#موسسه_رحمان
#نمایش_فیلم
#راه_و_بیراهه_اموزش_و_پرورش_در_ایران
#درسهایی_از_یک_رویا
#دوشنبه_۳_دی
======
@rahmaninstitute

🌺شب‌نشینیِ یلداتون گرم و خوش!🌺
👆 ترجیع‌بندِ «ای سرو بلندقامت دوست» از سعدی با صدای مصطفی ملکیان

درس گفتارهای« مسولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب اوری»
#موسسه_رحمان
#کارگاه_اموزشی
#امید_اجتماعی
لینک ثبت نام در ایوند:
https://evand.com/events/درس-گفتارهای-مسئولیت-اصحاب-رسانه-در-شرایط-بحرانی-امی-1967474
=======
@rahrahmaninstitute

درس گفتارهای« مسولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب اوری»
#موسسه_رحمان
#کارگاه_اموزشی
#امید_اجتماعی
لینک ثبت نام در ایوند:
https://evand.com/events/درس-گفتارهای-مسئولیت-اصحاب-رسانه-در-شرایط-بحرانی-امی-1967474
=======
@rahrahmaninstitute

#کودک_همسری
#گزارش_وضعیت_کودکان_در_ایران
#اصلاح_قانون
#موسسه_رحمان
#ازدواج_کودکان
======
@rahmaninstitute

لذت بخش است وقتی تصادفی دلگرمی های دوستان را میبینیم.
همیشه به حمایت و همراهی شما نیازمندیم. مسیر پیش روی ما با دلگرمی ها و حمایت های شما هموارتر خواهد بود.
#دلگرمی_حمایت
#امید
#موسسه_رحمان
#hichwork
#shargh_daily
======
@rahmaninstitute

"مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی" هم اکنون در تالار گفت و گوی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران در حال برگزاری ست.
@RahmanInstitute

خوشحالیم که میزبان خبرنگاران و روزنامه نگاران عزیز هستیم.
@RahmanInstitute

🔸بخشی از صحبت های #محمد_فاضلی در "مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی":

📍 توصیه اخلاقی و کمپین راه انداختن در رسانه، شکست خواهد خورد؛ چون نه راهکار دارد، نه خِرَد جمعی تائیدش می کند، نه می تواند جامعه را حولش بسیج کند. بسیاری نهادها در ایران خوب کار نمی کنند، بعد همه مسئوليت ها را گردن #رسانه می اندازیم. راه اندازی کمپین هایی مثل "ماشین نخرید"، عین #خوش_خیالی ست، نه امید. این توصیه ها و کمپین ها، وظیفه نهادهایی مثل اقتصاد، آموزش و پرورش و... است، نه رسانه.

📍گاهی در ارجاعات خود، به کشورهای دیگر رجوع می کنیم، عکسی که معلوم نیست چه قدر معتبر است، پخش می کنیم و می گوییم ببینید آن ها چه قدر خوب اند و ما بلد نیستیم... اما نه به راست و دروغ آن تصاویر و خبرها توجه می کنیم، نه به بسترهایی که آن کنش های مثبت را رقم زده و همه پیش زمینه هایی که یک کشور طی کرده تا به آن جا رسیده.

📍عطش و علاقه به #اخبار_منفی در مردم وجود دارد و نمی توان با آن مبارزه کرد. یکی از دلایل آن، وسوسه کسب مخاطب است که در فضای مجازی سیطره دارد. دلیل دیگر، این است که آدم ها با کلیتی که همان سیستم سیاسی باشد، درگیرند و هر خبر منفی را به رخ می کشند تا ناکارآمدی سیستم را نشان دهند.

📍اخبار منفی، عده بیش تری را جذب می کند. آدم ها نمی توانند خبر مثبت را فوروارد کنند، چون حدس می زنند دیگران هم مثل خودشان چندان علاقه ای به خبرهای مثبت ندارد. تجربه شخصی من هم در کانال های "موفقیت های کوچک" و "دغدغه ایران"، این را می گوید؛ کانال اول، بازتاب سویه های مثبت و امیدبخش است. دومی، انتقادی است. اعضای کانال اول با هر پست کاهش می یابد. درحالی که اعضای کانال دوم، بیش تر شده.

📍در این فضا رسانه اگر می خواهد تغییر کند و تغییر دهد و متمایز باشد، باید آن دو دلیل را حل کند. از #شعارهای_کوچک شروع کنیم، اما سرشان بایستیم. مقاومت داشته باشیم بر سر شعارهای کوچک مثلا شفافیت نظام مالیاتی و بودجه. در عرصه موفقیت‌های کوچک، باید حرف‌های فروتنانه بزنیم.

📍ما مسیر را اشتباه رفتیم؛ با شعارهای بزرگ آغاز کردیم مثل دموکراتیک کردن. جمله ای هست که می گوید "دموکراسی، ققنوسی ست از خاکستر خون."
حالا منظور این نیست که باهم بجنگیم، الان راه ها کوتاه تر شده. منظور این است که دستیابی به موفقیت ها و تغییرات بزرگ، با تلاش های درازمدت و گام به گام، ممکن است. اگر یک آدم امیدوار هست، شک نداشته باشید میلیون ها دیگر آدم امیدوارِ دیگر هم وجود دارد. اگر یک موزیسینِ توانمند هست، یعنی هزاران شنونده ی موسیقی شناس هست.

