مؤسسه رحمان

🔻آیا رسیدن به قافلۀ توسعه رهایی زنان را به‌دنبال می‌آورد؟
▪️ماریا مییز/ مترجم: معصومه زمانی

▪️بخشی از «افسانۀ رسیدن به قافلۀ توسعه»، منتشر شده در شماره سوم فصلنامه‌ی هایا

🔻از عصر روشنگری و استعمار جهان، سلطه بر طبیعت و دیگر مردمان و سرزمین‌ها، اساس درک مرد سفید از رهایی و آزادی و برابری بوده‌است. جداکردن طبیعت از فرهنگ یا تمدن بخش جدایی‌ناپذیر این تفکر است.

چرا مسیر رسیدن به قافلۀ توسعه برای زنان، حتی در جوامع مرفه صنعتی‌شدۀ شمال، خیالی واهی است و چنین هم باقی خواهد ماند؟

1⃣ برای بسیاری از زنان، وعدۀ آزادی، برابری و حق فرد در تعیین سرنوشت خود، وعده‌هایی توخالی‌اند، زیرا تمام این حقوق در گرو مالکیت دارایی و پول است. آزادی از آن کسانی است که پول دارند. حق تعیین سرنوشت خود به‌معنای آزادی انتخاب در سوپرمارکت است. در جوامع و ملت‌های صنعتی مردان یا سرمایه‌داران دولتی‌اند که اغلب مهار امور را دردست دارند. دست‌کم رابطه‌ای که میان زنان و مردان، به پشتوانۀ قانون، برقرار است از این جنس است: مرد نان‌آور و زن خانه‌دار.
زنان عملاً از حق تعیین سرنوشت و آزادی محدودی برخوردارند؛ نه صرفاً به‌ این علت که با خودشان همچون کالا برخورد می‌شود، بلکه همچنین به‌علت اینکه حتی اگر پول هم داشته باشند نمی‌توانند در تصمیم‌گیری دربارۀ کالاهای عرضه‌شده در بازار هیچ‌گونه مشارکتی داشته باشند.

2️⃣ آزادی، برابری و حق تعیین سرنوشتی که در گرو داشتن پول، توانایی خریدن قدرت، است نمی‌تواند به زنان سراسر جهان تسری یابد.

در اروپا و ایالات متحدۀ امریکا، نظام حاکم می‌تواند برخی خواسته‌های زنان را برای برابری با مردان در حوزۀ اشتغال و درآمد ــ یا دستمزد کار خانگی، یا تضمین حداقل حقوق ــ برآورده سازد، آن‌هم مادامی که بتواند به‌گونه‌ای مهارناپذیر از زنان مستعمرات در جایگاه تولیدکننده و مصرف‌کننده بهره‌کشی کند.

3⃣ این همچنین به این معناست که این همچنین به این معناست که شالودۀ مادی برای همبستگی بین‌المللی زنان وجود ندارد، زیرا اساس آزادی‌ فردی، برابری و حق تعیین سرنوشتی که در گرو پول و مالکیت باشد منافع شخصی فرد است نه دیگردوستی یا همبستگی. در ساختاری بهره‌کشانه، منافع خواه‌ناخواه با هم سر ستیز دارند.
در ساختاری بهره‌کشانه، منافع خواه‌ناخواه با هم سر ستیز دارند. شاید زن جهان‌سومی، که در صنعت پوشاک صادراتی کار می‌کند، به نفعش باشد که حقوق بالاتر یا حتی برابر با همتای خود در کشورهای صنعتی دریافت کند، اما اگر چنین حقوقی بگیرد، زن طبقۀ کارگر شمالی دیگر نمی‌تواند از پس خرید این لباس‌ها بربیاید یا به همان میزانی خرید کند که الان توانایی‌اش را دارد. به نفع اوست که قیمت پوشاک پایین باقی بماند؛ بنابراین، منافع این دو گروه از زنان، که رشتۀ پیوندشان بازار جهانی است، در ضدیت با هم قرار دارند.

ادامه این خلاصه را از اینجا بخوانید.

@rahmaninstitute

مؤسسهٔ رحمان

📢شماره سوم «هایا» منتشر شد.
◽«آیا یک راه میانبر جادویی هست؟»
پاییز ۱۴۰۲

📍مطالب این شماره:

🔺دیباچه
✍️فردوس شیخ‌الاسلام

◽به مبارزه طلبیدنِ گفتار جنسیت‌زدۀ موفقیت؛ محدودیت‌های آموزش ضمن‌خدمت ویژۀ زنان برای مقابله با نابرابری جنسیتی در محل کار
✍️کاترین…

👍8❤1

1.43K viewsedited 13:49