Software Philosophy
3.45K subscribers
163 photos
42 videos
1.57K links
چکیده‌ای از مفاهیم به روز مهندسی نرم افزار برای مهندسین نرم‌افزار.
معماری نوین نرم‌افزار، تکنولوژی‌های برنامه نویسی جدید
Download Telegram
معرفی کلی Pattern Matching در زبان سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

تکنیک Pattern matching روشی است که امکان بررسی یک عبارت (expression) براساس ویژگی‌های خاصی را فراهم می‌کند.
این روش در سی‌شارپ کمک می‌کند تا کدها خواناتر، مختصرتر و ایمن‌تر شوند، مثلاً به جای عملیات مرسوم قبلی، بررسی نوع یا وضعیت ارزش‌ها را در قالب‌هایی مستقیم‌تر انجام می‌دهد.


سازوکارها و ساختارهای اصلی در سی‌شارپ

۱. is Expression (عمل‌گر is)

این ساختار بررسی می‌کند که آیا یک عبارت با یک الگو (pattern) تطابق دارد یا خیر، و در صورت موفقیت، امکان تعریف متغیر جدید نیز فراهم می‌شود.
کاربرد معمول: چک نوع متغیر و استخراج آن در قالب متغیر محلی

مثال

int? maybe = 12;
if (maybe is int number) {
Console.WriteLine($"The value is {number}");
}


۲. عبارت switch یا switch Expression

یک روش کامپکت برای انتخاب رفتار یا مقدار خروجی بر اساس الگوی تطابق

visitorCount switch {
1 => 12.0m,
2 => 20.0m,
_ => 0.0m
}


Declaration & Type Patterns
Constant Patterns
Relational Patterns
Property Patterns
Positional Patterns
Var Patterns
Discard Pattern (_)
Logical Patterns (and, or, not)
List Patterns

مثال کاربردی ساده (Switch Expression)

برای تفهیم بهتر، یک مثال ساده از switch expression

var x = 4;
string result = x switch {
1 => "one",
2 => "two",
3 => "three",
_ => "other"
};
Console.WriteLine(result); // خروجی: "other"


نکات مهم و پیش‌فرض‌ها
خوانایی و اجتناب از boilerplate: الگوها کمک می‌کنند تا از ساختارهای طولانی if-else یا casting‌های دستی دوری کنیم.

اعتبارسنجی compile-time: کامپایلر در صورت نپرداختن به حالت‌هایی مانند null یا همهٔ مقدارهای احتمالاً ممکن، هشدار می‌دهد.

ترکیب با refactoring‌های IDE: ابزار‌هایی مانند Visual Studio پیشنهاد می‌دهند به جای as و null check، از pattern matching استفاده شود.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
❤7👍4
گاهی وقت‌ها لازم است مرورگر به‌صورت خودکار اجرا شود و بخشی از کارها را انجام دهد.

مثال:
- نوشتن تست E2E برای نرم‌افزار: باز کردن سایت، لاگین، بررسی مودال‌ها
- گرفتن PDF یا اسکرین‌شات از صفحات خاص
- اسکرپینگ داده‌ها از سایت‌های مختلف

برای این کارها، سه ابزار محبوب داریم:
ابزار Selenium: قدیمی‌ترین و پایدارترین ابزار تست مرورگرها. پشتیبانی از همه مرورگرها، سازگار با زبان‌های مختلف (Java, Python, C#, ...)، سرعت پایین‌تر.
نکته: Dockerize کردن آن گاهی دردسر دارد، بخصوص در CI/CD.

ابزار :Puppeteer / PuppeteerSharp: ابزاری مدرن مبتنی بر DevTools، مخصوص Chrome/Chromium، سریع و سبک، مناسب برای اسکرپینگ، تولید PDF، گرفتن اسکرین‌شات.
نکته: نسخه‌ی #CSharp با نام PuppeteerSharp در NuGet موجود است و راحت در محیط‌های Docker قابل استفاده ولی محدود به مرورگرهای گوگل!


