Finance & Economics
12.9K subscribers
1.82K photos
989 videos
1.18K files
3.35K links
/مالی و اقتصاد و فلسفه سیاسی/مقاله و کتاب‌ و ویدیو/

📚E-Library
@UTfinance

ارتباط با ادمین:
@UTfinanceAdmin

📌فایل‌هایی که در کانال منتشر می‌شوند یا با موافقت مؤلف و ناشر منتشر شده‌اند، یا پیش از این به طور گسترده در دسترس همگان بوده‌اند.©
Download Telegram
📄 سرمقاله

نفت، اقتصاد و یک پیشنهاد

👤 موسی غنی‌نژاد
/ریاست مرکز تحقیقات اقتصادی مؤسسه دنیای اقتصاد/


سفر دونالد ترامپ به سه کشور حوزه خلیج‌فارس و قراردادهای اقتصادی عظیمی که این کشورها با دولت ایالات متحده آمریکا بستند، مباحث گوناگونی در محافل فکری برانگیخت. این مباحث اساسا ناظر به چگونگی استفاده از درآمدهای نفتی برای ایجاد ثروت و رفاه برای شهروندان یا به‌طور خلاصه توسعه اقتصادی است.

در گذشته در کشور ما زمان‌هایی که درآمدهای ارزی حاصل از صادرات نفت به‌شدت بالا می‌رفت مثلا در دهه۱۳۵۰ و دهه۱۳۸۰ (به شکل البته متفاوتی) عوض اینکه اثر درازمدت مثبتی برای اقتصاد ملی به جای بگذارد، مشکل‌آفرین بوده است. البته نکبت منابع طبیعی و بیماری هلندی موضوعات شناخته‌شده‌ای در مباحث توسعه اقتصادی است.

اما مساله دقیقا این است که با وجود انباشت شناختی که از لحاظ علمی در این خصوص وجود دارد و در دسترس عمومی است چرا مشکلات چاره‌جویی نمی‌شود و تداوم می‌یابد از سوی دیگر سه کشور بسیار موفق نفتی خلیج‌فارس چشم‌انداز جدید و متفاوتی را شکل داده‌اند که توجه به آن برای کشور نفتی‌ای مانند ایران می‌تواند مفید باشد. 

◽️@utfinance◽️
❤11
دیدگاه میزس درباره صلح و همکاری اجتماعی
liberal podcast
🎧 پادکست لیبرال

سرمایه‌داری جنگ نیست، بلکه صلح است
/دیدگاه میزس درباره صلح و همکاری اجتماعی/

📌 به زبان فارسی

منتقدان سرمایه‌داری اغلب آن را به عنوان یک رقابت بی‌رحمانه توصیف می‌کنند. با این حال، لودویگ فون میزس استدلال می‌کند که بازار آزاد این مبارزه را با همکاری اجتماعی مسالمت‌آمیز که به نفع همه است، جایگزین می‌کند.

میزس بر تقسیم کار تأکید می‌کند، که مستلزم مبادله به جای خشونت است که موجب می‌شود جامعه از طریق عقل و همکاری، نه از طریق درگیری، پیشرفت کند. همانطور که قانون مزیت نسبی ریکاردو نشان می‌دهد، که میزس آن را قانون انجمن جهانی می‌نامد: همه افراد صرف نظر از توانایی‌های نابرابر، از همکاری با یکدیگر سود می‌برند.

میزس با این ایده که جنگ منجر به پیشرفت می‌شود، مخالفت می‌کند و اظهار می‌دارد که تنها کار و همکاری، ثروت و پیشرفت انسانی را ایجاد می‌کنند.

میزس نتیجه می‌گیرد که پیشرفت واقعی نه از درگیری، بلکه از تجارت آزاد، تقسیم کار و صلح حاصل می‌شود. دیدگاه لیبرال ما را ترغیب می‌کند که جنگ را رد کنیم و سرمایه‌داری را به عنوان یک سیستم با سود متقابل بپذیریم.

