‍ 🖊بی‌سامانیِ ساماندهی

🔸یکی از اخباری که طی روزهای اخیر، خشم و ناراحتی فعالان حقوق کودک را برانگیخت، اجرای چندین‌باره طرح ساماندهی و رد مرز کودکان کار مهاجر بود. چه خوب می‌شد اگر واژه ساماندهی در این‌گونه طرح‌ها، جمع‌آوری‌های ضربتی و غیرتخصصی را برای‌مان تداعی نمی‌کرد و ندیدن کودکان زباله‌گرد و دستفروش در خیابان، به معنای بهبود شرایط اقتصادی خانواده‌شان بود. طی این سال‌ها با قدرت گرفتن سازمان‌های مردم‌نهاد و طرح مطالبات جدی از سوی آن‌ها، نهادهای حاکمیتی در سطوح گوناگون دریافته‌اند که نمی‌توان تخصص، مورداعتماد بودن و دردمندیِ برخاسته از برخورد نزدیک و بی‌واسطه با واقعیتی را که از داشته‌های ارزشمند ان‌جی‌اوهاست، نادیده گرفت.

🔸اما اصولا #کار_کودک چیست؟ مگر نه اینکه بسیاری از خانواده‌ها، فرزندان خود را از نوجوانی به سراغ کارهایی ساده می‌فرستند تا آن‌ها مسئولیت‌پذیر، بااعتماد به نفس و قدردان بار بیایند؟ کار کردن کودک تحت شرایطی خاص تبدیل به مسئله «کار کودک» می‌شود. كار کردن كودك تنها هنگامي قابل قبول است كه براي رشد جسمي، رواني، شکوفایی توانمندی‌ها و تندرستی او زیانمند نباشد و در تحصیلش هم اختلالی ایجاد نکند.

🔸قانون کار ایران همگام با مقاوله‌نامه‌های سازمان جهانی کار، سن دستکم 15 سال را برای کار کودکان، در نظر گرفته است و بنابر ماده‌هایی که دارد، می‌توان خوش‌بین بود که در صورت نظارت دقیق، کودکان بتوانند در شرایط مطلوبی کار کنند. اما آنچه این روزها مسئله‌ساز شده، وضعیت حقوقی کودکانی‌ست که در بخش غیررسمی کار می‌کنند و بنابراین مشمول قانون کار نیستند و عموما نیز طرح‌های ساماندهی، همین کودکان به‌ویژه کودکان کار خیابانی را هدف می‌گیرند.

🔸مطالعات نشان می‌دهد این کودکان معمولا در خانواده‌های فقیر زندگی می‌کنند و اگر به دنبال سیاست‌های پیشگیرانه هستیم، باید به حال وضعیت اقتصادی و معیشتی کشور، و به طور خاص‌تر، کاهش فقر خانواده‌های این کودکان فکری اساسی کنیم. علاوه بر این طرح‌های ساماندهی، معمولا به کودکانی که در خیابان کار می‌کنند و دیده می‌شوند، توجه دارند. درحالی‌که گونه‌های بسیار متنوعی از کار کودکان وجود دارد که خیلی اوقات چیزی جز بهره‌کشی نیست. بنابراین لازم است برنامه‌ریزان کشور، پیش از هر اقدام، تصویر و گونه‌شناسی کاملی از کار کودکان به دست آورند تا متناسب با مسائل هر گروه، سیاست‌های سودمندی را با همراهی فعالان مدنی پی بریزند.

📝آنچه خواندید، برگرفته از مقاله ثمره صفی‌خانی در «درآمدی بر مطالعات کودکی در ایران» و دلارام علی در «وضعیت اجتماعی کودکان در ایران» است.
📍 برای تهیه این کتاب‌ها می‌توانید با موسسه رحمان تماس بگیرید.
--------------------
@rahmaninstitute

🌱 چراغی در ذهن: کارآفرینی اجتماعی🌱
امروز 6 مرداد، در سالنامه رسمی، روز ملی #کارآفرینی نامیده شده است. به همین مناسبت، نگاهی خواهیم انداخت به برخی نکات ارزشمند کارگاه "کارآفرینی اجتماعی" زهرا بهروزآذر که اسفندماه 1396 در ادامه همایش امید اجتماعی برگزار شد:

📌عناصر مشترک در تعاریف #کارآفرینی_اجتماعی، نوآوری، پایداری مالی یکپارچه، اثرات قابل سنجش و مأموریت اجتماعی هستند.