ابزار Playwright: نسل جدید از مایکروسافت، با قابلیت‌های پیشرفته، پشتیبانی از Chrome, Firefox, Safari (WebKit) ،Auto-wait هوشمند، کانتکست‌های ایزوله، پشتیبانی رسمی از #CSharp، Node.js، Python، Java، مناسب برای تست‌های مدرن و پروژه‌های جدید، عالی برای شبیه‌سازی چند کاربر همزمان.

پیشنهاد من:
پروژه‌ی جدید و کراس‌مرورگر از Playwright

اسکرپینگ سبک یا تولید PDF فقط روی کروم از Puppeteer / PuppeteerSharp

پروژه‌ی Enterprise یا نیاز به سازگاری Legacy از Selenium

▫️اگه تجربه‌ای با این ابزارها دارید یا سوالی براتون پیش اومده، خوشحال می‌شم بشنوم.

🔗 مطلب کامل را در اینجا بخوانید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍9❤3🔥1
کانستراکترها (سازنده‌ها) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

۱. تعریف و نقش
کانستراکتر روش (متودی) است که توسط محیط زمان اجرای (Runtime) هنگام ساخت یک شیء (instance) از یک کلاس یا ساختار (struct) فراخوانی می‌شود. می‌توان برای یک کلاس یا struct چندین کانستراکتر با پارامترهای مختلف تعریف کرد تا اطمینان حاصل شود که اشیاء جدید در وضعیت معتبر ساخته می‌شوند.

۲. ترتیب اجرای مراحل ساخت شیء
هنگام ساخت یک شیء با عملگر new، مراحل زیر به ترتیب انجام می‌شوند:
۱. میدان‌های نمونه‌ای (instance fields) به مقدار پیش‌فرض (مثل صفر) مقداردهی می‌شوند.
۲. مقداردهی اولیه‌ی فیلدها (field initializers) در نوع مشتق‌شده اجرا می‌شود.
۳. مقداردهی اولیه‌ی فیلدها در نوع پایه آغاز می‌شود تا به System.Object برسد.
۴. کانستراکترهای نمونه‌ای کلاس‌های پایه ابتدا اجرا می‌شوند تا به کلاس جاری برسند.
۵. در نهایت، کانستراکتر خود کلاس اجرا می‌شود.
۶. اگر از initializerهای شیء (object initializers) استفاده شده باشد، آن‌ها بعد از کانستراکتر اجرا می‌شوند، به ترتیب متنی ظاهرشده.

در ساختارها (struct) اگر از مقدار پیش‌فرض (default) استفاده شود، همه فیلدها به صفر مقداردهی می‌شوند.
در آرایه‌ها هم تمامی عناصر هنگام ساخت آرایه به مقدار پیش‌فرضشان (صفر یا null) تنظیم می‌شوند.

۳. کانستراکترهای استاتیک (static constructors)
کانستراکتر استاتیک (بدون پارامتر) برای مقداردهی اولیه‌ی اعضای استاتیک استفاده می‌شود.
این کانستراکتر حداکثر یک‌بار، پیش از هر کانستراکتر نمونه‌ای اجرا می‌شود.
در صورت عدم تعریف آن، کامپایلر به‌طور خودکار اعضای استاتیک را به مقادیر پیش‌فرضشان مقداردهی می‌کند.

نمونه کانستراکتر:

public class Person
{
private string last, first;

public Person(string lastName, string firstName)
{
last = lastName;
first = firstName;
}
}


۴. کانستراکتر اولیه (Primary constructor)
از سی‌شارپ ۱۴ به بعد امکان تعریف primary constructor وجود دارد: روشی برای مشخص کردن پارامترهایی که برای نمونه‌سازی نوع مورد نیاز هستند.
• مثال:

public class LabelledContainer<T>(string label)
{
public string Label { get; } = label;
public required T Contents { get; init; }
}
. می‌توان برای یک کلاس یا struct چندین کانستراکتر با پارامترهای مختلف تعریف کرد تا اطمینان حاصل شود که اشیاء جدید در وضعیت معتبر ساخته می‌شوند


ترتیب اجرا
۵. کانستراکترهای partial
از سی‌شارپ ۱۴ به بعد امکان تعریف کانستراکترهای partial در انواع جزئی وجود دارد.
این کانستراکترها باید دارای اعلامیه (declaration) و پیاده‌سازی (implementation) با امضای (signature) یکسان باشند.

