Personal Manuscripts: Copying, Drafting, Taking Notes
«نسخه‌های شخصی: رونویسی، پیش‌نویس‌نویسی، یادداشت‌برداری»
ویراستاران: David Durand-Guédy و Jürgen Paul
مجموعه: Studies in Manuscript Cultures (انتشارات De Gruyter)
اگر بخواهیم معرفی خیلی کوتاه و بی‌طرف بدهیم (صرفاً بر اساس عنوان و مجموعه): این کتاب به نسخه‌های شخصی می‌پردازد؛ یعنی دفترها/جُنگ‌ها/جزوه‌هایی که افراد برای استفادهٔ خودشان می‌نوشتند—از رونویسی گزیده‌ها تا پیش‌نویس‌های متون و نُت‌برداری‌های در حاشیه. معمولاً چنین آثاری مواد زیر را بررسی می‌کنند:
کارکردهای نسخهٔ شخصی در آموزش و شبکه‌های علمی (گزیده‌نویسی، ثبت اجازه‌ها، تملک‌نامه‌ها، حواشی و مقابله).
شیوه‌های رونویسی و «گردآوریِ جُنگ‌ها» و نسبت آن با تولید متن‌های نهایی.
پیش‌نویس‌ها: چگونه از دست‌نویسِ تمرینی/کارگاهی به نسخهٔ رسمی می‌رسند.
یادداشت‌برداری: از ثبت سماع و قرائت تا فهرست‌سازیِ خانگی و استفادهٔ روزمره.
نگاه‌های روش‌شناختی: کدیکولوژی، پالیئوگرافی، و خواندن شواهد مادی برای فهم زندگیِ یک نسخه.
سال انتشار 2023
https://t.me/UT_Central_Library

از نسخه ش 14648 مجلس
https://t.me/UT_Central_Library

جدیدترین مقاله احمد الجلاد در باره کاربرد کلمه «الله» در کتیبه های پیش از اسلام
@UT_Central_Library

👶 بچه کتابخوان در عصر گوشی هوشمند

جسیکا ایوینگ (مدیر یک شرکت امریکایی نشر و فناوری آموزشی کودکان) در LitHub می‌نویسد:

مشکل امروز فقط «زیادی پای گوشی بودن» نیست؛ خیلی از اپلیکیشن‌ها طوری طراحی شده‌اند که ذهن بچه‌ها را به توجه‌های کوتاه و پراکنده عادت دهند.

پژوهش‌های نوروساینس نشان می‌دهد:

🧠 مغز برای «مطالعه» نیاز به تمرکز طولانی‌مدت دارد؛ همان چیزی که کلیپ‌های چندثانیه‌ای یا پیام‌های پیاپی از بین می‌برند.

📚 خانواده‌هایی موفق‌ترند که کتاب را وارد برنامه روزانه کرده‌اند؛ مثل خواندن چند صفحه قبل خواب یا رفتن به کتابفروشی و کتابخانه در تعطیلات.

🎮 راه‌حل این نیست که موبایل و تبلت را کامل حذف کنیم؛ بلکه باید از آن‌ها بهتر استفاده کنیم: فیلمی داستانی، بازی فکری یا حتی کتاب صوتی (نه چرخیدن بی‌پایان در اینستاگرام و...)

🌱 اگر می‌خواهیم فرزندانمان کتابخوان شوند، باید خودمان کتاب بخوانیم و فضاهایی بسازیم که در آن توجه پایدار و واقعی تمرین شود.

📚 کاغذک

امروز در خدمت استاد عارف نوشاهی. کتابخانه مرکزی