◽️@utfinance◽️
◼️@LiberalPodcast◼️
👍4❤1
📄 یادداشت

رمانتیسیسم و خاستگاه‌های فکری توتالیتاریسم

👤 شاهین کارخانه

نظام‌های توتالیتر قرن بیستم، با آن‌همه خشونت، نظارت فراگیر، سرکوب دگراندیشی و پرستش قدرت متمرکز، در نگاه نخست به‌نظر می‌رسد از تبار عقل‌گرایی افراطی یا جزم‌باوری ایدئولوژیک‌اند. اما اگر ژرف‌تر به خاستگاه‌های فکری آن‌ها بنگریم، با پدیده‌ای پیچیده‌تر و شاید غافلگیرکننده روبه‌رو می‌شویم: میراث رمانتیسم.

◽️@utfinance◽️
👍7
آزادی_جابه_جایی_به_عنوان_یک_مشکل_بین_المللی_1935.pdf
254.4 KB
📄 مقاله

آزادی جابه‌جایی به عنوان یک مشکل بین‌المللی ۱۹۳۵

👤 لودویگ فون میزس


ترجمه فارسی
منبع: @Paleolibertarianizm

◽️@utfinance◽️
📄 مقاله

تورم و مغالطه فشار هزینه

در میان مکاتب مختلف اقتصادی، نگرش‌های متفاوتی نسبت به منشأ و ماهیت تورم وجود دارد، اما نظریه‌ای که هم مبتنی بر روش شناسی دقیق‌تری است و هم داده‌های اقتصادی از آن پشتیبانی می‌کند، می‌گوید: «تورم پدیده‌ای صرفاً پولی است».
در چارچوب این نظریه، تورم تنها زمانی رخ می‌دهد که حجم کل تقاضای پولی در اقتصاد، از ظرفیت واقعی تولید پیشی گیرد. به بیان دیگر، تورم نتیجه افزایش تقاضای پولی است، نه افزایش هزینه‌ها.

اگرچه افزایش قیمت‌ها ممکن است در ظاهر با افزایش هزینه‌های تولید (مثلاً بالا رفتن دستمزدها یا قیمت انرژی) هم‌زمان باشد، اما این افزایش‌ها علت اصلی و بنیادین تورم نیستند. بلکه تورم زمانی ایجاد می‌شود که نقدینگی اضافی اجازه دهد این افزایش هزینه‌ها به طور کامل به مصرف‌کننده منتقل شود. در غیر این صورت، نیروهای رقابتی بازار مانع از انتقال این هزینه‌ها به قیمت نهایی می‌شوند.
بنابراین، بدون افزایش عرضه پول، امکان افزایش پایدار و عمومی سطح قیمت‌ها وجود ندارد.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

🔗 INSTANT VIEW

🔗 همچنین بخوانید: ریشه‌یابی «تورم» و «چرخه‌های رونق و رکود» بر مبنای قضیه رگرسیون

◽️@utfinance◽️
👍4👎2❤1
📄 یادداشت

صفیر بیدارباش؛ آیا ما پادگانی دیگر نساخته‌ایم؟

👤 پويا جبل‌عاملی

یکی از اتفاقات خاصی که در کره‌شمالی رخ می‌دهد، صفیر صبحگاهی است که مردم را از خواب بیدار می‌کند. شما چه بخواهید، چه نخواهید باید در ساعتی که دولت تعیین کرده از رخت‌خواب بیرون بروید. همچنان‌که دولت باید کار و خوراک شما را تعیین کند، خواب شهروندان نیز باید در دست دولت باشد. گویی شهر پادگان است و شهروندان سرباز!

وقتی در کره‌شمالی متولد می‌شوید حقوق خصوصی معنی ندارد؛ حتی در مقوله ساده خواب. مگر غیر از این است که اگر انسان هر وقت بخواهد بخوابد و هر وقت بخواهد بیدار شود با حیوان فرقی ندارد، پس صفیر صبحگاهی نشانه‌ای از یک جامعه متعالی است که هیچ کشوری به آن دست نیافته است.