📌 کارآفرینی، شغل نیست، یک سبک زندگی و شیوه اندیشیدن است سرشار از خلاقیت، ریسک‌پذیری، فرصت‌گرایی، تلاش و...

📌 بازی، تعامل با کودکان، قالب‌شکنی در انجام بسیاری فعالیت‌های فکری و بدنی، بازیافت وسایل دورریختنی، انجام کارهای دستی و هنری، می‌توانند ذهن را خلاق کنند.

📌 مهم‌ترین هدف و اولویت کارآفرین اقتصادی، کسب سود مالی است، اما کارآفرین اجتماعی توسط اهداف اجتماعي برانگيخته می‌شود و تمايل دارد علاوه بر کسب سود اقتصادی برای خود، از راه‌های گوناگون به جامعه نیز سود برساند. کارآفرینی اجتماعی بازتاب "نوع‌دوستی" است، اما باید مراقب بود که افرادی نیایند با این نام، دکان راه بیندازند و از خیرخواهیِ دیگران سوءاستفاده بکنند.

📌 در باور برخی نظریه‌پردازان، کارآفرینی اجتماعی، اندیشه‌ای‌ در برابر سرمایه‌داری‌ست؛ چون رویکرد سرمایه‌داری، افراد را بیش از هر چیز به کسب منافع شخصی تشویق می‌کند. اما کارآفرینی اجتماعی، افراد را با دغدغه‌های بیش‌تری پیوند می‌زند؛ نگهبانی از محیط زیست، فکر کردن به اشتغال بیکاران و افراد در معرض آسیب، حل معضلات کوچک و بزرگ اجتماعی و...

🔊 برای شنیدن این کارگاه، می‌توانید فایل صوتیِ سنجاق‌شده را دانلود کنید.
------------------------------
@rahmanInstitute

☘ همراهان گرامی منتظر دیدار شما در نشست امروز موسسه رحمان هستیم ☘

🎥فایل تصویری اولین قسمت از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" در آپارات بارگذاری شده و در دسترس علاقمندان است.
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.

https://www.aparat.com/v/nsVOo
———————————
@RahmanInstitute

🎥 فایل تصویری دومین قسمت از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" در آپارات بارگذاری شد.
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.
https://www.aparat.com/v/6e2UP
——————————————
@RahmanInstitute

🎥 فایل تصویری سومین قسمت از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" در آپارات بارگذاری شد.
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.
https://www.aparat.com/v/xIMud
——————————
@RahmanInstitute

🎥 فایل تصویری چهارمین قسمت از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" در آپارات بارگذاری شد.
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.
https://www.aparat.com/v/jwiMJ
—————————————
@RahmanInstitute

🎧 فایل صوتی نشست "ردپای عدالت در آموزش و پرورش" از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران
سخنرانان: دکتر سمیه فریدونی
دکتر علیرضا عبدالله‌زاده
-------------------
@rahmaninstitute

‍ 7 مرداد 1398 هفتمین برنامه از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران با عنوان "ردپای عدالت در آموزش و پرورش؛ما و دیگری" در موسسه رحمان برگزار شد. چکیده مباحث مطرح‌شده در نشست را در ادامه می‌خوانید:

🎙علیرضا عبدالله‌زاده

🔹 ایران در نرخ پوشش تحصیلی مقطع پیش‌دبستان و دبستان، جزو کشورهایی‌ست که بسیار خوب عمل کرده است. منظور از این نرخ هم یعنی کودک، سر کلاس می‌رود یا نه؛ فارغ از کیفیت و امکانات آموزشی. یک بررسی در سال 1392 نشان داد که زمینه بهره‌مند شدن از مدرسه هست، اما عده‌ای فرصت آن را ندارند. در رفتن به مدرسه، امکانات مدارس، فضای فیزیکی و مانند اینها بهتر شده‌ایم. اما در کیفیت آموزشی، نه. درحالی‌که عوامل فیزیکی و مدرک و .... چندان مهم نیست. حتی مدرک و صِرف بالاتر بردن دستمزد معلم هم تاثیری در کیفیت بهترِ آموزشی ندارند. و این پرسش پیش کشیده می شود که: چه چیزی یک آموزگار و مدرسه را خوب می‌کند؟

🔹از سوی دیگر، دانشگاه رفتن، شاغل‌ شدن و کسب درآمدِ قابل قبول، میان دهک‌ها بسیار متفاوت است. لازم است به این موضوع فکر کنیم که آیا یارانه‌هایی که دولت دارد پرداخت می‌کند، به کیفیت و عدالت آموزشی هم می‌رسد؟ یا به صورتی ناکارآمد دارد توزیع می‌شود؟ جایی که مهدکودک هست، عدالت آموزشی هم بالاتر است. سال های پیش از دبستان بسیار اهمیت دارند، در حالی که ما داریم روی بعد از آن سرمایه گذاری می کنیم. سیاست گذاری، شناساییِ درست ریشه است.