همچنین ()base : یا ()this : نمی‌تواند در بخش declaration استفاده شود؛ این موارد باید در implementing declaration قرار بگیرند.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍10
ایندکسر (Indexer) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

وقتی یک کلاس یا ساختار (struct) را می‌سازیم، ممکن است بخواهیم از آن مانند آرایه‌ای با “[]” به موقعیت‌های کلاس یا ساختار دسترسی داشت: هم خواندن و هم نوشتن. ایندکسرها این امکان را فراهم می‌کنند. یعنی به جای روش‌های معمول مثل GetItem(…) یا SetItem(…)، بتوان نوشت:
myObject[i] = value;
var x = myObject[i];

ساختار ایندکسر

ایندکسر شبیه پراپرتی تعریف می‌شود، با این تفاوت که زمان get و set یک یا چند پارامتر (معمولاً اندیس) دریافت می‌کند. برای تعریف ایندکسر از کلمه‌ی کلیدی this استفاده می‌کنیم:
public class SampleCollection<T>
{
private T[] arr = new T[100];

public T this[int i]
{
get { return arr[i]; }
set { arr[i] = value; }
}

انواع ایندکسر
خواندنی و نوشتنی (Read/Write): هم get و هم set را داراست.
فقط خواندنی (Read-only): فقط get را داراست. مثلاً اگر لازم باشد فقط به داده‌ها دسترسی دهیم ولی تغییری در داده‌ها ندهیم.
چند پارامتری: ایندکسر می‌تواند بیشتر از یک ایندکس داشته باشد، مانند ایندکسر دو بعدی
غیر عددی: الزامی نیست شاخص‌ها عدد باشند؛ می‌اتونند نوعی مانند رشته، تاریخ یا هر نوع دلخواهی باشند.

موارد استفاده
شبیه‌سازی آرایه یا لیست: وقتی کلاس شما مانند یک مجموعه عمل می‌کند، ولی نمی‌خواهید جزئیات داخلی را بیرون دهید.
دیکشنری / نگاشت (mapping): مثلاً وقتی می‌خواهید بر اساس کلید (مانند رشته یا تاریخ) مقدار دهی کنید یا مقداری را بگیرید، بجای متدهایی مانند Get یا Find، می‌توانید بنویسید: obj[“key”] .
داده‌های وابسته به زمان یا تاریخ: مانند ثبت دما بر اساس تاریخ، طوری که بتوانید با obj[date] بخوانید یا بنویسید.
زمانی که نمی‌خواهیم کل داده‌ها به صورت همزمان در حافظه داشته باشیم: ممکن است بخش‌هایی از داده را بر حسب نیاز بارگذاری یا حذف کنید. ایندکسر اجازه می‌دهد که فقط وقتی به داده‌ای نیاز داریم، آن قسمت پردازش شود.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍4❤3
اجرای کدهای پایتون در دات‌نت با جادوی CSnakes!

اگر امکان اجرای کدهای پایتون در همان پروسس دات‌نت وجود داشته باشد، یعنی تمام ۱.۵ میلیون مدل هوش مصنوعی که تا به حال روی HuggingFace قرار گرفته را می‌توان با همان پرفورمنس و بدون نیاز به کشیدن لایه‌های REST در دسترس داشت.