📍 برای انجام کارهای کوچک، باید #مسئله داشته باشیم، بی تفاوت نباشیم، در رشته خود متخصص باشیم. شایستگانی باشیم که توان تغییر دارند.
@rahmaninstitute

در دومین درسگفتار "مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی" با صحبت های #محمدمهدی_مجاهدی همراه می شویم.
@RahmanInstitute

🔸بخشی از صحبت های #محمدمهدی_مجاهدی در
"مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی":

📍در بسیاری حوزه ها یک جمع بندی شکل گرفته مبنی بر اینکه جامعه و سیاست در آینده حال خوبی نخواهند داشت. بیشترِ ما بسته به اینکه در چه جایگاهی هستیم، از این آینده تاریک، صورت بندی های متفاوت داریم؛ عامیانه یا تخصصی.

📍قصد من القای امیدوار بودن به جای ناامیدی یا امیدوارکردنِ نومیدان نیست. هدف من، درس گفتن و درس شنیدن در چارچوب گفت و گوست؛ صحبت کردن با یکدیگر، با هدف آگاه تر شدن، توانمندتر شدن و اصلاح کردن خویش. درصدد تلقین امید نیستم و کار رسانه را هم از حیث اخلاقی یا حرفه ای، چنین چیزی نمی دانم. چون مخصوصا در زمانه نومیدی، همه از #رسانه انتظار دارند که ذهن مردم را آرام کند.

📍نقطه آغاز بحث ما لازم است از حوزه راه حل ها به حوزه #مسئله ها تغییر کند. امید، امروز بخشی از صورت مسئله است، نه راه کار. رسانه اگر #مسئولیت_اجتماعی برای خودش تعریف کرده، نباید واقعیت را بیاراید و ارائه دهد. چون مخاطب، با #واقعیت روبرو می شود و دیگر به رسانه اعتماد نخواهد کرد و در این صورتْ دیگر رسانه، خودش هم بخشی از مسئله شده است.

📍ولی چرا مفهوم امید را که امروزه #بحرانی شده، باید جدی گرفت؟ مفاهیم وقتی بحرانی می شوند، دو سرنوشت پیدا می کنند:
۱. می میرند و حرف نامربوط اند. در حرف های مردم کمتر شنیده می شوند و کارکردشان را ایفا نمی کنند.
۲. فراموش نشده اند، اما شاخص وضعیت پارادوکسیکال هستند. هم آدم ها به آن احساس نیاز می کنند، هم از آن دوری می ورزند.

📍مفاهیم وقتی به نقطه دوم می رسند، باید جدی شان گرفت؛ چون نشانه نوعی #اختلال_ارتباطی در جامعه هستند که قابل فروکاهش به سوءتفاهم های شخصی نیستند. بلکه پدیده اجتماعی اند و اگر حل نشوند، مشکلات جدی ای را دامن می زنند. تا آن مفهوم، بحرانی ست، یعنی یک کارکرد اساسی خالی مانده و جامعه از نوعی خلا رنج می برد.

📍در این میان، مفهوم #امید، متمایز است و کمرنگ شدنش، بسیار مهم. امیدواری #شرط_بقای ماست. وقتی امیدواری، حماقت آمیز به نظر می رسد، در مکانیسم های بقای اجتماعی مان با بحران های جدی روبرو می شویم. چون جامعه دیگر برای فهم و حل مسائل خود، انرزی حیاتی لازم را نخواهد داشت. مسائل انباشت می شود و چرخه خودویرانگر، آغاز...

📍رسانه باید روایتی ارائه دهد که مخاطب، خودش را #مسئول بداند. نه اینکه بگوید مشکل دیگری است و به من ربطی ندارد. باید مسئوليتِ جمعی مردم را به رخ شان بکشیم. هانا آرنت می کفت درست است که هولوکاست، کار یک عده جانی بود، اما #همه ما مسئوليم. هرکس سهم خودش را دارد.
@rahmaninstitute

🔸بخشی از صحبت های یکی از شرکت کنندگان: #صبا_آذرپیک (روزنامه نگار و دانشجوی دکترای جامعه شناسی)

📍کنشگر که روزنامه نگار است، تصور می کند زورش به ساختار نمی رسد؛ ساختاری که برایش تعیین می کند دنبال چه موضوعاتی برود، چگونه به آن ها بپردازد و تا کجا پیش رود.

📍معمولا روزنامه ها می گویند مشکلات کوچک، ارزش طرح مسئله ندارند. دنبال مسائل بزرگ اند. اسناد فساد، محرمانه و غیرقابل دسترس است. اما کسانی هستند که مصمم به مبارزه با فسادند، ولی توانش را ندارند. رسانه می تواند به این گروه ها کمک کند.

📍طرح مسئله، چگونگی طرح مسئله و حل کردنش، سه گام است که در سرویس های خبریِ گوناگون، باید به درستی پیش برود. بسیاری از روزنامه نگاران و خبرنگاران در مرحله طرح مسئله می مانند و به غلبه ناامیدی اجتماعی دامن می زنند. اینجاست که مردم از مطرح کردن فسادها خسته می شوند و حساسیت شان را از دست می دهند.

📍هنگامی که روزنامه نگار، یک مسئله را پی گیری می کند، اعلام نتیجه کردنش بسیار مهم است. اینکه حل آن مسئله چه روندی را طی کرد و به کجا رسید.
@rahmaninstitute

🔸فایل صوتی نخستین درسگفتار دوره آموزشی "مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی"

🌱عنوان: امید و موفقیت های کوچک

🌱ارائه دهنده: #محمد_فاضلی

🌱زمان: ۵ دی ۱۳۹۷

🌱مکان: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

🌱برگزارکنندگان: موسسه رحمان و انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات

📍این برنامه در ادامه همایش #امید_اجتماعی (برگزارشده در اسفندماه ۱۳۹۶ توسط موسسه رحمان) تدارک دیده شد و ۱۲ دی ماه نیز بخش دوم و پایانیِ آن برگزار خواهد گردید.

@RahmanInstitute