🔹نظریه تغییر، بیان می‌کند که اگر چه چیزی را تغییر دهم، چه چیز دیگری به دنبالش تغییر خواهد کرد؟ سه نظریه تغییرِ متفاوت وجود دارد؛ 1) در روستامهدها، به معلم، پول زیادی نمی‌دهیم و او انگیزه کمی دارد؛ 2)پدر و مادرها از اهمیت بالای آموزش آگاه نیستند، بنابراین مطالبه‌ای هم ندارند و این، کاهش انگیزه معلم را به دنبال می‌آورد. 3) بچه اگر مدرسه و سر کار برود، درآمدزایی کند، می‌تواند بر کیفیت زندگی خود و خانواده‌اش تاثیر بگذارد.
اراده و توانایی بشر کم نیست و بالفعل درآوردن آن، مرهون آموزش است؛ آموزش است که به فرد یاد می‌دهد بنده هیچ‌کس نباش و خودت سرنوشت خویش را تعیین کن. همین آموزش حس عاملیت به دانش‌آموز، سخت‌ترین امر است؛ چگونه می‌توان به او گفت تو می‌توانی قربانیِ شرایطت نباشی؟


🎙دکتر سمیه فریدونی

🔸برخی عدالت آموزشی را با رویکرد اقتصادی می‌بینند که به معنای بازگشتِ سرمایه‌ای است که در آموزش صَرف کرده‌ایم. آنها عقیده دارند اینگونه سرمایه‌گذاری در عدالت آموزشی، رفاه را افزایش می‌دهد.

🔸نگرش دوم، باور دارد که نباید عدالت را به اقتصاد فروکاست و آن را از منظر برابری تعریف می‌کند، ذیل عدالت اجتماعی قرار می‌دهد و یک ارزش اخلاقی می‌پندارد. برابری در اینجا، سه معنا دارد:

1) برابری مبتنی بر شانس: پیش‌زمینه‌های خانوادگی مانند نژاد، فضا، زبان و... فرصت‌هایی از انتخاب را می‌سازند که خود فرد در آن‌ها نقشی نداشته و از روی شانس، با موقعیت‌های برابری روبرو می‌شود. همه‌جا فرصت‌های یکسان در فضاهای آموزشی ایجاد می‌کنیم تا دسترسی خوبی به عدالت شکل بگیرد؛

2) برابری حداقلی: برابریِ حداقلی را در نظر می‌گیریم که آستانه‌اش توانایی افراد برای مشارکت در دموکراسی است. اما کیفیت‌های متفاوت در آموزش، مهارت‌های متفاوتی را هم در مشارکت و انتخاب‌های آینده فرد رقم می‌زند؛

3) احترام به برابری: عدالت یا بی‌عدالتی را نمی‌توانیم تنها در دسترسی به قابلیت‌های حداقلی تعریف کنیم. بلکه در مناسبات اجتماعی در محیط‌های آموزشی رخ می‌دهد. فرد می‌آموزد صدایی داشته باشد که قابل شنیدن است. اینجا احترام به دانش‌آموز و موقعیت‌های انتسابی‌اش اهمیت دارد؛

4) نگاه معرفت‌شناختی به آموزش: عدالت آموزشی ناظر بر توزیع دانش است، نه توزیع سرمایه. چون مقدار سرمایه و همه امکانات اجتماعی، از حیث مادی و فیزیکی محدوداند و همیشه در توزیع آنها ناگزیر به اولویت‌بندی هستید. اما دانش محدودیتی ندارد و می‌تواند یکسان به همه افراد برسد. آنچه در این نگاه مهم می‌شود، گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده اجتماعی و نیز تصمیم درباره فرآیند انتقال دانش است.