پروژه CSnakes در واقع یک Source Generator و Runtime برای سی‌شارپ است که با بهره‌گیری از Python C-API امکان تولید خودکار کلاس‌های دات‌نت از اسکریپت‌های پایتون رو فراهم می‌کنه. شما فقط کافیه پکیج CSnakes.Runtime رو از NuGet نصب کنید و اسکریپت‌های پایتون‌تون رو به پروژه اضافه کنید تا بدون کوچک‌ترین overhead یا لایه اضافی، هر تابع پایتون به‌صورت یک متد native سی‌شارپ قابل فراخوانی باشد. این رویکرد، سرعت و مقیاس‌پذیری Enterprise دات‌نت را با انعطاف‌پذیری و اکوسیستم غنی پایتون پیوند می‌زند و توسعه اپلیکیشن‌های هوش‌مصنوعی و Data Science را به سطحی جدید می‌رساند.

کل‌کل‌هایی هم که این دونفر سر زبان‌های سی‌شارپ و پایتون می‌کنن خیلی با مزه‌س!

🔗 در این ویدئو Scott Hanselman و Anthony Shaw پروژه CSnakes را معرفی می‌کنند. پیشنهاد می‌کنم حتما این ویدئوی جذاب را ببینید.


#csharp #python #machine_learning

#مهران_داودی (لینکدین - بلاگ)

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
❤10👍10🔥2👏1😱1
رابط (Interface) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

تعریف و کاربرد
کلمه کلیدی interface برای تعریف یک قرارداد به کار می‌رود. این قرارداد مجموعه‌ای از امضاهای اعضا را مشخص می‌کند که می‌تواند شامل متدها، ویژگی‌ها، ایندکسرها، رویدادها و غیره باشد.
یک interface می‌تواند اعضایی بدون پیاده‌سازی یا اعضایی با پیاده‌سازی پیش‌فرض داشته باشد. همچنین امکان تعریف اعضای static نیز وجود دارد.

از نسخه سی‌شارپ ۱۱ به بعد interface می‌تواند اعضای static abstract یا static virtual داشته باشد. این موضوع زمانی مفید است که بخواهیم در یک نوع عمومی (generic) رفتار مشخصی برای تمام انواع پیاده‌ساز اجباری کنیم. به عنوان مثال در کتابخانه دات‌نت انواع عددی مختلف واسط INumber را پیاده می‌کنند تا عملیات ریاضی مشترک میان آنها تضمین شود.

قوانین دسترسی و سطح تعریف
یک interface سطح بالا (در فضای نام) می‌تواند internal یا public باشد. پیش‌فرض internal است.
اگر interface به صورت تو در تو داخل یک نوع دیگر تعریف شود می‌توان از هر نوع اصلاح‌کننده دسترسی استفاده کرد.
اعضای interface که بدون پیاده‌سازی هستند اصلاح‌کننده دسترسی ندارند. اما اگر برای آن عضو پیاده‌سازی پیش‌فرض بنویسیم می‌توان دسترسی آن را مشخص کرد.


انواع اعضا در interface
یک interface می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
-متدها
-ویژگی‌ها
-ایندکسرها
-رویدادها
-ثابت‌ها
-عملگرها
-انواع تو در تو
-سازنده ایستا

پیاده‌سازی
یک interface می‌تواند از یک یا چند interface دیگر مشتق شود. هر نوعی که interface مشتق را پیاده کند باید تمام اعضای interfaceهای پایه و مشتق را پیاده‌سازی کند.
کلاس یا ساختار می‌تواند اعضای interface را به صورت ضمنی یا به صورت صریح (explicit implementation) پیاده کند.
اگر یک عضو interface پیاده‌سازی پیش‌فرض داشته باشد معمولاً تنها از طریق نمونه‌ای از نوع interface قابل دسترسی است نه مستقیماً از طریق کلاس پیاده‌ساز.