از بد حادثه ما نیز چند صباحی است که به دردی کم و بیش مشابه گرفتار شده‌ایم. اگر آنجا ایدئولوژی صدای بوق صبحگاهی را درمی‌آورد، اینجا هم نگاه ایدئولوژیک باعث می‌شود کاری که در همه‌جا برای استفاده از روشنایی مرسوم است، یعنی کشیدن ساعت‌ها به میزان یک ساعت به جلو، رخ ندهد، در نتیجه کسری برق بیش از پیش خودنمایی می‌کند و آن‌گاه دولت مجبور است شروع کار را طوری تعیین کند که شهروندان کشور ساعت ۵ صبح بیدار باشند. آیا ما پادگانی دیگر نساخته‌ایم؟

در تفسیر وقایع تاریخی، همواره دو رویکرد رقیب وجود داشته است؛ آنان که باور دارند این منافع است که وقایع و تحولات را به پیش می‌راند و رویکرد دیگر که بر نوع نگاه و اندیشه آدمیان تاکید دارد و تحولات را زاییده تفکر و اندیشه انسان‌ها می‌داند. هرچند برای هر دو رویکرد مثال‌ها و تفاسیر مختلفی می‌توان اقامه کرد، اما در مورد جلو نکشیدن ساعت، باید گفت هیچ ذی‌نفع مستقیمی وجود ندارد و تنها یک برداشت افراطی ایدئولوژیک موجب شده تا با وجود ناترازی شدید برق، کشور نتواند از روشنایی طبیعی بهره ببرد و ناترازی تشدید شده است. برداشتی که حتما می‌خواهد ظهر ساعت۱۲ باشد و برای این خواسته، حاضر است میلیون‌ها نفر را از نعمت برق محروم کند. البته ناترازی برق تنها با این یک‌ساعت رفع نمی‌شود، اما مساله، آسیبی است که نگاه ایدئولوژیک به شهروندان می‌زند.

نمونه‌های بسیار دیگر نیز می‌توان آورد که چگونه اندیشه ناصواب، کشور را از توسعه‌یافتگی دور می‌کند. اما یک مثال بارز اخیر، عدم تعطیلی شنبه است. درحالی‌که بسیاری از مراجع، این امر را منع نکرده‌اند، اما برداشتی ایدئولوژیک موجب شده است تا توصیه فعالان اقتصادی و بدنه کارشناسی دولت مورد وثوق قرار نگیرد و عملا مساله تعطیلات آخر هفته بعد از سال‌ها بحث، هنوز لاینحل باشد. در این مورد هم عدم تعطیلی شنبه ذی‌نفع مستقیمی ندارد، بلکه نوع اندیشه تصمیم‌گیرندگان موجب شده این مساله ساده که در همه کشورهای اسلامی حل شده است، در کشور ما حل نشود.

بد حادثه این است وقتی تصمیمات بر مبنای برداشتی از یک مرام فکری باشد، هرچند شما با طرف مقابل جلسه بگذارید، استدلال بیاورید، هزینه‌ها را گوشزد کنید و... اثری نخواهد داشت و تغییری روی نمی‌دهد. بدتر آنکه، اگر مسائل مختلف بخواهد بر مبنای آن برداشت مدیریت شود، در آن صورت انباشت مشکلات است که روی هم تلنبار می‌شود و ناظر بیرونی در حیرت آن است که چرا سیستم گامی در جهت اصلاح برنمی‌دارد؟ در این وضعیت، تنها راه چاره شاید جایی است که دیگر نتوان ادامه داد. آری، اندیشه سیاستگذاران، یکی از عوامل کلیدی است که روند تحولات کشور را شکل می‌دهد. بر مبنای آن اندیشه‌محوری البته ذی‌نفعانی سربرمی‌آورند که اصلاح را بسیار سخت می‌کنند. اما تاریخ روایتگر نمونه‌هایی بوده که با وجود آن اندیشه مخرب و پیله ذی‌نفعان، وضعیت به یک‌باره تغییر کرده است. شاید بار دیگر حق داشتن خواب طبیعی به مردم شهر لبخند زند.