🔸در رویکرد چهارم، 1) محتوای آموزش و 2) فردی که به رسمیت شناخته شده تا دانش را بدهد، مطرح می‌شود؛ آیا فردِ یادگیرنده، انتقال‌دهنده معانی خاصی خواهد شد که در برخی نظام‌ها می‌تواند تبدیل به بازتولید استعمار شود و یا نابرابری‌ها و کلیشه‌ها را بازتولید کند؟

🔸لازم است نقاط ورود به تغییر در جامعه‌مان را درست بشناسیم و در زمینه عدالت آموزشی، مطالبه‌گر باشیم.
-----------------------
@rahmaninstitute

🌱🌱🌱
به اطلاع همراهان محترم می رساند، نشستی با عنوان "مسئله همبستگی و امید اجتماعی در جامعه کنونی" در شهر #یزد برگزار خواهد شد. این نشست همراه با معرفی کتاب امید اجتماعی خواهد بود.
سخنرانان:
دکترهادی خانیکی
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی
دکتر آرمان ذاکری (کارشناس و مجری)

زمان: دوشنبه 14 مرداد ماه ساعت :17:30 الی 20
مکان: دفتر مرکزی مؤسسه جوادالائمه، بلوار شهید قندی، طبقه فوقانی فروشگاه ذهن زیبا
———————————————-
@rahmaninstitute

‍ ‍ ‍ 🌱🌱🌱 ۱۷ مرداد در تقویم رسمی کشور به نام کسانی ثبت شده که چشم بینا و زبان گویای جامعه هستند. این روز را به خبرنگاران عزیز، کسانی که در راه روشنگری و آگاهی بخشی به جامعه در تلاشند تبریک می‌گوییم.
به این بهانه، قسمت‌هایی از #درسگفتارهای_مسئولیت_اصحاب_رسانه_در_شرایط_بحرانی_امید_و_تاب‌آوری را مرور می‌کنیم:

🎙دکتر نغمه تقوا:
🔹خانم مکینتایر و افراد دیگری که در حوزه رسانه آموزش دیده بودند، با تلفیق مباحث روان‌شناسی مثبت با حوزه #رسانه ، پنج راهبرد را برای #اصحاب‌_رسانه مطرح کرده‌اند تا در حیطه روزنامه‌نگاری سازنده بتوانند از آن کمک بگیرند. یکی از آنها عبارت است از تمرکز بر راه‌حل‌ها، یعنی طرح پرسش و خبر و موضوع یا نوشتن درباره آن چقدر می‌تواند به خلق راه‌حل کمک کند.

🎙 دکتر هادی خانیکی:
🔸در انتشار یک رخداد بد، اگر سراغ حادثه‌دیدگان برویم، خبر ما به خبری تلخ تبدیل می‌شود و اگر سراغ مسئولان برویم، خبر ما صرفاً به‌عنوان بلای طبیعی معرفی خواهد شد و درنهایت نمی‌توان اقدامی جز تهیه گزارش انجام داد. سطح نخست، تنوع بخشیدن به روش توصیف ماجرا در اخبار است؛ ‌طوری‌که به‌جای اتخاذ دیدگاهی تک‌بُعدی، به زوایای دیگر نیز نگاه کنیم. یافتن ریشه‌های مشکلات همان #کشف_فرصت‌هاست. مثلاً، اینکه چه کنیم تا حادثه بخاری مدرسه در زاهدان یا سرویس دانشگاه آزاد تکرار نشود یا کمتر تکرار شود و به‌کمک چه‌کسانی می‌توان این اقدامات را انجام داد. سطوح بعدی، پرداختن به تعاریف نظری و سپس #خلق_فرصت‌هاست. اینجا کمپین‌ها، #روابط‌_عمومی‌_ها و شیوه‌های #روزنامه‌_نگاری مهم می‌شوند. می‌توانیم از اصطلاحاتی مانند «روزنامه‌نگاری کنشگر» استفاده کنیم؛ روزنامه‌نگاری که فقط نقش راوی را بازی نمی‌کند، بلکه خودش اقداماتی انجام می‌دهد و وارد موضوعی می‌شود که به آن پرداخته است. اما روزنامه‌نگاری مشارکتی حالتی است که روزنامه‌نگار فرایندی را شامل مراحل مختلف تعریف کند.