مثال‌ها

تعریف یک قرارداد ساده

interface ISampleInterface
{
void SampleMethod();
}

class ImplementationClass : ISampleInterface
{
void ISampleInterface.SampleMethod()
{
// پیاده‌سازی متد
}
}


تعریف ویژگی‌ها و متدها

interface IPoint
{
int X { get; set; }
int Y { get; set; }
double Distance { get; }
}

class Point : IPoint
{
public int X { get; set; }
public int Y { get; set; }
public double Distance => Math.Sqrt(X * X + Y * Y);
}



🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍2
اپراتورها در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

زبان سی‌شارپ مجموعه‌ای از اپراتورها دارد که روی انواع داده‌های پایه مثل اعداد، مقدارهای بولی و رشته‌ها عمل می‌کنند. با استفاده از این اپراتورها می‌توان عبارات مختلف ساخت و محاسبات پیچیده انجام داد. ترتیب اجرا یا همان اولویت اپراتورها مشخص می‌کند که در یک عبارت ترکیبی، کدام قسمت زودتر ارزیابی شود. اگر بخواهیم این ترتیب پیش‌فرض را تغییر دهیم، می‌توانیم از پرانتز استفاده کنیم.

دسته‌های اصلی اپراتورها
۱. اپراتورهای حسابی: برای انجام محاسبات ریاضی مثل جمع، تفریق، ضرب، تقسیم و باقی‌مانده استفاده می‌شوند.
۲. اپراتورهای مقایسه‌ای: برای مقایسه دو مقدار به‌کار می‌روند، مثل بزرگ‌تر، کوچک‌تر یا برابر بودن.
۳. اپراتورهای منطقی بولی: برای ترکیب و معکوس کردن مقادیر درست و نادرست (true/false) استفاده می‌شوند.
۴. اپراتورهای بیت‌به‌بیت و شیفت: برای کار روی بیت‌های داخلی داده‌های عددی کاربرد دارند.
۵. اپراتورهای برابری: برای بررسی مساوی یا نامساوی بودن دو مقدار استفاده می‌شوند.
۶. اپراتورهای انتساب و ترکیبی: برای مقداردهی متغیرها یا ترکیب یک عملیات با انتساب به‌کار می‌روند، مانند += یا -=.
۷. اپراتور شرطی سه‌تایی: یک عبارت شرطی است که بین دو مقدار یکی را انتخاب می‌کند.
۸. اپراتورهای Null: برای بررسی نال بودن و جایگزین کردن مقدار پیش‌فرض استفاده می‌شوند.
۹. اپراتورهای دسترسی به عضو، ایندکس، افزایش یا کاهش و تبدیل نوع: برای دسترسی به اعضای یک شیء، کار با آرایه‌ها، افزایش/کاهش مقدار یا تبدیل نوع داده به نوع دیگر استفاده می‌شوند.

اولویت و جهت اجرای اپراتورها
اپراتورها در سی‌شارپ اولویت‌های مختلفی دارند. اپراتورهایی با اولویت بالاتر زودتر اجرا می‌شوند. اگر چند اپراتور در یک سطح اولویت باشند، ترتیب اجرا توسط جهت ارجاع مشخص می‌شود. اکثر اپراتورهای دوتایی از چپ به راست اجرا می‌شوند، اما برخی مانند انتساب و اپراتور شرطی از راست به چپ اجرا می‌شوند.
به‌عنوان مثال، عبارت a + b - c به‌صورت (a + b) - c محاسبه می‌شود، ولی عبارت x = y = z به شکل x = (y = z) ارزیابی خواهد شد

ترتیب ارزیابی عملوندها
به‌طور پیش‌فرض، عملوندهای یک اپراتور از چپ به راست محاسبه می‌شوند. با این حال، برخی اپراتورها شرطی هستند و ممکن است همه عملوندها محاسبه نشوند.
• در اپراتور && اگر عملوند سمت چپ برابر false باشد، سمت راست دیگر بررسی نمی‌شود.
• در اپراتور || اگر عملوند سمت چپ true باشد، سمت راست اجرا نمی‌شود.
• در اپراتور ?? یا ??=، اگر مقدار سمت چپ نال نباشد، سمت راست محاسبه نمی‌شود.
• در اپراتور شرطی سه‌تایی ?: فقط یکی از شاخه‌ها اجرا می‌شود.
• در عملگرهای شرطی نال مانند ?. یا ?[]، اگر شیء سمت چپ نال باشد، ادامه‌ی عبارت متوقف می‌شود