◽️@utfinance◽️
👍5❤3👎2
📄 یادداشت

چرا ایده‌ها مهم‌ هستند؟

آیزایا برلین، تاریخ‌نگار اندیشه و نظریه‌پرداز آزادی، باور داشت که ایده‌ها تنها در دنیای نظر باقی نمی‌مانند، بلکه به شکل‌گیری انقلاب‌ها، حکومت‌ها و مسیر زندگی انسان‌ها منجر می‌شوند. در مقاله مشهورش «قدرت ایده‌ها»، برلین تأکید می‌کند که «ایده‌ها، نه زور و نه طلا، موتور حرکت تاریخ‌اند.» او با تحلیل اندیشه‌های متفکرانی چون روسو، هگل و مارکس، نشان می‌دهد که چگونه آرای نظری این افراد در ساحت عمل به جنبش‌ها و انقلاب‌ها منتهی شده‌اند.

برلین از منظر پلورالیسم ارزشی، هشدار می‌دهد که هیچ ایده یا ارزشی به تنهایی نمی‌تواند تمام حقیقت را دربر گیرد. اما در عین حال، تأکید می‌کند که نادیده گرفتن ایده‌ها یا فروکاستن آن‌ها به ابزارهای توجیه‌گر قدرت، نوعی کوراندیشی سیاسی و تاریخی است. از دید برلین، اگر بخواهیم مسیر آینده را بشناسیم یا از اشتباهات گذشته پرهیز کنیم، باید ایده‌ها را بشناسیم و جدی بگیریم.

اندیشمند لیبرال دیگری که بر قدرت سرنوشت‌ساز ایده‌ها تأکید می‌کند فردریش فون هایک است. گرچه تمرکز او بیشتر بر پیامدهای خطرناک برخی اندیشه‌هاست. در کتاب معروفش «راه بردگی»، هایک نشان می‌دهد چگونه ایده‌های مداخله‌جویانه، ولو با نیت خیر، می‌توانند به ساخت نظام‌های تمامیت‌خواه منتهی شوند.

هایک در مقاله‌ای کمتر شناخته‌شده اما کلیدی به نام «روشنفکران و سوسیالیسم» می‌نویسد: «ایده‌هایی که امروز در دانشگاه‌ها تدریس می‌شوند، فردا سیاست عمومی خواهند شد.» به باور او، روشنفکران و دانشگاهیان با رواج دادن برخی جهان‌بینی‌ها، فضای فکری را برای تحولات سیاسی فراهم می‌کنند. از نظر هایک، خطر اصلی در ایده‌هایی نهفته است که با وعده عدالت (اجتماعی) یا برابری، آزادی فردی را به حاشیه می‌رانند.

او تأکید می‌کند که حتی ایده‌های به‌ظاهر بی‌ضرر، اگر به دست سیاست‌گذاران بیفتند و با ابزار قدرت پیاده شوند، می‌توانند به نقض گسترده حقوق بشر بینجامند. بنابراین، در اندیشه هایک، دفاع از آزادی مستلزم نقد و واکاوی بی‌وقفه ایده‌ها و تفکیک آن‌ها از نیت‌های اخلاقی‌شان است.

اگرچه برلین بیشتر بر تنوع و تعارض ارزش‌ها و هایک بر دفاع از آزادی فردی تمرکز دارد، اما هر دو در یک نکته به طرز شگفت‌انگیزی هماهنگ‌اند: بی‌اعتنایی به ایده‌ها، خطرناک است. آن‌ها باور دارند که ایده‌ها تنها ابزارهای ذهنی یا تزئینی نیستند، بلکه در عمل، ساختارهای اقتصادی، فرهنگی و سیاسی را شکل می‌دهند. برلین بر لزوم شناخت چندصدایی اندیشه‌ها تأکید دارد؛ هایک بر لزوم هوشیاری در برابر پیامدهای فکری ظاهراً خیرخواهانه.