⏩ ادامه در پست بعدی
_______
@rahmaninstitute

‍ ادامه پست قبلی 👇👇👇

🎙دکتر محمد فاضلی:
🔺 جامعه یا فردی که تخیل واقع‌بینانه را از او گرفته باشند، با مشکلاتی روبه‌رو می‌شود. اصحاب رسانه و هرکس که به حیطة اصلاحگری پا می‌گذارد، باید بکوشد این تخیل را پروبال دهد. جامعه‌ای که بگوید مشکل فساد قابل‌حل نیست، یعنی تخیل وضعیت پاک و سالم را از او گرفته‌اند. جامعه‌ای که بگوید دیگر نمی‌شود کار مفیدی کرد، یعنی تخیل مفیدبودن را از او گرفته‌اند. اما جامعه ما هنوز به این وضعیت دچار نشده است و به بسیاری از مسائل واکنش نشان می‌دهد و #مطالبه می‌کند. وقتی جامعه خواستار شفافیت در بودجه است و مسائل مربوط به بودجه نهادهای خاص را دنبال می‌کند، یعنی وضعیتی را تخیل می‌کند که در آن وضعیت می‌تواند از جزئیات بودجه باخبر شود. یعنی مردم به جامعه بدون‌ فساد فکر می‌کنند و آن را تخیل می‌کنند. #رسانه اگر این تخیل‌ها را بازنمایی نکند، در انزوا خواهند مرد. رسانه‌ها همچنین می‌توانند به این تخیل‌ها پروبال بدهند و بگویند که این تخیلات تا کجا پیشروی می‌کند.
🔺رسانه‌ها باید تلاش کنند تا آدمیان در گوشه‌وکنار جهان همدیگر را پیدا کنند و بدانند که تنها نیستند. امید اجتماعی محصول تخیل واقع‌بینانه‌ای است که با به‌رسمیت‌شناختن نیروهای متکثر جامعه در فرایند کار گروهی، کاری جمعی انجام می‌دهد و برای رسیدن به آن اهداف برنامه می‌ریزد.
🔺درباره عطش مردم به خبرهای منفی نظریة #مخرج_کسر را پیشنهاد می‌دهم. شما می‌خواهید میزان علاقه مردم را به خبرهای منفی کم کنید، درحالی‌که این علاقه به‌هرحال وجود دارد. اگر کل اخبار را صددرصد درنظر بگیرید، احتمالا هفتاد درصد خبرها منفی و سی‌ درصد خبرها مثبت است، و عطش مردم برای آن هفتاد درصد خبر منفی زیاد. حال اگر بتوانید مخرج کسر- یعنی اخبار مثبت- را افزایش دهید، عدد 30 در مخرج کسر به مثلا 150 تبدیل می‌شود.


🎙دکتر محمد مهدی مجاهدی
🔵 اگر #رسانه به مسئولیت اجتماعی خود باور داشته باشد، نباید به این حرف که وظیفه‌اش پیرایش یا جعل واقعیت است، تن دهد. کار رسانه این نیست، حتی اگر توجیه‌اش حفظ امید باشد. مخاطب شما به‌زودی با دیوار سخت واقعیت برخورد می‌کند و به رسانه بی‌اعتماد می‌شود. رسانه‌ای که دروغ می‌گوید، خودش به عامل نومیدی جامعه تبدیل می‌شود، ولو نیتش آن باشد که مردم را با آن دروغ امیدوار نگه دارد. صداوسیما و برخی روزنامه‌ها می‌گویند ما نباید مردم را ناامید کنیم. اما این کارکرد ممکن است به ضدّ خودش تبدیل شود.
🔵 وظیفه رسانه، گفتن حقیقت در گوش قدرت است. اما منظور از قدرت همیشه صاحبان قدرت سخت نیست، بلکه گاهی شامل #قدرت‌های_اجتماعی است که از شناخت واقعیت فرار می‌کنند. جامعه دوست ندارد چهره واقعی خودش را ازطریق شما ببیند و نمی‌خواهد که شما چهره واقعی جامعه را نشان دهید. اما باید این کار را بکنید. این وظیفه رسانه است. اما اگر بیان واقعیت رویداد وظیفه همه رسانه‌هاست، رسانه‌هایی که دغدغه دارند و به واقعیت حساس ند، برای ایجاد امید اجتماعی چه کار متمایزی از دیگران باید انجام دهند؟
🔵 باید وفاداری خودتان را به روایت رویداد نشان دهید، ولی روایتی را دراختیار مخاطب بگذارید که حس مسئولیت را به او القا کند. مخاطب نباید برمبنای خبری که مثلا درباره فساد اداری‌ست، احساس کند که این مشکل او نیست و مشکل «دیگران» است. باید بر یادآوری #مسئولیت_جمعی مخاطب تمرکز کنیم.