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍8❤1🔥1
ساختارها در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

ساختار یا struct نوعی value type در زبان سی‌شارپ است که برای نگهداری داده‌ها و رفتار مرتبط با آن‌ها استفاده می‌شود.
وقتی متغیری از نوع struct ساخته می‌شود، داده‌ها مستقیماً درون آن متغیر ذخیره می‌شوند، نه در یک شیء جداگانه در heap.
در نتیجه، وقتی یک struct به متد ارسال یا از متد بازگردانده می‌شود، کل مقدار آن کپی می‌گردد.
به همین دلیل، struct برای انواع داده‌ای کوچک و مستقل مناسب است.
در مقابل، اگر نوعی داده رفتار پیچیده یا اندازه‌ی بزرگ دارد، معمولاً کلاس گزینه‌ی بهتری است.

مثال ساده از تعریف ساختار

public struct Coords
{
public Coords(double x, double y)
{
X = x
Y = y
}

public double X { get }
public double Y { get }

public override string ToString() => $"({X}, {Y})"
}



یک نوع دیگر به نام readonly struct & readonly

می‌توان یک ساختار را با کلیدواژه readonly تعریف کرد تا تغییرناپذیر باشد.
در یک readonly struct تمام فیلدها باید readonly باشند و تمام ویژگی‌ها (properties) باید فقط getter داشته باشند یا از نوع init باشند. در این حالت ساختار دیگر قابل تغییر نیست و اطمینان حاصل می‌شود که داده‌ها پس از ساخت ثابت باقی می‌مانند.

همچنین می‌توان متدهای خاصی را با کلیدواژه readonly مشخص کرد تا نشان دهد که این متدها وضعیت ساختار را تغییر نمی‌دهند. اگر چنین متدی درون ساختار فراخوانی شود، کامپایلر از تغییر وضعیت جلوگیری می‌کند و در صورت نیاز، یک کپی موقت از ساختار ایجاد می‌کند.

مثال از readonly struct

public readonly struct Coords
{
public Coords(double x, double y)
{
X = x
Y = y
}

public double X { get; init; }
public double Y { get; init; }

public readonly override string ToString() => $"({X}, {Y})"
}


آرایه‌های درون‌خطی (inline arrays)

از نسخه‌ی سی‌شارپ ۱۲ به بعد، امکان تعریف آرایه‌های درون‌خطی در قالب struct فراهم شده است. در این نوع ساختار، فقط یک فیلد داخلی وجود دارد که شامل یک بلوک پیوسته از عناصر داده است. این ویژگی برای موقعیت‌هایی که نیاز به سرعت بالا و دسترسی سریع به حافظه وجود دارد مفید است.

مقداردهی اولیه و مقدار پیش‌فرض struct

ساختارها مستقیماً داده‌ها را درون خود ذخیره می‌کنند. هنگامی که از دستور default برای ساختار استفاده شود، همه‌ی فیلدها با مقدار پیش‌فرض خود مقداردهی می‌شوند و هیچ سازنده‌ای فراخوانی نمی‌شود.

اگر برای ساختار سازنده‌ی بدون پارامتر تعریف شود، باز هم دستور default آن را فراخوانی نمی‌کند و مقدار پیش‌فرض برای هر فیلد اعمال می‌شود.
از سی‌شارپ ۱۱ به بعد اگر سازنده مقداری برای فیلدها تعیین نکند، کامپایلر به صورت خودکار آن‌ها را با مقدار پیش‌فرض مقداردهی می‌کند.

همچنین می‌توان بدون استفاده از new یک متغیر از نوع ساختار تعریف کرد، اما در این صورت تمام فیلدهای آن باید پیش از استفاده مقداردهی شوند.



🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍5
تعریف Enum

#csharp_for_beginners

یک Enum در واقع نوع داده‌ای سفارشی است که مجموعه‌ای از ثابت‌های عددی نام‌گذاری‌شده را در خود نگه می‌دارد. برای مثال:

enum Season
{
Spring,
Summer,
Autumn,
Winter
}


در اینجا، اعضا به ترتیب دارای مقادیر عددی 0، 1، 2 و 3 هستند. نوع پایه‌ی Enum به‌صورت پیش‌فرض int است، اما می‌توان آن را تغییر داد.

تعیین نوع پایه و مقادیر صریح


می‌توان نوع پایه و مقادیر اعضا را به‌صورت دستی مشخص کرد:

enum ErrorCode : ushort
{
None = 0,
Unknown = 1,
ConnectionLost = 100,
OutlierReading = 200
}


در این مثال، نوع پایه ushort است و هر عضو مقدار خاص خود را دارد.

نکات مهم در استفاده از Enum
مقدار پیش‌فرض یک Enum برابر با عدد صفر است، حتی اگر هیچ عضوی با مقدار صفر تعریف نشده باشد.

تبدیل عددی به Enum مجاز است، اما اگر مقدار عددی به هیچ عضو مشخصی مربوط نباشد، نتیجه ممکن است نامعتبر باشد.

کاربردهای Enum

۱. انتخاب از میان چند مقدار مشخص
یک Enum زمانی مفید است که بخواهیم متغیری یکی از چند مقدار مشخص را بگیرد. مثلاً برای وضعیت سفارش یا فصل سال:

enum OrderStatus
{
Pending,
Processing,
Shipped,
Delivered
}


۲. استفاده به‌صورت ترکیبی (Flags)
گاهی لازم است چند مقدار با هم ترکیب شوند. در این حالت از ویژگی [Flags] استفاده می‌کنیم و مقادیر را به‌صورت توان‌های دو تعریف می‌کنیم:

[Flags]
public enum Days
{
None = 0,
Monday = 1,
Tuesday = 2,
Wednesday = 4,
Thursday = 8,
Friday = 16,
Saturday = 32,
Sunday = 64,
Weekend = Saturday | Sunday
}



جمع‌بندی
ابزار Enum یکی از ابزارهای ساده اما قدرتمند در سی‌شارپ است که به شما کمک می‌کند مجموعه‌ای از مقادیر ثابت را با نام‌های قابل فهم تعریف کنید. این کار باعث افزایش خوانایی، کاهش خطا و بهبود نگهداری کد می‌شود. با رعایت چند قاعده‌ی ساده —مثل داشتن عضو صفر، اعتبارسنجی مقادیر و استفاده‌ی درست از [Flags]— می‌توان Enumهایی ساخت که در پروژه‌های واقعی بسیار کاربردی و ایمن باشند.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
👍9❤3
کلاس لیست (List)

#csharp_for_beginners

کلاس «لیست» یا List در فضای نام System.Collections.Generic قرار دارد و یکی از پرکاربردترین ساختارهای داده در چارچوب ‎.NET است. این کلاس نمایان‌گر مجموعه‌ای از عناصر هم‌نوع (دارای نوع مشخص) است که می‌توان به هر کدام از آن‌ها از طریق شماره‌ی ایندکس دسترسی داشت.
علاوه بر این، کلاس لیست امکاناتی برای افزودن، حذف، جستجو، مرتب‌سازی و مدیریت داده‌ها در اختیار برنامه‌نویس قرار می‌دهد.

پارامتر نوع
لیست از نوع عمومی (Generic) است و دارای پارامتری به نام T می‌باشد.
این پارامتر مشخص می‌کند که نوع داده‌ای که قرار است در لیست نگهداری شود چیست (مثلاً عدد صحیح، رشته، شیء و غیره).

سازنده‌ها (ایجادکننده‌های لیست)
کلاس لیست چند روش برای ساخت شیء جدید ارائه می‌دهد:
سازنده‌ی بدون ورودی: یک لیست خالی با ظرفیت اولیه‌ی پیش‌فرض می‌سازد.
سازنده‌ای که ورودی آن یک مجموعه است: از عناصر مجموعه‌ی داده شده، یک لیست جدید می‌سازد.
سازنده‌ای که عدد صحیح می‌گیرد: لیستی خالی با ظرفیت اولیه‌ی مشخص‌شده ایجاد می‌کند.