هر دو، ما را به مسئولیت اخلاقی اندیشیدن فرا می‌خوانند: اینکه هیچ اندیشه‌ای را بی‌پرسش نپذیریم و هیچ ایده‌ای را بدون درک پیامدهای آن، تبلیغ نکنیم.

◽️@utfinance◽️
👏6❤1
📄 یادداشت

👤 مهرپویا علا

به این دو بیانیه (۱ و ۲) و کسانی که آن‌ها را امضاء کرده‌اند دقت کنید. یکی از بیانیه‌ها را ۸۰۰ نفر و دیگری را ۲۳۴ نفر امضاء کرده‌اند (البته در این دو متن کمتر از ۸۰۰ و ۲۳۴ نام ذکر شده است). من درباره تک تک این افراد قضاوتی نمی‌کنم و به هیچ عنوان نمی‌خواهم بگویم این‌ها لزوماً آدم‌های بدی هستند. قطعاً در میان این ۱۰۳۴ نفر افراد دلسوز و دغدغه‌مندی زیادی پیدا می‌شوند.

در اینجا با افراد کاری ندارم و آن‌ها را به عنوان دو گروه و دو خط فکری در نظر می‌گیرم. دو جریان فکری که - صرف‌نظر از چند نام مشترکی که هر دو بیانیه را امضاء کرده‌اند - با یکدیگر شکاف اساسی نیز دارند. یک گروه اتفاقی را در فضای عمومی دیده که باب میل‌شان نیست و اولین چیزی که به ذهن‌شان خطور کرده این است که چرا دولت به اندازۀ کافی سرکوب نمی‌کند. برای گروه دیگر اهمیتی ندارد که بر سر یکی از ده‌ها مناقشۀ سیاسی موجود در جهان ۴۵ سال شیرۀ کشوری تا واپسین قطره کشیده شده است بدون آنکه نظر ساکنین آن کشور کوچک‌ترین اهمیتی داشته باشد.

می‌خواهم بگویم آیندۀ هر کشوری در گرو به حاشیه رفتن هرچه بیشتر این دو خط فکری است. مغز هر دو این گروه آغشته از انواع و اقسام سموم است. هیچ آدم سالمی از اینکه در کشور مردم بر سر مسائل قومی و طایفه‌ای به جان یکدیگر بیفتند خرسند نمی‌شود. چنانکه هیچ آدم سالمی از اینکه عده‌ای در جهان گرسنگی بکشند خرسند نمی‌شود. بحث بر سر چگونگی مواجهه با مسائل است. اگر برای سلامت عقلی خودتان ارزش قائلید تا می‌توانید از خط فکری حاکم بر این دو بیانیه فاصله بگیرید. به حاشیه رفتن طرز فکر این دو جریان حتی به نفع افراد عضو این دو گروه هم می‌تواند باشد، چون در شرایطی خاص که در تاریخ معاصر ایران چندین بار مشابه آن تکرار شده است، این دو گروه مستعد دریدن یکدیگر به بدترین شکل ممکن هستند. خودتان تصور کنید در جامعه‌ای نود میلیونی تحت شرایطی که هر آدمی به هر حال تا اندازه‌ای زیر این همه فشار دچار مشکلات روانی می‌شود ابعاد این دریدن احتمالی تا کجاها خواهد رفت.

◽️@utfinance◽️
👍10👎7🤬2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🖥 ما غرب‌گرایی را بلدیم

ما ۲۰ سال غرب‌گرا بودیم و روزهای بدی را هم تجربه نکردیم

👤 امیر جوادی

🔗 ویدیو کامل را اینجا ببینید

◽️@utfinance◽️
👍7❤1
📄 یادداشت

سووشون: ستایش دُن‌کیشوت‌ها و سو‌ءتفاهم‌های ایدئولوژیک

👤 شاهین کارخانه

رمان سووشون سیمین دانشور، اغلب به عنوان نخستین رمان زنانه ایرانی و یکی از برجسته‌ترین آثار ادبیات اجتماعی فارسی ستوده می‌شود. اما اگر از زاویه‌ای متفاوت به آن بنگریم و به جنبه‌های فکری و ایدئولوژیک آن نور بتابانیم، با روایتی مواجه می‌شویم که گرچه دغدغه‌ای انسانی دارد، اما در ورطه‌ای از رمانتیسیسم سیاسی، ضدیت افراطی با بیگانگان و سوءبرداشت از مفهوم «استعمار» گرفتار می‌شود.

