت دیگران از خوشی او نمی کاهد،
و بی نیازی آنها از ثروت او کم نمی کند،
و سلامت آنها عافیت و آرامش او را
سلب نخواهد کرد،
پس چه زیباست که همیشه
نیک اندیش و خیر خواه باشیم...!
https://tlgur.com/d/AGEQzENG
@positive_e
خداوند به تو نوری می بخشد،
آنچنان که ندانی،
و مردم تو را دوست مي دارند،
از جایی که ندانی،
و نیازهایت برآورده شود،
از جایی که ندانی،
این یعنی پاک نیتی!
یعنی عاقبت بخیری!
و پاک نیت کسی است که برای همه،
بدون استثناء ، خیر بخواهد،
چون می داند
سعادت دیگران از خوشی او نمی کاهد،
و بی نیازی آنها از ثروت او کم نمی کند،
و سلامت آنها عافیت و آرامش او را
سلب نخواهد کرد،
پس چه زیباست که همیشه
نیک اندیش و خیر خواه باشیم...!
https://tlgur.com/d/AGEQzENG
@positive_e
اجازه بده حضور تو، انرژی محیط رو عوض کنه نه اینکه انرژی محیط، حضورت رو تغییر بده.
@positive_e
@positive_e
« مین اولچ ، بیر بیلچ »
یعنی هزار بار اندازه بگیر، یک بار بِبُر
یه خط ضرب المثل تُرکیه با یه دنیا حرف ، چند تا کتابه .
یه اصل هست ، تو زندگی ، تو رابطه ، تو مدیریت ...
وقتی مدیر یه جایی هستی و بدون مقدمه و سنجش یه تصمیمی می گیری ، یعنی اول بریدی دیگه اندازه گرفتن بیهوده است ، «مین اولچ بیر بیلچ»
وقتی یه حرفی می خوای بزنی ، هزار بار بسنج ، بعد بگو ...
وقتی می خوای یه کاری کنی ، وقتی می خوای یه کاری نکنی ، وقتی می خوای بری ، وقتی می خوای چیزی رو بِشکنی ، وقتی می خوای جایی ، مکانی ، موقعیتی وارد بشی ..... «مین اولچ ، بیر بیچ»
#دکتر_مرتضی_عباد
@positive_e
یعنی هزار بار اندازه بگیر، یک بار بِبُر
یه خط ضرب المثل تُرکیه با یه دنیا حرف ، چند تا کتابه .
یه اصل هست ، تو زندگی ، تو رابطه ، تو مدیریت ...
وقتی مدیر یه جایی هستی و بدون مقدمه و سنجش یه تصمیمی می گیری ، یعنی اول بریدی دیگه اندازه گرفتن بیهوده است ، «مین اولچ بیر بیلچ»
وقتی یه حرفی می خوای بزنی ، هزار بار بسنج ، بعد بگو ...
وقتی می خوای یه کاری کنی ، وقتی می خوای یه کاری نکنی ، وقتی می خوای بری ، وقتی می خوای چیزی رو بِشکنی ، وقتی می خوای جایی ، مکانی ، موقعیتی وارد بشی ..... «مین اولچ ، بیر بیچ»
#دکتر_مرتضی_عباد
@positive_e
انسان فرآورده است یا فرآیند؟
ما نقاط ضعف انسانها را به دلیل اینکه هر انسانی را یک "فرآورده" میبینیم نه یک "فرآیند" نمیتوانیم تحمل کنیم؛ وقتی ما به هر انسانی به چشم یک فرآورده نگاه کنیم، آن وقت نمیتوانیم انسانهایی را که در آنها نقاط ضعفی میبینیم، دوست بداریم. هر وقت ما پدیدهای را یک فرآیند ببینیم، یعنی در حال جریان و سیلان دیده باشیم، میتوانیم به آن محبت داشته باشیم، ولی اگر به چشم یک فرآورده و محصول به آن نگاه کنیم، نمیتوانیم به آن محبت داشته باشیم. یک کشاورز، تصوری از هندوانهی مطلوب در ذهنش وجود دارد و دوست میدارد که هندوانههای مزرعهاش مطابق آن تصور باشند؛ در تمام مدتی که این هندوانهها در حال رشد و نمو هستند، وقتی آن مزرعهدار به آنها نگاه میکند، هیچکدام از هندوانهها آن هندوانهای که مطلوب اوست، نمیباشد، ولی ناراحت نیست، زیرا میگوید اینها که هنوز کارشان تمام نشده است، اینها هنوز در حال "شدن" هستند و چون هنوز در حال "شدن" هستند، آنها را دوست میدارم ...
🍀 مصطفی ملکیان / تدین تعقلی
ما نقاط ضعف انسانها را به دلیل اینکه هر انسانی را یک "فرآورده" میبینیم نه یک "فرآیند" نمیتوانیم تحمل کنیم؛ وقتی ما به هر انسانی به چشم یک فرآورده نگاه کنیم، آن وقت نمیتوانیم انسانهایی را که در آنها نقاط ضعفی میبینیم، دوست بداریم. هر وقت ما پدیدهای را یک فرآیند ببینیم، یعنی در حال جریان و سیلان دیده باشیم، میتوانیم به آن محبت داشته باشیم، ولی اگر به چشم یک فرآورده و محصول به آن نگاه کنیم، نمیتوانیم به آن محبت داشته باشیم. یک کشاورز، تصوری از هندوانهی مطلوب در ذهنش وجود دارد و دوست میدارد که هندوانههای مزرعهاش مطابق آن تصور باشند؛ در تمام مدتی که این هندوانهها در حال رشد و نمو هستند، وقتی آن مزرعهدار به آنها نگاه میکند، هیچکدام از هندوانهها آن هندوانهای که مطلوب اوست، نمیباشد، ولی ناراحت نیست، زیرا میگوید اینها که هنوز کارشان تمام نشده است، اینها هنوز در حال "شدن" هستند و چون هنوز در حال "شدن" هستند، آنها را دوست میدارم ...
🍀 مصطفی ملکیان / تدین تعقلی