ویژگی‌های اصلی لیست
• ظرفیت (Capacity): تعداد کل عناصری که لیست می‌تواند بدون تغییر اندازه در خود جای دهد.
• تعداد (Count): تعداد واقعی عناصری که در حال حاضر در لیست وجود دارند.
• اندیس (Item): اجازه می‌دهد تا با استفاده از شماره‌ی اندیس، به یک عنصر دسترسی پیدا کرده یا مقدار آن را تغییر دهیم.

متدهای مهم در لیست
کلاس لیست دارای ده‌ها متد کاربردی است. در ادامه مهم‌ترین آن‌ها آورده شده است

افزودن (Add): یک عنصر جدید را به انتهای لیست اضافه می‌کند.
افزودن مجموعه‌ای از عناصر (AddRange): چندین عنصر را به انتهای لیست اضافه می‌کند.
فقط‌خواندنی (AsReadOnly): نمایی فقط برای خواندن از لیست ایجاد می‌کند که قابل تغییر نیست.
جستجوی دودویی (BinarySearch): با استفاده از الگوریتم جستجوی دودویی، عنصری را در لیست مرتب‌شده پیدا می‌کند.
پاک‌کردن (Clear): همه‌ی عناصر موجود در لیست را حذف می‌کند.
شامل بودن (Contains): بررسی می‌کند که آیا یک عنصر خاص در لیست وجود دارد یا نه.
کپی کردن (CopyTo): عناصر لیست را در آرایه‌ای دیگر کپی می‌کند.
افزایش ظرفیت (EnsureCapacity): اطمینان حاصل می‌کند که ظرفیت لیست به اندازه‌ی کافی برای اضافه شدن عناصر جدید وجود دارد.
وجود شرطی (Exists): بررسی می‌کند آیا عنصری مطابق یک شرط مشخص در لیست وجود دارد یا نه.
یافتن اولین مورد (Find): اولین عنصری که با شرط داده‌شده مطابقت دارد را برمی‌گرداند.
یافتن همه‌ی موارد (FindAll): تمام عناصری که شرط را برآورده می‌کنند بازمی‌گرداند.
یافتن اندیس (FindIndex / FindLastIndex): موقعیت اولین یا آخرین عنصر مطابق شرط را برمی‌گرداند.
برای هر عنصر (ForEach): عملی را روی تمام عناصر اجرا می‌کند.
دریافت بازه (GetRange): بخش مشخصی از لیست را به‌صورت یک لیست جدید برمی‌گرداند.
درج (Insert / InsertRange): عنصری یا مجموعه‌ای از عناصر را در موقعیت مشخصی از لیست قرار می‌دهد.
حذف (Remove): اولین وقوع یک عنصر مشخص را حذف می‌کند.
حذف شرطی (RemoveAll): همه‌ی عناصری که شرط خاصی را برآورده می‌کنند حذف می‌کند.
حذف بر اساس اندیس (RemoveAt / RemoveRange): عنصری در یک موقعیت یا بازه‌ای از عناصر را حذف می‌کند.
معکوس‌کردن (Reverse): ترتیب عناصر را برعکس می‌کند، می‌تواند کل لیست یا بخشی از آن باشد.
مرتب‌سازی (Sort): عناصر را به ترتیب صعودی یا بر اساس مقایسه‌کننده‌ی دلخواه مرتب می‌کند.
تبدیل به آرایه (ToArray): عناصر لیست را در قالب یک آرایه بازمی‌گرداند.
بهینه‌سازی حافظه (TrimExcess): ظرفیت لیست را به تعداد واقعی عناصر کاهش می‌دهد تا از مصرف بی‌مورد حافظه جلوگیری شود.
بررسی شرط برای همه (TrueForAll): بررسی می‌کند آیا همه‌ی عناصر شرط مشخصی را برآورده می‌کنند یا خیر.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______
❤6👍1