ارزیابی ارزش ادبی رمان سووشون خارج از صلاحیت و تشخیص این یادداشت است. اما از منظر فکری، سووشون کتابی است در ستایش مقاومت، غرب ستیزی و بی‌اعتمادی به عقلانیت محاسبه‌گر. این اثر را می‌توان نمونه‌ای مهم برای مطالعه گفتمان اصالت خویشتن (بازگشت به خویشتن) و ذهنیت غرب‌ستیز و چپ‌گرای روشنفکری دهه 30 و ۴۰ ایران در نظر گرفت.

🔗 INSTANT VIEW

◽️@utfinance◽️
👍14❤3👎2👌1
Final Programme.pdf
6.2 MB
📄 سند

برنامه دکتر سیدعلی مدنی زاده برای وزارت امور اقتصادی و دارایی

🗓 بهار ۱۴۰۴

◽️@utfinance◽️
🤬11👍9👎2😱1
📄 مقاله

راهنمای چپِ راست ماگا

معاون ترامپ بازار را یک ابزار در جهت اهداف سیاست آمریکا خواند

©️ دنیای اقتصاد / صفحه اندیشه

معاون ترامپ در مصاحبه‌ای تازه بازار را ابزاری خوانده که باید در خدمت اهداف سیاست در ایالات‌متحده باشد. این خوانش با نگاه عمومی راست‌گرایان آمریکایی به نظام بازار تفاوت‌هایی دارد و با فلسفه سیاسی مد نظر لیبرال‌های کلاسیک (که دست‌کم حزب جمهوری‌خواه ادعای دفاع از آن را دارد) همخوان نیست.

به نظر می‌رسد نیروهای موسوم به ماگا MAGAاگر چه خود را دست راستی معرفی می‌کنند اما در مذمت بازار گوی سبقت را از چپ‌گرایان ربوده‌اند. در همین راستا، متیو هنسی، روزنامه‌نگار آمریکایی مطلبی را در انتقاد به جی‌دی ونس منتشر کرده است.

◽️@utfinance◽️
👌7👎2❤1👍1
📄 مقاله

عرضه و تقاضا شکست‌ناپذیرند

✍🏻 ترجمه و تنظیم: مهران خسروزاده

چندی پیش جی‌دی‌ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا در سخنانی بازار را ابزاری در خدمت سیاست آمریکا خواند. یک خبرنگار با نام متیو هنسی در پاسخ به او یادداشتی را منتشر کرد.

©️ دنیای اقتصاد / صفحه اندیشه

◽️@utfinance◽️
👍5👎3❤2
📄 یادداشت

مانیفست آزادی؛ دفاعی اخلاقی از لیبرالیسم

در جهانی که حکومت‌ها با وعده‌ی عدالت و رفاه، آزادی‌های فردی را محدود می‌کنند، ضرورت بازاندیشی در مفهوم آزادی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. آزادی نه یک امتیاز، بلکه یک حق طبیعی و اخلاقی است که بر پایه‌ی مالکیت فردی و روابط داوطلبانه انسان‌ها استوار است.

آزادی نباید به عنوان هدیه‌ای از سوی دولت یا نتیجه‌ی رای‌گیری اکثریت در نظر گرفته شود. آزادی یک حق پیشینی و بدیهی است که از خود انسان و توانایی او در تملک خود او سرچشمه می‌گیرد. این بدان معناست که هر فرد، مالک تن و کار خویش است و هیچ شخص یا نهادی، مثل دولت، مجاز به دخالت در این مالکیت نیست مگر با رضایت داوطلبانه فرد.