🔴 لازم به ذکر است فایل صوتی این درسگفتارها در کانال موسسه رحمان و فایل تصویری آن در آپارات بارگذاری شده است.
___
@rahmaninstitute

همراهان عزیز موسسه رحمان
عید قربان بر شما مبارک باد.
---------------------------------
@rahmaninstitute

☘☘☘☘
کدام قربانی؟

🖌 هدی امامی
 
الف) خداوند در آیات ۳۶ و ۳۷ سوره حج درباره قربانی، سخن می‌گوید:
۱- ذبح بهائم(شتر) را از شعائر حج قرار دادیم.
۲- در آن قربانی برای شما خیر و صلاح است
۳- هنگام ذبح، برپا ایستاده، نام خدا را یاد کنید
۴- از گوشت آن تناول و فقیران را اطعام کنید.
۵- هرگز گوشت این قربانی‌ها نزد خداوند به درجه قبول نمی‌رسد و این تقوای شماست که به پیشگاه قبول او خواهد رسید.

* قربانی نه به سود خداست که برای خود است.
قربانی هر چه که باشد بالا نمی رود. شان خداوند بالاتر از هر آنچه که قربانی کنیم، است. قربانی، کمک به تعالی خود ماست. آنچه که قرار است بالا رود و مقبول افتد، خود مائیم. تقوی ابراهیم به اعلی رسید و قوچ بهشتی پاداش او بود.

ب) علی‌‌بن‌ابی‌طالب (ع) در خطبه‌ای در یادآوری روز قربان و چگونگی قربانی (خطبه ۵۳، نهج البلاغه) می‌فرماید: چارپایانی که قربانی می‌کنید، باید دو چشم و دو گوش سالم داشته باشند. اگر صحت این دو معلوم شد، قربانی از حاجی، قبول است. حتی اگر شاخ او شکسته باشد یا اگر چه پایش لنگ باشد. گر چه فربه باشد یا ریز.

* فربه بودن یا لاغر بودن، زیبایی و شاخ‌های سالم داشتن اصلا مهم نیست. چنانچه سابقا بهترین دام یا زیباترین فرزند را قربانی خدایگان دروغین می‌کردند. تنها مهم است که بشنود و ببیند. چرا فقط دو چشم و دو گوش سالم برای قربانی کافیست؟

ج) زیباترین معانی حج را در تحلیل مناسک حج دکتر علی شریعتی می‌توان یافت. آن‌گاه که شرح قربان و قربانی را می‌نویسد:
و اکنون در مِنایی؛ ابراهیمی، و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‌ای؛ اسماعیل تو کیست؟ چیست؟؟؟
مقامت؟ آبرویت؟ موقعیتت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ معشوقت؟ خانواده‌ات؟ عِلمت؟ درجه‌ات؟ هنرت؟ روحانیتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانیت؟ زیبائی‌ات؟
من چه می‌دانم؟ این را تو خود می‌دانی. تو خود آن‌ را، او را ـ هر چه هست و هر که هست ـ باید به مِنا آوری و برای قربانی، انتخاب کنی.
من فقط می‌توانم نشانی‌هایش را به تو بدهم: آنچه تو را، در راه ایمان، ضعیف می‌کند، آنچه تو را در "رفتن" به "ماندن" می‌خواند. آنچه تو را در راه "مسئولیت" به تردید وا می‌دارد ... او اسماعیل توست.
اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد ، یا یک شئ ، یا یک حالت، یک وضع و حتی یک "نقطه ضعف"!

* زمان عید قربان را به دوست داشتنی‌هایم فکر کردم که باید قربانی می‌شدند ولی در دلم پا برجا هستند. چیزهایی که باید قربانی شوند تا رها شوم. اما کجاست توان ابراهیمی برای دل بریدن؟

قربان می‌گذرد و قربانی نکردم. ابلیس‌های سنگ خورده هم نمرده‌اند؛ نیمه جانند. هر لحظه به قصدم خیز می‌کشند و همچنان غافلم ... !!!!
-----------------------------------
@rahmaninstitute