فضیلت اصلی لیبرالیسم در آن است که آزادی را نه فقط به عنوان یک اصل سیاسی، بلکه به عنوان یک اصل اخلاقی در نظر می‌گیرد. اگر ما بپذیریم که دزدی، کلاهبرداری و تجاوز به اموال دیگران امری غیراخلاقی است، آنگاه باید به این نتیجه برسیم که بسیاری از اقدامات دولت‌ها، مانند اخذ مالیات، اعمال محدودیت بر مبادلات بازار، و مقررات تحمیلی، مصداق همان تجاوزها هستند.

در چارچوب اندیشه لیبرال، آزادی واقعی زمانی محقق می‌شود که هیچ فردی نتواند با زور یا اجبار، مالکیت دیگران را نقض کند. از این رهگذر، نقطه مقابل آزادی فردی، بردگی است. برده نبودن و مطیع اراده دیگری نبودن یک فضیلت انسانی است. در این چارچوب، انسان آزاد که صاحب اختیار و اراده است را می‌توان مسئول تصمیمات و اعمال خود دانست.

از سوی دیگر، آزادی اقتصادی نه‌تنها به عنوان یک ضرورت اخلاقی، بلکه به‌عنوان شرط لازم برای رفاه و شکوفایی اقتصادی معرفی می‌شود. فقط در شرایطی که انسان‌ها آزاد باشند تا بدون دخالت دولت، تولید، مبادله و سرمایه‌گذاری کنند، می‌توان انتظار کارایی، نوآوری و عدالت واقعی را داشت.

برخلاف باور رایج، بازار آزاد نه باعث بی‌عدالتی، بلکه باعث توزیع منصفانه‌تر پاداش‌هاست، زیرا در آن، ثروت نه از طریق زور، بلکه از طریق رضایت متقابل ایجاد می‌شود.

بنابراین، آزادی نه صرفاً یک ابزار برای رسیدن به رفاه، بلکه یک فضیلت اخلاقی ذاتی است. آزادی انسان در تملک خود، در انتخاب‌هایش، و در روابط اقتصادی‌اش، اساس تمدنی است که بر کرامت انسانی بنا شده است. هر گونه عدول از این اصل، خواه به نام دولت، جامعه، یا حتی دموکراسی، به معنای مشروعیت بخشیدن به زور و سرکوب است.

◽️@utfinance◽️
👍5❤1
Forwarded from شرق وحشی
امروز سالگرد قتل عام میدان تیان‌آنمن چین است.
بیست و پنج سال پس از قتل عام تیان‌آنمن، لوییزا لیم با صحبت با کسانی که در این مهم‌ترین رویداد تاریخ چین مدرن نقش داشتند سعی می‌کند روایت دقیقی از ماجرا ارائه بدهد و ابعاد پیش از این ناشناخته‌ای از ماجرا را بررسی می‌کند.
از جمله افرادی که در این کتاب با آن‌ها مصاحبه می‌شود عبارتند از یکی از سربازان حاضر در سرکوب، دو نفر از رهبران دانشجویی و مادران تیان‌آنمن که دادخواه فرزندانشان هستند.
لوییزا لیم همچنین به شیوه‌های سانسور قتل عام تیان‌آنمن در رسانه‌ها و جامعۀ چین هم می‌پردازد که از مهم‌ترین مسائل مربوط به این واقعه و کل مدل سرکوب چینی است.

ویدیو این صحبت‌های لوییزا لیم را در کانال یوتوب شرق وحشی ببینید:

https://www.youtube.com/watch?v=FDhBievadoM&list=PLnUmr22dnp86EXBX2Uzv8V7ef5D_U_-ki&index=1

لینک خرید کتاب جمهوری خلق نسیان ایران کتاب | بنوبوک
لینک خرید کتاب مصور تیان‌آنمن 1989 ایران کتاب | بنوبوک

https://t.me/yusefmasoud
❤4